0542***: Bir varmış, bir yokmuş. 0542***: Evvel zaman içinde kalbur saman içinde 0542***: Çok güzel ve sakin bir mahalleye taşınan bir genç adam, yürürken bir kıza çarpmış. 0542***: Ama ne çarpış... (Görüldü ✓) Siz: Ee devamı? Adama bir şey mi olmuş? 0542***: Olmuş tabii Siz: Yihh! Yoksa düşüp kafasını vurmuşta beyin kanaması mı geçirmiş? 0542***: Yok devenin nalı! Tüm hakları saklıdır. Kopyalanması ve (ç)alınması durumunda gerekli işlemler yapılacaktır.

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

Bir aile… Kökleri Karadeniz’in sisli dağlarında, adı yüz yıldır saygıyla anılan Ardeşen Ailesi... Ve o ailenin biricik torunu; Barva Esvara Ardeşen... Fakat büyük servetler, büyük ihanetleri de beraberinde getirir. Amcaların hırsı, kuzenin ihaneti, sevgilinin sadakatsizliği… Barva’nın dünyası, bir anda enkaza dönüştürdüğü yetmemiş gibi servetleri de bataklığa girmişti. Geçmişin en karanlık köşesinden çıkagelen adam; Barva’nın yıkımına sebep olacak bir düşman mıydı, yoksa küllerinden doğmasını sağlayacak kader mi? ... Instagram hesabı; esmanursezerr Tiktok hesabı; Esmnrszr

Yıllar geçti ama biricik annemizin yeri bir türlü dolmak bilmedi. Acımızı da yanımıza alıp bambaşka bir şehire geldik. Peki yıllar sonra her şeyin başladığı yere dönmeye karar verirsek: KEMER Mahallesine.. Kardeşliğin, dostluğun, ailenin, en önemlisi aşkın mahallesi; KEMER.

‼️ABİMİN ARKADAŞI ve MAHALLE KURGUSUDUR ‼️TÜM HAKLARI BANA AİTTİR ‼️KİTABIN (Ç)ALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR. ‼️UYARI‼️ KİTAPTA ARGO,YETİŞKİN İÇERİK OLACAKTIR BİLGİNİZE

Lavinia sevdiği çocuğa fake hesap açıp anonim olarak yazar, Kayra da anonime ilgi duymasıyla kim olduğunu araştırır ve Lavinia`yı bulur... •••••• Hayatım sevdiğim çocuğa anonim olarak yazmamla değişti. Ama iyi ki. İyi ki yazmışım. •••••• "Ben Lavinia anlamı "ölüm çiçeği" olan" •••••• !Bu kitabın şarkısı *Emre Fel-Senden güzeli mi var-*! Lavinia Soyder & Kayra Kara Başlangıç tarihi: 22/04/24 Bitiş tarihi: ?

Toz Pembe Hayaller Toz Pembe: düşlerin rengi... Arya liseden beridir aşık olduğu adama toz pembe hayallere kapılarak açılmak istemiş, fakat başaramamıştır. Tatil günlerinin birinde sevdiği adamı başka bir kadınlar gören genç kızın kalbi kırıldığından, çareyi en son içkide bulmaktadır. Sarhoşken kafası yerinde olamamakla birlikte Aras`a yazmış, lakin günün ilk ışıklarıyla yazdıklarını okuyarak pişman olmuştur. Peki ya bundan sonra ne olacaktı? Garip bir döngünün içerisinde olan çift, aslında ters köşenin mağdurlarıdır.... "Peki seni göre bilir miyim?" "Her zaman yanındayım zaten" Toz Pembe Hayaller`im ve ben bu dünyaya çok fazlayız... Uyarı:Argo,küfür bulunmaktadır!

Leyla 17. Yaş gününde Poyraz`a açılır lakin Poyraz Leyla`ya bana göre küçüksün der, Leyla o günden sonra başka bir şehire okumak için gider 8 yıl sonra Leyla babasının zoruyla Poyrazın komutanlığını yaptığı time teğmen olarak gelir ama Leyla çok değişmiş ve güzelleşmiştir.

"Ben yapmadım!" Dedim hırlarcasına. Zor nefes alıyordum. Boynumdaki halatlar canımı yakmaya başlamıştı. "Öyle mi? Kayıtlar öyle demiyor ama!" Dedi bilgisayardaki kamera kayıtlarını göstererek. Ağzımdaki kanı yere tükürdüğümde kameradaki ki kişinin ben olduğumu gördüm. Ama, nasıl olabilirdi ki? Böyle bir yere gittiğimi hatırlamıyordum bile! Ailem bu olayı duyarsa ne yapardım, onu bile bilmiyordum. Çaresizlik vücudumu öyle bir sardı ki nefes alamayacak, hareket edemeyecek hâle geldim. Sanırım sona yaklaşmıştım.

Alin, Kiraz çiçeği mahallesinde kendi halinde yaşayan bir kızdır. Ancak bu sade yaşamı, mahalleye geri dönen arkadaşının abisi Kılıç ile bozulur. Bazen bir salıncak, bir kıvılcımı doğurur. … Şimdi izninizle size soruyorum. Siz de bizimle salıncağa binmek ister misiniz? Unutmayın, salıncaklar sadece mutlu etmez. Aynı zaman da yakar. Öyle bir yakar ki mutluluk duyarsın alev almaktan. Ta ki kül olana kadar. …