1.1 Final

Bu bir veda değil bir vazgeçiş, bir ölüm.

Jeon

9 Ekim

Ben ona bakmaya utanırken o bu durumdan memnudundu. Kıkırdayıp

Sen beni öptün Jeon, özel bir gün diye tarihe geçmeli bugün.

Bende ona gülümsedim. Bana karşı olan bu sevecenliğini çok seviyordum. Hayat şu anlık iyiydi ama iki ay sonrasını düşünmek bile istemiyordum.

Tae ben..

Ben seni çok seviyorum. Ve bunu bilmeni istiyorum. Bunları söylemenin belki bir zamanı olmaz.

Olacak Jeon, beraber aşacağız bu yolları.

Yine gülümsedim. Seviyorum bu herifi.

Yemeğimiz çok güzel geçmişti. Birbirimize sorular sorduk nelerden hoşlanırız neleri severiz diye. Hepsini kafama yazmıştım.

biz birbirimize itiraf ettik

ve biz artık sevgiliydik.

Birbirimize aitiz.
Ben ölünceye kadar.

Umarım da hep beraber oluruz.

13 Ekim

Mutluyduk ve sevgiliydik. Birbirimizin evinde de kalmaya başlamıştık ve artık her gün beraber uyanıyorduk. Hoştu ve bitmesini hiç istemiyordum. Sonu olduğunu bile bile. Hemde çok yakın bir son.

18 Ekim

Dövmelerimizi yaptırmıştık. Güneş ile çiçek.Ben kendime güneşi yaptırmıştım. o ise çiçeği . O hep öyle çiçek gibi kokardı. Bana da güneş gibi ışık saçtığımı söylemişti bir kere. Balıklarda evlerimize iki balık almıştık. Onların simgesiydi. Ölmeden önce her şeyi ayrıntısına kadar düşünmüştüm. Hayatında izlerim olacaktı, baktıkça beni hatırlayacaktı.

Dövmeler..

23 Ekim

Hayatım güzeldi ve Tae ile de daha güzeldi.

Seviyordum seviyordu. Hediyeler ve güzel çiçekler alıyorduk kendimize. Ve lego yapmaya başlamıştık. Tae bugün çiçek legosu almıştı. Onu yaparken kahve ve marshmellow yiyorduk. Hayat artık daha çekilebilirdi. Günlere artık böyle bakıyordum çünkü şurada yaşayacağım sayılı gün kalmıştı

1 Kasım

Tatile gelmiştik. Deniz kum güneş içimizi ferahlatıyordu. Beraber şezlonglarda otururken denize girme fikrini ortaya atmıştım. O da onaylayınca denize girdik. Denizin ılıklığı ortamı daha safe place yapıyordu. Ve Tae boyunum her tarafına özel dokunuşlar bırakıyordu. Normalde kimseye yaptırmazdım fakat bu adamın yapması içimi bir hoş ediyordu.

Bir güneşin soluşu her şeyin bitişi. Bir çiçeğin baharda olsa bile soluşu. Hayatın bitişi ve ölüm...

9 Aralık..

Hayat Jeon Jungkook için çocukluğundan beri berbattı. Ailesi bebekken onu terk etmiş o zamandan beri anne sevgisinin kırıntısına bile muhtaç bir çocuktu. Önemsenmek istedi hep. Umursanmak nasıl bir duygu merak etti. Ama onu kimse umursamamıştı. Ama bir çocuk çıkıp gelmişti hayatına. Sevgiye aç çocuk o gün midesindeki bulanması gitmişti.

Zamanlarını hep beraber geçirdiler. Beraber ağladılar, güldüler. Jeon ölmeden önce bunları hissetmesi ne hoştu. Aşık olmuştu. Hep istediği gibi önemseniyordu. Mutlu ve huzurluydu. Ailesinin gittikten sonra bile ona hayatı yaşanmamış hale getirmişti.

Küçükken fazla iyi beslenmezdi. Anne yoktu baba umursamazdı. Kendi kendini yetiştirmişti. İki ay önce haberini aldığı hastalığı onu derinden yıkmıştı. İçindeki enkaza rağmen gülümsüyordu sevdiği çocuğa. Biraz olsun mutlu hissetmek istiyordu. Onu mutlu eden de tek oydu.

Gittikleri nehir kenarında gece vakti ateş yakmışlardı. Jeon'un favorisi olan marshmellow almışlar. Ateşe tutup yiyorlardı. Tae bir yandan da Jeon'un her yerini öpüyordu. Boynu, dudakları, yanakları.. Öpmedik dudağının değmediği yer kalmamıştı.

Jeon'un karnına şiddetli bir ağrı saplanmıştı. Neredeyse nefes alamıyordu. Tae onun kollarında yatıp ateşe bakıyordu. Ona fark ettirmemek için kafasını sola çevirmişti. Ama olmuyordu. Nefes çıkmıyordu. Ne yapacağını şaşırmıştı. Bilmiyordu belki de ölüyordu. Son nefesini vermişti belki de.

Son nefes verilmişti. Jeon Jungkook artık bu dünyadan gitmişti. Canından çok sevdiği adamın yanında hemde. Biliyordu, bugün öleceğini biliyordu. Gün saymıştı. Bilerek bu güne ayarlamıştı buluşmayı. Mektubunu veremeden gitmişti.

" Sevgilim"

"Jeon'um "

" Hayatım şaka mı yapıyorsun cevap versene"

"Jeon konuşsana!"

Kafasını çevirmişti kendine doğru. Mosmor bir surat görmeyi hiç beklemiyordu. Sanki o an nefes almayı bıraktı Taehyung. Sevgilisi, biriciği solmuştu gözünün önünde. Fark etmemişti bile. Hala aklı almıyordu. Konduramıyordu sevgilisine ölümü.

Hastane çok yoğun geçmişti. Fakat taehyung hiç bir şey hatırlayamıyordu. Ağlamaktan artık göz aşı değil kan geliyordu gözlerinden. İstememişti böyle olmasını. Yaşayacakları günler gelmişti aklına birden. Kızıyordu kendine fark edemediği içi tüm bunları.

İşin sonunda sadece bir şey vardı. Jeon artık yoktu.

Kabullenmek zordu fakat elinden başka bir şey gelmiyordu. Hala burda olmasını çok isterdi fakat gelmemeye gitmişti sevdiği adam...

"Jeon Jungkook'un yakını siz misiniz?"

Sadece başımla onaylamışt Taehyung

" Bu notu ceketini cebinde bulduk. Başınız sağolsun"

Notu elime aldığımda gözlerim ağlamaya başladı. Durmuyordu bulanık gözlerle Jeon'umdan kalan son şeyi okumaya başladım.

Taehyung

Benim biricik sevgilim, Tae’m. Bu mektubumu okuyorsan ben çoktan göçmüşümdür bu hayattan. Bunu yazma sebebim seni gerçekten çok seviyorum. Annem ve babamın veremediği sevgiyi senden aldım ben sevgilim, teşekkür ederim.

Hayat benim için senden önce ve sonra olarak ayrıldı bi zamandan sonra. Değiştirmiştin beni. Hayat eskisi kadar kötü hissettirmiyordu senin yanında.

Beni o ilk öptüğün an gelir hep aklıma. Nasıl sevindiğinde tanrılar şahit.

Umarım senin yanında hayattan gitmiştimdir. Ama üzülme olur mu? Hayatımda beni tek mutlu eden sendin.

Doktora gittiğimde iki ay ömrümün kaldığını öğrendim. Bu iki ayın her zerresinde sen ol istedim ve öyle de oldu.

Merak etme sevgilim ben sana kırgın gitmedim.

Başlarda çok kötüydü ama beni sen değiştirdin.

Hayattan asla ümidine kesme Tae’m. Gül, üzül istersen ağla ama hep kalbinin bi köşesinde beni hatırla. Sevgilin olsun çocukların olsun üzülme benim arkamdan çok. Ben senle çok mutluydum seninde bensiz mutlu olman lazım sevgilim. Umarım hayattında hep mutlu olursun.

Seni çok ama çok seven Kookie’n

Gözlerim çok kötü ağrıyor ve acıyordu. Hayat onu benden almıştı. Demek hastaydı bana söylememişti. Kırılmıştım ama istemiyordum kırılmak bir bildiği vardır dedim.

2 Gün sonra

Cenazesi yapılıyordu. ve benden başka kimse yoktu. Tüm toprağı ben üstüne atmıştım. Ağlamak istemiyordum artık.

Sonunda toprak işi bitmişti. Toprağı öptüm binlerce kez. Ve en güzel çiçeklerden. Benimde Jeon'uma benzettiğim çiçekler olan papatyaları toprağa bıraktım. Hiç gitmek istemesem de gitmiştim yanından. Onu hep sevecektim ve özleyecektim...

Yıldızlarda Görüşürüz Birtanem..

OFOOOOFO ANAM NEYDİ O ÖYLE

💕💕🥹🥹💞💞☺️☺️🌟🌟💕💕

AĞLAMAYIN HA SAKIN☺️☺️😘😘🥹🥹

beni bu güne kadar desteklediğiniz iin çok teşekkür ederim.

ne kadar yorum atabiliyorsanız o kadar atııınnn.💕💕🥹🥹🥹