​“Bazı çiçekler kal demez, vaktin geldiğini fısıldar.” ​Kadırga Yaylası’nda zaman, takvimle değil doğanın rengiyle ölçülür. Mor ve beyaz vargit çiçekleri toprağın bağrından fırladığında, dağ misafirlerine tek bir şey söyler: “Var ve git.” Ama bu kez dağın fısıltısına inat, kalmayı seçenlerin hikâyesi başlıyor. ​Doktor Gökçe, on beş yıl sonra İstanbul’un parıltılı dünyasını elinin tersiyle itip memleketine döndüğünde, sadece bir sağlık ocağı kurmayı hayal ediyordu. Oysa onu karşılayan; dumanlı dağlar, elli yıllık kanlı bir sınır davası ve kalbi buz tutmuş bir adamdı. ​Yaman... Nam-ı diğer “Dağ Kurdu”. Babasını pusta kaybetmiş, çocukluğunu o uçurumun kenarında bırakmış, hırçınlığıyla nam salmış bir yalnızlık abidesi. Onun dünyasında yabancıya yer yoktu; ta ki Gökçe, bir fırtına gecesi o buzdan duvarları merhametiyle eritmeye başlayana kadar.

Geçmişte evli olan bir çiftin ayrılması ve doğan ikiz çocukları... Kadın başka bir adamla evlenip ülkeyi terk ederse ne olur? Peki ya yıllar sonra dönerse? Hem de eski eşiyle komşu olursa? Meva yaşayacak ve görecek neler olabileceğini, neler olacağını...

Kırık kalpten sen kurgumun bir parçası olan KUZGUN ailesinin hikayesinden bahseden bir kurgudur...

1,5 yıl önceki yaşanmışlık ve şimdikiler

Her şiir bir suskunluk, her kurgu o suskunluğun ardındaki çığlık. Kayıplar, özlemler ve yarım kalan cümleler arasında, kelimeler bazen iyileştirir bazen yakar...

CHOİ San aldatıldıktan sonra doktoruna aşık olacağını bilmiyordu...

ülke rejimi tamamen b#ka sarmıştı. mafyalar etrafta kol geziyor, hergün yüzden fazla cinayet yaşanıyordu ve bu cinayet lerin bir kısmının suçlusu Elçin Akova`ydı. dışardan bakılınca işkolik bir adlı tıp uzmanı geceleri ise bir seri katil di. 5 yıl önce rejim degiştigi zaman bir olay yüzünden en büyük mafya çetelerinden biri annesini ve ikiz kardeşini gözü önünde katletmişti. oda intikamı cinayette bulmuştu kendi pisliğini kendi temizlerdi herşey yolundaydı taki piskopat mafya patronu sıraç boğan ile yolları kesişene kadar...

Ateş, adının hakkını veren bir adamdı. Gücü, öfkesi ve geçmişinin yaralarıyla büyümüş; affetmeyi değil savaşmayı öğrenmişti. Coeur ise kalbiyle yaşayan, kırıldıkça içine kapanan ama sevdiğinde dünyayı yakabilecek bir kadındı. Bir baba kaybı, bir şirketin mirası, eski dostlukların düşmanlığa dönüşmesi ve gölgede bekleyen sırlar… Aşkları, kıskançlıkla sınandı. Güvenleri, ihanetle test edildi. Geçmişleri peşlerini bırakmadı. Özkan’ın gölgesi, Ateş’in öfkesi, Coeur’un kırılganlığı ve her an patlamaya hazır sırlar… Bir yanlış rapor, bir kayıp umudu, bir evlilik kararı… Ve arkasında hâlâ bitmemiş hesaplar. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, küllerinden doğmaya çalışan iki yaralı ruhun hikâyesi. Sevgi mi kazanacak, yoksa ateş her şeyi yakıp kül mü edecek? Bazı kalpler yanarak öğrenir sevmeyi.

İki gencin birbirine karşı sevgisinin bir anda mahvedecek bir engel çıkmasıyla oluşan nefret

Savcı Bora Savran küçükken babasını, annesini ve ablasını öldüren Korhan Karabey`i hapise tıktırmak için Savcı olmak ister. Ve olur da. Korhan Karabey`i tıktırır ve dosya rafa kaldırılır. Taki Avukat Delal Çöklü`nün aldığı bir tehdit yüzünden o dosyayı tekrar açmak istemesi ve Korhan Karabey`i savunmak istemesine kadar.

Büyük bir savaşın ortasında Umay ve Luka`nın her şeye rağmen birbirini bulma hikâyesi... Savaşın getirdiği zorluklar, beklenmedik olaylar ve filizlenen yeni dostluklar arasında hayatta kalma mücadelesine hazır olun! (Bu benim ilk kitabım, beğenecek misiniz çok merak ediyorum!)

Kaçan mı haklıdır, kovalayan mı? Kurban av mı, avcı mı? Bir adım önde olmak yeterli mi? Yoksa kaçış, içinde farklı illüzyonlar barındıran daha büyük bir oyunun parçası mı? Ve onlar bu oyunun tam olarak neresinde? Peşindeki gölge sabırlı, sessiz ve kaçınılmaz. Ona adıyla değil kaderiyle sesleniyor, Pandora. Bu sadece bir kovalamaca değil. Her adımda av ve avcı arasındaki çizgi siliniyor, gerçek sanılan düşünceler, geçmişteki karanlığın içinde bir duvar gibi yükselip bugünü bulanıklaştırıyor. Peki, Pandora kutusunu açarsa ne olur? ---------------------------- Kitap, karanlık temalar ve tetikleyici unsurlar içermektedir. Hassas içeriklere karşı duyarlı okurların dikkatine sunulur. İçerikler kurgu ürünü olup yalnızca edebi amaçla kullanılmıştır.

“Bazı sabahlar sadece geç kalmazsın; birine, bir ihtimale, kendinin başka bir hâline yakalanırsın. Ben o gün okula değil, Mavi’ye geç kaldım.” ... Bu bir geç kalma hikâyesi değil. Bu, yanlış zamanda doğru sınıfa girmenin, unutulan bir projenin, hiç planlanmayan bir bağa dönüşmesinin hikâyesi. Hayat bazen seni cezalandırmaz; sadece seni birine yönlendirir. Benimki bir Pazartesi sabahı başladı. Ve bazı şeyler, Mavi’den sonra eskisi gibi olmadı.

Büyük bir mafya örgütünün başı olan Adal ve baş düşmanının kızının ilk tanışması, aileler arası çatışmalar ve hisler... Şehrin en büyük mafya liderinin küçük oğlu ADAL ezeli düşmanının kızı olduğunu bilmeden Lara`ya aşık oldu.Bir süre peşinden koşsada aşkı karşılıksızdı.

Hüzün Kovan Kuşu, kaybolmuş bir aşkın küllerinden yeniden doğmaya çalıştığı, gözyaşı kadar keskin, sevda kadar derin bir hikâye. Karaca ve Kaya... Birbirine zıt, ama birbirine ait iki ruh... Aynı mahallede devamlı itişmeyle geçen çocuklukları, zamanla tutkulu bir aşka dönüştüğünde kimse durduramaz sanmışlardı onları. Babaların öfkesi, kaderin acımasızlığı, ölümün soğukluğunun bile. Ama bir gün Karaca, her şeyi ve herkesi ardında bırakıp gitti. Kaya`nın kalbine saplanan sessiz bir vedayla. Arkasında cevapsız sorular, yarım kalmış hayaller ve bir mezar taşı bırakarak. Yıllar sonra peşinde sessiz acılar, içinde saklı sırlarla geri döndü. Ama artık ne Karaca eski Karaca`ydı... Ne de Kaya affedebilecek kadar aynı adam...

Ruhlar... Hapiste olanlar ve özgürce dolaşanlar. Yapılan anlaşmalar ve verilen sözler... hepsi benim ellerimde. Kupa,maça,sinek ve karo hepsi belirlendi. Şimdi kader küresi sadece bir şeyi beklemekteydi, ölümün pencesini

Başı veya sonu bulunmayan hikayeleri!

Ya her şey bir hayalden ibaret ise

Dışarıdan bakıldığında herkesin imrendiği bir evlilik... Mutlu bir çift, düzenli bir hayat ve sorunsuz görünen bir birliktelik. Ama kapalı kapıların ardında saklanan bir ihanet vardır. Kadın, evliliğinin aslında bir yalandan ibaret olduğunu, kocasının onu aldattığını ve aldattığı kadının hamile kaldığını öğrendiğinde dünyası başına yıkılır. Üstelik bu kadın, töre ve baskılar yüzünden kuma olarak eve getirilmek istenmektedir. Ancak o, boyun eğen bir kadın değildir. İmam nikâhını kabul etmeyerek yasal hakkını kullanır, bu düzene sessiz kalmaz. Onurunu, gururunu ve kendi hayatını seçer. Bu evlilikte kalamayacağını anlayarak boşanma kararı alır. Boşanma süreci, toplum baskısı, yalnızlık ve hayata yeniden tutunma mücadelesiyle geçerken, hayatına beklenmedik biri girer: Bir asker Kimseye fark ettirmeden, sessizce ve gizliden ona yardım eder. Bazen bir kelimeyle, bazen bir omuzla, bazen de sadece varlığıyla... Bu hikâye; ihanetin, kadın olmanın, susmak zorunda bırakılmanın ve yeniden ayağa kalkmanın hikâyesidir. Ve bazen en karanlık zamanlarda, insanın hayatına bir asker girer... Savaş meydanında değil, kalbin en savunmasız yerinde.

Sevdiğine güvenip yarı yolda kalan Roni... Ölen eşinden sonra oğluyla yalnız kalan Zagros.. Roni Hesna Zerxan ❣️ Zagros Berxwedan

GİRİŞ “Bazı insanlar ölmez. Sadece silinir. Ve bazı isimler asla rastgele dosyalara düşmez.” ... Arşiv odası sessizdi. Fazla sessiz. İnsan bu kadar sessizlikte ya rahatlar ya da tehdit altında olur. Ben ikincisindeydim. Masanın arkasında oturan kadını ilk başta fark etmedim. Dosyalarla aynı renkteydi sanki. Ta ki başını kaldırana dek. Göz göze geldik. Bir saniyeden kısa sürdü ama yeterliydi. Bakışı… İnsanların bakışı genelde ya boş olur ya da meraklı. Onunki değildi. Bana bakan biri gibi değil, anlayan biri gibiydi. Verdiğim kimliği ekrana girdi, durdu. Çok küçük bir duraksama. İşte o an anladım, bir şey yakalamıştı. “Bir sorun mu var?” dedim. Sesim sakindi. Hep sakindir. Başını kaldırdı. “Hayır,” dedi. Ama yalan söylediğini ikimiz de biliyorduk. Parmakları klavyede gezindi ama artık iş değişmişti. Bu kadın sıradan biri değildi. Ve ben sıradan olmayan insanlardan uzak durmam gerektiğini çok iyi bilirdim. Ama o gün.. Durmadım.....

KANUNSUZLAR: Kırmızı Şato Operasyonu Sene 1948. Dünya büyük savaştan sağ çıktı ama Selbivanya henüz uyanamadığı bir kabusa hapsoldu. Dört bölge, dört cellat: Ajar, Salas, Lütnat ve Talat. Bu topraklarda güneş, kutsanmış soyluların altın kadehlerini parlatmak için doğar; "Adsızlar"ın sırtındaki kamçı izlerini kurutmak için batar. Selbivanya’da bir insanın değeri, efendisinin cüzdanındaki banknot kadardır. Kimliksiz, geçmişsiz ve geleceksiz bırakılan milyonlar, yaşayan birer ölü olarak sistemin paslı çarklarını çevirmektedir. Selahattin Marlon... Babasından devraldığı tahtın altında ezilen, vicdanı saçlarına ak düşürmüş aykırı bir varis. Etrafı kurtlarla çevrili bir sofrada, elinde gizli bir zehir tutuyor: Özgürlük. Sovyetler Birliği’nin devasa gölgesi sınırı bir sis gibi kaplarken, Selahattin tarihin en kanlı tiyatrosunu sahneye koyuyor. Adı: Kırmızı Şato Operasyonu. Diğer yöneticilere bir "koruma kalkanı" olarak sunulan bu teşkilat, aslında tırnaklarıyla toprağı kazıyan kölelerin eline verilecek ilk silahtır. İhanetin solunduğu bir sarayda, kim kime gerçekten sadık? Bir "Adsız", efendisinin ismini mezar taşına kazıyabilir mi? Düzen mi yıkılacak, yoksa Kırmızı Şato binlerce masumun kanıyla mı boyanacak? Demokrasi bir rüya değil, bedeli kanla ödenen bir intikamdır. Ve Selbivanya’da zincir sesleri, yakında feryatları bastıracak.

Arkadaşlarr bu yazacağım ilk kitap ve amacsiz yaziyorum. Çok iyi yazacağimi iddia etmiyorum sadece eğlencesineee. Yine de desteklerseniz sevinirim bayyss ✨💗 (bu arada speed and love dramasından esinlenilmiştir. Hemen copy demeyinnn)

Karadeniz`in sisi altında çocuklukları aynı acının gölgesinde büyüyen iki beden: Meva ve Mirhan. Onlar birbirlerinin hem celladı hem de tek sığınağı olmak için mühürlendiler. Meva Soykan, okyanus mavisi gözlerinde bir Karadeniz fırtınası saklayan, gururu kırıldıkça daha da dikleşen o hırçın kız... Mirhan Çakıroğlu, zifiri karanlık bakışlarında geçmişin intikamını taşıyan, zifiri gözlerinde biriktirdiği o karanlık otoriteyle, Meva`nın mavisini yutmaya ant içmiş bir adam. Şimdi barut maviye çalıyor. Nefret en derin yaralarla harmanlanıyor. Birbirlerini yok etmek mi daha kolay, yoksa okyanus mavisi bir gözün içinde boğulurken zifiri bir karanlığa teslim olmak mı?hangi yolun sonunda küle döneceklerini, hangi bakışın altında can vereceklerini bilmiyorlar. İntikam mı daha yakıcıdır, yoksa imkansız bir aşkın küllerinde yeniden doğmak mı? Meva`nın buz mavisi bakışları, Mirhan`ın karanlık duvarlarına her çarptığında, tek bir gerçek kalıyor geriye: "Bu savaşta kazanan olmayacak; ya beraber yanacaklar ya da birbirlerinin küllerinden yeniden doğacaklar."

Kaan, Elif , Hazar ve Selin. İlk doğdukları andan itibaren birlikte olan bu dörtlü farkında olmadan birbirlerini birbirilerine işlemişler. Kalp bunu beyne iletene kadarda yıllar geçmiş. Olsun , onlar hep birlikteler zaten.