Efsa için hürriyet, parmaklıkların ardında bıraktığı bir rüya değil; ayaklarına serilen taze mezar toprağıydı. 19`unda kanatları kırılan bir kuş, kucağından koparılan bir ninni ve üzerine çöken buz gibi bir esaret... Bir yanda onu diri diri gömen cellatları, diğer yanda karanlığıyla ruhları hapseden Viran. Şimdi o yaralı kanat, sığındığı bu kışlayı ya ateşe verecek ya da küllerinde boğulacak. "Bazı vedalar mezarda biter, bazıları ise mezarda başlar."

BİR AŞK , YAŞAMAK İÇİN KAÇMAK,ÇOKÇA SAVAŞ, DÖNMEK İÇİN GÜÇLENMEK, HERŞEYDEN ÖNEMLİSİ HEP BİRLİKTE OLMAK.

Belki de insanların sandığı kadar iyi olmadığını keşfeden kişi, aslında kendisinin sandığı kadar masum olmadığını fark etmek üzeredir. Ve bazı gerçekler öğrenildiğinde, insan artık eskisi gibi yaşayamaz.

Kahvaltı sofrasındaydik E: baba bugün ne yapacaksın V: öğrencimin boks maçı var oraya gideceğim gelmek ister misin E:olur bende geleyim zaten sıkılıyorum Herşey böyle başladı babamın öğrencisini öğrenmem ile birlikte......

Ceza’yı bir adam sandılar. Yanıldılar. Bu kitapta gerçek ortaya çıkıyor ve kimse buna hazır değil. Öykü artık saklanmıyor, kaçmıyor, susmuyor. Çünkü Ceza bir isim değil, bir kimlik. Kan var, hesap var ve geri dönüş yok. Adalet bekleyenler yanlış kitapta. Burada sadece şu gerçek var: Ceza ortaya çıktığında, kim olduğun değil, ne yaptığın hatırlanır. Ve bazı gerçekler vardır… öğrendiğin an, geri dönüşün olmaz.

Çamur prensi... Kuzenimin düğünü için Karadeniz`e gidicem en fazla ne olabilirkii

Safranbolu’da zaman, ahşap konakların gölgesinde ağır ilerler. Yıllar sonra kasabaya dönen Leyla Hanım ve kızı Süreyya, yalnızca kapalı bir evi değil, geçmişte yarım kalmış duyguları da yeniden açar. Bazı dönüşler sessizdir. Bazı karşılaşmalar kaderin en sakin hâlidir. Bazı aşklar, söylenmeden başlar.

Küçüklüğünden beri buz patenine ilgi duyan Asena, bir gün partneriyle olan bağlantılarının ayrılması sonucu yeni birisiyle tanışır. Bu kişi ile hiç uymuyorlardır. Asena ve yabancı birbirlerine alışabileceklermi?

“Seni asla sevmeyeceğim…” Alaz’ın sözleri kalbime hançer saplamıştı. Gözlerimin dolmasını engelleyemedim.”Tamam…” dedim çatallayan sesim ile, Alaz sinir ile üstüme yürümeye başladı bir adım geriledim. Gözlerimden akan yaşlara hakim olamadım ve gözlerimi kapadım bir adım daha geriledim, “Alaz dur! Yaklaşma… Lütfen beni korkutuyorsun!” Dedim ve ağlamaya başladım. Alaz buz kesmiş gibi olduğu yerde durdu, ellerimi yüzüme kapatıp yere çöktüm, “Özür dilerim! Özür dilerim! Özür dilerim Alaz… Hiç gelmemeliydim… Özür dilerim…”

KARANLIKTAN KAÇAMAZSIN. BAZEN ONU SEÇERSİN. Defne Yılmaz hayatını insanları kurtarmaya adamış güçlü bir doktordur. Soğukkanlı, kararlı ve pes etmeyi bilmeyen biri. Atlas ise bambaşka bir dünyanın adamıdır. Güçlü, tehlikeli ve karanlık geçmişiyle yaşayan bir adam. Bir ödül gecesinde yolları kesiştiğinde hiçbir şey planlandığı gibi gitmez. Defne, Atlas’ın dünyasına adım attıkça sadece suç ve güç savaşlarını değil, yıllardır saklanan karanlık sırları da keşfeder. Ve bir gün ortaya çıkan bir isim her şeyi değiştirir. Geçmiş… Sandıklarından çok daha yakındadır. Aşk, sadakat ve ihanet arasında kalan Defne bir seçim yapmak zorunda kalacaktır: Karanlıktan kaçmak mı… Yoksa onunla birlikte yürümek mi? Çünkü bazı pusulalar kuzeyi göstermez. Bazıları sadece karanlığı gösterir. 🖤 Kara Pusula

Kendinden yaşça küçük bir kızın bir çocukla arasında bağlantı.

Yıllar önce bir kız kaçırıldı gerçek ailesine onun öldüğünü söylendi.Ve hafızası silinen o kız bambaşka bir hayatın içine bırakıldı. Ta ki okula gelen yeni bir grup her şeyi değiştirene kadar… İçlerinden biri tuhaf bir şekilde tanıdık gelir. Kan bağı bazen hatırlanmaz.Ama hissedilir. Ada geçmişini öğrendiğinde,sadece kim olduğuna değil…

İnsan kaderinden kaçamaz…

Lise çağındaki bir kızın iki kişi arasında yaşadığı çelişki.

Liseye geçen Evin okulunda heykel takımının olduğunu öğrenir ve gruba katılır işte her şey orada gelişir

Ben yeraltı dünyasının en karanlık lideri daha doğrusu lider olmak zorunda kalmış Sezin KARA benim dünyamda merhamete yer yok çünkü”İhanet edene merhamet edersen kendine ihanet edersin.”

KARANLIKTAKİ İNFAZ Bu şehirde adalet mahkeme salonlarında değil, gölgelerin içinde dağıtılır. Boran Emir Alkan… Adı fısıltıyla anılan, karanlığın içinden yükselen bir güç. Onun dünyasında merhamet zayıflıktır, sadakat ise kanla yazılır. Kurduğu düzen tek bir kelimeye dayanır: itaat. Mihra Deniz Esen… Geçmişi çalınmış, adı susturulmuş bir kadın. Hayatını elinden alan karanlıktan kurtarılmış olsa da, içindeki savaş hâlâ bitmemiştir. Güçlü görünür, ama kalbinin en derininde hâlâ zincirlerin izi vardır. Bir gece, bir karşılaşma. Bir bakış, bir meydan okuma. Boran’ın hükmettiği şehirde Mihra ya kurallara boyun eğecek… ya da o karanlığı değiştiren tek ışık olacak. Ama herkes şunu bilir: Karanlıkta verilen hüküm geri alınmaz. Aşk mı galip gelecek, yoksa kanla yazılmış yasalar mı?

Zoraki bir evlilik en fazla nereye ulaşabilir ki?

“Üçümüzden biri düşerse,” dedi Lorenzo, “diğer ikisi yaşayamaz.” Kemal sigarasını söndürdü. “O yüzden kimse kimseye sadık değil,” dedi. “Herkes dengeye sadık.” Youssef gülümsedi. “Denge,” dedi, “en pahalı yalandır.”

Her pusula kuzeyi gösterir. Ama bazıları birini... Geçmiş, gömüldüğü yerde kalmaz. Hele ki tanıklar hâlâ nefes alıyorsa. Hazan, Abant’ın sararmış yaprakları arasında kendi sessizliğine sığınmış bir kadındır. Fakat sessizlik bazen huzur değil, yalnızca fırtınadan önceki uğultudur. Güney ise Londra’nın soğuk sokaklarında geçmişini susturmaya çalışarak büyür. Bir cinayet suçlamasıyla kaçırılan çocukluğunu ve geride bıraktığı tek dostunu; Arda’yı… Ama bazı geçmişler kaçmakla silinmez. Büyüyüp geri döner. Türkiye`ye adım attığında, Güney’in tek bir hedefi vardır: O gece olanların cevabını bulmak. Fakat cevabın olduğu yerde Hazan vardır. Onun sessizliğinde bir bağ, gözlerinde bir yön vardır. Birbirlerinin yaralarını tanıyan bu iki yabancı, aynı sonbaharda kesişir. Pusulalar kuzeyi gösterir. Ama Hazan`ın pusulası hep Güney`i göstermiştir. Ya senin pusulan kimi gösteriyor?

Siz Lotus Çiçeğini bilir misiniz? Ben çöplük bir geçmişin içinde açmış bir lotus çiçeğiydim.

Nehir hep hayatının zorluğu ile yaşamış bir kız acaba onun gibi kişileri arkaşları bulabilecek mi

Öğretmen & Ağa - BERDEL Peki ya geçmişte birbirlerine ilgi duyan iki ruh berdel sebebiyle hayatlarını birleştirmek zorunda kalsaydı ne olurdu? Kalbe düşen sevgi miydi beni yaşatan, yoksa bana olan sevdan mıydı beni öldüren? Sevda mıydı beni bu derde düşüren? Yaşam mıydı bana sev diyen? Biz töreye kurban edilen iki çocuktuk. Yaşamımızda seçim yoktu. Biz kadere mahkum edilen iki kurbandık. Sevdik.. sebepsiz sevdik. Her zorluğa rağmen.

Bir göçmenin travmatik pişmanlık öyküsü...

“Geçmişini biliyorum, ve sen dediğimi yapmadan geçmişinden kaçamayacaksın Sandra. Belki de Alya demeliyimdir.”