Bazı insanlar gelir… hayatını değiştirmez ama içinde bir şey bırakır. Ne tamamen bir başlangıçtır bu, ne de gerçek bir bitiş. Sadece yarım kalan bir hikâye gibi… Ve bazı hikâyeler, yaşanmaz bile… sadece anı olarak kalır.

Bazı sırlar bir dosyaya sığmaz, bazı günahlar ise silinmeyecek kadar derindir. Nora Martha, yıllardır kalbinin kuytusunda büyüttüğü platonik aşkının aydınlığından vazgeçip, bir katilin sunduğu o tekinsiz karanlığa adım atıyor. Zaman, bir nehir gibi akarken Nora’nın masumiyetini ve kişiliğini kıyıdan köşeden söküp götürüyor. Eski Nora’dan geriye sadece soğuk bir analiz kalırken, asıl soru şu: Kendinden vazgeçen bir kadın, gerçeği bulabilir mi?

Vera geçmişte lisedeyken üst sınıflardan birine asık olur ama asık olduğu kişi onun dış görünüşüyle alay edip onu zorbalar,aradan dokuz yıl geçer ve tekrar karşılaşırlar Vera adamın karşısına avukatı olarak çıkar

Aden, ailesi tarafından hiç istenmeyen, sevgisizliğin kollarında büyüyen, geçmişini atlatamayan bir "kız çocuğu"dur. Onu seven tek kişinin, annesinin ölümünün ardından kahrolur. Babası yüzünden öldürdüğü adamın oğlu intikam ateşiyle yanar; karşı karşıya geldiklerinde Aden için asıl cehennem başlar.

Anka kuşu gibi küllerimden doğacak değildim ya, işin sonunda ben de pes edecektim.

" Kaçışı olmayan tek şey aşktır derler sizcede doğru mu gelin bakalım"

istediğiniz şeyleri sorabilirsiniz sık sık bölüm gelir istenilen sahneler olursa söylenmesi yeter elimden geleni yapılır ilk kitabım destek olursanız sevinirim

Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Arkadaşımın abisinden hamileyim! Yıllarca duygularımın arkasına saklanarak ona karşı hep nefret kozumu kullandım. Lakin o gece... O gece gereğinden fazla yakınlaştık....

Hassas bir bünyeniz varsa okumanızı tavsiye etmem + "Söylesene insan verirmiy di sevdini ölüme, zülüme, kıyıma ben niye burdayım bir kıyımın içinde niye susuyorsun ALAZ Kandağ söyle ben niye burdayım."

BU BİR KURGUDUR.Merhaba ben HSA 16 yaşından küçükğüm öyle cineyet roamni yazıyorum diye bnei manyak sanmayın iyi biriyimdir❤️🌷.Bu kitabta geçen kişilerin adları benim sevdiğim kişilerdir İyi okumaları

Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."

22 yaşındaki Dora Saye Aledar. Asker Yüzbaşı bir kız. Mafya baba ve abileri. Hayatında yaşamadığı şey kalmamış sonra da asker olmuş kendi ayakları üstünde durabilen ama iki farklı dünyada büyüyen Dora hayatında neleri değiştirebilir? Bir tarafta askeri disiplin, güç, ciddiyet diğer tarafta mafya aile üyeleri.

Beyda Behrilan,güzeller güzeli bir veteriner. O, hayatının en büyük yarasını taşıyor: Yıllardır görmediği Baran`ı, unutamıyor. Baran Karaser, İstanbul’un en başarılı Tarım Holdingi yöneticisi. Güç ve modern hırs onun tek rehberi. Ailesinin çağrısıyla döndüğünde, gelenek onu beşik kertmesiyle zoraki evliliğe, Beyda`ya mahkûm ediyor. Baran, bu evliliği bir görev sayarken; vicdanını İstanbul’da bıraktığı gölge bir ilişkiye esir etmiştir. Beyda ise yıllardır beslediği saf sevginin, Baran’ın kayıtsızlığı karşısında yanıp kül olduğunu fark eder. Bir yanda vazgeçilmez bir sadakat, diğer yanda kaçınılmaz bir ihanet gölgesi. Peki bu zoraki evlilikte, kalbi kimin esiri olacak? HER GÜN SAAT 19.30 YENİ BÖLÜM

Cennete Açılan Kapı Bir gece, bir an, bir insanın hayatını nasıl değiştirebilirdi? Bir kadının hayatı nasıl bir anda tersine dönebilirdi? Tek gecelik ilişkiden ne gibi bir mucize doğabilirdi?

Adaletsizliğe boyun eğmeyen bir kadın... Adaletsizlik içinde esaretin bedelini ödemekten bıkmış halk... Haklı bir uyanışın gürültülü ayak sesleri... Sizce kazanan hangi taraf olacak? Adalet mi esaret mi?

🤍🌑 "Adalet bazen hakla bazen kanla yazılır." ... "O avukat sendin." dedi, maskesinin altından bakarak. Evet, en başından beri bendim. "Sende o hakimsin, dimi?" dedim, maskemin altından. ... Yolda yürürken, markette alışveriş yaparken, arabada, trafikte, tatilde... insanları her yerde görürüz, değil mi? Peki bu insanları ne kadar tanırız? Gündüz güneşinde adliyede adaleti sağlamakla yükümlü iki insan, gece ay yükseldiğinde karanlık işlere bulaşan iki kişi. Avukat Liana Lazavera. Hakim Hadeon Sokolov. Tanrıça. Ölüm meleği. Beyazın içinde gizlenen karanlık, en parlak yüzlerin ardında saklanır. Ve o karanlık seni içine çekmek için bekler... ... KİTABIN TÜM HAKLARI BANA AİTTİR. ÇALINMASI HALİNDE GEREKLİ YERLERE BAŞVURULACAKTIR!

İstek almıyorum kitap tamamlandı.

Alt tarafı komşunun bahçesinden erik çalıyorduk olay nasıl buraya geldi anlamadım

“Defne’nin kırılan hayatı, Aras’ın karanlık dünyasıyla kesiştiğinde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.” “Unutmayın… en karanlık insanlar bile bir zamanlar yaralanmış olanlardır.” “İki Hayat, Tek Kader: Defne Yıldırım & Aras Karaca”

Bozkır geceleri sessiz değildir. Sadece sesini içine gömer. Toprak susar, evler susar, insanlar susar. Suskunluk birikir; çatlak duvarlarda, yarım kalmış cümlelerde, gözlerden kaçırılan bakışlarda. Bu hikâye, susturulmuş hayatların ortasında filizlenen bir sızıyla başlar. Bir evin içinde yankılanan eski bir öfke, bir okulun duvarlarına sinmiş yoksulluk, telinden pas akan bir saz… Ve bütün bunların arasında, sevilmeyi öğrenememiş insanların birbirine yanlış yerlerden dokunuşu. Bozkır burada sadece bir mekân değildir; kaderin ta kendisidir. İnsanları sertleştiren rüzgârı, geceyi uzatan ayazı, umutla alay eden sessizliğiyle… Sevgi bile burada ürkek yürür. Bir bakışın bedeli vardır, bir gülümseme cesaret ister. Bu sayfalarda aşk romantik değildir; yaralıdır. İyilik sessizdir, direniş içtendir. Ve herkes, kendi içindeki boşluğu bir başkasının suskunluğuyla doldurmaya çalışır. Çünkü bazı topraklarda insanlar hayatta kalır… Ama sevmeyi hep sonradan öğrenir.

"Yaraya Sarılmış Zaman" Bazı sessizlikler iyileştirmez… boğar. LAVİN. Bir resmin içine saklanmış ruh. Fırçası çığlık atar ama kimse duymaz. Ankara’nın sessiz sokaklarında yalnız yaşayan genç bir ressam. Tabloları renkli görünür ama her tonu karanlık bir geçmişin yankısıdır. Konuşmaz. Anlatmaz. Anlaşılamaz. Ta ki biri, sessizliğin içindeki çırpınışı fark edene kadar… HARUN. Kalbin diliyle konuşmayı öğrenmiş bir klinik psikolog. Zihin değil, ruh izler. Bir sergide Lavin’in resimleriyle karşılaşır ve her fırça darbesinin içinde gizlenen yaraları okumaya başlar. Ama bazı geçmişler dokunulmazdır. Ve bazı kadınlar, iyileştirmek isteyenlerden bile kaçar. ALAZ. Bir sır gibi gelir. Ayda’dan kopup Lavin’in hayatına sızar. Güzel cümleler kurar, sıcak gülümser… Ama gözlerinde geçmişten sızan kirli bir karanlık vardır. Onun gelişiyle Lavin’in renkleri solmaya, resimleri değişmeye başlar. Çünkü Alaz, Lavin’in yarasını iyileştirmeye değil, onun geleceğini kirletmeye gelmiştir. Harun geçmişi anlamaya çalışırken, Alaz Lavin’in kaderini yeniden yazmak ister. --- Geçmiş mi? Gelecek mi? Kurtarıcı mı? Yok edici mi? Aşk mı? Tuzak mı? Yaraya Sarılmış Zaman İyileşmekle yok olmak arasında kalan bir kadının, gözlerden saklanan iç savaşı… Telif Hakkı © 2025 Hira Şeker Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Kitabın hiçbir bölümü, yazarın yazılı izni olmaksızın elektronik, mekanik, fotokopi, kayıt ya da başka herhangi bir yolla çoğaltılamaz, dağıtılamaz, yayımlanamaz veya herhangi bir bilgi sisteminde saklanamaz. Bu eser bir kurgu ürünüdür. Kitapta adı geçen kişi, yer, kurum ve olayların tamamı ya da bir kısmı hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla benzerlikler tamamen tesadüfidir. Kitap Adı: Yaraya Sarılmış Zaman Yazar: Hira Şeker

Çok küçük yaşlarda ailesinin kötülüklerine katlanan Firuze yıllar sonra bir nedenden dolayı artık ailesini geride bırakıp yeni bir hayatta adım atmışdır ama geride bıraktığı bir cesed ve acıların bir gün kapısını çalacağından habersizdi

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Tek hayalim oyuncu olmaktı. Ama bilmiyordum ki , sahne ışığını üzerimde hissetmekten daha iyi hissettiren bakışlar vardı. Yemyeşil bakışlar. Ve herşey, bir set arkasında başladı.