Gözlerimi karanlığa alıştırmaya çalışarak açtım. Ellerimi ve ayaklarımı halattan kurtarmayı artık denemiyor, ağzıma bağlanmış bez parçasıyla ruhsuzca oturuyordum. Yanımda oturan Alper hâlâ kurtulmak için debeleniyordu. İçeri ne zaman girdiklerini bilmediğim Tuğrul ve Kerem vardı. Gözlerim heyecanla parladı. Gelmişti işte Tuğrul beni, bizi kurtarmaya gelmişti. Kerem Şahin yüzündeki iğrenç sırıtışla Tuğrula döndü. Tuğrul bir bana bir Alpere bakıyordu. "Tuğrul Karahan şimdi senden bir seçim yapmanı bekliyorum. Sevdiğin kadın mı yoksa kardeşim dediğin adam mı? Ala mı Alperen mi? Hangisini daha çok seviyorsun? Seçimini yapman için on saniyen var." Hayır. Hayır. Böyle bir şey isteyemezdi değil mi? Zaten istese bile Tuğrul beni seçerdi. O verdiği sözleri asla unutmaz ve tutardı. Ama Alper ne olacaktı? "10, 9, 8" Tuğrul neden benim ismimi söylemiyordu? Neyi düşünüyordu böyle? "7, 6, 5" Hâlâ susan Tuğrula baktım. Bana bakmıyordu. "4" Sevdiğim adama son bir umutla baktım bir çare. "3" Gözlerimde artık hayal kırıklığından başka bir şey yoktu. "2" Güvenim kırıldı. "1" Kalbim kırıldı. "Alperen. Alpereni seçiyorum." Dedi Tuğrul. Gözlerimde hazır bekleyen yaşlar akmaya başladı. Neye ağlıyordum? Sevdiğim adamın ihanetine mi? Sevdiğim adamın beni, bana takıntılı düşmanına bırakmasına mı? Kimsenin ilk tercihi olmadığıma mı? Kırılan şey hayal, hayal kırıklığıydı. Birinin iki dudağının arasından çıktı, Birinin kalbini bin parça yaptı. Ala Kurt & Ali Tuğrul Karahan

Her sır, bir bedel ister. Her güç, bir gölge taşır. Annesinin kayboluşundan sonra geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Ama bu kasabada hiçbir şey saklı kalmaz. Ormanda bir kurt dolaşıyor, aynalarda eski yüzler beliriyor. Ve Lydia`nın içinde, karanlık bir güç uyanıyor. Onu gözetleyen bir yabancı var—gölgeden gelen, konuşmayan, altın gözlü. Andrei onu korumaya mı geldi, yoksa karanlığı tetiklemeye mi? Aşkla, korkuyla ve karanlıkla örülü bu oyunda tek bir kural var: Ya gölgeye hükmedersin… ya onunla yok olursun. Peki ya sen? Benimle doğaüstü bir dünyaya katılmaya var mısın?

Çerağ: Işık, Aydınlık. 🕯️ Menekşe, okumak için geldiği İstanbul`un küçük bir mahallesine taşındığında yolunu bulduğunu sanarken; başına gelenlerle kendini tamamen karanlıkta kaybolmuş hisseder. Mahallenin genç muhtarı Cihan ise, ağırbaşlı duruşunun ardında sakladığı sessiz ve sıcak ışığıyla Menekşe`nin karanlığa düşen yolunu adım adım aydınlatmaya yemin eder. ❗️Kitabı mart ayında yazmaya başlamış olduğumdan, aylar önceki yazılarım ve yazım tarzım bugünkünden oldukça farklı ve daha acemi. O yüzden ilk bölümlerde yazım yanlışları, mantık hataları veya acele yazılmış sahneler görebilirsiniz. Şu an bölümleri tek tek düzenleme sürecindeyim, okurken karşılaşabileceğiniz aksaklıklar olabilir. Bilginize. 🤍

"Ablamı ararken kendimi kaybettim... Şimdi ise kim olduğumu hatırlamak, bir şehri yakmakla mümkün." Saklışehir unutulmuş bir şehir. Ama bazı sırlar, unutulmaz. Arven geçmişini ararken; adı silinmiş bir çocuk, yüzü tanınmayan bir katil ve siyah bir gülün gölgesinde saklı bir gerçek bulacak. Peki ya bazı soruların cevabı, her şeyden daha tehlikeliyse? Saklışehir`e hoş geldin. Burada hayatta kalmak, gerçeği gömmekle başlar. "Her hafta cuma günü saat 22.02`de yeni bölüm yayınlanmaktadır." 28.02.17 - 03.54 / SEMANUR BAL 10`a ithafen*

"Ya biz de sevilseydik? Bıraksaydık gökyüzü gibi ağlamayı? Sarsaydık yaralarımızı teker teker..." Acı, Vespera`nın hayatının bir parçası olmuştu; her adımda, kayıplarını ve kırık kalbini taşırdı. Zephirion ise çoktan kayıptı. +16 yaş ve üzeridir. Kitapta tetikleyici kısımlar olabilir. Bunun bilincinde olalım lütfen. Şimdilik toplam kelime: 12076 kelime

"Şeytan, meleğin kanatlarını severken yanlışlıkla kopartabilir, güzel kiracı."

*Asker Kurgusu *Wattpad`de var. “Sen çok güzel konuşuyorsun.” “Güzel olduğun için. Hem söyleyen önemli değil, söyleten önemli.” Küçükken kitaplarda ki aşkın yalan olduğuna inanırdım. Ta ki hastane çıkışı kaçırıldığım terörler tarafından karşıma çıkan ela gözlü askere tutulduğumun farkına vardığım vakit. O aşık olduğum ela gözlerin içinde barındırdığı güven ve huzur. Güneşin her zaman yüzüne vurduğu vakit ortaya çıkan o gamzeleri ve gamzelerine eşlik eden o muhteşem, hayran olduğum ela gözleri. Kendisiyle öğrendiğim tek kelime, ve o kelimenin içinde bana yaşattığı muhteşem sevgi. Aşk… Terörler tarafından kaçırılan genç doktor, kendini hiç beklemediği bir anda mermilerin içinde bulur. Terör örgütü liderinin yaralanması ve göğsüne saplı kurşunu çıkartmaları için kaçırılan doktor, ve doktorun orada olduğunu bilmedikleri için operasyona geçen Atmaca timi. Peki üsteğmen Ömer Asaf, depoda gördüğü yeşil gözlere tutulup kalırsa, yahut Genç doktor İkra ona bakan o güzel ela gözlerin nefesini kestiğini hissederse. Temiz, masum ve bir o kadar aşk dolu bir kitap sizleri bekliyor. Bakmadan geçmeyin :)

●ASKERİ KURGU● Ağrı`da görev yapan Dilhan Hande, sınıf öğretmenidir. Öğrencisinin elinde gördüğü dergiyi inceleyip şüphelendiğinde polis olan babasına haber verir. Askerler dergiyi bulmak için okula geldiğinde, işler çok farklı yollara sapar. "Bu benim künyem," dedi. "Sana bunu bırakıyorum, Hande çünkü sana her daim döneceğimin sözünü veriyorum. Bir asker künyesiz kaldığında kaybolmuş gibidir, ben sana her geldiğimde kendimi bulacağım ve kendimi bulmak için hep sana geleceğim."

Dünya sessizliğe bürünüp herkes kendi kabuğuna çekildiğinde başlar onların hikayesi. Gün ışığının sahteliğine sığınmak yerine, karanlığın dürüstlüğünde birbirinin yarasına bakarak büyüyen ruhların hikayesi... Bir zamanlar "biz" olmanın verdiği o sarsılmaz güven, şimdilerde yerini soğuk bir sessizliğe ve yankısız sorulara bırakınca yaşardı en kuvvetli darbeyi. Gündüz maskeler takılabilir, bakışlar yabancılaşabilir ama gece çöktüğünde gerçekler saklanamaz. Gece Kuşları için artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Bu gece, karanlıkta kaybolanları değil o karanlıkta birbirini yeniden bulmaya çalışan paramparça kalpleri okuyacağız. Gökyüzü bir kez kırıldı mı yıldızlar bile küsermiş peki ya ruhlar? Onlar yeniden aynı gökyüzünün altında birleşebilecek mi?

" Seviyorsan seviyorum dersin komutan! Böyle belirsizliklere gelemem ben! Tutarsın elimden sevdana sahip çıkarsın!" Kendimi karargahtan nasıl attığımı şaşırmıştım. Öfke tüm bedenim de diri iken kolumdan tuttuğu gibi çekti beni kendine. Etrafta ki askerleri önemsemeden kahveliklerini elalarıma fitilledi. " Yürü gidiyoruz!" " Nereye be!" " Yürü komşu kızı, basacağım nikahı, sevdama sahip çıkacağım! Seni karım yapmaya gidiyoruz!" ... Firuze&Alpaslan