“Bazı insanlar gider… ama kalbinin içinden asla çıkmaz.”

Ailemin eski evine apar topar kaçarken ne düşündüm bilmiyordum. Her şeyi gören bilen ben bu kasabada yaşanacak olanlara nasıl kayıtsız kalabildim olacak şey değildi

Tanıtım Seren’in yıllar sonra Türkiye’ye dönüşü, sadece yeni bir iş anlaşması değil; geçmişin gölgeleriyle, bilinmeyen bir gelecekle ve kaderin ona hazırladığı büyük bir yüzleşmeyle başlayan bir yolculuktur. New York’un düzenli hayatından İstanbul’un kaotik akışına adım atan Seren, Soysal Holding ile yapacağı iş birliğinin aslında çok daha derin bir hikâyenin kapılarını açtığını fark eder. Toplantı odasında tanışacağı Kaan Aras Soysal Seren’in hayatını değiştirecek bir dizi olayın başlangıcı olacaktır. Bir dönüş, bir sır, bir karşılaşma. Bu kitap; tutku, merak, güç oyunları ve kaderin çizdiği kesişen yollar üzerine nefes kesici bir hikâye anlatıyor.

Gemini şunu dedi: Dosyadaki bilgiler ışığında, kitabınız için duygusal derinliği yüksek ve etkileyici bir tanıtım bini hazırladım. Kapaktaki görselle metnin uyumu, okuyucuda merak uyandıracak bir trajedi ve direniş dengesi kuruyor. Kitap Tanıtım Bülteni "Bazı depremler binaları yıkar, bazıları ise ruhları..." +1 Feyza için hayatının en parlak dönemi, bir okul koridorunda aldığı Erasmus müjdesiyle başlamıştı. Başarı avuçlarında, gelecek ise önünde parlayan bir ışık gibiydi; ancak kader, saniyeler içinde dünyasını yerle bir etti. Geriye sadece soğuk beton yığınları ve kesik bir nefes kaldı. +3 Yürek Sarsıntısı, Bursa’nın konforundan Diyarbakır’ın dondurucu kışına uzanan sarsıcı bir yolculuğun hikayesi. Diyarbakır’ın tozlu yıkıntıları arasında yükselen bir bebek çığlığı (Mustafa Celal) umudu yeşertirken, asıl büyük sarsıntı enkazın dışında başlıyor. Enkaz altından sağ çıkmak sadece bir başlangıçtı; asıl mücadele, o yıkıntıların üzerinde yeniden yürümeyi, hatta vals yapmayı öğrenmekti. +2 Zirveden enkaza düşen bir kadının direnişine ve ruhlarda asla dinmeyen o büyük artçı sarsıntılara tanıklık edeceksiniz. +2 "Rüzgâr eken fırtına biçer derler; ama bu fırtına yeni bir bahar mı doğuracaktı, yoksa ebedi bir kış mı?"

Kübra EŞSİZ, Kübra Rizeye yeni atanmış bir psikiyatri doktorudur. Hayatını işine adamış olan Kübra hem iyilerle hem kötülerle karşılaşır. Bu kaderi ona mükemmel bir ev arkadaşı verir. Fadime Ateş Savcı Fadime Rizedeki mafya inini bitirmeye kararlıdır. Tabi hayatına çıkan yeni kişiler kararını sarsar. Kör Düğüm.

Selamm yeni kitabıma hepiniz hoş geldinizzz. Umarım seversinizz iyi okumalar dilerimm.

İki dünyanın arasında sıkışmış hayatlar… Farklı acılar, farklı seçimler, farklı kaderler. Ateşin tam ortasında yarım kalmış bir aşk duruyor: Söylenmemiş sözlerin, tutulmamış sözlerin, bitmemiş bir hikâyenin külleri şimdi yeniden kıvılcımlanıyor. Onların aşkı ilk adımını atarken, geçmiş peşlerinden koşuyor, sırlar kanatlarını açıyor ve kader—intikamla, tutkuyla, yasaklarla yeniden yazılıyor. Bu hikâyede herkes yanacak… Ama kim küllerinden doğacak?🔥

Eflal, çocukluğunda babası yüzünden aile nedir bilmiyordu. Babasının demesi gibi; onun kalbi siyah, soğuktu. Bu kalp yalnızca çocuğu gibi gördüğü öğrencilerine açıktı. Öğretmenliğinin ilk dönemlerinde Hakkâri’ye atanmıştı Eflal. Şanslıydı; arkadaşı orada doktordu ve beraber kalıyorlardı. Fakat bilmedikleri başka bir şey de vardı: Hakkâri’de herkesin dilindeki o “Gölge Timi”… Sessizce, aynı bir gölgeymiş gibi hareket ederdi o timdeki herkes. Fakat kim bilebilirdi, teröristlerin onlara bir pusu kuracağını? İyi okumalar…

Her zaman hayallerimiz in biz birsey yapmadan sırasıyla gerçekleşmesini isteriz hepimiz kimse bir bedel ödemek istemez..hayaller bazen hayal olarak kalır peki hayatt bize ne getirir

Onu sadece 20 saniye gördüm ama..

Alpar Batur Kararslan Yeraltının bilinen kaplanı tek bakışıyla ölümün habercisi saygıdeğer “Nefer Kaplanı” Nefera Eflin Aksoy dünyadaki tüm gülüşleri çalmış o güzel dudaklar Nefera adı bile ona özel bir tek ona bir tek ona güzel…..

Hırsın ve açgözlülüğün gözünü kör ettiği bir ağa… Sözü kanun, hükmü kader olan bir adam… Ve bu düzenin içinde ezilen, sessizce yaralanan bir genç kız… Nazlı, ait olduğu toprağı arayan narin bir çiçekti. Kader, onu acının tam ortasına savurmuştu; yarası derindi, umudu ise neredeyse tükenmişti. Tam da her şeyin karanlığa gömüldüğü yerde, gücüyle olduğu kadar yüreğiyle de hükmeden bir ağa çıktı karşısına: Seyithan Dağlı. Bazı yaralar vardır, zorla değil sevgiyle iyileşir. Bazı sevdalar vardır, kaderi bile dize getirir. Nazlı’nın yarası, Seyithan’ın kalbinde merhem bulurken; sevda, hiç olmadığı kadar güçlü, hiç olmadığı kadar gerçek bir hâl aldı. Naz Yarası, acıyla yoğrulmuş bir kaderin, aşkla yeniden yazılışının hikâyesi…

Küçük bir yaşta annesini kaybeden Avukat Eflin babasının zoruyla sevmediği bir adamla evlenmek zorunda kalır ama kimsenin bilmediği bir şey vardı; oda Altay Kaan Alkan... İstihbarat ve Mafya

Bir gecede alınan karar, üçhayatı birbirine zincirler. Elanur, ağabeyinin kanlı kefareti olarak Bozanlı Konağı’na kuma verilir. Yaman onu kardeşinin kefareti olarak görür. Ancak Elanur’un cesareti, ve sabrı Bozanlı Konağı’nın taş duvarlarını bile yavaş yavaş yıkar. Feraye ise yeni gelen bu “kuma”yı kabullenemez. Konağın içinde nefretle aşk, sabırla intikam, gururla teslimiyet iç içe geçer. Ve bir gün, Elanur’un kaderiyle Yaman’ın kalbi aynı soruyla karşılaşır: “Kefaret, kanla mı ödenir, yoksa kalple mi?”

Adamın bütün hayatı kızıydı. Can tanesi, bir tanesi... Beklemediği bir anda, yıllar önce velayetini isteyerek ellerine teslim eden eski karısı çıkageldiğinde ise yüreğinde hem korku hem de öfke aynı anda dolanmaya başlamıştı. Korkunun yerini sevda, öfkenin yerini sükunet alsın diye de yoluna çiçekler serdi kadın. Belki biraz geçti ama önemli olan geç olması değil sonsuz olmasıydı. Sonsuzluklarında yollarına çıkan her taşı tek tek kaldırıp, çiçek bahçesine döndürdükleri bu serüveni hep beraber yaşadığımız Destek Aşklar Serisi 2 - Gönlümün Hakimi`ne hoşgeldiniz. "Tanıdık birine tekrar kavuşmak gibiydi aşk..."

Dilan Miran, Diyarbakır’da güçlü, gözü kara ve ailesine bağlı bir genç kadın. Berzan Reşkan, başka bir aşiretin karizmatik lideri ve gizemli bir duruşa sahip. Gündüz yaşanan küçük bir araba çarpışması, onları akşam düğünde karşı karşıya getirir. Halayın başında göz göze geldiklerinde, hem merak hem de ilk heyecan doğar. İki farklı dünya, aileler, aşiretler ve kaderin ördüğü yollar; Dilan ve Berzan’ın hikayesi burada başlar.

"Bazı sırlar kanla yazılır, ancak gözyaşıyla silinir.". Selin Tayla için ölüm, bir son değil; babasından miras kalan vahşi bir hazdı. Ellerindeki kanın sıcaklığı, ruhundaki soğukluğu dindirmeye yetmiyordu. Ta ki karşısına o çıkana kadar: Yalın Valerius. Düşman bir ailenin veliahtı ve Selin’in çocukluğunun en derin, en can yakıcı yarası. Geçmişin tozlu raflarında saklanan Letâif, şimdi her iki ailenin de sonunu getirecek bir fırtınaya dönüşüyor. Aşk, bu karanlıkta bir kurtuluş mu olacak yoksa en büyük infaz mı?

“Bazı kalpler, kendi yankısında kaybolmak için değil; bir başka kalbin sessizliğinde bulunmak için bekler.” Deniz, geçmişin kirli dumanını ciğerlerinde taşıyan bir sürgündü; attığı her adımda kendine çarpan, kendi uçurumunda yürüyen bir gölge... Ülkü ise harflerin arasına saklanmış bir gizli bahçe; kitapların kâğıttan duvarlarıyla kendine bir dünya örmüş, sessiz bir direnişin en zarif haliydi. Sonra bir gün, zamanın durduğu o tozlu rafların arasında, iki yarım hikâye tek bir noktada buluştu. Birinin kanayan yarası, diğerinin mürekkebinde dindi. Birinin iç çekişi, diğerinin cümlesinde can buldu. Bu bir aşk hikâyesi değil; bu bir küllerinden doğma hikâyesidir. Çünkü aşk, bazen sadece bir bakışta kendini bulmaktır. Ve dünyanın en büyük devrimi, sustuğu sanılan bir kalbin, bir başkasının sesinde yeniden atmaya cüret etmesidir. Sahi, sen birinin gözlerinde kendi cennetini gördün mü?

Deniz ve kıyının savaşı... İmkânsız Karadeniz aşk hikâyesi. ⚓ Karadeniz dalgaları, affetmez alır götürür sevdiğini. Geri vermek gibi de bir huyu yoktur. Senden koparır bir parçanı. Geriye sadece dalgaların vurduğu kıyılarda yasını yaşamak kalır. " Biz hep aynı kıyıya vuran iki dalga gibiyiz birbirimize çarpıp dururuz ama bir olamayız. "

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

13 yaşındayken yazdığım kitabı yazıyorum.

Bu hikâyede, geçmişteki hüzünler dışında hüzün yok. Hep mutluluk, sevinç eğlence var. Akılsız, saf bir şeyden haberi olmayan kızlardan da yok. Kötü çocuk kötü kız diye bir şey de yok. Arkadaşlık, dostluk, aile var. Mutsuzluğu anlatan kitaplara rağmen mutlu olanların da olduğunu anlatan hikâye. 🌼 Hikayemde Herkes Başrol.

Hayat... Bu beş harf herkes için bir o kadar aynı ama bir o kadar da farklı. Bazıları için yaşam bazıları içinse bir son... Peki benim için? Benim için galiba bir başlangıç. Yaşadıklarım ise bir o kadar gerçek bir o kadar sahte. Benim hayatım bazı geç kalınmış gerçekler ve yüzleşmelerle başlamıştı. Ama işte adı üstünde geç kalınmış...

Adıyla sancıyla koskoca külhanbeyi

"Acı seni daha güçlü yapar, gözyaşları daha cesur,kalp kırıklığı daha bilge.O yüzden daha iyi bir gelecek için geçmişe teşekkür et."