Benliğini bulamayanların gittiği bir okulda en fazla ne olabilir ki ? okuyup görücez... ........................................................................................................................................... Herkesin süper güçleri olduğu bir ülke, 15 yaşında sahip oldukları süper güçler,bazıları iyi bazıları kötü bazıları ise güçlerine kavuşamayanlar ve güçleri gelene kadar yani benliklerine ulaşana kadar gittikleri bir okul kötüler ve iyiler..

KADER APTALCA BİR SÖYLENTİDİR DEĞİŞTİRİLEBİLİR. -E.I.E

FARKLI YARATICI BİRAZDA GERCEKTEN UZAK BİR KONUSU VARDIR GUZELCE OKUMANIZ DİLEGİYLE

Yeni kitabımız sizler ilee..

Yorum boş yapmayın istek alıyorum

Gece yarısı sokaklarında kaybolan bir kız ve o sokakların hakimi olan, ruhu karanlığa teslim bir genç. Efsun, ailesinin trajik kaybından sonra İstanbul’un en prestijli ama bir o kadar da tekinsiz koleji olan Kuzey Akademisi’ne burslu olarak kabul edilir. Tek amacı sessizce mezun olmaktır. Ancak okulun "dokunulmazı" olarak bilinen, her adımında tehlike kokan Alaz Karahan ile yolları kesiştiğinde, sessizlik onun için bir lüks haline gelir. Alaz’ın avucunda tuttuğu o eski, deri kaplı defterde Efsun’un geçmişine dair kan donduran bir detay vardır. Şimdi Efsun, nefret ettiği bu adamla bir anlaşma yapmak zorundadır: Gerçeği öğrenmek için ruhunu ateşe atmaya hazır mıdır?

Kasabanın unutulmuş köşelerinde, yıllardır saklı kalmış sırlar vardır. Kasabaya yeni taşınan Begüm, merakı sayesinde bu sırların peşine düşer. Eski bir ev, siyah bir kitap ve gizli kapılar aracılığıyla, kasabanın geçmişi ve gizemli olaylarıyla yüzleşir. Begüm’ün yolculuğu, sadece fiziksel bir keşif değil; aynı zamanda kendini, cesaretini ve geçmişle bağlantısını keşfetme sürecidir.

ANA KARAKTERLER -Nilay: Konuşmamayı seçmiş genç bir kadın -Atlas: Şehre yıllar sonra dönen, geçmişten kaçamayan bir adam -Defne: Nehir’in sustuğu gün kaybolan kız kardeşi -Aras: Her şeyi bilen ama konuşmayan bir tanık

Öldürülen Yasmin Karayel. Fakat suçlu olan asla ortaya çıkamıyor. Çünkü masum olan tek bir kimse yok.

O sabah, sisin içinden yürüyerek gelen birini görünce içinden sadece bir cümle geçti: “Belki bu kez kurtulacağız.”Kasabanın kaderini değiştirecek o adam, Demirhan Çetin Özer’di. Şehirden gelen, soğukkanlı, geçmişi sırlarla dolu bir dedektif.Ve o andan itibaren, kasabada hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı

Mina ve ailesi taşınırlar yeni ev yeni okul yeni evinde uyur ve hep görduğü rüyağı görür

Onu tanıdığımda, ellerindeki kanın hikayesinden habersizdim. Her dokunuşu tehlikeli, her fısıltısı yasaktı. Aşkın en karanlık sırrı, masum bir kalbin tam ortasına düştü. Birlikte attığımız her adım, sonumuz olabilir. Bu dansı başlatan oydu. Ama müziği durduracak olan, kalplerimizdeki o büyük sır olacak.

Bu mektup, adını bilmediğim ama ruhumun bir yerinde çoktan tanıdığı bir kadının suskun çığlığıydı. Onu tanımadığımı sandığım her an, aslında içimde bir yerin ona hep açık olduğunu fark ettim. Mektupta ne bir geçmişin izleri vardı, ne de geleceğe dair vaatler. Sadece saf bir bağlılık... Tanımsız, ama gerçek. Acısı, içimde yankılanan tanıdık bir melodi gibiydi. Belki de bazı insanlar, hayatımıza isimleriyle değil, hissettirdikleriyle girerler. Ve bazı mektuplar, bir insanın varlığını anlatmak için yeterince güçlüdür; adı anılmasa bile.

Bazı yollar tesadüfen seçilmez. Bazı geceler, insanın hayatını ikiye böler. Genç bir kadın olan Cındy, yağmurun ve sisin içinde uzayan bir yolun sonuna doğru ilerlerken, tek bir an her şeyi değiştirir. Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Sessizlik ağırlaşır, zaman parçalanır, hafıza güvenilmez hâle gelir. Kasaba küçük, sırlar derindir. Gerçek ile hayal arasındaki çizgi silikleşirken, yaşananlar cevaplardan çok sorular bırakır. Bazı anlar vardır ki hatırlanmaz… sadece hissedilir. Suç, vicdan ve zihnin karanlık köşeleri arasında sıkışıp kalan bu hikâyede, asıl soru şudur: İnsan, hatırlamadığı bir şeyden sorumlu tutulabilir mi? “Son Seans”, tek bir gecenin gölgesinde şekillenen, okuru belirsizliğin içine çeken ve gerçeğin sandığımız kadar sağlam olmadığını hatırlatan karanlık bir psikolojik gerilim.

Ankesörlü telefonların ve tuşlu cep telefonların kullanıldığı, bilgisayar kullanımının ise çok az olduğu zamanlardır. Eylül, bir trafik kazasında hafızasını kaybetmiştir. Kocası Gökhan ve arkadaşı Jale’den başka kimsesi yoktur. Eylül, kendisine anlatılan hiçbir şeyin doğruluğuna inanmıyordur. Hem eşi hem de dostu Jale, ona göre bu oyunun piyonlarıdır. Ona göre her şey bir kurgudur; ikisi de ona düşmandır. Peki ya gerçekten öyle midirler ? Sonunda bir karar verir: Hatırladığı her şeyi bir kenara not alacak, sonra parçaları tek tek kafasında birleştirecektir. Hafıza kaybının bir sonucu olarak sürekli bir şeyleri unutmaktadır. Bu, onun için tek çözüm yoludur. Gizem, gerilim ve mücadele için hazırdır o. Peki ya sen, hazır mısın?

Mesleği üzerine yemin ettiği o çocuğun katilini bulmaya çalışan otopsi uzmanı gizem AKAY tesadüfen karşılaştığı bir polis memuru ile dava sonuçlanana kadar birlikte çalışacaklardı ondan sonra yolları ayrılacaktı ama aralarında gerçekleşen duygular buna izin vermeyecektir

"Karanfil yıldırım`ın hikâyesi... zenginliğin ortası da çürüyen bir evde, susayarak yok edilen bir kızın kendi kendini duymaya çalışmasıdır. Sevgiye aç, bağırışlara alışmış,terk edilen bir çocuğun kadın haliyle; hem geçmişin yarasıyla hem bu günün sessizliğiyle yaşamaya çalışır.

Şizofreni kimin suçlu olduğunu asla anlayamayacağınız bir hikâye.. Bu roman aslında bütün karakterlerimizin kendini bulma yolculuğu biraz da. Ters köşe, Psikolojik Gerilim seviyorsanız ben bir göz atın derim.

Bir kan dava sonucunda kurban seçilmiştik biz. ......... Ve ailelerimizin sebep olması sonucunda ölmüştük yani ben kendi açımdan. Peki ben kim miyim? Doğa ışıltan mardinin ikinci ünlü, korkulan ışıltan aşiret aileyiz ve ailenin ilk kızarı, ve kız kardeşim den en büyük kızıyım Babamı gören korakar... Annemi gören ise zavallı derler... ....... Biz... Biz beş kardeş ise sonu bucağı olmayan bir cehennemin içindeyiz...

“Henüz gençliğimin baharında kendi yaralarımı sarmaya başladım. Korkularım, etrafımda hiçliğe giden hayatlar, bir bir yok olurken bile yaptığım tek şey “olmamış” gibi davranmaktı.” Belki de, hiçliğe gidip dönmeyen ruhlar arasında hiç rastlamadığım kendi ruhumun azabını dindirebilirim.

Birazdan açıklama yazicam

Defne, gecmişini karanlığını unuttuğunu sanarken kütüphanede buluğu bir not her şeyi altüst eder. Rafların arasına saklanan bu sır, yalnızca bir başlangıçtır. Biri onu izliyor... Hemde yıllardır

Bazen bazı şeylerin yaşanması gerekir. Bazen bunların bir suçlusu vardır, bazen ise yoktur. Ancak değişmeyen bir şey varsa o da hiç suçu olmayan masum kurbanlardır. Yıllar önce kaçırılan bir kız çocuğu hatta bir bebek... Yıllarca onu arayan bir aile... Ve yıllarca esir tutulmuş duygular ; acı dolu gülüşler, kırık şekilde bakan gözler, sessiz çığlıklar atan göz yaşları ve acı dolu geçen yıllar... Melis İnci Atalay... Yıllardır büyük acıların mahkumu. Sahra ve Cengiz... Yıllardır o mahkumun başında olan acımasız polisler... Peki ya bir gün bu mahkumluk biterse? Artık mahkumlar onlar olursa her şey düzelir miydi? Onca geçen yıllar, geçmişin bıraktığı yara izleri geçer miydi? Bu bir kurtuluş olur muydu? Eğer olacaksa bile bu kurtuluş bir tesadüf müydü? Yoksa planlanmış bir gizli oyunun parçası mıydı? * ( DİP NOT : Gerçek aile kurgusu arayanlar, polisiye yani katil bulma tarzında arayanlar, lise kurgusu arayanlar ve aile içi ilişkileri okumak isteyenler buraya davet edebilirim sizi. Çünkü burada hepsi var.) INSTAGRAM : _knur_5_ İLK BÖLÜM YAYINLAMA TARİHİ : 21.02.2025 SON BÖLÜM YAYINLAMA TARİHİ : ??.??.????

Asya ve berke küçükken tanışmışlardı birbirlerini çok seviyorlar arkadaşları Miray ise aralarını bozmak isteyip asmayı öldürmek istiyordu.

demir kapı aralıklarla oluşuyordu ama fazlasıyla sağlamdı açmaya çalıştım açılmadı bağırdım çağırdım kimse duymadı.kiza dönüp "kimse yok mecburen bizi bulmalarını beklicez " geri içeri dönücekken kız elimi kavradı"saçmalama burda kalamayız benim klostrofobim var" banane dercesine omuz silktim.kiz benden hayır gelmeyeceğini anlayınca bir anda yere çöktü nefes alamama ya başladı sonra eli cebine gitti sonra diğer cebine aradığı şeyi orada da bulamayınca bana baktı bende elimdeki astım ilacını salladım "bunu mu arıyorsun " kız kalkmaya çalışınca ona tokat attım ve yere düşürdüm eğildim kızın saçını elime dolayıp çektim ."bırak beni " diye fısıldadı bende daha acı çeksin diye cebimden çıkardiğım kendi parfümümu yüzene sıktım. kız elini kalbine götürüp öksürmeye başladı zevkle izliyordum onu yavaş Yavaş krize giriyordu çok acı çekiyordu son defa yüzüme baktı neden dercesine bende eğilip yüzüne tukürücesine"zevkli çünkü "dedim artık kıza ne hatirlattiysam gözleri korkuyla açıldı bu kadar acı yeterdi cebimden bıçağı çıkardım bıçakla şah damarına sapladim kızın boynunda kanlar fışkırmaya başladı uzun zamandan sonra ilk defa gülümsedigimi hissettim.Daha yeni başlıyoruz diye fısıldadım