Kuzey Rüyası 4 arkadasın hem ailelerini bulma hemde yeni aşklara yelken açma kitabıdır iyi okumalar herkese

Kitabın Kitappad`de yayınlanma tarihi: 19.09.2024 Kitabın Wattpad`de yayınlanma tarihi: 07.07.2021 "Sadece bir şeyi merak ediyorum. Neden ben?" dedim. Son sözcüklerimde sesimin titremesine engel olamamıştım. Gözlerim hala daha doluluğunu koruyordu. Sertçe esen rüzgarın şiddeti iyice artarken bedenimi esir alan titremenin onda biri bile Ares de yoktu. Bedenimdeki titremeyi görmezden gelerek ondan gelecek herhangi bir yanıtı sabırla bekledim. Gerçekten de merak ediyordum bende ne görmüştü de bu oyunda beni seçmişti kendine oyuncak olarak. Hangi özelliğim onu cezbetmişti? O gecede de söylediği gibi dış güzelliğim miydi onu cezbeden yoksa kullanılmaya müsait berbat, kimsesiz kaldığım hayatım mı? Çökmemesi adına büyük bir dirençle dik tutmaya çalıştığım omuzlarımı biraz daha dikleştirirken en az benim kadar Kubat da merakla ondan gelecek herhangi bir yanıtı bekliyordu. Demirden suretini benden çekmeden ruhsuz bakışlarla bana bakmasını sürdüren Ares`in en sonunda dudakları aralandı. Acımasızca çıkan sert ses tonuyla bedenimdeki titremeyi şiddetlendirmek istercesine konuştu. "Ben yalnızca ayağıma kadar gelen bu fırsatı değerlendirmek istedim. Plan zaten hazırdı sense tamamıyla bir piyondun. Seninle bir alakası yok durumun, iyi bir fırsattın sadece o kadar." Sol gözümden iri bir yaş firar etti sözleriyle. Doğru, ayağına kadar gitmiştim değil mi? Benimle alakalı bir durum değildi, ben iyi bir fırsattım sadece o kadar. Öyle mi? Lavinia Aral. Ares Sancaktar. Bu kitap da başrol her zaman kadınlardır çünkü onlar her daim umudun yansımasıdır. !! Bu kitap 2019 yılında şahsım tarafından kurgulanmış bir kitaptır. Yazımına 2020 yılında başlanılıp ilk kez 2021 yılında yayınlanmaya Wattpad platformu üzerinden başlanmıştır. Herhangi bir iftira ve çalıntı dahilinde hukuki yollara başvurulacaktır.!!

“Küçüklüğümden özür dilerim,kendimden özür dilerim.." Karanlığın,hiçliğin ortasında büyüyen bir çiçek.Adı Liva Aköz Çocukluğundan beri babası tarafından şiddet gören,Babası tarafından çocukluğu alınan ve ajan olmakla zorlanan bir kız çocuğuydu Liva.Öz annesi onu sırf sırtından sağ omzuna doğru tırmanan beyazdoğum lekerinden ötürü terk etmişti çünkü onun gibi çirkin bir kızın annesi olamazdı bunu gururuna yediremedi.Liva karanlık bir geçmişe sahip olan bir kızdı ve zamanla acımasız bir kadına dönüştü.Tek zaafı sevgi ve merhametti ve bunu bilen sayılı kişi vardı.Seri katil yakalamak için girdiği bir köşkte onu çok şey bekliyordu.Yeni bir aile, gerçekler ve daha nicesi ama en önemlisi Giray Alp Akdoğan. Ülkenin korkulu rüyası bir seri katil.Liva hakkında herşeyi bilen bir manyak.Manyak denilir mi?Evet ama bir o kadarda içinde biryerlerde iyilik vardır.Sonuçta ne demişler Her iyiliğin içinde bir kötülük,her kötülüğün içinde bir iyilik vardır ve bu ikisi dünyanın dengesini oluşturur. Livanın içinde bir kötülük vardı.Girayın içindede bir iyilik vardı. “Senin Işığındaki en büyük günah benim Liva." “Olsun,ben senin için o günahı taşımayada razıyım Giray."

Açıklamaya yazacak bişi bulamadım ilk bölüm zaten tanıtım.

Gökyüzünün en büyük çelişkisi… Bir yanda, karanlıktan korkan ama ışık saçmaya mecbur hisseden Güneş; geçmişin gölgelerinden kaçarken, parladıkça kendi yarasını gizlemeye çalışan. Diğer yanda, ışığını kaybetmiş Ay; yüklerin ağırlığı altında gençliğini tüketmiş, sessiz gecelerde yalnızca başkalarının varlığıyla parlayabilen. Biri ışığını kaybetmenin acısıyla boğuşurken, diğeri ışığının yükünü taşımaktan yorulmuştu. İki yaralı kalp, iki farklı yol… Biri güçlü görünmek için ışığını zorla yayar, diğeri hayata küsmüşçesine kendi karanlığına saklanır. Ama aynı gökyüzünün mahkûmları olarak, aynı hikâyede buluşmaktan kaçamazlar. Çünkü bazı yollar, ne kadar farklı görünse de aynı noktada kesişmeye mahkûmdur. Kader, bazen en sert fırtınaları aynı gökyüzünde toplar; bazen de iki uzak ışığı, tek bir çizgide karşı karşıya getirir. Ve işte o anda, gölge ile ışığın sınırı silinir, hangi tarafın diğerini aydınlattığı belirsizleşir. Birbirlerine benzemeyen ama birbirlerinin eksikliğini taşıyan bu iki ruh, aynı sorunun cevabını ararken kendilerini hiç beklemedikleri bir yolculuğun içinde bulurlar: Karanlıkla yüzleşmek mi daha zordur, yoksa ışığı taşımak mı? Ve gökyüzünde ayrı duran bu iki ışık, yeryüzünde birbirinin eksikliğini tamamlamaya başlar. Ama bu tamamlanış, bir iyileşme mi getirecektir, yoksa yeni yaralar mı açacaktır? Çünkü cevaplanması gereken bir çok soru vardır: Ay mı Güneş’ten güç alır, yoksa Güneş mi Ay’ın saklı kalan karanlığını aydınlatır? Ya biri ışığını kaybederken diğeri kendi ışığından korkuyorsa… O zaman gerçek aydınlık nerede saklıdır? -İTHAFTIR- "Ne gündüzdün, ne gece. Ne tamamen vardın, ne de yok. Ama kalbimin en sessiz yerinde hep sen vardın. Seni hiç tanımadan tanıdım, görmeden bildim. Bu kitabı, bir rüya kadar gerçek, bir dua kadar saf olan o hissin sahibine armağan ediyorum..."

Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik! Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Halbuki kalp bir kere severdi. Ben ise o kalbe mühür vurmak için yıllarımı vermiştim. Peki, yıllar sonra kalbimin derdi neydi? Bu çarpıntı, bu heyecan neden geri dönmüştü? Olmayan bir aşka kapılmıştım. Oysa bu, kalbime yasaktı. Olmamalıydı...

Dalya, Ahter ve Yaman`ın hikayesi... Geride bırakılan üç çocuğun kaderini yeniden yazdığı bir dünya! Ne olursa olsun vazgeçmeyenlerin mücadelesi...

acı çekiyordum hemde çok ...

Karşımda gördüğüm görüntü bir adamın alnının ortasındaki delikten akan kanla son nefesini vermesiydi. Korku bütün ruhumu sarmalarken iki elimle kapattığım ağzımla geriye adım atmaya başladım. Hiç olmasını istemeyeceğim şey gerçekleşti ve arkamda çarptığım bir cisim ile ortama sesin yankılanmasına sebep oldum. Bütün vücudum titremenin akımına kapılmışken yerde ölü bir şekilde yatan adamı vuran büyük cüsseli katil elindeki silahı yavaşça indirerek omzunun üstünde başını çevirip bana baktı. “Gözlerinde bir şey vardı. Onun gözleri ölümün ta kendisiydi.” *** Bir an önce buradan gitmem gerektiğini yukarıda gördüğüm gerçekler ile çok iyi anlamıştım. Adamın itibarının ne kadar büyük ve her şeye sahip olacak kuvvette olduğunu müdüre verdiğim görüntülerin o adama iletilmesi ile görmüştüm. Otoparkın sürgülü kapısından adımımı attığım anda kolumdan tutulup bir anda kenara çekilmemle çığırmama fırsat olmadan ağzım kapatılmıştı. Karşımdaki camdan yansıyan görüntüye baktığımda arkamda dağ gibi çağlayan cüssedeki adam ile ölümün beni çağırdığını anladım. “Korkma, ölüm çiçeği. Ölümün şimdi değil” dedi kulağıma doğru fısıldayarak. 03.02.2026 ÇOK YAKINDA SİZLERLE. (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

Sessiz bir kayıpla başlayan bu hikâye, geçmişin saklanan gerçekleri ve yarım kalan çocukluklar etrafında şekillenir. Eflah ve Yaman, aynı gün kırılan hayatlarının izlerini taşırken, kader onları Eskişehirin dar sokaklarında bir noktada yan yana getirir. Bu roman, suskunlukların, iyileşmenin ve yeniden ayağa kalkmanın hikâyesidir.

İzmir ilinde bir lisedeki öğrenciler, o gün olacaklardan habersiz bir şekilde okula gelir. Fakat onları bekleyen büyük felaketten ve kayıplardan haberleri yoktu.....

Bazı hayatlar, sessizce yanar. Ne çığlık duyulur, ne duman görünür. İçten içe tutuşur, kül olur, kimse fark etmeden. Bu şehirde kimse gerçeği yüksek sesle söylemezdi. Çünkü gerçek, bazen ölümden daha ağırdı. Ve bazı insanlar, hayatta kalmak için sadece susmayı öğrenirdi. Bilge, çocukluğunu bir sır perdesinin arkasında geçirdiğini sanıyordu. Oysa gerçek, onun tahmin ettiğinden daha karanlıktı. Bir gün, geçmişinin küllerinden geriye yalnızca acımasız bir plan kalacaktı. Ve o planın sahibi, şimdi ona kader diye sunulan adamdı. Yağız, duygularını gömmüş, yanlışlarıyla büyümüş, kendi karanlığını kanun bilmiş bir liderdi. Öfkesini disiplin gibi taşıyor, sessizliğiyle korkutuyor, geçmişin hesabını geleceğe bir borç defteri gibi yazıyordu. Tek bir amaca kilitlenmişti: adalet değil, intikam. İkisinin yolları, tesadüf gibi görünen bir gecede kesişti. Biri bilmeden seçildi, diğeri bilerek seçti. Şehir susuyordu; çünkü bu buluşma yalnızca kader değildi. Bir hesaplaşmaydı. Küller, geçmişin günahlarını saklıyordu. Güller ise geleceğin kanlı vaatlerini. ​Herkes bilir ki; hiçbir gül, toprağına kan karışmadan tam anlamıyla açmaz. Ve hiçbir kül, sönmüş görünse de bağrındaki yangından vazgeçmez. ​Aşkın, güvenin ve ihanetin birbirine karıştığı bu savaşta tek bir soru var: Kimin kalbi bir gül bahçesine dönüşecek, kimin ruhu ebedi bir enkazın küllerinde kaybolacak? ​Maskeler düştüğünde, sadece biri hayatta kalacak. ​Sen, yangını başlatan olmayı mı seçerdin, yoksa yangını hayranlıkla izleyen mi?

Nisan, izlediği dizideki başrole fazlasıyla benzeyen çocuğa anonim hesap üzerinden yazar.

"Bu yüzük bizim esaretimiz olabilir Efsun, ama hapishanemiz olmasına izin vermeyeceğim." Ailelerinin sığ geçmişi yüzünden henüz on yedi yaşında beşik kertmesiyle zincirlenen iki yabancı: Efsun ve Aras. Onlar için bu zoraki evlilik bir son değil; sığ geleneklere, baskılara ve kendilerini hapsetmeye çalışan o karanlık bataklığa karşı açılmış gizli bir savaşın başlangıcıydı. Aynı çatı altında, kapısı arkadan kilitlenmiş iki ayrı odada birbirine söz veren iki genç... Onlar birbirinin eşi değil; özgürlüklerini tırnaklarıyla kazıyarak kendi hayatlarını kurmaya yemin etmiş iki kaçak, dünyaya karşı tek yumruk olmuş iki suç ortağıydı.

Hey sen, hikâyeme hoş geldin. Ben Vera Soykan.

Ailesinin berdel uğruna kaderini mühürlemek istediği genç bir kadın, aşiret ağasıyla zorla evlendiği düğün gecesi onu vurup kaçarak hem kendi yazgısına hem de kanlı bir güce savaş açar.

- Mafya lideri Rus kadın & Üstteğmen Türk adam- KİTAP BANA AİTTİR EN UFAK ÇALINTI SÖZ KONUSU OLDUĞUNDA DERHAL YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!!

Masal nerden bilebilirdi ki rastgele tanıştığı kişinin ona asık olup peşini bırakmayacağını..

Benim adım Ahu. Ve hayatımın en büyük hatasını... ya da en doğru şeyini... hangisi olduğunu hâlâ çözemediğim o anı , çok net hatırlıyorum. Her şey o sabah başladı.

Öfke. Artık ona duyduğum en büyük duygu bundan ibaretti.

Alışmak insan oğlunun en büyük lanetiydi. İnsan bir çok şeye zamanla alışırdı. İnsan zamanla iyileşmezdi. Sadece alışırdı. Açelya Çelik on dört yaşına kadar binbir acıya göğüs germiş bir çocuktur. Zamanla alıştığı bu acıları sevdiği insanlar için yok etmiş fakat bu kez de kalbinde bir yara açmıştır. Her anlamda yaralı olan Açelya Çelik bu yaralarını iki yıl boyunca kanatmış,kimsenin sarmasına izin vermemiştir. Annesi`nin Pars Çakmak`la evlenmesi sonucu hayatının devam ettiğini fark etmiş ve yaralarını sarmaya karar vermiştir. Yıllardır kız kardeş isteyen Çakmak erkekleri babasının evlenmesi sonucu üvey de olsa bir kardeşe sahip olmuşlardır. Çakmak erkekleri Açelyanın hayatına girmek isterken Açelya hayatına daha fazla insan almak istememektedir. Bakalım bu hikayesin sonunda Açelya yeni ailesini kabul edecek mi? Çakmak ailesinin gerçek yüzü ortaya çıkacak mı? Açelya daha çok yara alacak mı? Toprağa gömülen o saklı sırlar karşımıza çıkacak mı? Değerli vaktinizi ayırdığınız için teşekkür ederim

“Bazı yazlar geçmez, sadece hatırlanmaya değer olur. Gün batımı her gün yeniden doğar, peki ya insanın kalbi?” “Gün Batımı”, iki arkadaş grubunun bir yaz tatilinde karşılaşmasıyla başlayan; dostluğun yavaşça aşka dönüştüğü kısa ama unutulmaz bir hikâye. Sahil sohbetleri, kahkahalar ve gün batımında saklanan duygularla dolu… Okudukça kendini o yazın içinde bulacağın, bitmesini istemeyeceğin bir hikâye. Kapak tasarımı: @ateseasikkelebek

“Yaman” diye mırıldandım, adını dilimde bir günah gibi uzatarak. Boynundaki kravatı parmağıma dolayıp onu nefesimin bittiği yere, yüzüme çektim. “Ahu.” diye inledi dudaklarımın üzerinden. “Seni istiyorum, Ahu. Deli gibi.” Duymak istediğim, beni mahvedecek olan tek itiraftı bu. Ona aç olan ruhum, sonunda tüm zincirlerini paramparça edip serbest kaldı. Dudaklarımızı birleştirdiğimde aramızdaki yasak duvarlar tamamen yıkıldı. Ben onun olmak için dünyayı ateşe verecek kadar gözünü karartmış, üvey abisinin koynunda delirmeyi seçmiş kadındım. Elleri belimden aşağı süzülüp kalçalarımı bulduğunda, orayı parmaklarını geçirmek ister gibi sıktı. Ağzımdan dökülen şehvet dolu iniltiyle birlikte, Yaman tamamen teslim oldu bu deliliğe. Artık ev, bizim için sadece cehennem arzusunun zehirli tadından ibaretti. Ne annemin varlığı kalmıştı, ne de Sinan’ın gölgesi. Sadece birbirinin içinde kaybolan biz vardık. Sadece ben ve Yaman.

Biri parıltılı ışıkların altında yalnız bir zirve, diğeri ise dalga sesleri ve boncuk taneleri arasında gizli bir huzur... Eylül, bir sahil kasabasının mütevazı sokaklarında, annesinin el emeği inci kolyeleriyle hayata tutunmuş, ruhu deniz gibi derin bir genç kadındır. Şehrin en lüks otelinde çalışırken, o parıltılı dünyanın sadece dışarıdan göründüğü kadar parlak olmadığını bilir. Emir ise gücün, servetin ve ulaşılmazlığın simgesidir. Ultra zenginlerin dünyasında, herkesin önünde eğildiği ama kimsenin gerçek kalbine dokunamadığı bir adam. Bir tesadüf, onu bu kasaba sakinliği ile karşı karşıya getirdiğinde, sadece rotasını değil, tüm doğrularını da kaybedecektir. Biri lüksün soğuk duvarları arasında sıkışmış, diğeri sadeliğin sıcaklığında çiçek açmış iki ruh... Aralarındaki uçurum kadar derin bir aşk, tüm engelleri aşmaya yetecek mi? Yoksa ait oldukları dünyalar, onları sonsuza dek birbirine yabancı mı kılacak? "Aşk, imkansızın bittiği yerde başlar."