Serra Durmaz, İstanbul’un insanı yoran ama bir o kadar da içine çeken seslerine, elindeki kâğıdı buruşturarak karıştı. Adres oradaydı. Siyah kalemle aceleyle yazılmış birkaç satır. Ama sokak yoktu. Valizinin tekerleği bozuk kaldırıma her takıldığında, içinden geçen sabır da biraz daha aşınıyordu. Sabah erkenden çıktığı yolculuk, beklediğinden uzun sürmüş; İstanbul onu ilk günden yormayı seçmişti. Boğaz’a yakın bir mahalle demişlerdi. Sessiz, eski ama güvenli. “İstanbul’un hâlâ nefes alan yerlerinden,” diye eklemişti emlakçı. Serra, başını kaldırıp etrafına baktı. Eski apartmanlar, yokuş aşağı kıvrılan sokaklar, balkonlardan sarkan çamaşırlar… Ve aralardan görünen o ince mavi çizgi: Boğaz. Tam da bu manzaraya dalmışken, bir adım öne çıktı. Ve oldu. Fren sesi kısa ama sertti. Metal, bavula çarptı…

Burası bizim mahalle burası teknoloji`nin girip ama hüküm veremedi bir mahalle bizim mahallemiz qma biri geldi mahallemize ve bütün düzenimizi bozdu önce sonra ise nelermi oldu merak eden herkez kitapa o zaman

Kül Kapanı, dar sokakların görünmeyen duvarlarında sıkışmış bir genç kızın, kendi kaderine hükmetme mücadelesini anlatıyor. Tuğba, evinin içinde babasının öfkesine, mahallesinde geleneklerin ağırlığına mahkûm edilmiştir. Kara Ömer ise sessizliğiyle bile gölge düşüren, herkesin çekindiği ama kimsenin tam çözemediği bir adamdır. Birbirine değmemesi gereken iki hayat, bir gecenin karanlığında aynı yangının içine düşer. Tuğba’nın özgürlük isteği büyüdükçe, onu susturmaya çalışan sesler de yükselir. Aile, mahalle… Ve aralarında saklı bir gerçek: Küllerin altında bekleyen bir isyan. Bu hikâye, susanların sesini, görünmeyenlerin gölgesini ve özgürlüğün bedelini anlatıyor.

Ömer Alp Demiraslan ile çiçek güz mates geçmişe dayanan dedelerinin dostlukları dan ve birbirlerine verdikleri sözden habersiz ikiside ayrı hayatlar yaşıyordu . İkisininde dedesi ölünce arkalarında bıraktıkları bir mektup ile herşey gün yüzüne çıkıyordu . binlerce takıldığı birçok adamdan habersiz bir sözlü eşi olduğunu öğrenen çiçek adam ile konuşmak ister . Ömer Alp Demiraslan ise küçüklüğünden beri dedesinin arkadaşını ve bahsettiğı o kızı merak ederek büyümüştü . Sadece eskimiş bir fotoğrafta onu gören ömer ona aşık olmuştu ama aynısı çicek için hiç geçerli değildi . İkiside farklı duygular ve farklı hayatlar ile karşı karşıya gelerek bir hikayeye istemeden adım atmışlardı ... °°° Eskiye dayanan bir dostluktan torunlarının eş olmasına giden bir söz . Binlerce adam ile takılıp flörtleşen çiçek ve küçüklüğünden beri ismini bilmeden ona aşık olan ömerin hikayesi . °°° Kitabın çalınıp , taklit edilmesi durumunda gerekli birim ve kurumlara başvurulacaktır . Bölümleri taslaklarda kaydetip atıyorum . Sınırları ilk bölümlerde koymuyorum . °°° İyi okumalar . Severek okumanız dileği ile ...

Ne zaman bir dert gelse; Yağmur yağar, diner, dokunur Ve topraktan kalkan o kokuyu koklardım, Ateşim sönerdi... Sonra büyüdüm, Gözlerini gördüm. Yandım. Yağmur yağdı Ve ilk kez sönmedim... Ben yağmurdan daha fazla bir seni seve bildim... *** Adamın aşkı sol yanında ki demiri eritti. Küçük bir kadın tek bakışı ile adamı kendine köle etti... Ve kadın; adamın her bakışı ile tutuştu. Koca adam, küçük kadının feleğini şaşırttı. Hayalllari vardı küçük kadının... Hayalleri vardı adamın... Masum bir aşk, hayaller uğruna verilen bir mücadele. Sonunda ise acımasız bir tutsaklık. .... Sözleri, karşımda ateş saçan gözleri ile kesinlikle kalbimi verdiğim adam değildi bu! Hırsla üzerime yürüyüp beni yatağa düşürdüğün de kalbim eziliyor, korkum nefes aldırmıyordu. " De.. Devrim bu sen değilsin! " Burnundan alıp verdiği keskin nefes, sıktığı yumrukları... Hiç korkmadığım kadar korkuyorum. Tiksiniyordum kendimden. ``Ben ben olmaktan çıkalı çok oldu Aysima hanım! Sen, sana köpek olan Devrim`i geri de bırakalı çok oldu!" Gözümden yaşlar akarken üzerime doğru eğilip nefesi dudaklarımı yakarken eli fermuarıma gidip açıp beni öldürken, gözlerini gözlerimden ayırmadan konuştu beni ateşe atacak o alev alan sözleri. " Şu ana dek sana köpektim, aşkım sana köleydi! Şu saatten sonra kölelik sırası sende! " Kuşunu uçurmamaya yeminliyse geriye bir tek tutsaklık başlar... NOT : KİTABIMIN TACİZ VEYA TECAVÜZLE UZAKTAN YAKINDA ASLA AMA ASLA ALAKASI YOKTUR!

Ezgi, mezuniyet gecesinin sabahında hayatının altüst olduğu bir gerçekle yüzleşir. Babasının kumar borçları yüzünden, kendisini tanımadığı bir adamla evlendirmeye çalışan ailesi tarafından ihanete uğrar. Ancak annesinin fedakarlığı ve sevgisi sayesinde, ezilen kız Rize`ye kaçar ve orada anneannesinden kalma eski bir eve sığınır. Yeni taşındığı mahallede, Ezgi hem dostlukların hem de aşkın izini sürerken, mahalledeki ağır başlı ve sert görünüşlü abisi Barlas`a kalbiyle teslim olur. Bu hikâye, acı dolu geçmişin gölgesinden umut dolu geleceğe doğru atılan cesur bir adımın, aşkın ve dostluğun yeniden inşa edilişinin öyküsüdür.

⚡Mahalle kurgusu ⚡ ⚡ Ağır abi & Manyak kız ⚡ ⚡Yaş farkı ⚡ Yasemin&Ömer.. Bol kahkahalı tam bir yaz kitabı! Deli dolu çıtır kızımız Yasemin ve mağarasından asla çıkmayan ağır abi Ömer! Bu yaz onların aşkına konuk olur musunuz? Sıfır pişmanlık! Bol neşe! Haa bir de Yasemin kaydırma bağımlısı bütün akımlar bizim kitapta! ... Ve bir gün Tan vakti gökyüzünde süzülmeden gözlerimi yumacağım. O gün geldiğinde bil ki senden vazgeçmişimdir Ömer.

Mahalle kurgusudur. Cezaevinden yeni çıkmış Koray`ın ve Gülbahar`ın imkansız aşkı.

Yüreğime ilmek ilmek işledin kendini.

Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı. --- Tehlikenin ve Tutkunun Dansı Abisinin arkadaşına dört senedir aşık olan Ahu. Küçükken verdikleri sözü unutmayan on üç senedir Akasya altında bekleyen Baran. Kendisinden nefret ettiğini düşündüğü için Baran`a anonim olarak yazan Ahu karşılığını alacabilecek mi? Arkadaşının, kardeşine aşık olan Baran, Ahu`dan kaçtıkça ya daha çok yakınlaşırsa? (Kurgu tamamen bana aittir.)

Ben Kumru. Cihanın Şahı. Cihanın gönül davası. Cihanın hiç bulamadan kaybettiği. 3 yıl önce sonu gelmez gözyaşlarımı döke döke koşarak kaçtığım yere , bir daha dönmem dediğim gönül davama geri dönüyorum. Hemde gönlümden kopan küçük parçamla..

Selam ben Alev benimle birlikte İstanbuldaki yeni taşındığım bu mahallede başıma neler geleceğini benimle birlikte görmek ister misin?

Aşk`a dair 100 şey..

Adı gibi Okyanus gözlere sahipti.Benim okyanusum oydu...

mahalleye yeni taşınan ikizler ve mahallenin ağır abileri

ağırabi_93 size mesaj yollamak istiyor. kabul et / reddet Merhaba bayan. -Bayan senin anandır. Ayıp oluyor yalnız. -Sen bayan diyince ayıp olmuyor mu? Bayan değil misin? -Kadınım. Peki. Merhaba kadın. -Höst. Ee sende hiç bir şeyi beğenmiyün.

“Bazı duygular zamanla unutulmaz, sadece susar.” Mahalle aralarında geçen bir çocukluk, göz ucuyla bakılan bir hayranlık ve yıllarca içe atılmış kelimeler… Yıllar sonra göz göze geldiler. Ve o an her şey yerinden oynadı. Ne çocukluk hayranlığına sığabiliyordu, ne de bu yabancılaşmış haliyle devam edebiliyordu. Bir bakışla eski defterler açılır mıydı? Kalp, unuttuğunu sandığına bir anda geri dönebilir miydi?

Okursanız birşey kaybetmezsiniz!

Mahalle kurgusudur. Yetişkin içerik ve yaş farkı bulundurur.

Kızılçam Mahallesi... Adı gibi yemyeşil çam ağaçlarıyla dolu, sıcak ve samimi bir yer. Burada büyüdüm, burada kendimi buldum. İnsan Kızılçam`da her sokağa bir anısını bırakır. Bahar geldiğinde çam kokusu evlerin içine kadar dolarken, mahalle çocuklarının neşesi her köşeye yayılır. Ama benim için Kızılçam, sadece bir mahalle değil. Benim hikayemin başladığı yerdi. Karan, abimin en yakın arkadaşı, aynı zamanda bizim ailemizin bir parçası gibiydi. Çocukken onu hep "Koca Karan" diye çağırırdım. Mahallenin en uzun boylusu, en hızlı koşanıydı. O zamanlar sadece abimin dostu olarak görürdüm onu. Ama yıllar geçti, her şey değişti, ben de değiştim. Ve fark ettim ki, o hep daha fazlasıymış. Mahallede nereye baksam bir anımız vardı onunla. Kızılçam`ın toprak yollarında koştururken düştüğümde elini uzatan hep oydu. Bisiklet sürmeyi öğretirken korktuğumda, "Korkma, ben buradayım," diyen de. O zamanlar gözümde sadece bir ağabey gibiydi. Ama yıllar geçti, hislerim değişti. Artık ona "abi" demek bile zor geliyordu.