30 Kasım 2025. Bu ve diğer hikayelerimin bütün hakları tarafıma aittir. En ufak taklit kopyalama yapılırsa savcılık yolu açıktır. 💥💥💥 İstanbul`dan İtalya`ya uzanan bir hikâye. Öldürülen bir sahaf. Babasının ardından tek başına kalan bir kız. Leyla... Şifreli karakterlerle yazılı ve sır dolu bir günlük. İtalya`nın üç büyük mafya ailesinden biri. Ölüm döşeğindeki baba. Güç savaşına giren iki kardeş. DRAGO ve MATTEO. Şifreli bir not. Ve bir vasiyet. İkisi de Leyla`nın peşinde. Biri öldürmek için diğeri çıkarı için. Bu defter de başka neler var peki? Instagram: azimet340 Takip edin ki herşeyden haberdar olun. ;)

Kitapta anlatılan tüm kesitler, Anadolu`nun o samimi ve canlı ve hareketli atmosferini ne kadar güzel yansıtıyor! Şefik Hoca`nın mücadelesi,Berber Avni`nin mutluluğu,emektar fotoğraf makinesiyle Taksim meydanı`nın betonuna yatıp sanatla harmanlayan Şipşak Şinasi`nin perspektifi,devlüpsüz Kerim ve İcat Osman`ın arasındaki çekişme hikayeleri, aslında o geleneğin ve kalabalığın getirdiği bereketin bir yansıması gibi. Deli Veli ile Tekmenli Tefik arasındaki o "denk" olmayan eşleşme muhtemelen tüm meydanı kahkahaya boğarken bir yandan da izleyenlere "ah be" dedirten o trajikomik anları yaşatmıştır. Güreş sadece bir güç gösterisi değil,aynı zamanda o düğünün en büyük eğlencesi ve hikaye kaynağıdır. "Siyaset; Ankara`nın mermer salonlarında değil,Kılıç Dağı`nın tozlu virajlarında başlar.Bu kitap; emekli ikramiyesini jipe yatıran,babaannesinin babasından kalma `akrabalık` genetiğine güvenen ve `donsuz kalırsın` diyenlere inat,elindeki video kasetle tarih yazan Şefik Hoca`nın hikayesidir. Nazmi`nin şoförlüğünden,karadeli`nin denetiminden ve muhittin bey`in makbuz barajından geçip gelen bu ses;aslında hepimizin içindeki o `belki bir mucize olur` diyen umudun sesidir. Buyurun,Şefik Bey`in 5.sıradan meclise uzanan o `dın dın` etmeyen gerçek öyküsüne..."

4 arkadaşın yıllar sonra tekrar bir araya gelmesiyle ve o arada yaşanan olaylar.yaşamak istedikleri ve yaşayamadıkları hayatlar eksik kalan duygular,yarım kalan konuşmalar.

Davetiyeniz Sizi Bekliyor... Ama Siz Onu Beklemiyordunuz. "Hakikat, loş ışıkta daha iyi görünür." Şehrin sisli sokaklarında kaybolan ruhların izini süren gazeteci Adrian Cross için bu cümle, sadece bir daktilo tıkırtısıydı. Ta ki kapısının altından sızan o bordo mühürlü davetiyeyi alana kadar. Vale Malikânesi`nde sofra kuruldu. Kırmızı kadifelerin üzerinde gümüş takımlar parlıyor, mum alevleri her bir misafirin en derin korkusuna göre titriyor. Ev sahibi Lilith Vale, zihninizin labirentlerinde yürürken size en sevdiğiniz yalanları ikram ediyor. Ancak dikkat edin; bu masada şarap anıları silmez, onları yeniden yazar. Her lokma sizi gerçekliğe bir adım daha yaklaştırırken, her yudum kaçmaya çalıştığınız o karanlık geçmişin kapısını aralıyor. Bir gazeteci, bir opera sanatçısı ve bir hayalet... Hepsi aynı masada, aynı sorunun cevabını bekliyor: Bu akşam yemeği bir lütuf mu, yoksa onuncu kez tekrarlanan bir infaz mı?

17 Yaşında şişman olan ve içine kapalı olan kız 28 Yaşında fit ve kaslı olan matematik hocası arasında geçen ilişki...

Bu hikaye yıldız tozundan yazıldı.

Sen benim için bir vasiyet değilsin. Yıllardır içimde tuttuğum en güzel sorumluluksun

Bir Çanakkale hayatı oranın zorlukları. Ve hayata yeni adanmış olan seyit Çanakkale şehitliğinden mükemmel bir aşka imza atacaktır fakat bunun farkında değildir orada tanıştığı lara ile tanışır seyit lara ile mutlu bir aşka yelken açar

Şartlar: Sadece kitaplarıma oy ve yorum şekerim🍬🍬🍬

Aynı gün tekrar ediyor. Aynı insanlar, aynı gülüşler… aynı “şakalar.."

Son zamanlarda herkesin bildiği Kahramanmaraş olayları, okul saldırıları, çocukların yaptıkları gibi akıl almaz şeyler oldu. Tabi ki herkes gibi bende bundan etkilendim ve bununla alakalı, fazlaca gerçekçi gelen bir rüya gördüm. Bu rüyayı, olduğu gibi bırakmak yerine, mümkün olduğunca az değiştirerek kurgulayıp yazmak istedim. Herkese iyi okumalarr✨✨

Yas, sadece ölünün ardından hissedilen acı değilmiş; seninle anladım

`Foggy`e hoş geldin, merhaba demeyecek misin?` Her şey böyle başlamıştı. •∆• Alıntılar 👇🏻 "Zorunda değilim Kandemir. Duydun mu, zorunda değilim! Az önce sen söyledin, ne istersem onu yapabilirim. Şimdi burdan defolup gidiyorum. Sen de ister gelirsin, ister kalırsın." "Hiçbir yere gitmiyorsun, Ömür. Beni zor kullanmak zorunda bırakma. Bu senin görevin, Kılıç`ın görevi. Bir kere buraya girdiysen maç bitene kadar çıkamazsın. Anladın mı?" "Sikeyim Kılıç`ı!" Kolunun karnıma bıraktığı ağırlıktan kaçmaya çalışıyordum ama milim kıpırdamama izin vermiyordu. "Kara gözlerini de sikeyim!" Duraksadı. Ben de duraksadım. Neden böyle bir şey dediğimi bilmiyordum ama daha onunla tanışalı saatler olmuşken sanki yıllardır aklımın içinde gezinip duruyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden ona karşı bir filtrem yoktu. Şaşkınlıktan açık kalan ağzımı eğlence pırıltıları taşıyan gözlerinin dudaklarıma düşüşü nefesimi kestiğinde fark ettim. Dudaklarımda olan bakışlarını gözlerime çevirip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Ben kimdim, o kimdi, şu an burda ne yapıyorduk unutmuştum. "Nesi varmış kara gözlerimin? Hım?" Konuşuyordu, görüyordum ama algılama işinde sıkıntı yaşıyordum şu an. Fısıltıyla sordum. "Ne?" "Diyorum ki, nesi varmış gözlerimin? Ah pardon, kara gözlerimin." •∆• kandemir: Yarından itibaren Foggy`e daha sık gelip gitmeye başlasan iyi edersin. Maçlarımı takip edecek, analiz yapacaksın. kandemir: Zaten sana dövüş öğreteceğim bilgisi çoktan amcana gitmiştir, onu da aradan çıkartırız. omurdilaygocmen: Ben ne anlarım dövüşten be? Analiz yapacaksın diyor bana. omurdilaygocmen: İstersen hakemlik de yapayım? He? omurdilaygocmen: Sanki görmedin tanıştığımız gün kaçıp gitmek istedim maç sırasında.

Seni gördüğüm an anladım; benim için artık yaşamak, seninle olmak demekti...

“ H A Z I R M I S I N?”

Havza`nın uzak köylerinden Çakıralan`da yamaçta küçük bir köy mezarlığı vardı. Bütün mezarlıklar gibi bu mezarlıkta çok hüzünlü görünüyordu. Yoldan biraz yüksekçeydi. Yola bakan duvarlarına kara çay taşları dizilmişti. Kenarlarını çeviren paslı teller yer yer kırılmış, mezarların arasını otlar bürümüştü. Halinden çok eski olduğu anlaşılan mezar taşları yana yatmış, yeşil boyalı, kavuklu taşların bazıları kopmuş yerlere düşmüştü. Hayvanlar, mezar taşları arasında serbestçe dolaşıyordu. Yeni ölenler eski ölenlere göre biraz daha şanslıydı. Onların yeşil ay yıldızlarla süslü taşları bakımlıydı. Belli ki ziyaretçileri onları yalnız bırakmıyordu. Birisinin başında selvi ağacı dimdik duruyordu. Her gün yaşlı bir kadın ayaklarını sürüyerek ziyaretine gelir, mezarın başına dizlerinin üzerine oturur, üstündeki toprağı avuçlarıyla kavrayıp, kokular mezardan gözlerini ayırmadan ağlardı. Oğluyla sesli sesli konuşur, mezar üzerindeki otları temizlerdi. Sonra ellerini göğe açıp Yüce Allah`a dua ederdi. Mezarlıktan ayrılması zor gelirdi, ayakları bir türlü eve gitmezdi.

Okulun kızlar tuvaletinde "Yakışıklı Kızlar DM" adlı numara yazılıdır. Canı sıkılan Ada gördüğü numaraya yazar ve herşey orda başlar. . ݁₊ ⊹ . ݁˖ . ݁ Ada: Ay galiba benim o yakışıklı kız 🤭 Ada: Taliplerimi bekliyorum ;)

Yazdığım mektuplar yüzünden başıma ne gelebilir ki diye düşünmeyin eğer yerinde duramayan bir arkadaşınız varsa kimseye vermediğiniz iki mektup sizi tüm okula rezil edebilir (tecrübeyle sabit.)

Yapay zekadan aldım çaktırmayın. Patronun en güvendiği elemanına kızının aşkı diyebiliriz.

Okumayan pişman

Bir kız var adı gece Gece okul gurubunda voleybolcu ve aynı zamanda da takım kaptanı Bir ekeğimiz var adı özgür Özgürde kendi okul gurubunda voleybolcuve aynı zamanda takım kaptanı bu iki okul birbirinden ölesiye nefret ediyor bir yandan kızlar okulu bir yandan ise erkekler okulu bakalım bu hikayede ne olacak?

Kitabın adına ve kapağına sonra karar veririm...

İlkokulda yaşadığım şeyler

gördüklerimi kelimelere dökemediğimi düşündüğüm ancak yine de ortaya iyi bir iş çıktı diyebileceğim kısa bir hikâye. benim deyimimle "hikayeleştirilmiş bir kabus"

"Yüzü Yanan Adam ve Onun Anlattıkları", bir hastane odasında yüzü sargılı Sam Morlayn ile onun geçmişini değiştirmesi için görevlendirdiği Gittens arasındaki mistik ve felsefi yolculuğu konu alıyor. Hikaye; Gittens`ın farklı zaman dilimleri ve alternatif evrenler arasında geçiş yaparak Sam`in babası Andy Morlayn`ın travmatik geçmişine, Vietnam Savaşı`nın izlerine ve aile içi şiddetin kökenlerine müdahale etme çabasını anlatıyor. Seçimler, kader, toplumsal normlar ve "teğet noktası" gibi kavramlar üzerinden ilerleyen novella, bir insanın hayatını kurtarmanın sadece fiziksel bir müdahale değil, aynı zamanda nesiller boyu aktarılan psikolojik bir zinciri kırmak olduğu gerçeğiyle okuyucuyu yüzleştiriyor.