Her gün gittiğim kütüphane de arkadaşımla kilitli kaldım ama yanlız değildik. Bu olay yalnızlığımız sonu olacaktı. 🌕

Bir çakmak meselesiydi onların ki. Bir çakmak istemekle başladı her şey. Bir aşkla devam etti. Bir çakmakla başlayan bu hikâye, incitmeden seven bir erkekle, sevilmeye alışık olmayan bir kızın hikâyesi. Ve bu hikâyede, sevilmek incitmeden de mümkün. Yeşilden kızıla; bir yara hikâyesi... *** "Sevilmeyi hiç beceremedim. Ama o benden bunu başarmamı istemedi. Sadece yanımda durdu... Ve ben ilk kez kaçmadım." Erva Yalın "Seni sevmek bir mücadele değil. Sesimi yükseltmem gerekmiyor, seni tutmam da... Ben sadece yanındayım." Çağan Yıldırım Bazı erkekler sevmeyi bilmez. O, bana sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Ve ben, ilk kez korkmadan sevilmenin ne demek olduğunu öğrendim. ***

Bilinmeyen numara : Tesadüflere ihtiyaç var , plansız ve zamansız gelen güzelliklere Bilinmeyen numara : Senden sonra ben de okudum kitabı ve bu cümlenin altını çizdim çünkü aynı bizi anlatıyordu aynen kitapta da geçtiği gibi plansız ve zamansız girdin hayatıma . Bilinmeyen numara : Benim güzel tesadüfüm var mısın benimle Şeker Portakalı okumaya .

Kütüphane yöneten Beliz hiç beklemediği bir anda bir talihsizlikle karşılaşır ve adli tıp doktoru ile karşılaşmasını anlatır.

İki Dünya. Tek Sır. Krallığındaki ihanet sonucunda güçleri elinden alınmış, başka bir evrende dünyaya tutsak edilmiş bir veliaht. Kayıp olduğunu sanan halkının aksine, o hâlâ kaderini bekliyordu. Sessizce, zincirlerinin ardında, bir umut kıvılcımıyla. Ve o tarafta, annesinin ölümünden sonra çiçeklerle ayakta kalmayı öğrenen, babasını daha sık görebilmek için dedesinden kalan kütüphaneye yerleşen bir çiçek kız. Kokusuyla teselli bulan sessizliğinde sırlar büyüten biri. Biri kayboldu, diğeri bulundu sandı. Biri zincirlerinden kurtulmayı bekliyor, diğeri sessizliğinde sırlar büyütüyor. Ve kader... onları aynı hikayenin iki ucuna yazdı. Bu evrenin kapılarını aralamaya hazır mısınız? Kütüphanedeki Gizli Geçit Serisi.

Dilay Asral… Ailesi öldükten sonra kendi ayaklarının üzerinde durmaya çalışan genç bir kadındı. Daha 10 yaşındayken ailesini kaybetmiş ve yolu bu kocaman İstanbul’a düşmüştü. Herkese yer olan bu şehirde bir tek onun yeri olamamış, bir tek o sığamamıştı bu koskoca şehir’e… Erez Asrın Hukuk fakültesi mezunu ama başı büyük bir suç çetesinde olan o adam. Babasının yaptığı yanlışı düzeltmek için Eskişehir’den İstanbul’a gelmişti. İkisi de nereden bilebilirlerdi ki yollarının olaylı ve büyük patlama sonucu karşılaşacağını. Bir yandan gerçeklerle boğuşan Erez kalbine söz geçirememeye başlamış kendini hiç istemediği bir hayatta bulmuştu. Dilay ise yaşanacakları hazmedemeden kendisini tutkulu bir aşkın kollarında bulacaktı…. AMA BİLMEDİKLERİ BİR ŞEY VARDI…. Eriyoruz zannedeceklerdi ama kül olduklarının farkına varamayacaklardı…. ‘’Yoluma nereden ve nasıl çıktın bilmiyorum ama iyi ki de çıktın…’’ ‘’Cehennem ile Araf arasında kalmıştım ama ikisinin de bu kadar güzel olacağını tahmin etmemiştim…’’

Kitap aşığı iki genç ve kazara bir karşılaşma . Tek taraflı bir aşk ne kadar sürer? İnsan sevmekten ne zaman bıkar? Kalbi buz tutmuş bir adama aşık bir kadın.

Gerçek bir hikaye* İlk aşklara.. Seçil bir şeyler anlatmaya başladığında gözüm, Narin hoca not tutarken sürekli öğrencilere sataşıp hocayı delirten; üzerindeki siyah üst, sağ bileğindeki bileklikler ve sol bileğindeki saatiyle, siyah dağınık saçlarına tezat beyaz tenli, uzun boylu, gözlüklü çocuğa takıldı ve göz göze geldik. Anlık sürüp geçmesi gereken göz teması iki saniyeye uzadı. Gözlerinde boş bir bakış vardı. Aklıma defalarca okuduğum kitaptaki o alıntı geldi: “Buna neden göz teması dediklerini o anda anladım.” Daha önce defalarca gördüğüm birini neden ilk defa görmüş gibi hissediyorum, bilmiyorum. Çocuk göz temasını kesince, ne zaman tuttuğumu bilmediğim nefesimi dışarı verdim. Seçil’e döndümm hala anlatıyordu benim içimden geçen küçük kıyamet ona uğramamış gibiydi

Bazı kitaplar rastgele seçilmez... Bazı insanlar da öyle. Sessiz bir kütüphane, düşen bir kitap ve tesadüf gibi görünen bir karşılaşma. Hye Ra, raflar arasında kaybolmayı seven bir kütüphaneci. Young Jae ise geçmişiyle yüzleşmekten kaçan, kelimelere mesafeli bir avukat. Ama bir gün, aynı kitabın aynı sayfasında buluşurlar. Bu tesadüf, sadece bir başlangıçtır. Her sayfa, onların birbirine biraz daha yaklaşmasını sağlar. Ama geçmişin gölgesi, aralarındaki mesafeden daha uzundur. Kitapların arasına gizlenmiş duygular, saklı yaralar ve iyileşmeye başlayan kalpler… Hye Ra`nın suskunluğu ile Young Jae`nin cümleleri arasında, sessiz ama derin bir hikâye yazılmaya başlar. “Bazı duygular okunmaz, hissedilir. Tıpkı bazı insanların bir kitap gibi hayatınıza düşmesi gibi.” Bu hikâyede aşk, bir tesadüfle başlamaz. Bir kelimeyle başlar... ve bir bakışla tamamlanır.

Takıntılı aşk, nasıl gerçek aşka dönüşür yada dönüşür mü? Asya’yı ilk görünce hemen aşık olmuştu Sarp, ve Asya’nın ondan nefret ettiğini bilmesi “seni sevmiyorum”demesi artık onu takıntılı adama çevirmişti. Onun için tek bir şey vardı Asya’nın onun olmasıydı.

Kütüphanede eli uzanmadığı için yanında kişiden kitabı uzatmasını isteyen melek nereden bilebilirdi az önce ona kitabı uzatan kişinin kitabını kütüphaneye sanki oranın kitabıymış gibi koyduğunu ve koymadan önce o kitaba not bıraktığını

Fotoğrafçılık yapan Alisa, gittiği bir kütüphanede bir adamı görür ve fotoğrafını çekmek ister.Bir binaya taşındıktan sonra o adamın komşusu olduğunu öğrenir. Peki, bu hikayede neler olacaktır? İLK KITABIMDIRRRR♡

29 kasım 0545*: Selam 0545*: Rahatsız ettim kusura bakma. Bugün kütüphanede test kitabını unutmuşsun. 0545*: Farkında olmadan çantama atmışım kitabını. Kitapta bu numara yazıyordu o yüzden yazdım. 30 kasım 0545*: ? 1 aralık 0545*: Kitabı kütüphanede kayıp bölümüne teslim ettim bilgin olsun

Kitaplar bize neyi anlatır? Aşk? Gizem? Geçmiş? Kitaplar kimisine göre aşkı, kimisine göre geçmişi anlatır. Kitaplar her şeyi anlatır. Peki hayatımızı anlatır mı? Bu tamamen bize bağlıydı. Aden her kütüphane’ye gittiğinde biri ona farklı kitap veriyordu. Peki neden?

ilay sare dumanlı ayaz toprak barçın

Esme: Seni bir sonra yapılan sınavda geçeceğime eminim Baran. Baran: Beni asla geçemezsin Esme. Esme: Bunu zamanla göreceğiz.

Okul, zamanla insana benzer. Önce yabancıdır, sonra seslerini ayırt etmeye başlarsın. Ben en çok sessiz olanını tanıdım. Ders aralarında yükselen kahkahaların, hızlı adımların arasından geçip okulun en az uğranan yerine bakardım. Kimsenin fark etmediği bir kapıya. Kütüphane, aceleye gelmeyen bir yerdi. İçeri girildiğinde zilin hükmü biter, saatler başka türlü işlerdi. Rafların arasındaki toz, yıllardır dokunulmamış kelimelerin hatırası gibiydi. Orada dururken, okulun gürültüsü arkamda kalırdı. Ben kitapları seçmedim önce. Sessizliği seçtim. Masaya oturup hiçbir şey yapmadan beklediğim anlar oldu. Sadece nefes alıp raflara bakmak, bana huzur veriyordu. Sonraları fark ettim; bazı alışkanlıklar insanın mesleğine dönüşür. O zaman adını koyamamıştım. Sadece bildiğim bir şey vardı: Bu okulda en çok kendim olduğum yer burasıydı.

Sıla`nın matematik dersinden atılmasıyla başladı herşey...

Abis. Kutsal olarak nitelendirilen o kütüphane. Benim tek kaçış yolum...

Aden’in sınıfı geçmesi için okul kütüphanesindeki bütün kitapları özetlemesi gerekmektedir. Bunu tek başına yapamayacağını düşünen Aden, bütün gününü kütüphanede geçiren Aras’a yazarak ondan yardım ister. texting kurgudur!