Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. ​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" ​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: ​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" ​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" ​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." ​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" ​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" ​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" ​Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." ​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. ​Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" ​Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." ​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

Şuanlık açıklama yok

Merhabaaa, bu benim bilmem kaçıncı kitabım oluyor. _-_-_-_ Ben ölüyordum. Cidden hayatımın son demlerini yaşıyordum, bunu hissediyordum. Gözlerim kapalı bir şekilde ruhumun bedenimden çekilmesini bekliyordum.

Odada beklerken içeride birbirini yiyen kalabalığın sesini duyuyordum. Herkes kan görmek için kendisini paralıyordu. Karşımdaki adamlar genç oğlanı iki yandan tutup sürükleyerek önümden geçirdiler. Nihayetinde onunla yalnız kaldık. Şimdi düşünüyordum da belki de buraya geldiğimi Yabancıya söylemeliydim. Çakallar sofrasına düşmüştüm ve arkamda duracak birine ihtiyacım vardı. Bunu neden yaptığımı kendime hatırlatıp söze girdim. "Benim de bir şartım var." Ucuz purosunu dudaklarından uzaklaştırıp leş sırıtmasıyla bana baktı. "Nedir?" derken sesi keyifli geliyordu, beni gördüğüne memnun olmuştu. "Son maçta karşımda Barutu istiyorum." Duyduklarıyla katıla katıla gülmeye başladı. Durumun trajikomikliğinden zevk alıyor gibiydi. Kumar oynuyordum ama kartların benden yana olması için ne gerekirse yapacaktım. Purosundan derin bir nefes çektikten sonra konuşmaya başladı. "Öyleyse kıvılcımı buldum demektir." ... Ne olup bittiğini bile anlamadan bir çukura düşmüştüm. Çukurdan çıkmak için halat sarkıtan Yabancıya güvenmekten başka şansım yoktu. İpi tuttum. 🥀 "İğneyle yüreğime işlendin gül oyası, artık istesende gidemem senden." 🥀

ULYSSES YAYINLARI TARAFINDAN BASILIYORRR Hayatının bütün yükünü sırtlanmış genç bir kız ve onun hep yanında olan arkadaşları, peki ya bir gün o kızın hayatına gerçek ailesi girerse...

Selin Kara bir kızin başkaları için dövüşe başladığını ve bunun aslında sonradan aşka dönüşeceğini anlatır ama komik bir kitaptır . İlk kitabım olduğu için yazım hatalarım olabilir kusura bakmayın

Birbirine düşman iki gurup, Gölgeler ve Lanetliler...Yıllar sonra peşlerine düşen bir katil yüzünden aynı yerde yaşamak ve eğitim almak için birbirlerine katlanabilicekler mi?yoksa katile ragmen karşı karşıya mı durucaklar?

Arkadaşlıkları bir gruptan çok daha azı. Hepsi bambaşka kişiliklere ve hayatlara sahipler ama bir şekilde arkadaşlıklarını sürdürmeye devam ediyorlar. Günlük yaşamları ve birbirleriyle olan ilişkileri devam ettikçe birbirleri hakkında daha fazlasını öğrenecekler.

YALANIN GÖLGESİNİ HİSSEDİYOR MUSUN? KADERİN SANA GÜLÜYOR MU, YOKSA ALAY MI EDİYOR? TEK BİR ŞANSIN VAR. FIRTINANIN ORTASINDA HANGİ YOLU SEÇECEĞİNİ BUL. Elirya gözlerini açtı. Saray sessiz. Zincirler sessiz. Ama fırtına… fırtına nefesini tuttu. Her adım bir tuzak. Her nefes bir oyun. Babası mı? Kader mi? Bilmiyor. Ama biliyor… Oyun başladı. Ve kaybederse… Sadece kendisini değil, krallığı da yok edeceğini biliyor. Gerçek mi? Yoksa bir yalan mı? Kim doğru söylüyor? Kim yalan söylüyor? Unutma… Bazı gölgeler kendi karanlığında büyür. Bazı prensesler kendi ateşinde yanar. Bazı kaderler ise… kırılmayı bekler. Ve artık… Kurallar yok. Savaş senin elinde. Kader nefesini tutuyor. BEN ONUN OYUNU DEĞİLİM. BEN… ONU YAKAN, GÖLGEYLE ATEŞİN KESİŞTİĞİ SON KIVILCIMIM.

`Foggy`e hoş geldin, merhaba demeyecek misin?` Her şey böyle başlamıştı. •∆• Alıntılar 👇🏻 "Zorunda değilim Kandemir. Duydun mu, zorunda değilim! Az önce sen söyledin, ne istersem onu yapabilirim. Şimdi burdan defolup gidiyorum. Sen de ister gelirsin, ister kalırsın." "Hiçbir yere gitmiyorsun, Ömür. Beni zor kullanmak zorunda bırakma. Bu senin görevin, Kılıç`ın görevi. Bir kere buraya girdiysen maç bitene kadar çıkamazsın. Anladın mı?" "Sikeyim Kılıç`ı!" Kolunun karnıma bıraktığı ağırlıktan kaçmaya çalışıyordum ama milim kıpırdamama izin vermiyordu. "Kara gözlerini de sikeyim!" Duraksadı. Ben de duraksadım. Neden böyle bir şey dediğimi bilmiyordum ama daha onunla tanışalı saatler olmuşken sanki yıllardır aklımın içinde gezinip duruyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden ona karşı bir filtrem yoktu. Şaşkınlıktan açık kalan ağzımı eğlence pırıltıları taşıyan gözlerinin dudaklarıma düşüşü nefesimi kestiğinde fark ettim. Dudaklarımda olan bakışlarını gözlerime çevirip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Ben kimdim, o kimdi, şu an burda ne yapıyorduk unutmuştum. "Nesi varmış kara gözlerimin? Hım?" Konuşuyordu, görüyordum ama algılama işinde sıkıntı yaşıyordum şu an. Fısıltıyla sordum. "Ne?" "Diyorum ki, nesi varmış gözlerimin? Ah pardon, kara gözlerimin." •∆• kandemir: Yarından itibaren Foggy`e daha sık gelip gitmeye başlasan iyi edersin. Maçlarımı takip edecek, analiz yapacaksın. kandemir: Zaten sana dövüş öğreteceğim bilgisi çoktan amcana gitmiştir, onu da aradan çıkartırız. omurdilaygocmen: Ben ne anlarım dövüşten be? Analiz yapacaksın diyor bana. omurdilaygocmen: İstersen hakemlik de yapayım? He? omurdilaygocmen: Sanki görmedin tanıştığımız gün kaçıp gitmek istedim maç sırasında.

Başarılı bir boksör olan Bora nin kulübüne yapilan arama sonucunda kulübün illagal olaylar için onu kullandığını öğrenir ve savcı asli ile tanışır

Okulda ve sosyal hayatında insanların biriciği minik prensesi Alara, geceleri ringin en büyük kabusu oluyor. -*-*-*-*-*-*-*-*-* Babasının borcunu ödemek için hayatındaan vazgeçen ama bunu kimseye çaktımadan yapan minik alara okul sonrası farklı farklı işlerde çalışıp geceleri evden kaçıp hayalleri olan yeraltı kafes dövüşlerinde dövüşüp hayatına devam ediyor. Ama doğduğu gün aslında başka bir kızla karıştığını ve bunca yıl yaşadığı lanet olası ailesinin aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenen Alara yeni ailesine ve onların yaşantısına alılabilecek mi?

" Geçmiş hiç bu kadar yakın olurmu? Sonsuz bir döngüye girmişken kaçış ara, yolları bul. Çünkü geçmiş seni yakalarsa hapseder." "Küçük bir kızın dünyayı sarstığı bir dünya kalacak gelecektekilere." " Çünkü Kara ejderha herkesi avlamaya geliyor."

Tehlikeli bir mafyanın kızı ve o mafyayı tutuklamak için gelen bir üst teğmen

Ada Karael için yenilgi, lügatinde olmayan bir kelimeydi. Zengin dünyasının asi kızı, yeraltı ringlerinin ise Pirana`sıydı. Ta ki o geceye kadar. Ada o gece hayatında ilk kez bir erkeğe yenilmişti. Üstelik kendisini mindere seren gizemli yeşil gözlerin, okulun en disiplinli sınıfında karşısına dikileceğinden de habersizdi. Ve asıl savaş işte şimdi başlıyor. Ada ya intikamını alacak ya da bu fırtınaya teslim olacak.

Doruk Ayaz Yelkan, yeraltı dövüşlerinin acımasız dünyasında Keskin olarak bilinir. Sert, mesafeli ve geçmişin yüküyle yaşayan bir adam… Mira Yıldız, meraklı ve cesur bir genç kadın, yeni taşındıkları villa sayesinde Ayaz’ın dünyasına adım atar. Onu anlamaya çalışırken buz gibi sertliğin altında saklı kırılganlığı keşfedecektir. Kaybedilenler, korkular ve gerçek duygular… Bu hikâye, buz ve ateşin çarpışmasıdır.

Her pusula kuzeyi gösterir. Ama bazıları birini... Geçmiş, gömüldüğü yerde kalmaz. Hele ki tanıklar hâlâ nefes alıyorsa. Hazan, Abant’ın sararmış yaprakları arasında kendi sessizliğine sığınmış bir kadındır. Fakat sessizlik bazen huzur değil, yalnızca fırtınadan önceki uğultudur. Güney ise Londra’nın soğuk sokaklarında geçmişini susturmaya çalışarak büyür. Bir cinayet suçlamasıyla kaçırılan çocukluğunu ve geride bıraktığı tek dostunu; Arda’yı… Ama bazı geçmişler kaçmakla silinmez. Büyüyüp geri döner. Türkiye`ye adım attığında, Güney’in tek bir hedefi vardır: O gece olanların cevabını bulmak. Fakat cevabın olduğu yerde Hazan vardır. Onun sessizliğinde bir bağ, gözlerinde bir yön vardır. Birbirlerinin yaralarını tanıyan bu iki yabancı, aynı sonbaharda kesişir. Pusulalar kuzeyi gösterir. Ama Hazan`ın pusulası hep Güney`i göstermiştir. Ya senin pusulan kimi gösteriyor?

Kum Torbası – Kimi Aşklar Yumruk İzi Gibi Kalır Alya Nur... Ringlerde “Kara Gamze”, pistlerde “Kelebek”. Yasak dövüşlerin ortasında, tek kişilik bir savaşa tutuşmuş genç bir kız. Kalbi dosya gibi; tıbbi raporlarla, kırıklarla, sırlarla dolu. Ama hâlâ dimdik. Hâlâ savaşıyor. Berke... Ringin sert çocuğu, dışa karşı duvar gibi. Ama Alya’yı gördüğünde o duvar çatlıyor. Söze gerek yok, bakışları yetiyor. Onun için bir yumruk değil, bir adım öne atmak bile savaş. Sertliğiyle tanınan bu çocuk, Alya’ya dokunmaya bile korkuyor. Ama söz konusu Alya’nın güvenliği olduğunda… Savunmasını hiç indirmiyor. Okulun sessiz koridorlarında başlayan hikâye, ringin kan kokan zeminine kadar uzanıyor. Alya geçmişinden kaçarken, Berke onun geleceğinde yer edinmeye çalışıyor. Ve her şey... bir kalp atışı kadar hızlı değişebiliyor. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kızın hayatta kalma hikâyesi. Ve onun yanında, gözünü bile kırpmadan duran bir çocuğun...

Vega Manon bir zamanların en acımasız MMA dövüşçüsüyken şimdi küçük bir sahil kasabasında, sakin bir kafede şarkı söyleyerek hayatını sürdürmektedir. Her sabah kahve kokusuyla uyanır, her gece mikrofonun başına geçtiğinde geçmişini boğmaya çalışır. Ama bazı yaralar sesle değil, sessizlikle konuşur. Darien Arzhel ise hâlâ ringin kralı. Soğukkanlı, stratejik ve rakip tanımaz. Bir akşam girdiği kafede, sahnedeki kadının sesinde tanıdık bir kırılmayı fark eder. Gözlerinin içine baktığında ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Vega`nın karanlık geçmişi, 13 yaşında yaşadığı bir travmayla şekillenmiş, ringdeki kimliği "Kod 13" olarak yeniden doğmuştur. Ama şimdi biri geçmişini kazımaya başlıyor. Ve bu kez kaçmak, savaşmaktan çok daha zor. Aşk mı, güven mi, hayatta kalmak mı? Bazen en büyük dövüş, ringin dışında başlar...

Anicca; Her şeyin hatta hayatın ve duyguların bile geçici olduğu ve değişime tabii olduğu anlamını taşır. Peki aşk; geçici ve değişime açık mıdır? Ya da hayat ve duygular gelip geçici midir? Bir bilinmeyen numara, bir platonik aşk ve sürekli bir kaçış... Genç adam; yalnızlığının, korkularının ve kaybolmuş kalbinin peşinden sürüklenirken, sırlar yüzeye çıkacak. Aşk, duyguların en karmaşık hissiydi. Duyguların en saf haliyle birleştiği yerdi. Kalbinin en derinlerinde küf tutmuş, bazen korkarak, bazen umutla beklediğin bir duyguydu. Bu isimle çıkan ilk kitaptır. Tüm hakları saklıdır!

henüz çok küçükken ailesinden ayrılarak hayallerinin peşinden giden küçük bir kız.. Hiçbir destekçisi olmadan hayallerini gerçekleştirip Üsteğmen olan Meyra Kunter..  Ve onun Timine dövüş eğitimi vermek için başlarına gelen Akay Karahan.. Bu ikili aynı timde bulunabilir miydi?  Karakteri her zaman otoriter olan ve inatçı olan bir kadın?  Her zaman biraz eğlence arayan yeri geldi mi gözü hiçbir şeyi görmeyen. Önüne geleni silebilen bir adam?  Yaşayıp görmek en iyisiydi... 

Öncelikle merhaba bu mafyatik bir kitaptır.Bu kurgu Karadeniz’de geçmektedir.(Yazım dili biraz acemi olabilir.) 💙🌑🌊🌌

"Tek rotam yıldızları gözlerinde taşıyan seni takip etmek." Basket takımındaki çocuk ile Edebiyat kulübünde ki kız arkadaş gurubunda tanışır Ama kız uzun zamandır plotonik. "Kitap Wattpad de mevcut hesap adı aynı" Yildizwl

Henüz 20 yaşında olan genç Ryogi, küçükken annesini ve babasını hatırlayamadığı bir şekilde kaybetmiştir. 3 küçük kız kardeşe sahip olan Ryogi, onları geçindirmek ve okutmak için fabrikada çalışmak zorundadır fakat bazen bu yetmez ve geceleri yeraltında illegal dövüşlere katılır. Bir gün rakibini yere serdikten sonra eve giderken, hayatı hiç beklemediği bir hızda değişir ve bildiği herşey tepetaklak olur. Siz okurların seveceğini düşündüğüm bu manga-tarzı kitap eğer güzel ilgi çekerse, yakında manga olarak yayınlamayı düşünebilirim! (eğer manga olarak yayınlarsam Türk olan ilk manga yazarı olacağım!)