Sema hayatı boyu az konuşan ve hatta bazen hiç konuşmayan bir kızdı onun böyle olmasının nedeni ailesi idi. Gerçek ailesinde şaşırtıcı derecede herkes ona iyi davranacak ama bilmedikleri şey ise kızlarının fazla kavqacı olduqu idi. Bunuda çok erken zamanda anlayacaklardı.

Gerçek ailem kitabı ama bu sefer kızımız cezaevinde...

Patlayan silahlar ve akan kanlar... Ölümün ve yaşamın ince çizgisinde bir hikaye... Kalp ritmi ve kurşun...

Konuşabilmek önemli değil yaşayabilmek önemlidir

Sadece çöp atmaya çıktın ne olabilirki¿ tabii başka biriyle karıştırılmazsan★~

Belki de karar vermek için çok erkendi veya geç. Her şeyin bir sebebi olmalıydı...

Oku pişman olmazsın

hayat bu hiç beklemediğin yerden vurur , hiç inanmadığın şeylere inandırır...

Kitaplar kullanıcılarının birbirine destek olması için yazılmaktadır

"Sen benim geçmişimsin, bugünümsün, geleceğimsin. Nasıl vazgeçeceğimi düşünürsün? Aklının ucundan bile nasıl geçer böyle bir şey?" "Ne istiyorsun Feris? Ne istiyorsun benden? Aşığım sana! Sırılsıklam aşığım! Tüm sözleşmelerini ben hazırlamama rağmen... İmzalattığın bütün erkekleri bizzat seçmeme rağmen... Kahretsin ki geri dönemiyorum. Kahretsin ki geri dönebilsem dahi hiçbir şeyi değiştirmem." "Kerem ne diyorsun sen? Ben nelere göz yumdum haberin var mı senin? Nelere ses çıkaramadım canımdan can gittiği halde? Ben sessiz kalıp sözlerini yuttukça neden üzerime geliyorsun?" Yorgun bir sevgi vardı artık gözlerinde. "Yutkunduklarıma sayarsın." ig: ferisrahsan tt: ferisrahsan yt playlist: RAHŞAN - canyez spotify: RAHŞAN - canyez

Karadeniz`in kalbi sisliyse, aşk da puslu başlar. . . Bu hikaye... Karadeniz`in sisli dağlarına sakladığı sırların, gecenin koynunda fısıldayan rüzgârların ve bir bakışla ömrü devrilen insanların hikayesi. Ne bir başlangıcı vardır onun, ne de söylenmiş bir sonu. Sadece bilenlerin sustuğu, bilmeyenlerin içinde kaybolduğu bir masaldır... Fakat masallar hiç bu kadar acımasız olamaz. Neva Thia

Devin doğduğu gün hastanede annesi ve babası tarafından gizemlice terk edilen bir kızdır. Annesi ve babası tarafından hiç bir zaman haber alınamamıştır. Bir gün çalıştığı yerdeki gizemli olaylardan ve cinayetlerden şüphe duymuş ve bir bağlantıları olduğu fark etmiştir. Devinin bu işi araştırmasıyla hayatının dönüm noktası başlar.

Sırların içinde yüzdüğün ve yaşadığın hayatın aslında sana ait olmadığı bir gün ortaya çıksa... Ne yapardın? Devam etmeye gücün kalır mıydı, yoksa nefes almak bile ağır bir işkenceye mi dönüşürdü? Peki ya bir anda kendini bitmeyen bir kaçışın içinde bulsaydın? Her adımında izlenildiğini, her nefesinde ölümün sana biraz daha yaklaştığını hissetseydin? Hayatının, sandığından çok daha büyük bir tehlikenin içinde olduğunu öğrenseydin? Ne yapardın? Devam edebilir miydin?

100 k okunan ve yeniden düzenlediğim kurguya hoş geldiniz. Uyarı! Sanrı zifirisi adlı ilk kurgudur. İzinsiz basılması durumunda gerekli hukukî işlemler yapılacaktır. "Olmayacakta" diye ekledim. "Eyvallah Efnan hanım" dedi burukça gülüşle "Eyvallahda kalsın" "Öyle olsun" dedi öylede olucak. "Beni en çok seven en önce terk eden oldu" Herküle on iki görev verildi, ilki öldürmek oldu sonuncusu ise yaşatmak pahasına savaşmak oldu. 12 görevin içinde duygular yerini terk etmek zorundayken o 13 görevle aşkı ilke aldı. Artık aşkı öldürmek mübah kılınmış, on iki görevin ilk satırı olmuştu. Sonucusu ise ölüm oldu sadece. Ölüm ve yaşam arasında bir çizgi kurdu Herkül. Efnan Tanyeli  yaz Efnan Firuze Tanyeli - çiz üstünü Sadece Efnan. Tiktok hesap adı; elan Yesari

Okulun h*m*fobik çocuğuna aşık olan Bulut arkadaşına yazmak yerine Alaz`a yazarsa ne olabilir ki? ❗H*m*fobik olanlar gelmesin❗

Gözlerini açtığında ne nefes vardı ne beden. Sadece iki sonsuzluk: Bir taraf sessiz ve beyaz… Diğer taraf karanlık ve kızıl. Ama hiçbir şey göründüğü gibi değil. Cennet ile cehennemin arasındaki bu yerde, kimse masum değil, hiçbir hüküm kesin değil ve her ruh kendi gerçeğiyle yüzleşmek zorunda. Kafası karışık, öfkesi derin, yaraları taze bir genç kız… Hayatında kaçtığı hiç bir şey, bu dünyada peşini bırakmayacak. Sırlarını söylemeyen rehberler, yüzüne bakmaya korktuğu anılar ve karanlıktan fısıldayan bir ses: “Seçimini yapacaksın.” O ise daha kendi kendini bile çözmemişken… İki sonsuz arasında sıkışıp kalan bir ruh, kime güveneceğini, kimden kaçacağını, ve aslında kim olduğunu bulmak zorunda.

Teşkilat’ın Devşirme kanadında bir amir olan Aylin; ikinci dosyasında ailesinin katili olan ve aynı zamanda bir zamanlar devlete çalışmış bir mafya babası olan Asaf Atalı’nın oğlu, gecelerin prensi Alparslan Atalı’yı öldürmek için Atalı’ların içine sızar. Alparslan’a yakın koruma olarak girdiği ev ise, onun Kara Delik’i olur. Mümkünmüş gibi her zamankinden daha yalnızdır artık Aylin… Her zamankinden daha kayıp. Bir Kibrit çakmak için, önce küle dönüşmek gerektiğini bilemez. O çoktan yanmıştır ama… Aynı zamanda yakmak gerekir bazen. Kara Delik, korkunç bir sondur ama aynı zamanda sonsuzdur da. Silahlar her zaman kötülük için patlamaz onun dünyasında. Bazen, düzeni sağlamak için kaba kuvvete başvurmak gerekir. Güç zayıfın elinde olursa kaosun, güçlünün elinde olursa cehennemin gölgesi düşer yeryüzüne. Güçlü zayıfa, Siyah Beyaza karışırsa… O zaman Dünya`nın sonu gelmiş demektir. “Kaos bizden çalar, devlet bize geri verir.” Tüm hakları saklıdır.

"Bir şey söyle Gülşehide!" Uzun zaman sonra sevdiği adam tarafından ismi telaffuz edilince içinden bir şeyler kopup gitmişti sanki. Duyduğu çatırtı, yüreğinden ayrılan buz parçasına ait olmalıydı. Bakışlarını genç adamın yüzüne tırmandırdı. Hiçbir zaman uzun uzun bakamadığı yüzün her santiminde öfke belirtisi vardı, gözleri ise ayrı bir hikayeydi. Son cümlesindeki ses tonundan da anlayabildiği üzere kırgın ve bitkin bir adamın gözleriydi bunlar. Genç adamın bakışlarını çekmemesinden cesaret alarak iki alev çukurundan çekemedi gözlerini. Şimdiye kadar bunu yapmaktan hep haya etmişti. Ama yiğitliği kadar iffetine ve ahlakına da şahit olduğu adam bakışlarını çekmeyerek ona bir şeyler anlatmak ister gibiyken nasıl çekebilirdi bakışlarını? Harelerinin güzelliği yutkunmasına sebep oldu, bir an tüm yaşananları unutarak baktı genç adama. Sevdiğine kavuşmuş bir kadın gibi, birazdan gülümseyecekler ve birbirlerine sımsıkı sarılacaklarmış gibi baktı. Aklından geçenler onu şaşırtırken adamın bakışlarının da bir anlığına yumuşadığını fark etmişti. Evet, o da onun gibi hissetmiş olmalıydı. Hayır, bu kendini kandırmaktan başka bir şey değildi. Cihangir ona karşı filizlenen hislerini koparıp atalı çok olmuş olmalıydı. Kim kendisini bırakıp giden bir kadını hayırla yâd ederdi ki? İstiğfar çekerek bakışlarını önüne indirdi ve bu efsunlu ana son verdi. Cihangir odadan çıkmak üzere hareketlendi. Onunla konuşmak isterken, olanları anlatıp bir mazeret sunsun ve yüreğindeki yerine geri konsun isterken Gülşehide`nin aralarına ördüğü duvar buna mani oluyordu. Ne ileri gidebiliyordu ne geri. Konuşmadığı yetmiyormuş gibi bir de sevdasını hararetlendiren bakışlar atıyordu ona. Derdi neydi bu kadının? Tekrar sinirlendiğini hissediyordu ancak bu sefer siniri kendisineydi. Kadının onun yüreğindeki yeri değişmemişti ki. Kadının yapacağı açıklama ancak zihnindeki dengeleri düzeltebilirdi. Boğazını temizledi. "Şimdi gidiyorum, tekrar geleceğim." dedi. "Yalnız kalacağın bu süre zarfında sorularıma vereceğin cevapları düşünmek için yeterince fırsatın olacak." Kapıdan çıkmadan önce son bir şey söylemek için masanın üstünde elleri ile oynayan kadına döndü. Gülşehide baksaydı, adamın boynundaki hareketlenmeye şahit olacaktı. "Bir dahakine bu kadar tahammülkâr olmayacağım, Gülşehide."

İstanbul’un sessiz boğaz kıyısında, yılların tozunu üzerinde taşıyan eski bir yalı vardı. Zamanın unuttuğu bu yerde, duvarların arasında saklı sırlar, toprak kokusuyla karışmış eski sayfalarda hayat bulmayı bekliyordu. Ayla elinde büyükannesinden kalma yıpranmış günlüğüyle yalıya ilk adımını attığında, geçmişin ve geleceğin ince bir çizgide buluştuğunu henüz bilmiyordu. O an, hayatının en büyük macerasının başlangıcıydı. Aşkın, gizemin ve çözülmeyi bekleyen sırların...

Hiçbir şekilde sevgi görmemiş bir kızı mafya kaçırır ve ona hiç görmediği sevgiyi gösterir. "Sen benimsin" "Sen benim zarar vericeğim son kişisin"

Müjgan Alkaya, otuzlarının başında bir doktordur. Bir gece ansızın küçük kuzeni, geçirdiği kaza yüzünden felçli kalmıştır ve artık yürüyemeyecektir. Müjgan kardeşten öte sevdiği kuzenini iyileştirmek için onlarca doktor gezmiştir fakat olumlu sonuç alamamıştır. En son çare olarak başarılı bilim insanı olan,hem yakın arkadaşının ağabeyi hem de eski sevgilisi Atilla`dan yârdım istemiştir. İstenilen bir yardım hem eski aşıkları tekrar bir araya getirmiş hem de varolduklarını bile bilmediği sırları aydınlatmaya başlatmıştır...

Sesizce attığım adımlar ,artık sesiz değildi…

SEİN GKMGLMCGKMLFBMVLDGMTOIJKPĞFFMBFDBÖSDLŞG

Bu gerçek ailem kitabı farklı beş karıştırılmış çocuk ama iki çocuk ailesinden çalındı

Lina Martin, İzmir`de sıradan bir hayatın gölgesine sıkışmışken, eline geçen birkaç fotoğraf tüm geçmişini yerle bir eder. Hiç tanımadığı babası ve varlığından haberi olmadığı abisinin, bir örgütle bağı olduğunu öğrendiğinde, kaderi artık ona ait değildir. Hukuk fakültesini bir kalkan gibi kullanarak Korhan`a giden Lina`nın tek amacı vardır: Geçmişini yok edenleri bulmak ve intikamını almak. Ama örgüt, göründüğünden çok daha acımasızdır. Kanla çizilmiş kuralları, aile bağlarını yasaklayan soğuk bir düzeni vardır. Lina bu dünyanın içine her adım attığında, daha fazla bataklığa saplandığını hisseder. Ve yolu, örgütün kurucu ailesinin tek varisi Karan Koral ile kesiştiğinde her şey değişir. Soğuğun ortasında alev gibi bir adam. Yakıcı, tehlikeli, ölüm kadar yakın. Onun yanında durmak Lina`ya güç verse de, aynı zamanda yaşamla ölüm arasındaki hattı inceltir. Çakallara karşı çakal gibi oynamak isteyen Lina, geçmişin sırlarını açığa çıkarırken, kendini de en büyük tehlikeye atar. Fakat bilmediği bir şey vardır: Bu oyunda herkes kendi geçmişinden kaçmaktadır ve bazen en büyük düşman, insanın kendi kanında saklanır.