Bazı insanlar kalabalığın içinde kaybolur, bazıları ise kendi sessizliklerinde. Evan ve Daniele aynı okulda okuyan, birbirinden tamamen farklı iki kişidir. Henüz yolları kesişmemiş olsa da hayat onları yavaş yavaş aynı hikâyenin içine çekmektedir. Sırlar, dostluklar, kırgınlıklar ve değişen duygular arasında hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir. Çünkü bazı sessizliklerin içinde söylenmemiş binlerce kelime vardır. 🖤 Ya da daha da kısa istersen: Aynı okul. Aynı koridorlar. İki farklı hayat. Evan ve Daniele’nin yolları henüz kesişmedi. Ama bazen kader, en beklenmedik insanları aynı hikâyenin içine sürükler. Çünkü bazı sessizliklerin içinde söylenmemiş binlerce kelime vardır. 🖤

"Herkesin üç kişiliği vardır; ortaya çıkardığı, sahip olduğu ve sahip olduğunu sandığı." — Alphonse Karr . New York`un ünlü modacısı , Naya evine gelip üstündeki ağır maskeyi çıkardığında sadece Naz kalır. Oyunda tanıştığı kişilerin, hayatının merkezi olacağını fark etmeyen bu kadın, egosunu tatmin edeceğini sandığı bu şirkette , fazla beklenmedik olan gerçeklerin araya bir duvar örmesiyle karşı karşıya kalır. Onu tekrardan Türkiye`ye götüren şey ile bütün her şey değişir ve Naya, bu döngüde 2. yüzünden sıyrılarak Naz olmak zorunda kalır.༄ 𓍼ALINTI𓍼 `Eğer o kristaller tenimi tahriş ederse, defilenin ortasında elbiseyi parçalarım, biliyorsun değil mi?` Adam hafifçe öne eğildi, aramızdaki o sessiz hırçın kavga tehlikeli bir boyuta indi. `İpek astar kullanılacak." Eski rahat konumuna geri giderken elindeki kalemin ritimi ile bir fırtınayı daha tetikliyordu." Ayrıca, insanlar seni konuşuyor Naya… ben ise sonucu konuşurum. Bakalım hangisi daha uzun sürüyor.`

​"Bir psikoloğun en büyük kabusu nedir? Kendi zihnine hapsolmuş bir katille karşılaşmak mı, yoksa o katilin aslında kendi yansıması olduğunu fark etmek mi?" ​Ateş İkra, insanların ruhunu iyileştirirken kendi geçmişini çelik bir kutuya kilitlemişti. Pamir ise o kutunun anahtarını değil, baltasını getirmişti. Onu unvansız, işsiz ve kimliksiz bırakana kadar durmayacaktı. Ancak Pamir’in hesaba katmadığı bir şey vardı: Bir kadını tamamen yıktığınızda, enkazın altından çıkan gerçekler sadece onu değil, sizi de ezip geçer. ​Kimin ateşi daha yakıcı, kimin gölgesi daha derin? Gerçekler birer birer sızmaya başladığında; kimin cellat, kimin kurban olduğunu anlamak için artık çok geç olacak. ​"Tabelası sökülmüş bir ofis, yağmurda ıslanan eski bir yetimhane fotoğrafı ve birbirinin yarasını isminden önce tanıyan iki yabancı..."

🖤 İlk fırça darbesi... İkinci fırça darbesi... Ve üçüncü fırça darbesi... Ben Nihan Sezin. Zengin bir ailenin el bebek gül bebek büyütülmüş biricik kızları Nihan Sezin. Anne ve babası tarafından hiçbir zaman anlaşılmamış Nihan Sezin. Soyadından nefret eden, bu evde doğmamayı dileyen Nihan. Sadece Nihan... Küçük bir atölyede ömrünü tamamlayan, yaşayan bir ölüden farkı olmayan Nihan... Kitap kapağı tasarımı: @lost_on_you

Ailemin eski evine apar topar kaçarken ne düşündüm bilmiyordum. Her şeyi gören bilen ben bu kasabada yaşanacak olanlara nasıl kayıtsız kalabildim olacak şey değildi

Şef Tarık Dibitutan ve Enise`nin romantik komedi evrenine hoşgeldiniz🥧 Tarık’ın kazara elindeki tuz dolu cam şişeyi düşürüp kırmasıyla Enise’nin sağ gözü seğirmeye başladı. Elindeki delik cüzdanın içini göstererek “yeter Tarık” dedi. Sabrının son damlasının da taştığı dağılmış topuzundan belli oluyordu. “Hafızanı kaybetmiş olabilirsin ama Maşallah iştahın yerinde! Bu kadar pahalı malzemeleri almak zorunda mıydın?” Tarık, sanki kulağında sinek vızıldıyormuşçasına omuz silkti. Bakışlarını çok beğendiği sunum tabağından ayırmayarak yanıtladı. “Kim olduğumu gerçekten hatırlamıyorum ama sanki dünyanın en güzel sosunu keşfetmişim gibi hissediyorum.” Yüzüne şımarık bir çocuk gülüşü takınarak ekledi. “Tadına bakmak istemez misin, Karamel?"

Zaman... Kimine göre ilaç ,kimine görede acıdan başka bir şey değildi. İnsan zamanla kim olduğunu anlardı, bende anlamıştım ama kim olduğumu değil, neye dönüştürüldüğümü anlamıştım... Bundan sonra sessiz kalmayacaktım, bu benim hikayemdi ve benim için yazılmış kaderi değiştirip sil baştan kendi istediğim gibi yazacaktım. Ben Ilgın Akdemir`dim kimseye benzemezdim ve benzemeyecektim.

Okuluna yeni atanan güzeller güzeli İngilizce Öğretmeni İzmir. Onun deli dolu ailesi, bir birinden çılgın ve farklı kuzenleri ve hayatının büyük kısmını kapsayan en yakın arkadaşı Pelin. Ayrıca her şeyden önemlisi yeni atandığı okuldaki Beden Eğitim Öğretmeni Tolga... Hem gülmeye hem eğlenmeye hem de muhteşem bir aşk hikayesine hazır mısınız? Bu süper ötesi eğlenceli romantik komediye sizleri de bekliyoruz.

"Bazı sırlar kanla yazılır, ancak gözyaşıyla silinir.". Selin Tayla için ölüm, bir son değil; babasından miras kalan vahşi bir hazdı. Ellerindeki kanın sıcaklığı, ruhundaki soğukluğu dindirmeye yetmiyordu. Ta ki karşısına o çıkana kadar: Yalın Valerius. Düşman bir ailenin veliahtı ve Selin’in çocukluğunun en derin, en can yakıcı yarası. Geçmişin tozlu raflarında saklanan Letâif, şimdi her iki ailenin de sonunu getirecek bir fırtınaya dönüşüyor. Aşk, bu karanlıkta bir kurtuluş mu olacak yoksa en büyük infaz mı?

Bazı köylerde olaylar yaşanır. Bu olaylara köy sakinleri araştırır...

"Şeytanın en büyük kumarı insandı. Ve kumarı insan kazandı, şeytandan daha şeytan olarak." Burası sadakatin intiharla, sırların ise cellatla eşdeğer olduğu o kör nokta. Şimdi, kendi kaderini başkalarının avucuna bırakanlar ile o avuçları paralamaya gelenlerin savaşı başlıyor. Önemli olan ilk darbeyi kimin vurduğu değil, son darbeden sonra kimin ayakta kaldığıdır. Tarih, sadece en son ayakta kalanı yazar. Bundan tam yüz otuz yıl önce, Çarlık Rusya döneminde, Kurucular Konseyi tarafından gizli bir ‘Stol Soglasiya’ kurulmuştu. Güç uğruna yazılmış kurallar, feda edilen masum hayatlar ve acımasız bir ataerkil sistem. Burası, öylesine dünyaya gelenlerin değil, daha ilk nefesinden önce, o masa için doğanların dünyası. Çünkü Stol Soglasiya’da dağıtılan kanlı kartlar sadece birer kâğıt parçası değil, bizzat kaderin kendisidir. Ve bu düzende ne yaparsan yap, asla o kartta yazan kaderinden kaçamazsın. Düzen bozuldu. Kartlar yeniden, yeni sahiplerine dağıtıldı. Ama kader, tekerrürden ibarettir. Şimdi... Oyun başlıyordu. Ellerde lekeli geçmişler, zihinlerde ise günahı bile kıskandıracak planlar var. Kumar başladı. Şeytan her biri için zarları çoktan attı. Masada yazılı olmayan ama herkesin bildiği tek bir kural vardı. Karşına çıkan her şeytandan daha kusursuz bir iblis olmaktır. “Bu masada herkes satranç tahtasında bir taştı. Hangi taş olduğunu hamleler belirlerdi. Peki bir kumarın içinde misin yoksa satranç tahtasından düşen piyonlardan biri mi?”

Adamın bütün hayatı kızıydı. Can tanesi, bir tanesi... Beklemediği bir anda, yıllar önce velayetini isteyerek ellerine teslim eden eski karısı çıkageldiğinde ise yüreğinde hem korku hem de öfke aynı anda dolanmaya başlamıştı. Korkunun yerini sevda, öfkenin yerini sükunet alsın diye de yoluna çiçekler serdi kadın. Belki biraz geçti ama önemli olan geç olması değil sonsuz olmasıydı. Sonsuzluklarında yollarına çıkan her taşı tek tek kaldırıp, çiçek bahçesine döndürdükleri bu serüveni hep beraber yaşadığımız Destek Aşklar Serisi 2 - Gönlümün Hakimi`ne hoşgeldiniz. "Tanıdık birine tekrar kavuşmak gibiydi aşk..."

Şehirlerle toprağın ortasında sıkışmış iki aile. Yıllar önce dökülen bir damla kan,bugün iki gencin kalbinde yankılanıyor.

" Belkide özgürlük bu dünya da değildir? Belki de özgürlüğüm ve kurtuluşum için hayatımı feda etmeliyimdir ?"

Ben Begüm ve savaşım şimdi başlıyor.

"Ne oldu?" diye sordum korkuyla. Son dakika birşey çıkmıştı işte... Al başına belayı... "İstemediler mi Fatma`yı?" diye sordum. Esma abla kapıyı kapattıp yatağa doğru yürüdü yanıma oturduğunda, "İstemesine istediler de Fatma`yı değil seni istediler!" dedi karşısında ki kapıya boş boş bakarak. "Ne..." dedim boş bulunup ama gerisi gelmedi. Ne demek beni istediler? Adam yüzümü bile görmedi nasıl beni isterler. "Şaka? " dedim olmadığını bile bile... Kapıdan içeri bir hışım giren yengem ile şaka olmadığına emin oldum. "Kalk bakalım gelin hanım!" dedi sinirinden alaya vuruyordu "Koskoca Karacahanlar`a gelin gidiyorsun şu haline bak!" dedi üstümü başımı düzeltmeye çalışarak.

Açıklama yok üşendim sonra gelcek

Bir kadının içindeki saf çocuk, annesinin kanıyla yıkanıp karanlığa gömüldüğünde; geriye sadece küllerinden doğan amansız bir fırtına kalır. Mayıs, hayalleri elinden alınmış kırık dökük bir tasarımcıydı. Aras ise onun sığınağı, üniversite yıllarından beri saklanan gizli bir aşkın failiydi. Ancak geçmişin gölgeleri podyumun ışıltığı ışıklarını söndürdüğünde, aşk ve intikam amansız bir savaşa dönüştü. Biri zirveye tırmanırken diğerinin zirveye battığı, gururun aşkı diz çöktürdüğü bir hikaye...

İki gencin küçükken tanışıp sonradan yollarının ayrıldığı büyüyünce ikisininde ailesini kaybedip birbirlerini yeniden bulup hayat kurmaları

"Karahindiba gibisin." "Ne?" "Aynı karahindiba gibisin, herşeye rağmen yeniden açıyorsun."

Hayat bizi bazı seçimlere zorlar bu seçimler ya hayatımızı değiştirecek yada bu seçimlere göre alternatif sunacak peki biz ne kadar başarılı olacağız? Korkularımız bizi elemi geçirecek yoksa biz korkularımızla oyun mu oynayacağız?

"Sadece binalar yıkılmadı; o gece Aslı`nın geçmişi, kimliği ve inandığı tüm gerçekler de enkaz altında kaldı. Bir şehrin karanlığa gömüldüğü o uğursuz saniyeler, yeni bir hayatın değil, zorunlu bir varoluş mücadelesinin başlangıcıydı. Her şeyini kaybeden bir insan, kendi benliğini yeniden inşa edebilir miydi?"

Bu krallıkta düzen var ama adalet yoktur. Kurallar kesindir, hatalar affedilmez. Ve sadakat... korkuyla ölçülür. Thtta oturan kadın ise bir kurtarıcı değil, o merhameti zayıflık sayan bir kraliçe. Gülerken bile hesap yapar susarken bile hükmeder. Sarayın duvarları ve çevresinde enrikalar büyürken, her bakış bir tehdit her bir söz bir oyuna dönüşür. Çünkü bu krallıkta güç verilmez, alınır. Ve o gücü sadece taşımıyor.... Yönetiyor. Entrika, kaos ve saray olayları seviyorsanız tam yerine geldiniz bir kötünün ağzından dinleyip okuyacaksınız!!!!

Eyşan ile Mahir... bir bilinmezliğin buluşması. yara iken derman olmak, kara iken ak...

Eylül ve Atlas… aynı gökyüzüne bakıp farklı fırtınalarda kaybolan iki insan. Aşk mıydı bu, yoksa birbirlerini tüketmenin başka bir adı mı? 🖤