Telkinler verip durdum kendime. “Çocuk senin farkında bile değil, Damla.” “Boş hayaller kurma.” Aşk bir çözüm müdür yoksa bir kaçış mı?

Herşeyin başladığı mahalle...

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Bir Karadeniz macerası... Karadeniz`in sert rüzgârları bazen sadece denizi değil, kaderleri de savurur... Genç bir oyuncu, hayalini kurduğu dizi için Trabzon`a adım attığında bunun sadece bir kariyer yolculuğu olacağını sanıyordu. Oysa bu şehir, ona geçmişten saklanan karanlık bir sırrın kapısını aralayacaktı. Daha ilk gününde öğrendiği tek bir gerçek, hayatının yönünü değiştirmeye yeter.

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Gece, bazı insanların gerçek yüzünü ortaya çıkarır. Ela, sadece eve dönüyordu. Ta ki o gece… bir kurşun sesiyle her şey değişene kadar. Aras ise karanlığın ta kendisiydi. Güçlü, tehlikeli ve geri dönülmez bir dünyanın sahibi. Bir mendil. Bir sembol. Ve kaçamayacağı bir bağ… Ela artık iki seçenekle karşı karşıya: Ya uzak duracak… Ya da geri dönüşü olmayan bir yola girecek.Ama bazı insanlardan kaçamazsın. Özellikle… seni seçmişlerse...(Eğer benzer bir hikâye görürseniz lütfen benim ile iletişime geçin.Daha önceden yazılmış bir hikâyeye benziyor ise söyleyebilirsiniz kaldirabilirim)

Her şey o geri zekalının beni aldatıp bir de arkasına bakmadan İtalya’ya kaçmasıyla başladı. Ben de ne yaptım? Hattımı değiştirdim, yeni numarasını buldum ve başladım döşemeye... Saydırdıkça rahatlıyorum, heriften ses çıkmıyor ama ben hıncımı alıyorum sanıyorum. Meğer o mesajlar benimkine değil, İtalya`nın yer altını birbirine katan bir mafya bozuntusuna gidiyormuş. En son numaranın son hanesini yanlış girdiğini fark edince jeton düştü ama iş işten geçmişti. Bir yanlış numara, başıma ne kadar bela açabilirse o kadar açtı işte. Yanlış notaya bastık bir kere, bakalım bu senfoni nasıl bitecekti? ‼️ŞÖYLE BİR DURUM VAR: Kitapta öyle "çiçek böcek" bir ortam yok; argo, ş!ddet ve yet!şkin kısımlar havada uçuşuyor. Rahatsız olan, "Ben gelemem böyle şeylere" diyen varsa yol yakınken dönsün, sonra "Rana niye böyle?" demeyin. 🥰 İtalyan Mafya`m kurgusudur. Keyifli okumalarrr! 🎵 Kitap Şarkısı: Deniz Seki - Aşk

Ala Soykan nam-ı diğer zalim nişancı… O çok başarılı bir nişancı aynı zamanda suikastçidir. Bir gün yeni görevi için yola koyulur fakat görevde yaptığı bir hata yüzünden artık geri dönülemez bir tehlikenin içine girer. O artık Yuvalan ailesinin elindedir…. Ala ya oradan ölerek ya da kendi çabasıyla kurtulacaktır fakat tehlikeli düşmanı Asrın’ın elinden kurtulmak onun için kolay olmayacaktır.

Osmanlı döneminde bir şehzade evindeki cariyeye aşık olur ama farkına varırlar ki bu imkansız bir aşktır....

Eflin ve Yağız`cığımızın aşklarııııı 05*: Ah canım sevgilim.  05*:Derin bir okyanustayım  05*: Hiç kimse gelmiyor  05*: Bırak beni konuşayım  ...  05*: Dudakların bana nasılda yakınken öyle  05*: Bu rüyadan biri biri beni uyandırır.  05*: İki tane çikolata süt aldım beraber içmeye ne dersin

Zorla başlayan bir evlilik, öfke, korku ve merakla dolu bir yakınlaşmaya dönüşebilir mi? Aşiretler arası savaş sona ererken, Beril ve Baran’ın içsel mücadeleleri, aşk, onur ve töre arasında sıkışmış bir hikâyeye dönüşüyor. Dikkat:kitapta cinsel içerik vardır!

İstanbul’un yeraltı dünyasında iktidar savaşı kızışmıştır. sera Yalçın ın çetesi, sarp karadağ çetesine karşı büyük bir operasyon planlar. Operasyon gecesi, iki lider karşı karşıya gelir. Göz göze geldiklerinde, her ikisi de birbirinin zekâsına ve tehlikeli cazibesine karşı koyamaz. Bir çatışma sırasında, seranın hayatını sarp kurtarır; aynı anda hem nefes kesici bir gerilim hem de yasak bir çekim başlar. Artık aralarındaki ilişki sadece güç dengesi değil, aynı zamanda tutkulu bir oyun, risk ve tehlike dolu bir aşktır.🔥🔥🔥

İki farklı hayat, tek his!

Bu birbirini tanıyan iki yabancının birbirini yeniden hatırlama hikayesidir ama atladığımız bir şey var insan hiç unutmadığını yeniden hatırlayamaz ki. -Meğersem talat ve fitnat hiç kavuşamamamış ala gözlüm, sen beni arkanda bırakınca öğrendim

Hayata 0-1 yenik başlamış dört kadın Hayata 1-0 galip başlamış dört erkek Hayat bu ikilileri nerde nasıl ve ne zaman yakalıyacak... Aşk serisinin ilk kitabı.

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

Gizli bir numaradan mesaj gelmişti...

Güçlü kadın karakter sevenlere gelsin>>

Babasının günahlarıyla kirlenmiş bir adam ve o günahların enkazında büyüyen bir kadın... İmkansız bir aşk, kanlı bir hesaplaşma

Katranın Kehribarı, katran kadar siyah bir hayatın içinde, kehribar kadar parlak bir aşkın izini sürme hikayesidir. Bir yanda kendi hükümranlığının sınırlarını keskin çizgilerle çizen sert bir adam; diğer yanda o aşılmaz sınırları sevgisinin zarafetiyle yerle bir eden bir kadın... Sırlar birer birer döküldükçe, namlular soğuk sessizliği bozup silahlar patladıkça ve o gizemli "özel" dosyalar birer birer açıldıkça, geriye tek bir soru kalıyor: Asıl kehribar; geçmişin kanlı ve tozlu sayfalarına hapsolmuş bir anı mı, yoksa şu an Karan`ın kollarında nefesi kesilen o kadının gözlerinden süzülen bir damla yaşta mı saklı?

Mardin’in kavurucu sıcağı ve Midyat’ın dar taş sokaklarında, iki güçlü aşiret arasında yıllardır süren kan davası hiç bitmedi. Karahanlar ve Seyranoğulları… Bir tarafın nefesi diğerinin ölüm fermanıydı. İstanbul’dan Midyat’a dönen Umay Karahan, sakin görünen ama içi fırtınalarla dolu bir genç kadındı. Yeşil gözleri, çilleri ve kısa gri elbisesiyle geldiği ilk günden itibaren dikkat çekiyordu. Taş konakların gölgesinde yürürken, düşman aşiretin varisi Baran Seyranoğlu ile karşılaştı. Baran soğuk, sert ve kimseye güvenmeyen bir adamdı. Boynundaki dövmesi, keskin bakışları ve “Bu topraklarda kurallar bizim” diyen duruşuyla herkes ondan korkardı. İlk karşılaşmalarında Umay’ın kısa eteğine laf etti, Umay da ona “Sanane ya?” diye kafa tuttu. O günden sonra ikisi de birbirinden nefret etti… ya da öyle sanıyorlardı. Ancak bir gece, iki aşiretin arasında yeni bir olay patlak verdiğinde, Baran ve Umay istemeden aynı sırrı öğrendi: Bu kan davası aslında yıllardır saklanan büyük bir ihanetin üzerine kurulmuştu. Ve ikisi de aynı gerçeğin kurbanıydı. Artık birbirlerinden nefret etmek zorundaydılar… Ama her gizli bakış, her istemeden gerçekleşen karşılaşma, nefretin yerini başka bir şeye bırakıyordu. Aileler karşılarında, aşiretler ateş püskürürken… “Ya aileni seç, ya beni” günü yaklaşıyordu. Yasak, tehlikeli ve kanla yazılmış bir aşk… Midyat’ın taşlarında başlayan hikâye, ya ikisini de yok edecek ya da sonsuza dek bağlayacaktı.

Efsun, mutfak tezgahına yaslanmış bardağına su doldururken, beline dolanan güçlü kollarla irkildi. Boran, çenesini karısının omzuna yaslayıp tanıdık o yakıcı fısıltısıyla konuştu: "Hala aynı bardak, hala aynı susuzluk... Ama bir fark var; artık kaçmıyorsun." Efsun gülümseyerek başını ona doğru çevirdi, gözlerinde o eski fırlama ışıltı vardı. "O zamanlar beni korkutmak için adımlarımı sayıyordun Boran Soykan. Şimdi neyi sayıyorsun?" Boran, dudaklarını Efsun’un boynundaki o mühür gibi duran bene bastırdı. Sesi artık bir tehdit değil, bir yemin gibiydi: "Şimdi adımlarını değil, tenime değen nefeslerini sayıyorum Efsun. 1242 adım önce bir avdın benim için... Şimdi ise nefes aldığım tek yersin."

Siz: Allah aşkına, gece gece benimle derdin ne kardeşim? Bilinmeyen Numara: Bana kardeşim demesen mi? Siz: Neden demeyeyim? Bilinmeyen Numara: İleride başka birşey diyeceksin de ondan 😉

Olumsuz ögeler içermektedir.