"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

Zeynep için hayat, annesinin ve babasının ayyıldızlı bayrağı sarılı tabutlarını gördüğü gün durmuştu. Rakamların dünyasına sığınan, yeşil gözlerinde koca bir kederi saklayan o kız için artık her yer yabancı, her sokak çıkmazdı. Yiğit için ise hayat, Zeynep’i düştüğü karanlık kuyudan çıkarmaktan ibaretti. Babasının en yakın arkadaşına emanetiydi o; kardeşi gibi büyüdüğü, ama kalbinin ritmini değiştiren o sessiz fırtına. Bir yaraları iyileştirmek için eczacı olduğu, diğeri o yaralar hiç açılmasın diye asker. Ama Kaderin onlar için yazdığı reçete çok başkaydı. Kardeşlikten aşka, misafirlikten aidiyete uzanan zorlu bir yolculuk… “Bazı yaralar merhemle değil, sadece bir çift yeşil gözün içindeki huzurla iyileşir.“ “Zeynep,” “Efendim.” “ sen babanın bana bırakmış olduğu bir miras, kalbimin ise ilk ve son durağısın. “

Kuzenim sanıp yazdığım numaranın zırvana bir İtalyan mafyasına ait olduğunu nereden bilebilirdim ki?

Bazı hayatlar, aslında iki yoldan birini seçmekle başlar. Mila için bu sadece küçük bir karardı. Otoyol kapalıydı ve o orman yolunu seçti. Ama bazı yollar, sadece gidilecek bir yer değil geri dönüşü olmayan başlangıçlardır. Issız ormanda gerçekleşen o kaza, Mila’nın hayatını ikiye böldü. Öncesi ve sonrası. Ve o kazadan sonra hiçbir şey göründüğü gibi olmadığı anlaşılmaya başladı. Çünkü bazen tek bir kişi her şeyi bilir. Ama biri bilirse… bin kişi öğrenir.

Rusya`da yaşayan vladek üyesi olduğu kurumda gizli bir görev için Türkiye`ye ninesinin yanına gönderilir. Fakat hesaba katmadığı birşey olur. Gittiği köyde ninesine bakan eslem ile karşılaşır eslem ve vladekin amaçları bir biri ile çeliştiği için bu çatışmada kim kazanacaktı?

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade`yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin`in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

"Celladının merhametiyle büyüyen bir çocuk, adaleti kendi elleriyle yazmaya mahkûmdur." Eğer müzikle kitap okumayı seviyorsanız, Vebal`in ruhunu yansıtan şarkılar; Cem Adrian, Kül Beni Hatırladın mı Herkes Gider mi Hüküm Biz Senle Kendine İyi Bak Beni Affet Bu Gece Ne Ağlarsın İpek Açar, Ninni

Hayatını ailesine ve mesleğine adamış Lenora`nın her şeyi kaybetmesiyle dünyası başına yıkılır. Hayalleri ve yaşamak istediği hayat yerle bir olur. İtalya`nın en tehlikeli yerinde kalan Lenora, küçük kız kardeşini korumak için hayatındam vazgeçer. ve kimsenin bilmediği sırlar dolu hayata adım atar. İhanetin kokusu her yeri sarmıştı. Ailesini elinden alan ihanet... Lenora bu yolda ölümü mü seçecek yoksa yaşamayı mı?

Buğlem Çelik & Demir Uraz Taşkın Yazar & Ceo Başlamamış ya da yarım kalan aşklar tamamlanmak ister. Bizim hikayemizde başlamamış-Daha doğrusa başlayamamış bir aşk hikayesi... Bir sokakta başlayan ve yine aynı sokakta ayrılmak zorunda olanda bizdik. Ben Buğlem Çelik yıllar sonra çocukluk aşkım Demir Uraz Taşkın ile bir davette karşılaşıp hayatı değişen kişiyim. Göz göze geldiğimiz o ilk an farkındaydım. Bu sefer ismediğimiz bir ayrılık söz konusu değildi. Artık ikimizde çoçuk değildik. İkimizde farkındaydık.

Pera, hayatı boyunca hep satılmış, ezilmiş ve susturulmuştu. Birilerinin malı, birilerinin oyuncağı olmuş; kendi adını bile özgürce söyleyememişti. Onun için mutluluk, yalnızca yıldızlara bakıp hayal etmekti. Ta ki bir gece kapılar kırılana kadar… İstanbul’un gölgelerinde yaşayan, sanat ve antika kaçakçılığıyla servet kurmuş acımasız bir mafya, Pera’yı kaçırdı. Ama onu satın almak için değil, yanında tutmak için. Başta yeni bir tutsaklıktı bu. Demirden kurallar, sert bakışlar, kaçışsız duvarlar… Fakat zamanla başka bir şey filizlendi. Pera, en çok korktuğu yerde ilk kez kalbinin atışını hissetti. O, onun zindanıydı; ama aynı zamanda ilk defa değer gördüğü tek yer de orasıydı. Zorla başlayan bu esaret, karanlığın içinde beklenmedik bir duyguya dönüştü: Aşk. Ama bu aşk, özgürlüğün kapısını mı açacaktı, yoksa Pera’yı bambaşka zincirlerle daha derinlere mi çekecekti?

ESKİ ZORBAM PATRONUM MU kitabıdır!!!! Düzenlerek yayınlanıyor, en baştan başlamanız önerilir. 1. Kişi anlatımından yazılmıştır, lise bölümleri artmıştır, mizah bulunur ve sonlara doğru biraz texting vardır. Kötü sonlu olmadığı için korkusuz okunabilir. Ters köşe çokk fazla var ona göre he. (Çok resmi konuştum) Lisenin bir günü çantasından telefon çıkaracak diye dağ ayısının biriyle çarpışan Deniz, o günden sonra adam gibi okula gidip gelemez. Yağız Efe Önder ise ona âşık olmuştur. Ama beklenmeyecek bir hata, aralarına 5 senelik büyük bir mesafe koyar. 5 sene geçip gittiğinde, Deniz İstanbul`a tekrar gelir ve Yağız`ı patronu olarak bulur.

DİKKAT! Yoğun cinselik ve şiddet içerir(+24) ( olaylar ve kişi kurumları hepsi hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiç bir alakası yoktur. ) ........... " Bebeğinin intikamını alırım ama bir şartla?" " Ne şartı? " "Varisimin annesi olacaksın. Benim Bebeğimi doğurucaksın. Karar senin..." Dedi " Nee?" Dedim. ..............

İki güç bela aşık UMAY🖤 ATEŞ 🔥

"Sen 19 yaşındasın Arya. Benden fazlasıyla küçüksün. Niye evlenmek istiyorsun?" "Çünkü bu evden kurtulmak için tek çarem bu." "Benim çıkarım ne?" "İster misim bilmem ama ne istersen yaparım. Boşanana kadar." "Ne istersem mi?" Yüzünde fesat bir gülümseme oluştmuştu.

Üniversite de aşkını fark eden Neva doğru kararlar verip ilişkiye başlama cesareti gösterebilecek mi?Peki ya abisinin arkadaşı ile olan bu aşkı abisi ile olan ilişkisine nasıl yansıyacak?

Bengi ve Karahan Lilith ve Osiris Biri iblislerin anası Diğeri ölülerin hükümdağrı İkisi farklı dünyaların insanıydı. Ama sonunda kavuşacakları tek bir yer vardı. Cehennem. Bu karanlık yerde ölüm sizin en yakın dostunuzdur. Aşk ise zaafınız. Burada hiç bir şey tesadüf değil. Her şey bağlantılı. Unutmayın görünüş sadece bir aldatmaca. Onların arasında ne nefret ne de aşk vardı. Henüz. Çünkü çok yakında yolları kesişecekti. Ancak bu yolun onlara nereye götüreceğini bilmiyorlar.

Violett Ash. Karanlık bir geçmişin kendisinde bıraktığı izleri taşıyan ve bunları ellerindeki kan lekesiyle silmeye çalışan bir katil. Almanya`da işlediği son cinayetinden sonra Almanya`yı terk ederek Türkiye`ye geliyor. Burasıda onun için izleri temizlemesi gereken bir alan. Ne kadar cinayet işlerse işlesin geçmeyen izler bir süreden sonra peşine takılmaya başlıyor. Axel Ivanov. Soğuk kanlı bir dedektif, geçmişi hakkında kimse hiç bir şey bilmiyor. Söylentiler yönünde kendisi annesini küçük yaşta kaybetmiş. Gözlerinin önünde bir sürü cinayet işlenmiş ve bunlar belli başlı izler bırakmış. Kendisi `İnfazcı` adıyla anılan ama gerçek ismini kimsenin bilmediği Violett Ash`i araştırmak ve onu yakalamakla görevlendirilmiş. Ya onu yakalayacak ya da onun esiri olacak, veya kim bilir? Belkide Violett Ash onun esiri olacaktır?

``Özür dilerim`` dedi. Pişman mıydı? ``Tahammül edemedim Eflin özür dilerim. Peş peşe arayınca kontrol edemedim kendimi.`` Elimin tersiyle yanağımdaki yaşı sildim. Gözleri ellerime, titreyen dudaklarıma takıldı. Yüzündeki pişmanlık şimdi okunabiliyordu. Pişman olacaksa neden yapıyordu? ``O adamın varlığı beni öylesine rahatsız ediyor ki...Nasıl dizginleyeceğim kendimi bilmiyorum. Sana bunları yaşatmak istemiyorum. Yanımda sürekli ağlıyorsun. Görmek istediğim bu değil.`` Kaşlarım şaşkınlıkla havalandı. ``Ağlıyorum...`` diye yeniledim sözünü. Gözlerini kapattı kısa bir süre. ``Ağlatıyorum.`` dedi. Eli yanağıma doğru yol aldığında sertçe ittim. Gözbebekleri yine titriyordu. Elime uzandı ve kalbine doğru götürdü. Gözlerine şaşkınlıkla bakıyordum. Daha önce böylesi bir duruma hiç şahit olmamıştım. Bir insanın gözbebekleri neden titrerdi? ``Gözlerindeki korkunun, hüznün sebebi olmaktan nefret ediyorum. İğrenerek bakıyorsun bana. Hakkın var Eflin. Aksi için çabalamadım ama benimde bildiğim tek yol bu...`` Kalbinin üstündeki elim yine tüm varlığıyla hissediyordu onu. Öyle hızlı atıyordu ki gözbebeklerine olan şaşkınlığımı gölgede bırakıyordu. Elimin üstünde duran elini kalbine daha da bastırdı. Diğer eli yanağımı bulduğunda bu sefer karşı çıkamadım. ``Ölmemi isteyen tek kişi değilsin`` dedi gülerek. Keyiften uzak acı bir gülüştü. ``Keşke istemesen...``

Kader en kirli oyununu oynuyor. Tarık, o gece Sarnıç`a gelen gizemli kadının tüm hayatını etkileyeceğini bilmiyordu. Venice, her şeyden kaçıp kurtulduğunu sanmıştı ama farkında olmadan bataklığa girmişti bile. Geçmişin acı gerçekleri, aşkın kirli yüzü, ihanet, kopmaya başlayan derin bağlar ve namlunun ucuna gelen hayatlar...

Gerçek ailem kurgusudur. 17 yaşındaki cemre,adanın gerçekleri öğrendikten sonra değişen hayatını anlatmaktadır

" Siz benim hayatımı yapanlarla geçirdiniz kafamı nereye çevirsem yalan . Hepinizden nefret e-d-i-y-o-r-u-m"