🔗

Yukari bakin (👆)

#egitimdesiddetehayir

#ogretmenimedokunma

#ogrencimedokunma

Minicik bir yb atmaya geldim. Önceki bölüme ek olarak.

#LoveStay

______________

Jisung kulaklarında canlar çalıyormuş gibi hissediyordu.

Yankılanan tek bir cümle vardı.

Biraz önce mırıldandığı şarkının hatirlayabildigi tek cümlesi...

<BIR KERE BASLADIYSAK BENIM OLMALISIN>

(taste by dancerachaa)

Gerçekten baskiciydi. Kisitlayiciydi.

Korkunç bir histi bu. Ama değişik bir şekilde bağımlı kılıyordu.

Şu kimsenin damaklarından gitmeyen içkiler gibi.

İğrenç ama bağlıyor işte.

Zehirli bir şekilde bagliyordu.

"Intoxicating"

Jisung söylediği kelimeyi sindirince gözlerini kapattı.

Gerçekten de öyleydi.

Jisung bir anda dünya ile bağlantılarını geliştirmeye başladığını fark etti.

Abisi sayesinde olmuştu.

Chan buydu işte.

O her zaman buydu.

İhtiyaç duyduğunuz tek şey onun kollarında biraz ağlamakti sanki.

Sonra her şey geldiğinin iki katı hızla yok oluyordu ve yerini bir huzura bırakıyordu.

Ve şimdi de abisi onu dünyaya bağlayıp kendi dünyasına, dışarıya gitmişti.

Kogusun kapısı panikle açıldı.

Jisung hızlıca dogruldu.

"Jihoon hyung!"

Jihoon, peşinden kovalayan varmış gibi koğuşa girmişti. Kelepcelerini çözen bir gardiyan olmaması tuhafti. Kelepceleri olmaması da tuhaftı. Gardiyan olmaması da tuhaftı.

Bugün her şey tuhafti gercekten.

Jihoon'un gelişiyle koğuş ana baba yerine dönmüştü sanki. Herkes bir tarafa koşuşmaya, etrafta dağınık bir şekilde poz veren eşyalarını toplamaya başlamıştı.

Her şey ne kadar da hızlı karışmıştı böyle.

Tüm bu kaosun ortasında Jisung hiçbir şey bilmeyen tek kişi olarak ranzasindan asagi bacaklarını sarkitmis, tombul yanaklarını havayla doldurmuş ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.

"Bi durun amına koyayım!"

Jihoon, mahşer alanına sözünü geçirmek için bağırmisti. Itaatsizlik eden kimse yoktu.

Neyden korkuyordu bu adamlar böyle?

"Yatağınıza geçin etrafi ben toplayacağım. Kapı açıldığı zaman o siktigim sesinizi çıkarırsanız hepinizi kendi ellerimle 'o'na teslim ederim görürsünüz."

Adamlar resmen ruh gibi bembeyaz olmuşlardı.

Jisung da korkmustu ama Jihoon'dan. Demek ki her zaman böyle poncik poncik bir abi olmuyormuş.

Ayakta kim varsa hızla yatağına geçti. Jihoon da eşyaları toplamaya başladı.

Jisung ona seslenip seslenmemekte tereddüt ediyordu.

Uzunca bir süre onu izledi.

Oğlana da kendisini vicdanının terazisinden geçirmesi için bir fırsat olmuştu bu.

Jihoon'a karşı nazik olmalıydı. Kesinlikle.

Ne Arein umrundaydi şu an ne de Arein'in hayatındaki yeni sevgilisi.

~

Jihoon homurdanarak kendi ranzasina uzandı. Jisung, onun yeni sönmüş öfke alevlerini tekrar koruklemekten korkuyordu.

Ama meraktan çatlamak üzereydi.

Ranzqsindan indi ve oğlanın yanına ilerledi.

"Jihoon hyung" dedi yatağın kenarına otururken.

Jihoon belli belirsiz mırıldandı.

"Hyung, kim geliyor?"

Jihoon yüzünü Jisung'a çevirdi.

"Tanıdığını sanmıyorum Han-ah"

Jisung yine de merak ediyordu. Diğerleri tanıyordu herhalde.

"Hyung, bakan falan mı?"

Jihoon minik bir kahkaha attı ama gözleri kapının üstünde geziyniyordu.

"Bakanın ne işi olur burada Jisung?"

"Hyung söylesene kim geliyor?"

Yalvarma modu. Jihoon buna asla dayanamaz. Bir de Jisung ellerine yapışıp asi tarafının yorulduğunu, uysal bir kediye dönüştüğünü belli ededursun.

"Tanimaman normal diyemem Jisung. Herkes tanır onu. Yer altında çok ünlü. Hatta direk yer altını o keşfetmiş sanirim. Kötülüğün tanrısı (tövbe hasa) gibi bir herif."

Jisung bile sesini zor duyuyordu. İyice oğlana sokuldu.

"Seo Changbin diye bir yandaşı var onun dışında kendi çıkarlarından başka bir şey için kimseyi almıyor yanına."

"Adı yok mu bu adamın?"

Jisung bezgin bezgin güldü.

"Lee Minho."

Havalı bir isim.

"Mafya babası falan mı?"

Jihoon salağa dert anlatiyormus gibi bakmaya başlamıştı.

Tam dudaklarını aralamisti ki...

Demir kapının kilidinin tikirtisi 207 numaralı koğuşta yankılandı.

×_________×

Da da da daaannnn! Çok şeytani 🥰