"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk , insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır.

Kimse kabul etmese de ortada koca bir hata vardı. Ve hatalardan ders çıkarmayan ulaşılması zor bir aşk. Bazı sırlar vardır… Taşıyanı hayatta bırakmaz.

Umarım beğenirsinizz asklarrr😭🤏🏻🤍💐💋

Bu bir peri masalı. Kitabı tersten okumalı.

" Bu hata ikimizi de yakar, Yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, Doktor Hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ... "Bana git diyorsun ama gözlerin kal der gibi gibi..." "Gözlerim kal der gibi mi bilmem ama gönlüm seninle bir kere daha parçalanmayı istemez gibi gibi?" ... Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Asena ailesinde gördüğü şiddete dayanamayarak İtalya’ya kaçar ve italyan mafyası Dante Vitale ile karşılaşır

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

“Berfin,” dedi, adımı ağzının içinde yuvarlıyordu. Gözleri üzerimde gezindi. “Anlamı ne?” Duruşumu dikleştirdim. Onun karşısında asla dik duramayacağımı, geçmişimin araya gireceğini biliyordum ama başka çarem yoktu. “Kalbi kar gibi temiz olan kadın demek.” Kelimeler ağzımdan dökülürken gözlerim vereceği tepkideydi. “Kar ilk yağdığında temiz olur, sonra dünyanın kötülüğüne kanar, pislenir.” Derin bir nefes verdi. “Senin gibi.”

" Harika bir mafyadan kişisel gelişim dersi alıyorum " bravo sana Alize Nerden bilebilirdim ki babamın düşmanı bana aşık olucak... Okuyun muqq🌸

"Karşımda duran her yüzü sorgulamadan göremez oldum; çünkü öğrendim ki güven bir lüks değil en ölümcül hatadır. Ve ne kadar yakın görünürse, o kadar keskin bir tuzak gizler ardında.” "Kaçırıldığımda, kimseye güvenemeyeceğini düşünürdüm… Ta ki onun gözleriyle dünyayı görmeye başlayana kadar. Korku ve çaresizlik, beklenmedik bir yakınlığa dönüşür; her bakış, her sessizlik bir soru işareti bırakır. Sınırlar bulanıklaşır, korkular ve arzular iç içe geçer ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Her bakışta bir sır, her sessizlikte bir tehdit gizli. Duygular, korkunun ve arzunun ince çizgisinde dans ederken, kimse gerçekten güvenli değildir.

Dünya artık eskisi gibi değil. Bir ısırık… ve her şey bitiriyor. İnsanlık, bilinmeyen bir virüsün ardından ikiye ayrıldı: Hayatta kalanlar… ve geri dönülmez şekilde değişenler. Arın, hayatta kalan bölgelerin güvenliğinden sorumlu bir görevli. Onun işi basit: Gelenleri kontrol etmek. Isırılanları durdurmak. Şüphelileri karantinaya göndermek. Ve gerekirse… tereddüt etmeden öldürmek. Çünkü hata yapmanın bedeli yok oluş. Ama bir gün Lavin gelir. Yaralı, yorgun… ve diğerlerinden farklı. Arın onu kontrol ettiğinde bir şeylerin yanlış olduğunu hisseder. Ne tamamen güvenli… ne de tamamen tehlikeli. Kurallar nettir. Ama Lavin, kuralları sorgulatır. Ve bazen… en büyük tehlike virüs değil, kalbine sızan duygulardır. Güven mi kazanacak? Yoksa bir anlık tereddüt… her şeyin sonu mu olacak?

“O adam sana bir şey mi yaptı?” diye sordu Deniz merakla. Onu çok bekletmeden cevap verdim. “Beni kaçırdı. Nedenini hâlâ tam olarak bilmiyorum. Ama aylarca bir depoda tuttular beni. Ellerim bağlıydı, bazen günlerce konuşan kimse olmuyordu. Bazen de… keşke hiç konuşmasalardı diyordum.” Omzumdaki ağrı biraz sızladı ama devam ettim. Çünkü artık duramazdım. “Sonra bir gece… deponun dışından gelen silah sesleri duydum.” Deniz’in bakışları keskinleşti. “Bağırışlar vardı. Kapılar kırılıyordu. İnsanlar koşuyordu.” Gözlerimi tekrar ona çevirdim. Hala devamında ne geleceğinin merakıyla bana bakıyordu. “Ve sen içeri girdin.” O an odadaki sessizlik ağırlaştı. Deniz bir an kıpırdamadı. Daha doğrusu kıpırdayamadı. Ama yüzündeki ifade donmuş gibiydi. --------------------- On bir yıl önce bir depoda hayatları kesişti: biri kurtaramadığı bir kız, diğeri unutamadığı bir gece. Şimdi kader onları yeniden karşı karşıya getiriyor… ama bu sefer aralarında yalnızca geçmiş değil, intikam da var.

İNTİKAMDAN DOĞAN BİR AŞK MASALI ... Genç kadının gözlerinde derin bir yenilgi vardı. Yorgunluk ve bitkinlik bedenini esir almış, bakışları küçük ellerinin ortasında kızıla boyanmış lekeye takılmıştı. Yarın, hiç tanımadığı, hiç sevmediği bir adamın karısı olacaktı. Abisi için… Ne yaşadıysa, neye mecbur bırakıldıysa, hepsi abisi içindi. O ve  onun bebeği için… Korkuyordu. O adamın gözlerinin kahverengisi öylesine delice bakıyordu ki, sanki canının yanacağını bağırır gibiydi her göz süzüşü. Kardeşinin intikamını alacaktı elbet o kadın vesilesiyle. O ve onun ailesi düşmandı adama. Ve adam düşman sevmezdi... Berzan BORAN. Canını yakacaktı… Ciğerini nasıl söktüyseler öyle solduracaktı  o ailenin en kıymetli çiçeğini. Kabus olacaktı bir kere. Kardeşini ondan koparmanın bedelini ödetmek için yakacak, yanacak, kül olacaktı. Ama bir şey vardı… Kalbi… Kalbi o çiçeği soldurmak istiyor muydu? Bunu billmiyordu işte  Kadının gözlerinde ürkek ceylanlar saklıydı; hem korkusuz, hem de kaçmak ister gibiydi. Bakışları pusluydu; bir yanı bangır bangır adama nefretini haykırırken diğer yanı sanki hak veriyordu. Biliyordu ki sanki canı yanıyor. O kadın değeri bir mücevher gibiydi… Ama adam farkında bile değildi elindeki servetin. Bir yanı delice kadından kaçmak isterken, diğer yanı da  adını koyamadığı bir hisle yanıp kavruluyordu. Neydi bu yoğun duygunun adı? Kıskançlık… Bariz kıskançlıktı... “Hazır ol Civan Bey,” dedi genç adam. “Yarın gelip alacağım cevabını. Seçim senin; ya kardeşim, ya kardeşin.” Sözleri ağırdı. Ortama çaresizlik sinmişti. Kadının ürkek parıltılarla şekillenen harelerinden gözlerini alamıyordu. Onlar, büyük bir intikamın kurbanıydı. Kadın, yanaklarından süzülen damlalarla teslim olmuştu adama. Peki ya adam? Oysa o  çoktan kendinin saymıştı kadını… Geliyor… Büyük bir intikamın gölgesinde yeşerecek mucizevi bir destan. Ya intikam bitecek, aşk kazanacaktı… Ya da intikam kazanacak, aşk hiç var olmayacaktı. Onlar, ancak birbirlerinin gölgelerinde nefes alabilecekti. BERZAN ❤ GÜL BORAN

" Bazen en güzel duygular doğru insanla yaşanır... " "Bizim gibi " dedi Vera ve gülümsedi. "Bizim gibi :) "dedim onu tekrarlamak ister gibi. ~BİRİNİ TÜM KALBİNİZLE SEVİYORSANIZ HERKESİ SAĞA ÇEKİN... SOLUNUZDAKİ DÜNYA SADECE SEVDİĞİNİZE AİT OLSUN ♡~ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ♬ ~ Vera ve Meriç`in hikayesi~ = ZÜMRÜT YEŞİLİ = ~ Küfür içerir ~ Bu kitap @giizemlliyazarr tarafından yazılmıştır Yazılmaya başlanma tarihi: 5 Mart 2022

Çöl Krallığı, kum taneleri gibi kayıp giden hayallerle, serap gibi parıldayan yanılsamaları takas ediyordu; ve Uçurum Diyarı gölgeler arasında dolaşıyor, yine de ışığın ortasında boğuluyordu. Ve o, Donmuş Taht`ın hükümdarı, egemenliğini ölümlü kalplere yayardı ve oralara azap ekerdi. Ve ben, kaderin yankısından doğmuş bir Gözyaşı Toplayıcısıydım. Ağlayan ruhların gözyaşlarını topladım, anılarına dokundum ve soğumuş kalpleri şefkatle sardım. Böylece Gözyaşı Diyarı korunmuş oldu; kutsal, boyun eğmez ve kayıp olanlara karşı acımasızdı.

Bazı anlaşmalar vardır,asla unutulmaz. Bazı borçlar ise yalnızca kanla ödenir. Kimi neye imza attığını bilir,kimi ise her şey bitene kadar hiçbir şeyin farkına varmaz. Bu hikaye ise son ana kadar hiçbir şeyi göremeyenlerin hikayesi. Eğlencenin,aşkın ve kaosun içinde kaybolanların hikayesi. Belki de o son,en başından beri ortadadır ama kimse bakmayı akıl edememiştir. Sen fark eder miydin?

"Senin kalbin çıkmaz sokak Vitali." Bin yıldır uykuda olan vampiri, öperek uyandıran kadının tanıklık ettiği sırlar ve olaylar sonrası yolları sürekli kesişir bu adamla sanki hikaye de köşeye kesişmiş gibidir nereye gitse onun çıkmaz sokağına çıkar tüm yolları bu yüzden adamın kalbi çıkmaz sokaktır.

Evlendirilmek istenilen komutan yerine başka bir komutana yazarsa ne olur?

Yüzbaşı Ay annesinin intikamını almak için çıktığı yolda gerçek aşkı bulacağını bilemezdi 14 yıllık sırları ortaya çıkarıp herkesle tek tek hesaplaşacaktı.

"Bir yanda acımasız bir mafya lideri, diğer yanda sırlarla örülü bir geçmiş... Nur, kendini bir iş anlaşmasının değil, hayatını değiştirecek bir oyunun tam ortasında buldu. Bu ateşten çemberden çıkış yolu var mı?"

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay`ın ve Rüzgar Sancaktar`ın hikayesine hoşgeldiniz.