“Yaman” diye mırıldandım, adını dilimde bir günah gibi uzatarak. Boynundaki kravatı parmağıma dolayıp onu nefesimin bittiği yere, yüzüme çektim. “Ahu.” diye inledi dudaklarımın üzerinden. “Seni istiyorum, Ahu. Deli gibi.” Duymak istediğim, beni mahvedecek olan tek itiraftı bu. Ona aç olan ruhum, sonunda tüm zincirlerini paramparça edip serbest kaldı. Dudaklarımızı birleştirdiğimde aramızdaki yasak duvarlar tamamen yıkıldı. Ben onun olmak için dünyayı ateşe verecek kadar gözünü karartmış, üvey abisinin koynunda delirmeyi seçmiş kadındım. Elleri belimden aşağı süzülüp kalçalarımı bulduğunda, orayı parmaklarını geçirmek ister gibi sıktı. Ağzımdan dökülen şehvet dolu iniltiyle birlikte, Yaman tamamen teslim oldu bu deliliğe. Artık ev, bizim için sadece cehennem arzusunun zehirli tadından ibaretti. Ne annemin varlığı kalmıştı, ne de Sinan’ın gölgesi. Sadece birbirinin içinde kaybolan biz vardık. Sadece ben ve Yaman.

Biri parıltılı ışıkların altında yalnız bir zirve, diğeri ise dalga sesleri ve boncuk taneleri arasında gizli bir huzur... Eylül, bir sahil kasabasının mütevazı sokaklarında, annesinin el emeği inci kolyeleriyle hayata tutunmuş, ruhu deniz gibi derin bir genç kadındır. Şehrin en lüks otelinde çalışırken, o parıltılı dünyanın sadece dışarıdan göründüğü kadar parlak olmadığını bilir. Emir ise gücün, servetin ve ulaşılmazlığın simgesidir. Ultra zenginlerin dünyasında, herkesin önünde eğildiği ama kimsenin gerçek kalbine dokunamadığı bir adam. Bir tesadüf, onu bu kasaba sakinliği ile karşı karşıya getirdiğinde, sadece rotasını değil, tüm doğrularını da kaybedecektir. Biri lüksün soğuk duvarları arasında sıkışmış, diğeri sadeliğin sıcaklığında çiçek açmış iki ruh... Aralarındaki uçurum kadar derin bir aşk, tüm engelleri aşmaya yetecek mi? Yoksa ait oldukları dünyalar, onları sonsuza dek birbirine yabancı mı kılacak? "Aşk, imkansızın bittiği yerde başlar."

Venüs Ayel daha 6 yaşındaydı. Doğum gününde hayatının mahvolacağını nereden bilebilirdi ki?

Bazen hayatta öyle bir nokta olur ki o noktada herşey değişir ya işte bu da öyle bir hikaye... Belin bir anda üvey olduğunu öğrenir ve hayatı tamamen değişir.

Masal’ın babasının tayini çıkınca ailece İzmir’e taşınırlar. Masal yeni okuluna alışmakta zorlanır. İlk günlerde sürekli eski şehrine dönmek ister. Ancak okulda Atlas ile tanışınca her şey değişmeye başlar. Yeni arkadaşlar edinir, İzmir’in sokaklarını keşfeder, sahilde geçirilen akşamlar ve unutulmaz anılar yaşar. Zamanla İzmir sadece yaşadığı şehir değil, evi olur. Atlas ise onun bu yeni başlangıcının en önemli parçası haline gelir.

Kitap eğlenceli ve komik olucak başlarda sıkıcı olabilir ama diğe bölümler bomba gibi olucak hepinizi bekliyorım bay😘😘

26 yıl boyunca başka birinin hayatını yaşadığını bir sabah öğrenseydiniz ne yapardınız? Doktor Maria için gerçekler, sadece bir DNA testi değil, koca bir kimlik sarsıntısıydı."

Rusya`dan Rize`ye ulaşan bir aşk hikayesi. İkisi de uzak mesafe ilişkisi sürdüren çiftten birisinin ablası, diğerininse abisi. Kardeşini bu uzak mesafe ilişkisinden kurtarmak isteyen ve bu hikayenin bir zamanlar başrolü olduğu için kız kardeşinin üzüleceğini düşünen, dominant, Rizeli bir kadın. Kardeşinin uzak mesafe ilişkisi yaptığı kızın ablasına aşık olan, Uluslararası Sanat Ticareti yapan aynı zamanda ressam olan, Rus bir adam. Peki sen bu ikilinin ilişkisini okumaya hazır mısın? •ÇEREZLİK KURGU •YARI TEXTİNG •TRAFİK POLİSİ KADIN •RESSAM BİR ADAM **** Cem Karaca - Bu Son Olsun

İtalyan Asker - Şef Kadın Yarı Texting kurgudur. ****ALINTI***** "Evimsin, yangınımsın çilli. Her an yangınında yanmak isteyecek kadar yangınımsın. Ben, seni seviyorum. Bir abi olarak değil, senin kocan olarak seviyorum." ****ALINTI**** Siz- Pişt askerişkom, ne yapıyorsun gülüm? Siz- Tek dileğim gunini başka karılara açmaman. Siz- Öyle bir hataya düşmezsin değil mi pancar gözlüm!? Siz- Seni lime lime doğrayacağımı bildiğin için yapmazsın bence. Kitap şarkısı; Güle güle şekerim

2 farklı kişiliğe sahip olan, Einstein zekasına sahip bir deha aynı zamanda çok iyi yalan söyleyen kızın; gerçek ailesinin onu bulması sonucunda yaşadıkları ve yaptıklarını anlatan bir hikaye düşünün bir çok ters köşe yaşayacağınız ve her birinin yalanlarının ortaya serilip bir çok kaosa, vahşete sebep olacak bir hikaye... Bence okumadan geçmeyin:)

Sadece bir şekerpare kavgası ile başlayan ve tesadüflerle devam eden bir aşk okumak istiyorsanız kitabıma beklerim.

FİZİKSEL VE PSİKOLOJİK ŞİDDET UNSURLARI İÇERMEKTEDİR! +16

Klasik bir Gerçek ailem kurgusudur.

.aciklamayayazcakbisiyok

Baba… Bazıları için iki hecelik basit bir sözcük, bazılarının korkulu rüyası, bazılarının olmazsa olmazı, bazılarının yaşama sevinci. Benimse eksikliğini duyduğum, özlediğim, yerinin asla dolmayacağı insan, babam... Benim bu yarama ilaç olan kişiler benim en değerlilerim. Üstelik iki kişi hariç hepimiz aynı yaraya sahibiz. Farklı aileler, aynı yara. Annem de o çok sevdiği kocası ölünce ardında kalan üç yavrusunu da umursamadan bizi terk edip gitti. Hakkımı helal eder miyim, orası meçhul. Peki, siz bu zor yolculuğumda bana eşlik edecek misiniz? Mutlu anıma, hüzünlü anıma, kızgın anıma kısacası olan her şeye tanıklık etmek ister misiniz? Eğer beni merak ediyorsanız ben Gece, Gece Karayel.

İNANAMIYORUM ABİMİN ARKADAŞINA ASİKK Mİ OLUYORUMM???😱

**“Fırtınada birbirini kaybeden o iki çocuk, bunca enkazın ardından yollarını yeniden bulabilecek mi?”** Laren ve Aksel’in hikâyesi, çocukluklarından da önce başlamıştı. Dedeleri yılların dostuydu; Datça’da yan yana yükselen ikiz villaları birlikte inşa etmiş, ailelerini de aynı sevgiyle büyütmüşlerdi. Bu yüzden Laren ve Aksel, aynı bahçede büyüyen iki çocuk, birbirine, bağlanmış belkide onlar farkında olmasada aşık olmuştu. Ancak hayat onları, küçük yaşlarında ayırdı. Yıllar sonra ikisi de anne ve babasını kaybedince yolları yeniden dedelerinin evinde kesişti. Laren acısını gitarının tellerine ve tuvaline işlerken, Aksel onun aksine yıllarca elinden düşürmediği, gitarını geride bırakıp boksa ve tutkuyla bağlı olduğu motoruna sığındı. Derken bir gün, uzun süren sessizliği bozan kişi aksel olmuştu bir mesaj geldi: **“Gel artık, Gün Işığı…”** Şimdi yan yana duran o iki villada, okyanus gözlü bir çocukla onun gün ışığı; geçmişin acıları, yarım kalmış duygular ve yeniden filizlenen umutlarla yüzleşmek zorunda. Çünkü bazı bağlar, zamanla kopmaz… Sadece yeniden birbirini bulacağı günü bekler.

Eslem ve erkek arkadaşı Mert en yakın arkadaşının doğum gunune giderler. Partide atilan eglenceli bir fikir basta guzel gelse de oyun ilerledikçe herkesin kirlileri ortaya dokulmektedir.

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

Gece uzun, gündüzler kısa... Hayata hiçbir zaman istediğimiz gibi gitmez mesela. İsmim gibi hayatım da kocaman bir karanlıktı. Kocaman bir engelim vardı. Herkesin gururla baktığı biri olmadım hiçbir zaman. Tam tersi, yaramazlık yapan çocukların karşılığında "sen de böyle olursun" diyen annelerin rotası oldum direkt. Ben mi seçmiştim bu hayatı? Kim seçerdi ki? Tamam, belki daha kötü de olabilirdi ama bildiğim şu vardı ki hayata her engel aşılırdı, her şey yoluna girerdi. Peki, siz soruyorum, daha çocukken hayatın benim karşıma çıkardığı engeli nasıl aşacaktım? Bu sıradan bir engel değildi, sıradan bilindik bir yalnızlık veya aşk acısı da değildi, bu bitmiş dostluğu anlatan bir şey de değildi, bu karanlıkta kalmış olan gecenin hayatıydı, bu GECE`NİN ENGELİYDİ...

Başkomiser Bang Chan ve Mimarlık Öğrencisi Seungmin

"Önüne baksana be!" Diye bağırdım çocuğa bildiğim bütün küfürleri savurdum onun karşımda böyle tepkisiz durması beni daha da sinirlendiriyordu. En son kendi söylediğime inanamadığım bir küfür daha söylediğimde en sonunda karşındakinin tepki vermesi beni rahatlatmıştı. Ama dur! Ben ne demiştim öyle! Korkusuz bir şekilde durmaya çalıştım ama doğruyu söylemek gerekirse korkudan altıma kaçıracaktım! "Lafını Geri Al" Söylediği tek şey buydu aslında daha büyük bir tepki bekliyordum onunla uğraşmak için "Almıyorum." Dedim daha da sinirlendi "Al!" "Almıyorum" "Al! İşte her şey bununla başladı. Bazen gülmeye, bazen üzülmeye hazır olun! ⋆⭒˚.⋆🪐 ⋆⭒˚.⋆ 𓆩♡𓆪 ♛

Ünlü bir iş adamının kızı Nil Bozkaya`nın fake bir hesap açıp gıcık olduğu babasının iş ortağının oğlu olan Alparslan Demir`e yazması ile her şey başlar. İkili gerçek hayatta da birbirinden gıcık alıyordu ve aileleri de bu durumdan pek şikayetçiydi. Peki ya bu durum nereye kadar böyle sürecekti? İkisinin birbirinden bu kadar nefret etmesinin sebebi geçmişteki bir aşk mıydı yoksa bir ihanet miydi? Yoksa ikisi birden miydi tüm bunların sebebi?

0 507 ***: Elindenn geliyorsaa Azıcık sevsene benii Nehir: En sevdiğim şarkıı 0 507 ***: Biliyorum güzelim Nehir: Bir dakika ya sen kimsin Ve nerden biliyorsun

"Zenciler Birliği" adlı gruba alındınız