6. Bölüm

Yorum yapmayı ve vote vermeyi unutmayın iyi okumalar ✨️

Yağız

Akşam olduğu için işi olmayan askerler evlerine giderken ben yine taburdaydım. Geleli neredeyse bir ay olmuştu ve ben hâlâ taburda kalıyordum, şaka gibi. Telefonda ilan bakmak dışında pek bir şeyde yapmıyordum gerçi.

Odanın kapısı çalınca oturduğum koltukta diklendim ve gel diye seslendim.

Meriç içeriye girdiğinde önce masanın olduğu yere baktı orada olmadığımı görünce arkasını, koltukların olduğu kısma döndü.

"Komutanım..."

İlk göreve çıktığımız günden beri timle yapılan toplantılar, arada katılması gereken eğitimler ve görevler dışında görmüyordum onu. Böylesi daha iyiydi.

Kim komutanına bağırmaya cesaret edebilirdi? Bağırılan komutan bu adama niye ceza vermiyordu peki?

"Söyle Üsteğmen?"

Cebinden telefonunu çıkarıp bana uzattı. Bir evin balkonunda kiralık yazısı olan bir fotoğrafa bakıyordum.

"İlanı görünce size göstermek istedim. Hâlâ taburda kalıyormuşsunuz."

"Bu seni neden ilgilendiriyor?"

"Yardımcı olmak istedim."

Fotoğraftan çıkıp kendi numaramı girdim ve kaydettim. Telefonu ona uzatırken "Numarayı kaydettim konumu atarsın." dedim.

"Emredersiniz komutanım."

Telefonu almamasına rağmen hâlâ odadan çıkmamıştı.

"Başka bir şey daha mı var?"

"Ben geçen olan olaydan dolayı özür dileyecektim."

"Tamam diledin. Çıkabilirsin artık."

Meriç selam verip odadan çıktığında bacaklarımı önümdeki küçük sehpaya uzattım.

Tamam, ondan biraz etkilenmiştim kabul. Ama bu kadardı. Daha fazlası olamazdı. Yine de önlem almak iyi bir fikir gibi duruyordu.

Kendimi keşfettiğimde lise sondaydım. Askeriye sınavlarına hazırlanırken hiç olmayacak bir şey olmuştu. Hayatımda ilk defa aşık olmuştum. Ona bunu hiç söylemedim. Söylesem nasıl tepki alırdım bilmiyorum. Onu geçtim herhangi birine söyle ya da bir şekilde yayılsa şu an çok sevdiğim mesleğimi yapamazdım.

Bu yüzden harp okuluna girdiğim ilk zaman kendime bir söz vermiştim. Hoşlanmayı geçtim sadece birini beğensem bile ondan uzak duracaktım. Bu zamana kadar başarmıştım. Zaten çoğu askerle abi kardeş ilişkisi kurduğum için böyle bir durumla karşılaşmamıştım.

Şimdi Meriç'ten biraz da olsa etkilendiğim için kendimi ondan olabildiğince uzak tutacaktım. Ne kendimi ne de onu bir tehlikenin içine atamazdım.

Telefonumun bildirim sesiyle ayaklarımı sehpadan indirip telefonumu cebimden çıkardım. Kayıtlı olmayan bir numaradan gelen mesajı görünce Meriç'ten olduğunu anladım. Mesaja girmeden telefonu cebime koyup ayağa kalktım.

Gidip şu eve bir bakayım.

Evin önüne geldiğimde emlakçının da geldiğini gördüm. Arabayı park ettikten sonra emlakçının yanına gittim.

Adam elini uzatıp "Merhaba Yağız bey olmalısınız." dedi. Ben de elini sıkarken onu onayladım. Üstümdeki üniformaya baktıktan sonra gülümsedi.

"Evi göstereyim komutanım."

Emlakçı önde ben de arkada apartmandan içeriye girdik ve asansörle ikinci kata çıktık. Emlakçı bir yandan evi gezdiriyor bir yandan da ev hakkında bilgi veriyordu.

Sonunda evi gezme faslı bitmişti. Kira içinde anlaşıp el sıkışmıştık.

Hemen karar vermiştim çünkü ev hem eşyalı hem de düzgün duruyordu. Yani tadilattı boyaydı bunlarla uğraşmama gerek kalmayacaktı. İmzaları attıktan sonra hemen eşyalarımı getirip yerleşebilirdim.

Bunun için Meriç'e teşekkür etmem gerekiyordu. Beni büyük bir dertten kurtarmıştı. Ben ona ceza vermeyerek yeteri kadar teşekkür ettiğimi düşünüyorum gerçi ama yine de kabalık etmeye gerek yok.

Emlakçının ofisine geçip sözleşmeyi imzaladıktan sonra geri tabura dönmüş ve eşyalarımı almıştım. Her şey çok hızlı olmuştu ama böylesi iyiydi. Biraz daha taburda kalmaya devam edemezdim.

Birkaç eksik eşyayı aldıktan sonra eve gelmiştim. Arabayı park ettikten sonra bagajdaki eşyaları elime aldım. Bagajın kapağını kapattıktan sonra gördüğüm bedenle olduğum yerde durdum.

Bunun burada ne işi vardı şimdi?

"Komutanım?"

"Üsteğmen. "

"Tuttunuz mu evi?"

"Evet de senin ne işin var burada?"

Eliyle benim tuttuğum apartmanın iki ilerisindeki apartmanı gösterdi.

"Evim burada çünkü."

Ben bu çocuktan uzak durmaya çalışırken dibindeki evi mi tutmuştum ? Verdiğim kararlara uyuş şeklim gözlerimi yaşartıyor cidden.

Meriç elimdeki poşetlere uzanıp "Yardım edeyim komutanım." dedi.

"Gerek yok."

"Ev içinde yardıma ihtiyacınız yoktu ama.."

Kaşlarımı çatıp ona baktığımı gördüğünde kısa bir süre sustu.

"Ben yine de yardım edeceğim. Bu yüzden poşetlerin birazını bana verir misiniz , komutan?"

Bir elimdeki poşetleri ona uzattıktan sonra hızla almıştı. Bir şey demeden yanından geçip apartmana doğru yürüdüm.

Dairenin önüne geldiğimizde anahtarı cebimden çıkarıp kapıyı açtım. Önden ben girip ayakkabılarımı çıkardıktan sonra ardımdan da Meriç girip ayakkabılarını çıkarmıştı.

"Senin elindekiler yatak odasına gidecek."

"Tamam komutan."

Elimle nerede olduğunu gösterdikten sonra mutfağa geçtim. Poşetleri bıraktım ve Meriç'in yanına gittim. Odanın sağ tarafında duran yatağın başında duruyordu.

"Yatağı karşıya alsak daha iyi..

"Yatak karşıda olsa daha iyi olut komutan.."

Aynı anda aynı şeyi söylediğimiz için dönüp birbirimize bakmıştık.

"Ben buradayken değiştirelim komutan. Başka beğenmediğiniz yer varsa onun içinde yardım edebilirim."

Ben Meriç'e yine hayır desem beni dinlemeyeceği için boşuna dil dökmeden kabul ettim. Üstündeki ceketi çıkarıp yatağın üstüne koydu. Yatağın bir ucundan o bir ucundan ben tutarak yatağın yerini değiştirdik.

"Şimdi daha iyi oldu."

Daha temizlik yapmam gerekiyordu. Kolumdaki saate baktığımda baya geç olduğunu gördüm.

"Komutan temizliği de yapalım ben öyle gideyim."

"Saat geç oldu Üsteğmen git sen."

"Yarın izin günümüz değil mi? Sorun olmaz."

Doğru yarın izin günümüzdü. Taburda kaldığım için izin günlerinde bile çalışmıştım geldiğimden beri. Ama yarın çalışmama gerek yok.

"Temizlik malzemeleri nerede?"

Yatak odasındaki diğer kapıyı gösterip "Buradaki banyoda." dedim. Evi gezerken vileda ve birkaç tane temiz bez görmüştüm. Bu yüzden sadece deterjan almıştım.

"Deterjanlar banyoda değil poşetlerde ama."

"Tamam komutanım. "

Meriç banyoya girip kısa süre sonra vileda ve birkaç bezle geri gelmişti. Onu böyle görünce istemsizce gülümsedim. Kocaman cüssesi olduğu için elindeki bezler sanki kaybolmuştu.

"Nereden başlayalım komutan?"

"Bence dağılalım. Mutfağı sen al. Salon ve ortak banyo benim. Yatak odasını da beraber hallederiz."

"Emredersiniz komutanım."

Bez olan elini kafasına götürüp askere selamı verdi.

"Taburda değiliz, Üsteğmen. Ve ben de emir vermiyorum."

Elini gösterdiğimde eline baktı ve indirdi.

"Anlaşıldı komutan."

O mutfağa doğru giderken ben de salona geçmiştim.

Bölüştüğümüz yerleri bitirdiğimizde geri odaya dönmüştük.

O dolapları silerken ben de yeri siliyordum. Nasıl yaptığına bakmak için ona döndüğümde tişörtünü kaldırmış yüzünü siliyordu. Niye bu kadar klişe ama bir o kadar etkileyici bir sahne yaşıyoruz şu an?

Kafamı çevirip yerde duran fıs fısı aldım ve Meriç'e sıktım.

"Düzgün temizle Üsteğmen."

Meriç yüzünü buruşturup tekrar yüzünü tişörtüyle sildi.

"Ya komutan gayet iyi yapıyorum. Ne diye yüzüme bir şeyler sıkıyorsun?"

"Hiç de düzgün değil."

Tekrar sıktığımda sinirle nefes alıp bana doğru geldi.

"Komutan. Şunu bir daha sıkmayın."

"Komutana tehdit ha?"

Tekrar sıktığımda bu sefer dibime kadar girmişti.

"Taburda değiliz komutan."

Fıs fısı almaya çalışınca arkama sakladım. Biraz daha yaklaşıp uzandığında o kadar yakındık ki kalbimin deli gibi atışını duyacak diye aklım çıkmıştı.

Kafasını bana doğru çevirip baktı. Benim hemen ondan uzaklaşmam gerekiyordu.

Hızla geriye çekildim ve fıs fısı bıraktım.

"Temizlik bitti gidebilirsin artık. Teşekkür ederim. Hem ev bulduğun hem de yerleşmeme yardım ettiğin için."

"Rica ederim komutanım. İyi geceler."

"İyi geceler."

O evden çıkarken ben de kendimi yatağa attım. Benim Meriç'ten gerçekten uzak durmam gerekiyordu.

Bir dahaki bölümde görüşmek üzere minik kaplumbağalarım 🤍🐢