Bebeği ile birlikte hayatını kurtarmak için kaçan bir kadın ve yollarının bir araya düşen karadenizli bir adam. Selin geçmişinden ve babasından kızı Lina ile kaçıyordu. Doğduğu andan itibaren hayat ona hiç gülmemişti. Şimdi de kızının ve kendisinin hayatını kurtarmak için bilmediği topraklara adım atıyordu. Demir askerlikten ihraç edildikten sonra memleketi Trabzon`a döner. Yaşadığı dağ evine bir gün beklenmedik bir misafir gelir. Bu misafir ikisinin de hayatını değiştirir.

-Yaşadığı bi olaydan dolayı sesini ve konuşmayı unutan Asude, hastanede karıştırıldığını öğrenirse... -Ve yaşadığı o koskoca 18 yılın yalan olduğunu öğrenen Asude Yeni ailesine uyum sağlayayıp alışabilecek mi? Not:Çoğu Aile kitabında olduğu gibi Klasik Çocuk karışma vakası ama ilerleyen zamanlardaki bölümlerdeki kurgu şahsıma aittir... ✔️Bi anda akla gelen ve yazmayı düşündüğüm bi kurgudur...

“Bazı aşklar gün batımına benzer… Göz alıcı bir güzellikle başlar, ama batarken bile unutulmaz bir iz bırakır.” Elif, hayallerini İstanbul’un kalabalığında kaybetmiş genç bir fotoğrafçıdır. Bir gün, deniz kenarında batmakta olan güneşi çekerken kader ona bir yabancı getirir: Arda. Bir anlık bakış, bir ömürlük hikâyeye dönüşür. Ama her aşk, kendi karanlığını da beraberinde getirir… Gün Batımında, kalbe dokunan, duygusal ve unutulmaz bir aşk hikâyesi.

Gözlerine her baktığımda karanlığına çekildiğimi düşünüyordum.Oysa o karanlığın içinde yeşeren tohumları ben ekmiştim. Kaçmam gereken karanlığı kendi ellerimle aydınlatmaya çalışıyordum.

“En küçük sessizlikler,en büyük seslerin sahibidir.”

Instagram:azimet340 Peşindeki çetenin elinde ölmemek için İstanbul`dan Mardin`e kaçan hırsız bir kız. Umay... Ve berdel ile evlenmekten Mardin`den İstanbul`a kaçan bir kız. Dicle... Bu iki kız, insanlar gerçekten çift yaratılırmış dedirtecek kadar hatta tıpatıp birbirine benzerse terminalde karşılaşıp çarpışarak çantaları ve kimlikleri karışırsa ne mi olur. Gümüşdoğan konağı yangın yarine döner. Şahin ağa elinden kaçan gelinini, Dicle`yi ararken İstanbul`un en iyi hırsızını bulur.

12 YAŞINA KADAR ÖYLE ZORLUKLAR YAŞAMIŞ AMA ASLA PES ETMEMİŞ YAŞAMA DAHA SIKI TUTUNUP 28 YAŞINA KENDİNİ GETİRMİŞ BİR KADININ YAŞADIKLARI,MESLEĞİNE OLAN TUTKUSUNU BAĞLILIĞINI,AZMİNİ VE İNSANLAR İLE YAŞADIĞI ZORUKLARI HEP BERABER OKUYACAĞIZ. BU YOLA SİZDE BENİMLE ÇIKMAYA VARMISINIZ . KİTABIMA BİR ŞANS VERİP BANA DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM,ŞİMDİDEN BANA DESTEK OLUP KİTABIMA BİR ŞANS VEREN HERKESE ÇOK TEŞEKKÜR EDERİMM.

Kalpler kırıldı, kan aktı, melodiler sustu. Aşk, ihanet ve intikamın birleştiği yerde hiçbir ruh sağ kalmaz.

Bir havuz, bir adam ve bir tesadüf… Damla, her gün olduğu gibi seansına gelirken, bugün havuzda yalnızdır. Ancak, farkında olmadığı bir göz, onu izlemektedir. Alessio Costa, bir mafya adamı, suyun derinliklerinde kaybolan bu kadına ilgi duymaya başlar. Gizem, tehlike ve çekim… İkisi de birbirine doğru çekilirken, hayatları değişmek üzeredir.

“Bazı şehirler insanın kalbini çalar, bazıları ise kalbini gömer.” — Mardin, ikisini de aynı anda yapar. Uçak motorlarının uğultusundan taş sokakların sessizliğine düşen bir hikâye bu. Ella Karahan, bir zamanlar yalnızca İngiltere’nin gri gökyüzünü tanırdı. Ama kader, onu babasının şehrine — geçmişin, intikamın ve unutulmuş anıların kalbine — çağırdı. Bir kaza, bir hafıza kaybı ve bir sır… Ella artık kim olduğunu değil, kimin ona yalan söylediğini bulmak zorundaydı. Mardin’in taş duvarları konuşmaz, ama duvarların ardında herkesin bir hikâyesi vardır. Ve bazen en büyük sır, hatırlamadıklarımızda gizlidir. “Unutulan Mardin”… Hatıralar kaybolsa da, şehir her şeyi hatırlar.

Genel kurgu tipi hikaye

Instagram:azimet340 Peşindeki çetenin elinde ölmemek için İstanbul`dan Mardin`e kaçan hırsız bir kız. Umay... Ve berdel ile evlenmekten Mardin`den İstanbul`a kaçan bir kız. Dicle... Bu iki kız, insanlar gerçekten çift yaratılırmış dedirtecek kadar hatta tıpatıp birbirine benzerse terminalde karşılaşıp çarpışarak çantaları ve kimlikleri karışırsa ne mi olur. Gümüşdoğan konağı yangın yarine döner. Şahin ağa elinden kaçan gelinini, Dicle`yi ararken İstanbul`un en iyi hırsızını bulur.

Instagram azamet340 Bütün hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En Ufak taklit veya kopya vs. olursa yasal, hukuki işlem başlatılacaktır. Sapık olduğundan korktuğu takıntılı bir hayranından kaçarak sakin ve huzurlu bir hayat yaşamak için Rize`nin ilçesine gönüllü tayin isteyen hemşire Ada Öztürk. Bir akşam hiç tanımadığı insanlar tarafından kaçırılırken sakin olmadığını düşündüğü eski hayatını bile aradı.

( Kısa hikaye ) Instagram: azime340 Genç bir kız Zümrüt... Yetim, dilsiz... Genç bir adam Murat... İstemediği evliliğinden ve ölen karısından sonra iki günlük bebeği ile kalan. Doğuran her kadın anne olabilir mi? Yada doğurmadan anne olabilir mi insan.

" Sarıl" Dedi. Sonrada belinden tutup kaldırarak, " Bacaklarını belime dola..." Kız dediğini yaparak çocuk gibi boynuna sarıldı adamın. Yüzünü boynuna gömdü ağlayarak. Toprak ellerini kızın kalçalarının altından birbirne geçirdi. Bu sayede kızı sırtını acıtmadan taşıyabilecekti. Adamlara döndü sonra. Öfkeli bakışlarla konuştu. " Bundan sonra hepiniz karımdan uzak duracaksınız.! İçinizden birini karımın gölgesinin civarında bile görürsem. And olsunki iki kaşının ortasından vururum!" Dedi ve kucağında Yeşim`le odadan çıktı.

Instagram: azimet340 Erkeklik belden aşağıda geçer. Belden üstü yürek ister. Yüreğin varsa eğer erkek kadın ne farkeder. Kadın olmasının dışında bir erkekten farkı olmayan gerektiğinde merhametli gerektiğinde acımasız birine dönüşen Cevher Aslan ve Aslan Karabey`in dünyası. Denizlerinde boğulup göklerinde can bulduğum. Güçlü kadın karakter severler buyrun...

Instagram: azimet340 Küçük yaşta evinde çıkan yangında hem anne babasını, hem sesini kaybeden Gül. Kalan hayatını teyzesinin yanında dilsiz Gül olarak geçirirken mahallede tanıştığı Akın. Ve Gül`ün bir organ mafyasının eline düşmesi yüzünden önce ayrılan sonra birleşen hayatlar. Gül Akın`ı çarpan bir araçla öldü sanarken Akın Gül`ü organ mafyasının elinde öldü sanıyor. Aradığın, özlediğin, öldüğünü sandığın insanı bulduğunu bilmeden bulmak, ama tanıyamamak. Sevdiklerini kaybederken aklı git gel olmak. Çocukluğum ateş ortasında kaldı benim Alevler bedenimden geçti, ruhum yandı benim. Bir yudum su eti söndürürde, yanan ruhuma bir deniz yetmedi benim. Sessiz çığlığım gökleri bulurken aklım durdu ruhum delirdi benim.

Cinayet,aşk,ters köşe,intikam dolu bir kitap

Yeniden mutlu olabilecek miyim ? Yeniden masum bir şekilde gülümseyebilecek miyim ? Yeniden mutlu anılar biriktirebilecek miyim ? Benim için bu soruların cevabı hayır . Artık mutlu olma umudumu yitirmiştim. Peki benim tüm tramvalarımın , tüm üzüntümün tüm yaşadıklarımın sebebi olan ailem gerçek ailem değilse ? Yeni bir aile yeni bir hayat demek olabilir mi ? Ölümü isteyen ben tekrar hayata tutunabilecek miyim ? Peki onun son isteğini yerine getirebilecek miyim ? Bilmiyorum . Ama bunu denemeden bilemem . Bu yüzden denemeye karar verdim. Hiç umudum yok ama belki bir umudum olur. Ben Emily Aslan bunu denemeye kara verdim.

Boran, zaferle dolu bir gülümsemeyle "İşte gönlümün sultanı!" dedi. Çuvalı kızın başından çıkardıklarında, Boran`ın yüzündeki gülümseme dondu kaldı. Annesi ve ablasının gözleri şaşkınlıkla açıldı. Gördükleri Gülsüm değildi! Karşılarında, sarı saçları dağılmış, gözleri hışımla parlayan, nefes nefese kalmış Selvi duruyordu. Selvi, çığlık atmak üzereyken, Boran`ın şaşkınlığı yerini korkunç bir idrake bıraktı. O gece pencereden gördüğü gölge, Gülsüm`ün yerine balkonunda serinleyen, Urfa`ya aykırı, herkesin "evde kalmış" dediği Selvi`ydi!

Bu kitap sizi maceralara sürüklicek ve aynı zamanda sizlere birbirinden farklı beş gencin nasıl bütünleştiyini bir araya geldiğini zaman zaman onları kendi yerinize koyucak ve bu yolculukta benimle beraber olucaksınız.

"Sen beni bıraktın başkasını seçtin" dedim ama o kadar sinirliydim ki beni gözü görmüyordu.....

Kürt töresi intikam ama bı okadar da aşk

yıllar önce annesini ve babasını hiç görmeden kaybeden adanın annesinin ve babasının hayatını anlattığı kareler.

Aklıma Şeker Portakalından Zeze`ye ait bir söz geldi: "Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."