"Gönlümüz kırgın, ruhumuz yorgun, umutlarımız paramparçaydı. Biz hiç var olmamış gibiydik; ailelerimizin bakışlarında birer boşluk, hikayenin dışında bırakılmış çocuklardık. Kalbi yaralı, ruhu vedaya hazır, ama canı bir küçük duaya asılı kalan o kız çocuklarıydık... Yok sayılmanın karanlığında, sadece nefes almak için değil, var olmak için direndik."

Gözlerimin içine bakarak elimi sımsıkı tutuyordu. “Yapma Elçin gitme bırakma beni burda.” Ben buraya ait değildim. Ben buraya bir anda gelmiştim. Gözlerim dolu ona bakarak “Benim elimde değil ki. Sana çok aşığım ama buraya ait değilim ki ben.”

Uyarı: şiddet ve argo kelimeler vardır.

"Kirazın mevsimi değil ama tatmam lazım." diyerek dudaklarını dudaklarıma yaklaştırdı. Sıklaşan nefeslerim onun sakin nefeslerine karışırken, belime sıkıca sarılan parmaklarla tedirginliğim gittikçe artmaya başladı. Birisinin görecek olması korkuma korku katıyordu. Yakalanmak en son isteyeceğim şeyken, sanki bunu hissetmiş gibi burnundan sert bir nefes verdi. Eğilerek bir çırpıda beni kucağına aldığında titrek bedenim onun kolları arasında odasına kadar kaldı. En son duyduğum ses ardımızdan kapanan kapının sesiydi.

Kalp kalbe karşıysa arada uçurumlar olsa ne yazar iki kalp çoktan kavuşmuştur zaten. Yaşlı gözlerle karşıya bakarken onun bakışlarına kilitlendim benim baktığım gibi değil nefretle bakıyordu. İğrenç bir şeye bakar gibi bakıyordu. Onun nefreti benim aşkıma karşıydı.

"Siz kimsiniz beyim? Nerelisiniz? Bana ne yapacaksınız?" "Ben Yakup Bey oğlu Alparslan Bey..." Kitap yazdığım ilk kitapdır. Tüm hakları bana aittir. Herhangi bir kopyalama veya benden izinsiz alıntı paylaşımı söz konusu değildir. İyi okumlar dilerim. İnşallah beğenirsiniz.

Kusuru bir insanın bedeninde aramak en büyük kusurlardan biridir. Görünüşü kusursuz olan, ama kalbi kusurlu olanı neyler ki insan? Kusurumu kusursuz bir şekilde gizledim utandım, çekindim. İnsan kusurlu diye utanır mı? Ben utandım. Ama ne vardı bilir misiniz? Kusursuz bir adama aşık oldum... Avucumun içinde fırlattığım zar, ya altıya altı olup kazanacaktım, yada bir de üç olup kaybedecektim. Başlangıç tarihi ; 07.03.2025 @Tüm haklar şahsıma aittir, çalıntı kopyalama işlemi ile yasal işlem başlatılacaktır.

Aden Asi, küçük bir çocuğun piyona öğretmeni olarak işe başladığında olacaklardan habersizdi. Geçmişin yansıması geleceğe kavuştuğunda, domino taşları etkisi koca konağın pencerelerini parçalamaya başlamıştı.

Oyun ve yorumun kitabım için çok önemli. Keyifli okumalar "Ne yaparsın be kadın!"

Geçmişe giden başarılı bir doktor Allah`tan başka hiçbir şeyden korkmayan bir bey oğlu

"ya derdin ne senin!?"dedim sitem dolu sesimle bakışları koyulasti,ellerini belime daha sıkı doladı. "Derdim sensin hatun"dedi sakin ve yumuşak sesiyle bi elini belimden çekip yüzüme yaklaştırdı. Nefesim kesiliyodu."neden naptimki sana?"dedim sonunda şaşkınlık duygusundan kurtuluk konusabilmistim.yuzunde tatlı bi tebessüm yayilirken elini yanağıma koyup okşadı,bedenim bu temastan sonra içime nedenini bilmediğim bi huzur kaplamıştı.. "Bi bilsen bana neler yaptığını,gözlerini, dudaklarını, bakışlarını en ufak bi haraketinde bile beni kendine bagliyosun hatun.." Dilim tutulmus lal gibiydim sanki iri tanelerimle ona bakiyodum sadece ne yapmistimki ben..?

Köyde geçen bir kurgudur.