Ben Simay Normal bir gün gibi başlamıştı. Kahve, arkadaşlar, plansızlık… Sonra bir numara. Masanın köşesine kazınmış gibi duran tek bir sayı dizisi. Bir arama. Bir ses. Ve geri alınamayacak bir hata. Çünkü bazı kapılar merakla açılır… ve bazıları bir daha kapanmaz.

İRONİ İÇİN YAPILMIŞTIR!!!! Okulda aklımıza geldi 5 işsiz yazmaya başladık umarım YouTube shorts veletlerine benzememiştir!!! Yazım yanlışı yoktur eğer varsa da zaten bilerek yazılmıştır!!

Kumsal için yazlık, sadece deniz ve güneş değil; çocukluğunun, arkadaşlarının ve bastırılmış duygularının olduğu yerdir. Her yaz yeniden bir araya gelen bu grup, yıllardır değişmeyen bağlarının aslında değiştiğini fark etmeye başlar. Kerem’in korumacı tavrı, Atlas’ın sessizliği, Lina ile Can’ın bitmeyen atışmaları ve Sarp’ın uzaktan taşıdığı duygular… Hepsi aynı yazın içinde birbirine karışır. Ve Kumsal, bu yaz hiçbir şeyin eskisi gibi kalmayacağını anlamaya başlar.

16 yaşında berbat bir hayatı olan hastanede karıştığını öğrenen kızımız ve dördüzleri ve 4 abisi olduğunu öğrenir bakalım ne olacak

Lunavera’da ihanet sessiz konuşur. Valenor bekler. Ve bazı insanlar korunmak için değil, uçmayı seçtikleri için hedef alınır. Vannessa Lunavera bir prenses değil, bir dengenin merkezidir. Victor Karael ise yemini kırılmış bir savaşçı; koruması gereken kişiyle yok etmek için yetiştirildiği gerçek arasında sıkışmış. Sürgünler, kaçırılmalar ve gölgelerde kurulan planlar arasında aşk bir kurtuluş değil, en tehlikeli zayıflıktır. Çünkü bazı bağlar kanla değil, suskunlukla yazılır. Ve bazı lakaplar… kader olur. Kanat uçmadan önce rüzgârı tanımak zorundadır.

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Üvey babasının zoruyla yaz okuluna giden Eslem orada tanıdığı bazı arkadaşları ile karşılaşır. Ve orda hiç tahmin etmediği olaylarla karşılaşır

"Derin polisi ara!" Diye bağırdı Irmak. "Emir bir şey yap!"Diye bağırdı Irmak`ın karşısındaki çocuk. "Bacağım kırıldı galiba."Diye yakındı Sarp denen çocuk. "Ben arıyorum polisi."Diyerek telefonuna yöneldi Ada. "Sakince konuşabilir miyiz?"Diyerek merdivenlerden indi çekik gözlü çocuk. "İndirsene bacım şunu!"Diyerek Irmak`a bağırdı karşısındaki çocuk. "Sus geçiririm kafana!"Diyerek yükseldi Irmak. "Hepiniz susun!" Sinirle bağırdığımda sonunda herkes sesini keserken Ada`nın polisi aramak üzere olduğunu görüp elindeki telefonu aldım. "Kimse polisi aramıyor," Diyerek Ada`ya yönelik konuştum. Ardından Irmak`a dönerek elindeki vazoyu işaret ettim. "Ve kimse kimsenin kafasını kırmıyor. İndir şunu." Aklıma gelen şey ne kadar sinirimi bozsa da bulunduğumuz durumun başka bir açıklamasını düşünemiyordum. Ya gerçekten sapıklardı ve eve gizlice girmişlerdi ya da evi aynı anda kiralamıştık. Mümkünse tabii.

İk liseli arkadaşın iki çocukla tanışmalarıyla başlarına gelen olaylar (Ay aklıma ne güzel hikayeler gelo)

Arkadaşları tarafından ‘Okulun En Şımarık Çocuğu’ lakabını alan Han Jisung ve okulun en zekilerinden olan Lee Minho’nun arkadaşlık (!) hikayesi

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

Siz: Ramazanda aşık olmak günah mı? 055***: ??? 055***: Kimsiniz? Siz: Ramazanda aşık olmak günah mı, diye soruyorum. 055***: Bende kimsiniz diyorum. Siz: Soruma cevap verin lütfen, önemli. 055***: Tanışıyor muyuz? Siz: Tanışabiliriz... Siz: ama şimdi değil ve cevap lütfen. 055***: Tanışmak için kim olduğunuzu öğrenerek başlayabiliriz. 055***: ve eğer kadınsanız lütfen yazmayın çünkü günah. Siz: biliyorum. 055***: Kadınsınız yani? 055***: Engellemek zorundayım lütfen zorlamayın. 055*** sizi engelledi. Siz: NE!!! (Bu mesaj iletilmedi.) Siz: Dur! Engelleme lütfen. (Bu mesaj iletilmedi.) ***

Mardin`di burası aşkların yarım kaldığı Şehir.. Azad ile Dilan töreye kurban gitmişti, Azad sevdiği kadın ile evlenirken Dilan acı çekeceğini sanıyordu.. DİLAN KOZAN,Mardin`de güzelliği ile tanınmış Dilan KOZAN, diğer lakabı ile ŞEHRAZAT, Şehrazat özgürlüğüne düşkün demekti peki Dilan bu özgürlüğe ne zaman kavuşacaktı,evleneceği adam ailesinin veremediği sevgiyi de özgürlüğüde verebilecekmiydi.. Mardinin en ün sanmış Ağası AZAD ŞAHİN bu özgürlüğü sevdiği kadına verebilecekmiydi yada bu şehrin yarım kalan aşklarına mı dönüştürecekti aşkını.. "Dilan`ım çek vur beni ama bu herif ile gitme, eğerki gidersen ben o zaman ölürüm"... Gelin beraber Mardin töresi yüzünden evlenen bu iki gencin aşkını okuyalımm. Bence kitabımı beğeneceksiniz bi şans vermeyi unutmayınn😊

İki gencin imkansız aşkı

Liseli bir gencin aşk hikayesi

Asena Korkmaz yalnız kalmaya alışkındı. Zaten hayatında çok fazla insan yoktu. Sadece üç kişi vardı. Hep yanında olan üç kişi. Ama son zamanlarda bir şey değişmeye başladı. Asena bazen… bir ses duyuyordu. Etrafında kimse yokken. Ona ismiyle seslenen bir ses. Atlas. Başta önemsemedi. Ama o ses gitmedi. Aksine, onu daha iyi tanıyormuş gibi konuşmaya başladı. Sanki her şeyi biliyordu. Asena artık şundan emin değildi: Gerçekten yalnız mıydı… yoksa hiç yalnız olmamış mıydı? Çünkü bazı sesler sadece duyulmaz. İnsanın içine yerleşir. Ve bazen… gerçek sandığın her şey bir anda yok olabilir. YAZAR -Naz Korkmaz-

🦋 "Ya ölen umut değil de sensen?" 🎙️ Anıl her gece yayın yapıyor. Ama bu bir şov değil, bir hesaplaşma. 👁️ Yazgı izliyor. Sessiz, ama her şeyin farkında. ⚖️ İkisi birleştiğinde adalet değil, devrim başlıyor. Suçun kalbine inmek, belki de... kendi karanlığınla yüzleşmek. 📚 Kelebeğin Papatyası - Wattpad`de! ° Adaletin sesi artık fısıltı değil. Sen hazır mısın duymaya? Bu hikâye intikamla başlar, ama gerçeğe dönüşen bir isyanla devam eder. Çünkü bazen bir yayın, binlerce sesi uyandırır. Peki sen, o seslerden biri olmaya cesaret edebilir misin? ... Kendi mezarına her gün bir kürek daha atanlardan mısın yoksa? Ya ölen umut değil de sensen? Ya, hala yaşayan tek şey, acınsa?

Dolunay, hayatı boyunca ailesi tarafından ders çalıştırılmaya zorlanmış bir kızken, bir gün ailesinin neden onu zorla çalıştırdığını öğrenmiştir.

Kitap kapağı tasarımı @moonlightxxx Aris Yıldırım yeni başladığı okulda kimseyi tanımıyordu. Aslında sorun da tam olarak buydu. Çünkü okulda biri onu tanıyordu. Arven Karaca… Okulun en sessiz, en gizemli çocuğu. Aris’i gördüğü ilk andan itibaren bakışlarını ondan ayıramayan biri. Ama Aris onu hatırlamıyordu. Geçmişte yaşanan bir olay… Silinmiş hatıralar… Saklanan gerçekler… Aris geçmişini hatırlamaya başladıkça her şey değişecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktı. Çünkü bazen birini hatırlamamak… onu hiç tanımamaktan daha tehlikelidir.

On yıl boyunca çocuk sahibi olamayan Hatice ve Hasan, umutlarını kaybetmek üzereyken bir gece kapılarının önünde bırakılmış gizemli bir bebek bulurlar. Bu beklenmedik olay hayatlarını tamamen değiştirir. Ancak bu küçük mucize, beraberinde cevaplanması gereken büyük sırları da getirir.

Ahsen Göksu okula sonradan gelir ve Savaş Karasoy’un dünyasını alt üst eder. Başta birbirlerinden nefret eden ikili, beklenmedik tehlikeler ve zorlayıcı olaylar karşısında birlikte hareket etmek zorunda kalır. Kim güvenecek, kim ihanete uğrayacak? Hangi sırlar açığa çıkacak ve hangi dostluklar sınanacak? Bize Dair, önyargılar, düşmanlık ve dostluğun kesiştiği bir hikaye. Her sayfa, sizi karakterlerin iç dünyasına çekerken, gerçek duygular ve gizemli olayların gölgesinde bir yolculuğa çıkarıyor.

Eğlencesine yazıyorum okursanız sevinirim.

Arel Varol, tıpkı soyadı gibi insanlara yardım için "var olma" savaşını genç yaşta verip mesleğinde zirveye yükselmeye çalışırken parlak bir tıp kariyerinin eşiğinde beklenmedik bir şekilde kendini hastane koridorlarında bulan Arin Soykan`la yolları kesişir. Arel, mesleği gereği görevini yaparken Arin`e karşı mesleğine aykırı düşen bir yoğunluk keşfeder. Arin, Arel`in profesyonel ve başarılı kişiliğinin altında kendisine olan sıcak ve duygusal yaklaşımı hissettiğinde aralarında çok farklı bir kalp ritmi oluşmaya başlar. "Bazı yaralar iyileştirilemez, sahiplenilir."

sağır olan inci önceki okulunda gördüğü zorbalığa dayanayıp babasının öğretmenlik yaptığı okula gelir daha ilk günden okulun popüler erkek gruba girer ve adı okuldaki tüm dedikodulara yayılır

Bir rüya… Bir mühür… Ve bir daha asla uyanamayacağı bir gerçek. Aleyna Kara, adaletin peşinde koşan genç bir avukattı. Kendi kurduğu güvenli dünyasında, her şeyden habersiz yaşıyordu. Ta ki o karanlık isim zihnine sızana dek: Barlas Demirhan. Beyaz bir gelinliğin siyaha boyandığı, barut kokulu ellerin kaderi mühürlediği o katedralde tek bir cümle yankılanıyordu: "Kaçacak yerin kalmadı." Güvenin bittiği, karanlığın başladığı bu savaşta tek bir soru vardı: Bir kadın, ruhu karanlığa hapsolmuşken adaleti bulabilir mi?