İgrenc hayat maskesi düşen yüzler ben gece babamın igrec hayatında açmaya çalışan ihanetlere rağmen solmayan bir çiçeğim

" Eğer borcunu ödemeyeceksen kızını benimle evlendireceksin"

​Ölümün eşitliğine inandığınız kadar, aşkın adaletsizliğine de inanır mısınız? ​ ​"Kardeşim" dediğiniz insanın dudakları, zorunluluktan dudaklarınıza değdiğinde bu bir ihanet midir, yoksa bir kurtuluş mu? ​ ​Karanlıktan korkan birinin mezarına ışık dikerler mi bilinmez; ama bu hikayede ışıklar söndüğünde kimin kimi feda edeceğini göreceksiniz. ​ Dostluk, aşkın yükünü taşıyacak kadar güçlü müdür? Yoksa her bağ, kopmak için bir bedel mi bekler? Cevaplar, toprağın altında değil; bu yedi çobanın sessiz çığlıklarında saklı.

"Yani.... Eh bilmiyorum galiba "dedim.Gurur`da hafif bir tebessüm etti. "Ama ben sana çok pis aşık oldum karım" dedi gurur. Neee? "Ne gurur sen bana mı? "dedim " Evet, hemde deli gibi sen olmadın mı?"dedi.Evet yani galiba bende aşık olmuştum.Ne ben ne diyorum ya. "Yani galiba aşık oldum" dedim. Utanarak gurur da kahkaha attı. ❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃❃ Bozbey aşiretinin kızı ve korkmaz aşiretinin oğlu iki düşman aşiretinin birleştirmek için evlenmek zorunda kalmış iki genç. Ve ilk başta kavga eden, anlaşamayan, düşmanım diye mesafe koyarlar fakat daha sonra o nefret aşka dönüşcek. Okumak isterseniz düşmandan aşka ve zorla evlilik tam da doğru yerdesiniz. İyi seyirler 👋🏻👋🏻👋🏻👋🏻👋🏻 #zorlaevlilik#düşmandanaşka#aşiretevliliği

Ellerim titriyor. Ama silah titremiyor. Namlu, tam göğsünün ortasında. Sadece birkaç saniye uzaktayım onu bitirmeye. Peki neden yapmıyorum? Birkan sırtını duvara yaslamış. Kaçmıyor bile. Sanki ölmek onun için bir kurtuluş gibi. Sanki bu geceyi yıllardır bekliyormuş gibi bakıyor. Ve ben… nefret etmek isterken, ona bakmaktan kendimi alamıyorum. "Söyle. Neden?" Sesim çatallı. Ağlayacak gibi hissediyorum ama ağlamayacağım. Onun karşısında ağlamayacağım. Asla. "Neden beni kurtardın? Neden evlendin benimle? Neden geceleri odamın kapısında nöbet tutuyorsun?" Silahı biraz daha sıkıyorum. Parmaklarım bembeyaz oldu. "Düşman mıyım, esir miyim, neyim ben sana?" Sustu. O sustukça içimdeki fırtına büyüyor. Sonra duvardan ayrıldı. Bir adım attı. Sonra bir adım daha. Namlu göğsüne değdiğinde nefesim kesildi. "Geri dur." "Hayır." "Vururum." "Vur." Gözlerim doldu. İstemiyorum. Ama ellerim kilitlendi. Tetikte bekleyen parmağım… kımıldamıyor. Birkan durdu. Artık aramızda birkaç santim var. Alnını namluya dayadı. Ve bana baktı. Karanlıkta bile gözlerini görebiliyorum. İçinde kaybolduğum o lanet olası gözleri. "Düşman olarak girdin hayatıma." Sesi alçak. Yumuşak. Ama içinde yılların ağırlığı var. "Silahı bana doğrultan yegâne kadınsın." Parmağını uzattı. Namluyu okşar gibi gezdirdi. İtmedi. Çekmedi. Sadece dokundu. Ve ben o dokunuşla yanıyorum. "Ve hâlâ…" Sesi düğümlendi. O adam. O acımasız, soğuk, taş kalpli adam… sustu. Ve ben o an anladım ki, içindeki her şey çığlık atıyor. "Vazgeçemiyorum." Dudağımı ısırdım. O kadar sert ısırdım ki kan tadı geldi. Ona vuramam. Biliyorum. O gece çamura battığımda beni yerden kaldıran elleri. Sabaha kadar başımda bekleyen gölgeyi. Hiç sormadığı halde her şeyi yapan adamı… Ellerim düştü. Silahı yere atmadım. Ama doğrultamıyorum artık. "Öldüremiyorum seni." Sesim kırıldı. İçimde bir şey kırıldı. O kadar uzun süre sıktığım bir duvar vardı ya… işte o çatladı. "Lanet olsun." Gözümden bir damla düştü. İnanmıyorum. Ağlıyorum. Onun karşısında ağlıyorum. "Lanet olsun sana, Birkan." Silahı elimden aldı. Parmaklarıma dokundu. Bir öpücük kadar hafif. Sonra eğildi. Alnını alnıma dayadı. O kadar yakındı ki nefesini hissediyorum. "İyi edersin." Hıçkırdım. Küfretmek istiyorum. Bağırmak istiyorum. İtmek istiyorum. Ama ellerim onun boynunda. Kollarım sarmış onu. Ve ben… bırakamıyorum. "Öldüremezsin beni, Ferah." Sesi fısıltı. "Çünkü ben senin içinde yaşıyorum." O gece tetiği çekmedim. Çekemezdim. Çünkü onu öldürmek, kendimi öldürmekti. Ve ben… daha ölmek istemiyorum. Onun yanında yaşamak istiyorum. Lanet olsun. --- "Ellerim titriyor. Ama silah titremiyor. Peki neden çekemiyorum tetiği?" "O sustukça içimdeki fırtına büyüyor." "O acımasız, soğuk, taş kalpli adam… sustu. Ve ben o an anladım ki, içindeki her şey çığlık atıyor." "Dudağımı ısırdım. O kadar sert ısırdım ki kan tadı geldi." "Öldüremiyorum seni. Lanet olsun sana, Birkan." "Ama ellerim onun boynunda. Kollarım sarmış onu. Ve ben… bırakamıyorum." "Onu öldürmek, kendimi öldürmekti. Ve ben… daha ölmek istemiyorum. Onun yanında yaşamak istiyorum. Lanet olsun." ---

Yazgı Demirhan, annesini henüz iki aylıkken kara toprağa vermişti. Annesini kaybeden Yazgı artık babası Bülent ile yaşamak zorundaydı. Ancak Bülent, onu hiçbir zaman kabullenmedi. Bülent Demirhan`ın vazgeçemediği kumar oyunu, önce 28 yaşındaki karısını canından etti. Şimdi ise 2 yaşındaki kızı, Yazgı Demirhan`ın hayatını hedef almıştı. Bu sefer kazanacağını düşünüyordu lakin son hamle yenilisine neden oldu. Kumarı oynadığı insan aynı zamanda eceli düşmanı Ahmet Alkan, günahsız bir bebeğin ölümünü istemedi. Bülent`e iki adet seçenek sundu. Ya 2 yaşındaki kızı Yazgı Demirhan, 12 yaşındaki oğlu Eray Alkan’la büyüdüğünde evlenecekti. Ya da kızıyla birlikte bugün bu masada can verecekti. Bülent ise bir an bile düşünmeden kabul etti. Ama Bülent`in kabul ettiği o seçenek, Yazgı’nın tüm kaderini baştan yazmıştı.

Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Bak,” dedi alçak bir sesle. “İnsanlar ne görüyor biliyor musun?” Cevap vermedim. “Romantik bir çift.” Sesi sakindi. Yine.  Sıradanmış gibi. “Peki ya sen ne görüyorsun?” Boğazım kurudu. “Kontrol manyağı bir adam,” dedim. Hiç düşünmeden. Gözleri karardı. Beni o pozisyonda bir saniye daha tuttu. İki.  Üç. "Yanlış,” dedi. Sesi bu sefer daha düşüktü. “Ben… kendine ait olanı koruyan bir adamım.” İstemsizce nefesimi tuttum. “Ben sana ait değilim,” dedim hemen. Ama sesim... düşündüğüm kadar güçlü çıkmadı. Uzun uzun gözlerime baktı. Sanki söylediğim şeyin doğru olup olmadığını tartıyormuş gibi. ---Kitap şarkıları--- Alyona shvets - vredina Guses n roses- This I love Nova Norda - Aşka çarem yok AQTAII - Herkesim Anıl Emre Daldal- B. Gripin - Yalnızlığın çaresini bulmuşlar Britney Spears- criminal Gökşin Derin - Romeo`nun kırık kalbi Frxzbie-Romeo ve Juliet

Kocasını toprağa verdiği gün her şeyin bittiğini sanmıştı. Ama asıl kabus, kırkı çıkmadan başladı. Aşiretin kararı kesindi: Doğacak çocuk sahipsiz büyümeyecekti. Ve o artık ölen kocasının değil... abisinin karısı olacaktı. Aynı ev. Aynı soyadı. Ve her geçen gün daha tehlikeli hale gelen bakışlar... Bir yanda unutamadığı adam, bir yanda ona bakmayı bırakamayan başka biri.

Zorla evlilik töre

Niran`ın hayatı, aynada gördüğü o kehribar rengi gözlerle sonsuza dek değişti. Amon-Zül, nam-ı diğer Karanlığın Efendisi, artık sadece onun gölgesi değil; her kararı, her nefesi ve her dokunuşuydu. Boynundaki parlayan mühür bir geri sayımı başlattı: Ya Efendi`nin sunduğu o kara taşlı yüzüğü takıp karanlığa teslim olacak ya da ruhunun küle dönüşmesini izleyecekti. "Sahibini özleyen bir ateşten kaçamazsın. Özellikle de o ateş senin ruhuna mühürlenmişse..."

Topuklu geldim bu topraklara. Eğilmeden gideceğim. Ya da ölerek.

Yeni cerrah olan Aylin, görev için Mardin`e gelir. Ancak bilmediği bir gerçek vardır... Bu şehir sadece sokaklardan ibaret değildir. İki büyük aşiret, görünmeyen bir savaşın içindedir. Ve Aylin, daha ilk gecesinde kendini bu savaşın tam ortasında bulur. Güç, sırlar, ihanet ve kader... Bazı karşılaşmalar hayatı değiştirir. Bazıları ise kaderi.

Bir psikolog olan Sidal Akıncı, çocukluğunu yetimhanede geçirmiştir. Yıllar sonra ailesine kavuşan Sidal, aile mesleği yüzünden çok fazla derde girer. Evet, ailesi mafya. Düşmanları olan, Ateş Karayel, on dört raporlu bir delidir. Bircok sırrı olan Ateş ile Sidal daah önce de tanışmış mıydı? Yetimhanenin soğuk odalarında ya da lüks bir eğlence mekanında?

İçerik;+1& sahneler vardır yaşı küçük olanlara önermem Ateş:Bundan böyle benimsin,bu elbiseyi çıkarmassan seni altıma alırım bırakmam! "Eda, şiddetin ortasında hayallerine tutunan bir tıp öğrencisi. O ise ailesiz büyüyen, kalbi taş gibi sert bir mafya. Birbirlerini yok edecekler… ya da birbirlerinde kendilerini bulacaklar.” Küfür romantizm içerir.

Zorla başlayan bir evlilik, öfke, korku ve merakla dolu bir yakınlaşmaya dönüşebilir mi? Aşiretler arası savaş sona ererken, Beril ve Baran’ın içsel mücadeleleri, aşk, onur ve töre arasında sıkışmış bir hikâyeye dönüşüyor. Dikkat:kitapta cinsel içerik vardır!

Lavin, çocuk yaşta annesi ve babası boşanmış bir kızdır. Babası tekrar evlenmiştir ve evlendiği kadının 3 çocuğu vardır. Annesi ise bir adamla görüşüyordur ancak Lavin bunu bilmiyordur. Ablası Maya ve Annesi Hande başka evde yaşarlarken, Lavin mecburen babasının olduğu evde yaşar. Annesinin görüştüğü adam aslında Batın Alp Karaaslan`ın babasıdır. Annesinin intihar sonucu ölümünden sonra babasının başka bir kadın ile ilişkisi olduğunu öğrenen Batın, annesinin intihar etmesinin sebebinin o kadın olduğunu anlar ve o kadından intikam almak ister. Kadının kızını bularak onunla sevgili olur fakat kendini bambaşka bir kimlikle tanıtır. O kadının kızı ise Lavin`in ta kendisidir. Not: Edit ve Alıntı paylaşılabilir. Lütfen adımı verin.

Lara, zeki ve başarılı bir doktordur. Hayatı düzenli ve sakin geçerken, ailesinin karanlık sırlarıyla yüzleşmek zorunda kalır. Her nabız bir sır taşır, bazı sırlar ise hayatla ödeştirilir.

KÜFÜR,ARGO VE + SAHNELER VARDIR.(OLACAK) Ana karakterimiz Asena Soylu, ailesinin zoru ile ana karakterimiz Ateş Bozkurt ile evlenir.İkisi de aileler arasındaki husumet bitsin diye evlenmiştir.Yaşananları birlikte görmeye hazırsanız okumaya başlayın...

"Eğer duygularımdan şüphe ediyorsan etme. Çünkü..." Elimi tutup kalbine koydu. "Defne seni gerçekten çok seviyorum"

Sabahları sessizlik severim ben. Ama bizim ev... sevmez. Kuş cıvıltısı, ayak sesleri, uzaklardan gelen mutfak telaşı... Sessizliğin üzerine ince ince serilen kaos örtüsü gibi. Alışıksın bir kere; Soner Konağı`nda huzur ancak tablolarda olur. Yatağımdan kalkarken telefonuma göz attım. Barış Abim`den tam dört arama. Aşağıda bir şeyler dönüyor belli ki. “Yine neyin peşindesin be abi,” dedim gülerek. Ama hayatımın değişiceni bilmiyordum. Belki gülmek yerine ağlardım...

Zorla evlendik bizden ne olur ki😒 Annemi sen öld***ün

17 yaşımda, bana beyaz bir elbise yerine, kefen gibi bir gelinlik giydirmişlerdi. Koruyup kollamak yerine benden yaşlarca büyük bir adama gelin vermişlerdi. Kendi nikahımdaydım ama sanki benim nikahım değilmiş gibiydim. Gelin için ayrılmış sandalye tarzı koltukta otururken kulaklarım hiçbir şey duymuyordu. Ruhum ölü, ama bedenim sapasağlamdı. Yanımda oturan Berivan, sıkıca elimi tutarken bana bir şeyler fısıldıyordu ama kafam hiçbir ses almıyordu. Ne bir çıtırtı, ne de bir fısıltı. Ta ki yanımda oluşan hareketliliğe kadar. Beyaz duvak örtülmüş yüzümü sağ tarafıma çevirdim. Büyük mavi ve kanlanmış gözlerim, bir çift simsiyah gözle kesişti. Daha da çok ağladım o lanet Ağa`nın yüzünü gördüğümde. Kaşlarını çatarak bana yaklaştı. Çenemi kırarcasına tuttu. Parmaklarıyla yanağımı sıkarken kulağıma yaklaşıp, "Ağla," dedi. "bugünden sonra hep cenneti yaşadığını sanacaksın. Çünkü ben senin yaşadığın cehennemden daha beter bir dünya yaşatacağım sana. İşte o zaman bu zamanlarını mumla arayacaksın cici kız..." KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

“Ya kız ile evlen, yada onun katili sen ol.”

Konuyla alakalı olarak Nazım Hikmet’in güzel sözü aklıma geliyor “Her gelen sevmez ve hiçbir seven gitmez, unutma Bil ki giden dönüyorsa, sevdi…” ~ Ben o gün hiç tanımadığım bilmediğim tanışmaktan korktuğum siyahla evleneceğimi bilmiyordum… hatta dinleneceğimi ve aşık olacağımı bile…

Dolores, babasının gözlerinde annesinin günahını taşıyan bir genç kızdır. Annesi onları terk ettiğinden beri, aynı evde yaşadığı babası için yalnızca nefret edilen bir hatıradan ibarettir. Bir gecelik bir oyun, bir bardaki rastlantı... Ve kaybedilen bir bahis, Dolores`in kaderini geri dönülmez biçimde değiştirir. Babası, kaybettiği oyunun bedeli olarak onu yabancı bir adama verir. İtirazları duyulmaz, korkusu önemsenmez. Dolores kendini, karanlıkla çevrili, sırlarla dolu bir adamın evinde bulur. Valentin... Soğuk, mesafeli ve tehlikeli derecede çekici. Ondan istediği şey bir tutsaklık değil, anlaşmalı bir evliliktir. Dolores zaman kazanmak için kabul eder gibi yapar... Ta ki Valentin`in sakladığı tuhaflıkları, geceleri artan sessizlikleri ve kan kokusunu fark edene kadar. Gerçeği öğrendiği an kaçmak ister. Ama artık çok geçtir. Çünkü Valentin bir adam değildir. O, 420 yıllık bir vampir lorddur. Ve Dolores, onun karanlık dünyasına ait olmaması gereken tek şeydir... ya da tam da aradığı. Aşk ile tehlike, tutku ile kan arasında kurulan bu bağda; geçmişin gölgeleri, eski düşmanlar ve ölümcül sırlar gün yüzüne çıkacaktır. Bazı aşklar sonsuza kadar sürer... bazıları ise bedel ister.