"siz benim piyonlarımsın ve bende şahınız. Ben istemediğim sürece ne siz beni ne de ben sizi bırakırım. Hadi oynuyalım çünkü size seçim hakkı tanımıyorum."

Evimizin penceresinden, 500 metre ilerideki mezarlığa bakan bir görüntü dikkatimi çekti. Gecenin karanlığında, mezarlığın derinliklerinde hafif bir ışık yanıp sönüyordu. İlk başta önemsemedim, belki bir fenerin yansımasıdır diye düşündüm. Ama ışık her gece aynı saatte, gece 01.30`dan sonra tekrar ortaya çıkmaya başladı.

Herkese iyi okumalar

Umarım beğenirsiniz🙏

"Herkesin bir maskesi vardır. Ama bazı maskeler, altında ceset saklar."

Soğuk bir kış gecesiydi. Karlar sokak lambalarının solgun ışığında dans ediyor, rüzgar eski taş binaların arasından uğuldayarak geçiyordu. Şehrin sessizliğini sadece uzaklardan gelen siren sesleri ve ara ara yankılanan ayak sesleri bozuyordu…

Bu ilk kitabım ona göre

sadece Partiye kafa dağıtmak için gidip hayatının aşkını bulan bir kızın hikayesi...

Ailemi kaybetmemle hayatım alt üst olmuştu. Ama bilmediğim bir şey vardı. O da her şeyin daha yeni başlamasaydı.

Eski ve büyük bir yatılı okulda düzenlenen önemli bir yarışma gecesi her şeyi değiştirir. Yarışma iptal edilir, okul boşalır ve yurtta korkunç bir cinayet işlenir.

Womance|ZeZee, her zamanki gibi gününü bitirmek üzereydi. Elinde ilacı odasında tanıdık tavanın altında uzanıyordu. Tek istediği biraz dinlenmekti ancak gözlerini tekrar açtığında, artık kendi odasında değildi. Havası farklı, kokusu farklı, hatta insanların gülüşleri bile bir tuhaf... Sanki dünyası bir başkasının zihninde yeniden yazılmıştı. Dinozor oyuncağındaki o tuhaf dikiş izi, okul koridorlarındaki o "sahte" samimiyet her şey bir rüyanın parçası gibi görünüyordu. ZeZee, hayatının neden bir anda değiştiğini anlamaya çalışırken, aslında çok daha büyük bir oyunun içine düştüğünü fark edecekti. Peki, bu bir rüya mı? Yoksa gerçeklik sandığımız şey, sadece başka bir evrene açılan ince bir kapı mı? “Beni ben yapan her şey, bir anda nasıl bu kadar yabancılaşabilirdi?”

Bir şehir, herkesin bildiği yalanla sarılı. Sessizce saklanan sırlar, yıllar sonra ortaya çıktığında herşey değişir. Kriminolog Alp Kerem AKSOY ve Psikolog Lâl Deniz KARAN, geçmişin karanlık gölgeleriyle yüzleşmek zorunda. Gerçek, sandığınız kadar masum değil

“Her iyiliğin içinde bir leke, her yemeğin içinde bir sır vardır." Aras, bir hastane odasında değil, babasının kana bulanmış mermer tezgahında doğdu. Bir çocuk parkında değil, bıçak seslerinin yankılandığı karanlık bir mutfakta büyüdü. Babasından öğrendiği tek bir şey vardı: Bir insanı parçalara ayırmak ile bir yemeği sanata dönüştürmek arasında sadece ince bir çizgi vardır. 16 yaşında kendi ailesini bir sanat eserine dönüştürerek karanlığa karışan Aras, yıllar sonra Amerika’nın en seçkin restoranlarında bir "dahi" olarak yeniden doğar. Mutfaktaki kusursuzluğu, geceleri New York sokaklarında bıraktığı ürpertici imzasında gizlidir: Antika bir gümüş kaşık ve zehirli bir şekerleme. Ancak Aras`ın listesindeki yirminci isim, diğerlerine hiç benzememektedir. Miya Şahin... Parmakları piyano tuşlarında dans eden bu kız, Aras’ın kalbindeki karanlığı aydınlatmaya mı çalışacak, yoksa onun en büyük şaheserine mi dönüşecek? Mutfaktan sızan kanın kokusuna, piyanodan yükselen hüzünlü notaların eşlik ettiği bu gerilim dolu yolculukta; bir katilin ruhuna, bir aşçının titizliğine ve bir dehanın çöküşüne tanıklık edeceksiniz.

Katil ağızından tadından yenmeyen katil kurgusu

Yetiştirme yurdunda büyüyen Sedef, bir gece kimsesiz yirmi dokuz çoçukla birlikte "damgalanır". Artık bu kimsesiz çoçukların tamamı Yarasa`dır ve damgacıyı gören tek çocuk Sedef`tir. Sedef, o gece yaşananlardan sonra yurttan kaçarak sokaklarda yaşamaya başlamış ancak kötü şans peşini bir türlü bırakmamıştır. Düştüğü bu çukurdan çıkması için eline bir fırsat geçen Sedef`in iki seçeneği vardır: Ya kaçıp kurtulacak ya da bundan sonraki hayatına sokaklarda devam edecektir. Ancak beklenmedik bir olay her şeyi alt üst eder: Damgacı yıllar sonra ortaya çıkmış ve damgaladığı otuz Yarasa`nın peşine düşmüştür. --------- "Bir köşeye çekiliyorsun, belki de bir duvar dibine... Sonra uzun uzun bakıyorsun gökyüzüne. Bulutların ötesinde bir ışık görmek istercesine bakıyorsun ancak ne kadar bakarsan bak, hep ayın kasvetini görüyorsun."

Her şey birkaç saniyede oldu. Omzunda bir ağırlık hissetti. Sıcak. Islak. Arkadaşı yavaşça yere kayarken sokak bir anda sessizliğe gömüldü. Silah sesini herkes duydu. Ama tetiği kimin çektiğini kimse görmedi. Şimdi tek bir soru var: Bu kurşun gerçekten ona mıydı… yoksa asıl hedef kendisi

Normal bir günün sabahında hastane nöbetinden çıkan İncila, bugün hayatının değişeceğinden habersizdir. Evine giderken takip edildiğini fark eden İncila, izini kaybettirir ve evine ulaşır. Duş alıp uyur, uyandığında alnına bir silah dayalıdır. Ne yapacağını bilemeyen İncila, mecburen kardeşinin hayatı için onlarla gider. Bir kaç gün işkence edilir, o günlerden birinde tam öldürülecekken biri onu kurtarır. Onu kurtaran kişi aynı zamanda onu tekrar tutsak alan kişidir. Bu gizemi çözmek için hazır mısın? Okumaya başla o halde, cesaretin varsa.

Hayalet Psikolojik Gerilim / Karanlık Romantizm Lara Anastasia Arman, Türkiye`nin en sevilen mankenlerinden. Defilelerin yıldızı, sıcak gülümsemesi, sevecen bakışları ve zarif duruşuyla herkesin hayran olduğu kadın. Lüks villası, milyonlarca takipçisi, uluslararası markaların yüzü... Hayatı dışarıdan kusursuz görünüyor. Ama geceleri İstanbul ve Antalya`nın yeraltı dünyası bambaşka bir isimle sarsılıyor: Hayalet. Kimse Hayalet`in yüzünü görmedi. Kimse hiçbir şey bilmiyor. Maske, ses değiştirici ve gölgeler arasında kalan bu figür, emir vermekle yetinmiyor; bizzat işin içinde. İnfazlar, anlaşmalar, liman kontrolleri... Her şey onun onayı olmadan dönmüyor. En güçlü patronlar bile onun adını fısıldarken titriyor. "Hayalet geldi" denince odalar buz kesiyor. Ve tam bu karanlığın ortasında Kerem Aras beliriyor. Yeraltının en tehlikeli, en yakışıklı adamlarından biri. Soğuk mavi gözleri, tehlikeli karizması ve sınırsız gücüyle tanınıyor. Lara`ya karşı saplantılı bir ilgi duyuyor. Uzaktan izliyor, hediyeler gönderiyor, mesajlar atıyor, dürbünle balkonunu seyrediyor... Ama asla yaklaşmıyor. Dokunmuyor. Sadece sahip olmak istiyor. Lara ondan biraz korkuyor - o korkuyu gülümsemesinin arkasına saklıyor, nazik ve samimi davranmaya devam ediyor. Kerem`in takıntısını hissediyor ama sınırlarını net çiziyor: "Yavaş olalım, acele etmeyelim." Okuyucu her sayfada aynı soruyu soracak: Hayalet Kim? O bakışlar, o mesajlar, o uzaktan sahiplenmeler, o koruyucu tavır... Her şey onu işaret ediyor. Her bölümde gerilim artacak. Her mesajda takıntı derinleşecek. Her gölgede bir sır büyüyecek. Ve tam "Evet, Hayalet O!" dediğin anda... kitap seni ters köşeye yatıracak. Hayalet, seni geceleri uykusuz bırakacak. Çünkü o gölge, en yakın sandığın yerden geliyor. Sayfayı çevir. Ama ışığı açık bırak. 🖤

12 yabancı, bir harita ve akıl almaz bir oyun... Her biri farklı yerlerden gelen bu gençler, tesadüf eseri buldukları gizemli bir haritayla kendilerini ölümcül bir oyunun içinde bulur. Telefonlarına gelen tuhaf ve tehditkar mesajlar, onları bilinmeyen yolları takip etmeye zorlar. Ormanlar, sahiller ve gizemli yapılar... Her adımda hem sırlar çözülür hem de tehlike büyür. Ancak bu oyun, sıradan bir macera değil. Kurucusu akıl hastası bir zihin ve onun hazırladığı tuzaklar, gençlerin hem zekâlarını hem de cesaretlerini sınar. Her biri kendi korkularıyla yüzleşirken, birbirlerini tanır, güvenir ve birlikte hayatta kalmanın yollarını arar. "Çember; Kanlı Harita", sıradan bir maceradan çok daha fazlası: İnsan doğasının karanlık yönlerini, arkadaşlığın gücünü ve hayatta kalma mücadelesinin sınırlarını gözler önüne seren bir psikolojik gerilim ve gizem hikâyesi. Her satırında merak, her köşesinde tehlike, her adımında ölümcül bir sır saklı. Hazır mısınız?

Selammm,bu benim ilk kitabım ve umarım begeniirrsinizzz🤍

"Bazen bir günlük susar, ama içindeki çığlıklar asla..." “Gerçek, bazen sustuğun yerde başlar...”

Her polis masummudur,her katil suçlumudur yada her şair aşkı için mi yazar

"Bazı borçlar parayla, bazıları kanla, en ağırları ise bir sözle ödenir." Tevfik Eski, on yıl önce Sinop’un hırçın dalgaları arasında bir kumar masasında bıraktığı geçmişini, İstanbul’un puslu sokaklarında yeniden bulur. Elinde sadece bir valiz ve zihninde hiç unutmadığı bir vasiyetle şehre girdiğinde, İstanbul’un devleşen "Konsey"i için dengeler altüst olmak üzeredir. Bir yanda dostluğu düşmanlığından daha tehlikeli olan Yavuz Demir, diğer yanda şehrin görünmez sahiplerinin kurduğu kanlı oyunlar... Tevfik, zekasını bir silah gibi kullanarak "Mükemmel Cinayetler" işlerken, aslında her hamlesinde on yıl önceki o meşhur kumarın son elini oynamaktadır. Kumarhaneler yağmalanırken ve silahlar susmak bilmezken, Tevfik’in önünde tek bir soru kalır: Bir insan, düşmanına verdiği bir söz için ne kadar ileri gidebilir? İstanbul’un en tepesine oturanların aslında birer piyon olduğu bu düzende; sadakatin bedeli ölüm, ihanetin bedeli ise sonsuz bir yalnızlıktır. "Tozum kadar beyaz değilsin..." Raconun, stratejinin ve sarsılmaz bir iradenin hikayesi. Eski bir hesap, Demir gibi bir son.

Evlilik meselesi

Bazı insanlar intikam alarak hedeflerine ulaştığını, bir şeyleri başardığını düşünür. Ama bana göre intikam; bir insanın hayatını cehenneme çevirmek, doğduğu güne ve beni tanıdığı güne pişman ettirmek, her gün ağlaya ağlaya uyuması—hatta uyuyamaması—demektir. Çünkü herkes, bir gün mutlaka yaşattığını yaşar.