Size bir soru soracağım. Ya da yok, sormayacağım. Daha doğrusu soramayacağım. Neden olduğunu sorarsanız söyleyemeyeceğim. Hepsi bu duvar yüzünden. Henüz Lise 2`ye giden Mark, sınıf arkadaşlarının davranışlarının saçma olduğunu düşünmeye ve zamanla onlardan farklı hissetmeye başlar. Bu durum onda olumsuz etkiler bırakır. Mark`ın bu durumdan kurtulmaya çalışmasına tanık olun.

İlk hikayem olan Kan ve Süt`ü sizlerle paylaşmak istiyorum. Tek hayali hayatının aşkı olan Leyla`ya hislerini açmak olan Şakir bir gün süt kardeşi Kâmil`in ameliyat olduğunu öğrenmesiyle karakomedi tadında başlayıp gerilim ve polisiye türlerini içinde barındıran hikayesini sizlerle paylaşıyorum . İyi okumalar

Kitap...........

Vildan: kanında bi kıroluk olduğu belli zaten ama Vildan: tipinde de elitlik var yani Vildan: hem elit hem kıro Vildan: elit kıro ... "ELİT KIRO" İSİMLİ İLK VE TEK KİTAPTIR. Yazılış tarihi: 26 Haziran 2025

“Her dokunuş bir sır, her nefes bir patlama. Hazır mısın?”

Eğlencesine yazılmış bir kurgu

Sessizliğin türküsünü dinlemek, geçmişin gölgelerini hakikatle aydınlatmak için yazılan bir kitap.

“Gece Bekçisi: Küllerin Altındaki Ateş, karanlığın içinde kaybolmuş bir adamın, geçmişin yüküyle ve kendi içine hapsolmuş dertleriyle yüzleşmesini anlatan, yalnızlığın ve umudun iç içe geçtiği bir hikâye.”

Bazı hikâyeler anlatılmaz, hissedilir. Bir bakışta başlar, bir cümlede biter ama izini uzun süre bırakır. “Mavi”nin içinde kaybolan duygular, sessiz kalan insanlar ve söylenemeyen sözler… Bu kitap, belki de senin hiç söyleyemediklerinin sesi. Hikayeler şahsıma aittir izinsiz yayınlanamaz ve kullanılamaz.

​"Bileklerimi yıkamak istiyorum o suda. Sonra da Ayla`yı... ​Elinde taşıdığı ağır, kırmızı yükle sonuna yürüyen bir genç kız ve onu sadece `hissettiği` için bulan bir adam. Gökyüzü zifiri, deniz simsiyahken `maviye bakmak` mümkün müdür? İsimlerin kadere, renklerin ruhlara karıştığı o geceye davetlisiniz. ​Siyahın içinde maviyi aramaya cesaretiniz var mı?"

Her şey bir gün olur muydu? Herkes bir gün gelir miydi? O hangi gün bana gelmeyi seçecekti? Bekleriz. Ne kadar bekliceğimizi bilmeden, kimi beklediğimizi bilmeden hatta bizi ne karşılayacağını bilmeden bekleriz ama önemli olan beklediğimiz şeye bir gün sahip olup olmamamızdır.

Bu kitap denizlerden şehirlerden

Orta okula başlayan bir kızın yaşam hikayesi

Arkadaşının abisine olan duygularını şarkılarla ifade eden bir kız

`Foggy`e hoş geldin, merhaba demeyecek misin?` Her şey böyle başlamıştı. •∆• Alıntılar 👇🏻 "Zorunda değilim Kandemir. Duydun mu, zorunda değilim! Az önce sen söyledin, ne istersem onu yapabilirim. Şimdi burdan defolup gidiyorum. Sen de ister gelirsin, ister kalırsın." "Hiçbir yere gitmiyorsun, Ömür. Beni zor kullanmak zorunda bırakma. Bu senin görevin, Kılıç`ın görevi. Bir kere buraya girdiysen maç bitene kadar çıkamazsın. Anladın mı?" "Sikeyim Kılıç`ı!" Kolunun karnıma bıraktığı ağırlıktan kaçmaya çalışıyordum ama milim kıpırdamama izin vermiyordu. "Kara gözlerini de sikeyim!" Duraksadı. Ben de duraksadım. Neden böyle bir şey dediğimi bilmiyordum ama daha onunla tanışalı saatler olmuşken sanki yıllardır aklımın içinde gezinip duruyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden ona karşı bir filtrem yoktu. Şaşkınlıktan açık kalan ağzımı eğlence pırıltıları taşıyan gözlerinin dudaklarıma düşüşü nefesimi kestiğinde fark ettim. Dudaklarımda olan bakışlarını gözlerime çevirip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Ben kimdim, o kimdi, şu an burda ne yapıyorduk unutmuştum. "Nesi varmış kara gözlerimin? Hım?" Konuşuyordu, görüyordum ama algılama işinde sıkıntı yaşıyordum şu an. Fısıltıyla sordum. "Ne?" "Diyorum ki, nesi varmış gözlerimin? Ah pardon, kara gözlerimin." •∆• kandemir: Yarından itibaren Foggy`e daha sık gelip gitmeye başlasan iyi edersin. Maçlarımı takip edecek, analiz yapacaksın. kandemir: Zaten sana dövüş öğreteceğim bilgisi çoktan amcana gitmiştir, onu da aradan çıkartırız. omurdilaygocmen: Ben ne anlarım dövüşten be? Analiz yapacaksın diyor bana. omurdilaygocmen: İstersen hakemlik de yapayım? He? omurdilaygocmen: Sanki görmedin tanıştığımız gün kaçıp gitmek istedim maç sırasında.

16 yaşından 22 yaşına kadar bill

İlk görüşte aşka inanmam ama onu gördüğümde dünyam aydınlandı

Mavi 16 yıl önce doğduğu hastanede hemşire tarafından yanlışlıkla karıştırılarak asker aileye gitmişti ve 16 yıl sonra gerçekler ortaya çıkana kadar.. Acaba Mavi 6 abiyle ve ikizle anlaşabilecek mi? Aileye alınabilecek mi?..

yazar:Meryem Ahsen Fidan organizatör Elif Gökçe Kabaağıl

İki motorcunun kazayla karşılaşmasını anlatıyor... Keyifli okumalarr

Lise yıllarında başlayan o masum aşk… Birbirlerinin hayatına şarkı gibi giren iki genç. Aynı hayalleri paylaşan, aynı melodiyi söyleyen iki kalp. Ama bazen tek bir yalan, en güzel melodiyi bile susturabilir. Yıllar önce söylenen gizli bir yalan yüzünden yolları ayrılan iki eski sevgili… Her biri kendi hayatını kurmaya çalışırken, geçmişin hatıraları onları hiç bırakmaz. Çünkü bazı aşklar bitmez, sadece yarım kalır. Yıllar sonra kader onları tekrar karşılaştırdığında, geçmişin kırık notaları yeniden duyulmaya başlar. Ama bu sefer ortada bir soru vardır: Gerçek ortaya çıktığında aşk yeniden doğabilir mi, yoksa her şey için çok mu geçtir? Kayıp Melodi, ilk aşkın masumiyetini, saklanan sırların ağırlığını ve yıllar sonra gelen ikinci şansın hikâyesini anlatıyor. Çünkü bazı melodiler kaybolsa bile… kalpte çalmaya devam eder. 🎶📖

Bu hikaye, İstanbul’un o parıltılı plazalarında, lüks restoranlarında veya tertemiz sahil yollarında başlamadı. Bu hikaye; elleri her zaman yağ lekeli, ağzı her zaman barut gibi, öfkesi ise dükkanın tepesindeki güneşten daha yakıcı olan insanların hikayesi. ​"Ben Kötü Biri Değilim" cümlesi, bir savunma mekanizması değildir. Bu cümle, dünyanın sertleştirdiği, hayatın yumruklarıyla yoğurduğu bir adamın; kendine, geçmişine ve hatta hiç tanımadığı geleceğine attığı bir çığlıktır. Cebrail—namıdiğer Cebo—ve Alev, bu şehrin sadece vidalarla değil, acılarla ve haksızlıklarla dönen çarklarının arasında birbirini bulmuş iki "arızalı" parçadır. ​İkitelli’nin o isli havasında, metalin metale vurduğu o sağır edici gürültüde aşkın yeşermesi imkansız görünür. Ancak aşk, en çok da toprağı beton, gökyüzü gri olan yerlerde yeşerdiğinde dirençli olur. Cebo ve Alev’in hikayesi, bize şunu hatırlatıyor: Dışarıdan ne kadar paslı görünürsek görünelim, içimizdeki o saf cevher doğru elin dokunuşunu bekler. ​Bu hikayeyi okurken; sadece bir aşk hikayesi değil, bir onur mücadelesi, bir aidiyet arayışı ve en önemlisi, insanın kendiyle barışma sürecini göreceksiniz. İstanbul’un o kaosundan Ege’nin mavisine uzanan bu yolculukta, bazen küfürlerle sarsılacak, bazen bir motorun gürültüsünde huzur bulacaksınız. ​Sonunda ise kendinize şu soruyu soracaksınız: Gerçekten kötü olan kim? Ağzı bozuk ama yüreği mert olan mı, yoksa kravatının arkasına saklanıp dünyayı ateşe verenler mi? ​Keyifli okumalar. ​Serhat Onur Kamış

“Beraber olmaya ne dersin?”

Dertlerini anlatacak kimsesi olmayan Hayâl, bir gece rastgele bir numaraya para karşılığında dertlerini anlatmak için yazar. Kuzey`in hayâli...

Halis Bey, evine döner dönmez pardösüsünü bile çıkarmadan çalışma masasına oturdu. Sokaktaki rüzgarın uğultusu, zihnindeki o dijital havai fişek seslerini bastırana kadar bekledi. Önündeki boş kağıda önce sert, sonra titrek bir hatla şu satırları düşmeye başladı: Modern Bir Gurbet "Evladım; biz cenneti bir `skor tabelası`, Allah’ı ise doğru şıkkı işaretleyince bize ödül veren bir `mekanizma` sanıyoruz. Oysa din, bir rekabet alanı değil; bir merhamet limanıdır. Bugün modern binaların soğuk mermerleri üzerinde, çocukların ellerindeki ekranlarda `hakikati` aradıklarını gördüm. Ama aradıkları hakikat değil, sadece bir üst seviyeye geçme hırsıydı. Yanındaki arkadaşının omzuna basarak yükselen bir çocuk, Kabe’nin etrafında dönerken `biz` olmayı nasıl öğrenecek? Rakibini elemek için dua eden bir kalp, başkasının derdiyle dertlenmeyi nerede tecrübe edecek? Biz onlara kabuğu verdik; renkli, şekerli ve gürültülü bir kabuk. Ama özü, yani o sessiz ve derin `emanet` duygusunu, dijital gürültülerin altında ezdik. Bu satırlar, bir puan toplama yarışı değildir. Bu satırlar, kaybettiğimiz o zarif vakarın, yere düşen o Esma kartının ve tozlanan ruhlarımızın bir feryadıdır. Şimdi ekranları kapatın. Birbirinizin gözlerine bakın. Çünkü hakikat, parmak uçlarınızdaki piksellerde değil, birbirinize olan edebinizde gizlidir."