“Bazen insan kendi acısına bile yabancılaşır. Yaşamakla ölmek arasında sıkışmış bir kız, geçmişini hatırlayamayan bir adam ve kimseye anlatılmamış bir deneyin karanlık izleri...” Elizya, kendi hayatına son vermek üzereyken hastaneye kaldırıldığında hiçbir yakını yoktur. Bir yabancı, Atlas, onun hem koruyucusu hem de doktoru olarak görevlendirilir. Ancak Atlas’ın da geçmişi karanlık bir boşlukla çevrilidir: sekiz yaşından öncesini hatırlamıyordur. Üstelik hatırlamak istemediği bir şey vardır... Klinik duvarları arasında başlayan bu terapi süreci; bir aşk, bir deney, bir yüzleşme hikâyesine dönüşür. Her seansta gerçek biraz daha çözülür, her suskunluk bir çığlığa dönüşür. * Kitap Türü: Psikolojik, Romantik, Dram

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur."

Nefret edilen ruhların, is lekesi

"Şeytan, meleğin kanatlarını severken yanlışlıkla kopartabilir, güzel kiracı."

BAŞ BELASI SERİSİ 1. BÖLÜM : ZİFİRİ "Bir cesede baktığının farkındasın değil mi?" Acı sesimden dökülürken elimdeki silah kolumun titremesiyle düşecek gibi olduğunda, ruhumun iskeleti kalbime sıkı sıkı sarıldı. Silah gürültüyle parmaklarımın arsından kayarken dizlerim şiddetli bir deprem gibi zangırdadı ve bir adım geriye düştüğümde, içimdeki depremden arda kalan o yıkık bina gibi baktım ona. Beni tutmak için uzanmak istediğinde elimi kaldırarak başımı iki yana salladım. "Ben seni öldüremem ki, Ben senin gibi katil değilim ki." Avuç içlerimi yüzüme bastırdım. Ayaklarıma bulaşan kan başımı iyece döndürdüğünde zifiri karanlık onun göz bebeklerinin içinde derinleşti. Kimse Canı Yanmadan, Can Yakmazdı. Baş Belası Bölüm 1: Zifiri

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Çocukluğundan gelen bir şiddet ve kan travması olan üniversite öğrencisi Firuze; zincirlerin varlığını yadsırken, ıssız orman kuytusunda üzüm salkımı yetişebileceğine inanır. Ailesinin geçmişi ile ilgili bazı gerçekleri yakın zamanda çarpıcı bir şekilde öğrenecek ve kendini kaosun ortasında bulacak diğer üniversite öğrencisi Ferit ise kalbine prangalar takmak zorunda kalmıştır. Prangaların ucundan sarkan zincirleri başka ellerin hükmünden kurtaramayacağına inanıyordur. Okul kampüsünün beton duvarları arasındaki avluda, verilmemesi gereken küçücük bir söz ile başlayan bu hikaye, iki genci uzun bir yolculuğa çıkarır. Son durakta zemheri soğuğu mu yoksa baharın ılık rüzgarları mı olduğunu bilmeden yola çıkan gençler, ıssız orman kuytusunda üzüm salkımı yetiştirmeyi başarabilirler mi? Yazar Notu: Yetişkin okurlar için uygundur. Wattpad yayım tarihi: 06.10.2022 Wattpad düzenlenme ve yeniden yayım tarihi: 01.03.2024 Kitappad yayım tarihi: 27.08.2024

Pera Silahtar, bir sabah bir otel odasında geceyi birlikte geçirdiğini düşündüğü bir adam ile uyanır. Adam bir türlü uyanmıyordur ve Pera adama ve geceye dair hiçbir şey hatırlamıyordur. Yazar Notu: Yetişkin okurlar için uygundur. Wattpad yayım tarihi: 06.11.2022 Kitappad yayım tarihi: 27.08.2024

(Eski Adı: Beşik Kertmesi) İnsanın kaderi ne zaman yazılmaya başlar? İnsanın kaderi kaç kez yazılır? İnsan kaderini değiştirebilir mi? Melek ve Yiğit`in kaderi onlar doğmadan çok önce yazılmaya başlamıştı. Bir böğürtlenin bir insana verebileceği en mucizevi hediyeyle... Onların kaderi üç kez yazıldı. İlkiydi doğmadan önce yazılan ama sonra değişti. Ayrıldılar ve unuttular birbirlerini. Kaderleri üçüncü kez yazılırken ikisi de bu işe karşıydı. Ve ikisi de bu kaderi silmeye kararlıydı. Bir böğürtlenin mucizesi ile yazılan kader bir silahın patlamasıyla değişti. Bu kez ne oldu da yeniden buluştular dersiniz? Tüm hakları saklıdır.

öğeleri içerir, yaşı küçük olanlar uzak dursun. Kimsenin çocuğunu kontrol edememesi, benim mesuliyetimde değildir. Dün gece beni üzmemek -belki de korkutmamak- için bitirmediği lafını bitirdi: "Senin güvenlik anlayışın, benim güvenlik anlayışıma uymuyorsa; benim de kendi isteklerimi devreye sokmam gerekir." Tehdidi zihnimin içinde bir yankı etkisi yarattı. Yine aynı şeyi yapıyordu. Benden çok çok güçlüymüş; aramızda ezici bir fark varmış gibi hissettiriyordu. İsteyerek ya da istemeyerek, o çok kibirliydi; tıpkı Karan gibi. Zehirli dilinden kelimeler dökülmeye devam etti. "Açlıktan bayılacak hale geldiğinde, seni taşımam gerekecek. Ne tuhaf değil mi Eren? O küçük miden varlığıma dayanamadığından bulanıyorsa, seni kollarım arasına almam gerektiğinde ne hale geleceksin kim bilir?" Bunun üstüne ona baktım. Sadece baktım. O da bana baktı. Bu sözleri söylerken, beni kıracağını biliyordu. Yine de yapmıştı. Dudaklarımı yaladım, gözlerimi başka bir yana çevirdim ve sonra tekrar ona döndüm. Düz ve robotik bir sesle, "Geber, piç kurusu." Dedim. Daha fazla yüzüne bakarak kaybedeceğim zamana değmezdi, arkamı döndüm. Kapı kilidini açtığım anda, ansızın gaza bastı ve biz son sürat ilerlemeye başladık.