Ateş Timi, görevleri gereği en zor şartlarda bir araya gelen altı askerin hikâyesidir. Komutan Aybüke’nin liderliğinde; Batur, Emir, Kürşat, Kuzey, Selçuk ve Bayram, her operasyonda hem hayatta kalmaya hem de birbirlerini ayakta tutmaya çalışır. Zamanla aralarındaki bağ güçlenir ve bu ekip, sadece bir tim olmaktan çıkıp birbirine sırtını dayayan bir aileye dönüşür. Ancak görevler ağırlaştıkça, verdikleri kararlar ve bastırdıkları duygular da onları zorlamaya başlar. Ateş Timi; savaşın ortasında filizlenen güvenin, bastırılan duyguların ve kaçınılmaz yüzleşmelerin hikâyesi. Bu hikâyede kurallar nettir… ama kalp asla kurallara uymaz. Çünkü bazı ateşler söndürülmez. Sadece içten içe büyür.

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

“Vatanı korumak için giydikleri zırh, kalplerini sakladıkları en güvenli sığınaktı.” 🔥🛡️ Küçük bir çocuk, ailesini kaybeden bir çocuk, asker olmak isteyen bir çocuk; Ars Savaş Dağdelen. Daha küçük yaşlarda babası ve annesini, abisi ile rol model alan çocuktu. Kartondan silahlar yapıp siyaha boyar, gece yatmadan önce babası ile askerlerin helikopterle uçuşunu izler ve bir gün asker olmak istediğini kalbinden geçirir. Ve şimdi Ars Savaş Dağdelen bir askerdi; barut kokulu, sarsılmaz çelik gibi disiplinli, cesur, zeki ve lider ruhlu. Küçüklüğüne dönüp baktığında buruk ama gururlu bir çocukla her gün daha tehlikeli bir güne uyanıyordu. Onun bu hayatta şanssızca kaybettiği şeyler varken; artık tek kaybedeceği şey elinden kayıp giden teröristlerdi. Ve gittiği tüm görevleri başarı ile yerine getirmek için kendi timini kurmuştu; Keskin Tim’i. Sahada devleşip karanlığa bürünen, adı gibi derileri bir anda vücuttan kazıyan keskin bıçaklar; düşman elinde haince esir alınmış bir tim liderini kurtarıp, ana vatanına götürmek için şanlı kamuflajları bir kez daha kuşanmışlardı. O karanlık gecelerin ardında, yıldız kadar saydam ama parıltılı biri vardı; Asena Sancaktepe. Küçükken yüreğinde büyüyen bir savaşçı saklıydı. Savaşı isimsiz olmaya ramak kalmış, kırık dökük anılarla yaşamış ve sevgi dolu tabloları izlemekle bitmemişti. Babasından kara, felçli annesinin bedenini toparlamak için çalışması oldukça aktı. Tam bir münzeviydi, bir zırhtı. Fırtınaların sonsuza kadar sürmeyeceğine inanarak uzun bir yolda denizi görmeyi bekleyen yaralı ruhtu. Bu iki yaralı ruhun ve bedenin karşılaşması; mumlarda dikkatle bakınca ortaya çıkan ve birbirine dokunan iki alevden beden silueti ve kırılan çerçeveli bir aynada camlar kırılmasa bile sağlam duran çerçeve misaliydi. Sence nasıl karşılaşacaklar? Hayatlarından çıkacak olan kayıplar artacak mı? 🔥🛡️ “Siper al askeri; çünkü bu kez savaş sadece cephede değil, tam kalbin ortasında başlıyor.” ATEŞLİ ZIRHIM 🔥🛡️

İstanbulda görev yapan savcı aylin tayinin hakkariye çıkması sonucu orda görevine devam eder ama kaderin onun için farklı planları vardır KARAN ALADAĞ Hiç bir gerçeklikle ilgisi yok hayal ürünudür 🤪

Bazı evlilikler bir imzayla başlar. Bazılarıysa bir kaderle. Asena Umay, disiplinli bir üsteğmen. Hayatını kurallarla, mesafelerle ve kontrolle yaşamaya alışmış biri. Ama ailesinin yükü omuzlarına çöktüğünde, önüne konulan tek çıkış yolu… hiç tanımadığı bir adamla evlenmek olur. Togay Uluca. Yüzbaşı. Soğuk, mesafeli ve duvarları olan bir adam. Aralarındaki bağ ne aşktır ne de güven. Sadece bir anlaşma. Sadece zorunlu bir birliktelik. Birbirlerini tanımadan başlayan bu evlilik, kelimelerden uzak, mesafeli ve sessiz bir şekilde ilerler. Ta ki kader, onları aynı görevin içine sürükleyene kadar. Karanlık bir gecede, denizin ortasında başlayan o operasyon; yalnızca düşmanları değil, saklanan gerçekleri de ortaya çıkarır. Çünkü bazen en büyük tehlike, karşındaki insan değil… ona hissetmeye başladıklarındır. Asena, ilk defa kontrolünü kaybetmenin ne demek olduğunu öğrenirken; Togay, yıllardır kilitlediği kapıları aralamak zorunda kalır. Ama bazı hikâyeler düz bir çizgide ilerlemez. Bazı bağlar, kurulurken kırılır. Ve bazı gerçekler… ortaya çıktığında her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri`nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir`in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Bazı kararlar hayatınızda olumsuz etkiler yaratabilir... Gece`nin yaptığı bir hata sonucu açığa alınır. Ancak 1,5(bir buçuk) ay sonra Foça`dan ayrılıp Silopi`de, yeni bir time gelir. Bu timde herkes ilk başta onu hir görse de zamanla yakın arkadaş olurlar ancak Timin lideri Altay bir türlü Gece`ye ısınamaz. Sürekli ona ağır görevler verir ve aralarında resmi olmasada düşmanlık oluşur. Ancak zamanla aralarında ki düşmanlık bir aşka dönüşür.

Bu kitap tamamen katanlıktan kaçmak isteyen tüm bu karanlıktan kurtulmak isteyen tahtı yıkmak isteyen bir genç kızın hikayesi Eleonara corti... Çevresine ışık saçan bir melek

Ben kimim? Yıllarca bu soruyu sordum kendime. Her gün, her saat, her dakika. Durmadan sordum çünkü sormak zorundaydım. Ben Mahinur Soydan bu soruyla büyümek zorunda kalan Mahinur Soydan. Bu da benim hikayem —————-

Savaş bazen cephede değil, insanın kendi evinde başlar... Ailesinin aldığı kararla zoraki bir evliliğin içine sürüklenen genç bir kadın, kendisini ülkenin en korkulan birliklerinden biri olan Ateş Timi`nin komutanıyla aynı çatı altında bulur. Bu evlilik ne aşk içindir ne de mutluluk... Ancak geçmişin sırları, ailelerin sakladığı gerçekler ve yıllar önce işlenen bir ihanet ikisinin de hayatını geri dönülmez şekilde değiştirir. Bir yanda sınırda süren acımasız savaş, diğer yanda evin içinde büyüyen öfke ve isyan... Kim dost, kim düşman belli değildir artık. Bazı yaralar zamanla iyileşir. Bazıları ise insanın soyuna işler. Ateşten doğmadılar... Ama ateşten bir soyun yükünü taşımaya mahkûm kaldılar.

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

🗡️🩺🗡️ “Bilmiyorum Delfin. İyi miyim kötü müyüm bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var o da…” beklentiyle bakıyordum yüzüne. O da gözlerimden bir umut ışığı görmek için bakıyordu bana. Ama korkusuzca baksa anlayacaktı benim içimdekini de. Acı bir şekilde tebessüm etti “O da seni çok sevdiğim. “ ben olduğum yerde mıhlanmış dururken o bir adım attı bana. “Ben senin her şeyini çok sevdim, Delfin. Rüzgarda uçuşan kumral saçlarını; sevindiğinde, üzüldüğünde, kızdığında koyulaşan yeşil gözlerini; kendinden çok sevdiklerin için atan o kalbini… Ben senin, sana ait olan her zerreni çok sevdim doktor. Senden hiçbir karşılık beklemeden, uzaktan ve acıtmadan sevdim. “ Gözlerim dolu dolu yüzümde tebessümle dinledim her bir kelimesini. Yüreği naif olsa da dışarıya göstermeyen o adam şimdi benim için yüreğini önüme sermişti. Belki de bu; hayatımda aldığım en güzel itiraf olarak kalacaktı benimle. 🗡️🩺🗡️ Annesinin ölümü ile hayatı değişin bir kadın:Delfin. Ve onunla aynı kaderi yaşayan bir adam:Safir. İlmek ilmek işleyen aşk ve verilen mücadeleler…

Bazı yeminler zihne değil, kana kazınır. Kurdun dişine kan değdiğinde, unutulan her saniye bir mezar taşına dönüşecek.

Geçmişinin karanlığıyla büyüyen elfida,hayatın ona yaşattığı acılara rağmen dimdik ayakta kalmayı öğrenmiş bir askerdir. Çocukluğunda yaşadığı travmalar, onu kırmak yerine daha da güçlendirmiştir.türk silah kuvvetlerinde yüzbaşı rütbesine kadar yükselen elfida,bir operasyonda timinin büyük bir kısmını kaybedince hayatının en büyük sınavı ile karşılaşır Askerliği bırakmak zorunda kalan elfida,geçmişiyle ve kayıplarıyla yüzleşirken yeniden avcı timine dönme kararı alır. Tim komutanı yaman ile arasında giderek büyüyen çekim ise işleri daha da karmaşık hale getirir. Görev,sadakat, aşk ve geçmişin bölgeleri arasında sıkışan elfida hem kalbiyle hem de sorumluluklarıyla savaşmak zorundadır.

Umay, Geçmişin ağır yarasıyla ve intikam uğruna bu savaşta yanmayı seçer. Bilinmeyen gerçek ise Umay ateşin`ta kendisidir

Bir savcı. Bir yüzbaşı. Aynı davanın iki tarafı değil, aynı savaşın iki farklı cephesi... Cumhuriyet Savcısı Ahu Karaca, uluslararası bir suç örgütünün peşindedir. Soruşturma onu Türkiye`nin sınır hattına götürdüğünde karşısına çıkan tek engel suçlular değil, disiplininden ödün vermeyen Yüzbaşı Yiğit Akgün olur. Birbirlerinden nefret ederek başlayan bu ortaklık; ihanetler, sırlar ve ölümle burun buruna geldikleri operasyonlar arasında bambaşka bir hikâyeye dönüşecektir. Çünkü bazen adalet, gölgesini en karanlık yerde gösterir.

Gerçekleri öğrenmek isteyenlerin yeri. Müfreze ne mi? Gel bak içeriye. Zaten ilk kısım çok kısa... Bakmazsan da yolun açık olsun. Benim işim kendini geliştirmek isteyenlerle. Askerini, tarihini merak edenlerle. Ülkesini ileri taşımak isteyenlerle

​"Bu ev bir kışla değil Yüzbaşı! Ve o elindeki oyuncak namluyu pembe peluş pijamama doğrultmayı hemen bırakmazsan, sabaha o çok sevdiğin tüfeğini mutfak robotuyla takas ederim, tamam mı?!" ​Otuz yaşındaki Mert Yüzbaşı için hayat, emir komuta zincirinden ve dağlardaki amansız operasyonlardan ibaretti. Ancak sivil hayatı tamamen unuttuğunu düşünen komutanı tarafından zorunlu "kafa iznine" gönderildiğinde, hayatının en zorlu görevine adım attığından habersizdi. Üstelik bu sefer düşman hattında teröristler değil; uyanık bir emlakçı tarafından dolandırıldığını öğrendiği sakin bir şehirdeki kiralık ev vardı. Mert, taktiksel geri çekilmeyi gururuna yediremeyip evi askeri üs ilan ettiğinde, karşısında hayatında gördüğü en dişli "tehdit unsuru" duruyordu. ​Yirmi iki yaşındaki Ezgi, üniversiteyi yeni bitirmiş, ailesinin baskılarından kaçıp kendi ayakları üzerinde durmak için tüm birikimini bu eve yatırmıştı. Acayip baskın, lafını esirgemeyen ve haksızlığa asla boyun eğmeyen yapısıyla, evini korumak için koskoca bir komandoya meydan okumaya hazırdı. Ne memlekete geri dönecek parası vardı ne de bu "dağ ayısına" boyun eğmeye niyeti! ​Aynı kontrata sahip iki inatçı karakter, ev arkadaşlığı hukukunu başlatıp salonun ortasına renkli bir elektrik bandıyla sınır çizgisi çektiğinde sivil hayatın en absürt savaşı resmen başladı. ​Bir tarafta her sabah 05:00`te uyanıp botlarıyla ve kucağında tüfekle koltukta nöbet tutan kuralcı bir Yüzbaşı... Diğer tarafta o sınır çizgisinin üzerinden adama bakıp elindeki elmayı kıtır kıtır yiyerek onun askeri ciddiyetiyle dalga geçen fırlama bir kız. ​Silahların patlamadığı, mafyanın olmadığı ama her gün yeni bir sabotajın, kelepçe krizlerinin ve bitmek bilmeyen diyalog savaşlarının yaşandığı bu evde tek bir soru vardı: İlk kim pes edip bayrağı çekecekti? ​Sivil hayatın kuralları, askeri disipline karşı! Bakalım bu evde son emri kim verecek?

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

Doğduktan 4 gün sonra annesi ölen Demir Bozkurt babasıyla yaşamaya başlar bir süre sonra babasına içkiye,kumara başlar bu nedenle babası hergün içmiş bir şekilde gelir ve gereksiz yere Demir i döver bunu öğrenen amca sı Demiri alıp kendi evladı gibi bakmaya başlar 20 yaşında olan Demir yakın arkadaşı Emek ile beraber MSÜ sınavına girerek TSK lerine girer ve bir Bordo Bereli olarak hedefine ulaşır Askerlik hayatında tanıştığı Burçe Mina Yıldız ile büyük bir âşk hayatı başlar

Gökce yıllar önce şehit olan timinin intikamını alabilmek için dağlarda dolaşıyordu bu sürecte görevden dönmesiyle ona zulüm çektiren ailesinin aslında öz olmadıgını ögrenir İlk kitabım hatalarım olursa özürdilerim

Ben Kıdemli Yüzbaşı Altay, Anka`nın kurucusu ve kurduğundan beri uzaktan yöneten yüzünü göstermeyen, her bilgisi gibi yüzü de sır olan, isminin bilen sayılı insan dışında kendi timi için bile sır olan komutandım. Ben Anka`nın ruhuydum.

Bir Türk askeri mesleği daima ailesine önce gelir Vatanına aşık bir asker Vatanı için ölümü göze almış her an Şehit düşmek için Can Atan bir asker peki bu askerin hayatı nasıl geçecek nasıl zorluklar yaşayacak bakalım görelim peki bu zorlukları ü üstesinden gelebilecek mi? bu süreçte onun yanında kim olacak? Ordunun en büyük aşiretinin gelecekteki ağası aynı zamanda yer altının ünlü babası.Peki bizim askerle yolları nasıl karşılaşacak ne yapacaklar? yollarını engel çıkacak mı Ya da çıkarsa beraber mi aşacaklar göreceğiz. İlk bir kaç bölüm acemilik ile yazılmıstır düzeltilecektir . Zamanla daha güzel bölümler yazmaya başladım lütfen kusuruma bakmayın hepsi düzeltilecektir. Selamünaleyküm arkadaşlar bu kitap benim ilk kitabım yazım hatalarım ola bilir bunun için kitabımı okuyanlardan özür diliyorum dikkatli bir şekilde yazmaya çalışacağım.

Kendinizi yıllardır bir yalanın içinde buldunuz mu? savaş kuralı olan "kimseye güvenme!" ne kadar basit gibi duruyor değil mi? peki, bu kural gerçekten basit miydi?

Yade babasını ve eski Tim arkadaşı Çağlar`ı bir bina patlatarak şehit düşürür... 6 Ay boyunca askeriyeye gitmez ve bir sabah Albay Selçuk Ertem onu arar ve onu askeriyeye gelmesini söyler. Üsteğmen Yade Korkmaz o gün yeni timi olan Pençe Timiyle tanışır ve sonrasında ise Pençe Timi komutanı Yüzbaşı Yamaç Yılmaz ile operasyon gereği evlenmek zorunda kalır ve yeni bir aşk filizlenmeye başlar Biri deliydi fakat öbürü Zır deliydi....Ve onların aşkı herkese illallah ettirmişti....