Distopya türünde bir kurgudur. 2122 yılında dünya eskiye göre tamamen değişmiştir. Krallıklar yeniden dünyayı yönetmeye başlamıştır. Averion Krallığının Kraliçesi Ginevra bir kalp hastalığına yakalanmıştır ancak saray hekimleri artık tedavi edememektedir. Halk arasında tanınan şifacı Vasilisa Kraliçeyi tedavi etmek üzere saraya getirilir. Yaşanan bir durumdan dolayı işler beklendiği gibi gitmez. Vasilisanın kızı Milena ve tahtın adayı prens Victor’un aşkı. Hazırsanız, Son Deva evrenine hoşgeldiniz.

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Güneşin hiç batmadığı, gecenin ve karanlığın unutulduğu kusursuz bir ada krallığı… Parlak beyaz mermerlerle örülü bu görkemli dünyada insanlar acı, korku ve rüyalardan arındırılmış bir hayat sürmektedir. Her gün aldıkları ilaçlar sayesinde herkes huzurlu, mutlu ve itaatkârdır. Çünkü bu krallıkta en yüce değer ışıktır ve gölgeler asla yalan söylemez. Genç gölge avcısı, krallığın düzenini koruyan en yetenekli askerlerden biridir. Suç işlemeye meyilli insanların kararan gölgelerini avlamak onun görevidir. Fakat kimse onun en büyük sırrını bilmez: Kendi gölgesi bazen ondan bağımsız hareket etmektedir. Hayatı, yapay güneşi ayakta tutan sistemin merkezinde çalışan dahi bir mühendisle yolları kesiştiğinde tamamen değişir. Birbirlerinden uzak durmaları gerekirken, aralarında yasak ve yakıcı bir aşk doğar. Ancak genç mühendis, krallığın varlığını sarsacak korkunç bir gerçeği keşfeder. Gökyüzünde parlayan o kutsal güneş, bir mucize değildir. O; insanların zihinlerinden çalınan acılar, travmalar ve kabuslarla beslenen devasa bir makinedir. Gerçek ortaya çıktığında, inandıkları her şey yıkılır. Şimdi önlerinde imkânsız bir seçim vardır: Sahte mutlulukla aydınlanan kusursuz bir dünya mı, yoksa acılarla dolu ama gerçek bir özgürlük mü? Şehrin altındaki karanlık harabelerde yaşayan direnişçilerle birlikte, güneşi söndürmek için ölümcül bir mücadeleye girişirler. Fakat makine yok edildiği anda, yıllardır bastırılan tüm acılar insanların zihinlerine geri dönecek ve krallık geri dönüşü olmayan bir kaosa sürüklenecektir. Işığın kutsal sayıldığı bir dünyada, iki genç âşık gerçeği seçmeye cesaret edebilecek mi? Çünkü bazen insanı insan yapan şey mutluluk değil, acılarıdır.

Vespera’da duygular hastalık, hissetmek ise suçtu. On sekiz yaşındaki Valentina Velez, herkes gibi ilaçlarını alıp Konsey’in kurallarına uyuyordu. Ta ki ilaçlar etkisini kaybedene ve yıllardır silindiğini sandığı duygular geri dönene kadar. Valentina’nın farklılığı fark edildiğinde, Konsey’in en seçkin askerlerinden Kael Arden onu yakalamakla görevlendirilir. Fakat ikisinin de unuttuğu geçmiş, onları düşman olmaktan çok daha tehlikeli bir bağla birbirine bağlamaktadır. Hissetmenin suç olduğu bir dünyada, o hâlâ hissediyordu.

Bilim insanlığın doğayı anlaması için doğmuştu. Başlangıçta böyleydi ama zamanla insanoğlu daha fazlasını keşfetti. Büyülü gerçeklerin aslında bilimle olağanlaştığını, kaybettikleri düzeni yeniden kurabileceklerini sandılar.Fakat insan, anlamaya başladığı her şeyi kontrol etmek istedi. Doğanın sırlarını çözmek yetmedi; kendi sınırlarını da yeniden yazmak istedi. İyi olan her şeyi kararttı, kendisi için uygun olanı beyaz ilan etti. Çünkü bazen en büyük karanlık, kendisini aydınlık sanarak büyürdü. Kızıl Nodus, insanlığın kusurlarını yok etme fikriyle doğdu. Ancak kusursuz bir insan yaratmaya çalışırken, geriye insanlığın kendisinden ne kalacağını hiç sorgulamadı.

Zaman her şeyin ilacı olarak bilinir. Ancak her ilaç gibi bu ilacın da içileceği zamanı kendi belirler ... Annesini kaybeden Karmen birden bire kendisini öldüğünü zanettiği anneannesinin evinde bulur. Annesinden ona kalan gizemli kitap türlü bilmecelerle onu zamanı düzeltmek için geçmişe götürür. Hayatı yeterince karmaşık olan Karmen onu geçmişe götüren kitapla daha da karmaşık olur. Biz ayrı dünyaların değil,ayrı zamanların insanlarıydık...

Selam dostlar bu kitapta projeck serisi hakkında kısa bilgiler yazacam bilmeniz gerekenler şimdilik bunlar

Ölüm onların yaşamıydı. Dört kızın kaderi aynıydı; ruhları farklıydı. Doğdukları gün, ölüm kapılarını aynı anda çaldı ve onları hayatta tutan nefes aynı kişiden geldi. Yaşamlarıysa yirmi yıl sürecek bir emanetten ibaretti. O yirmi yıl dolduğunda gözlerini başka bir dünyada açtılar: ırkların, büyülerin, krallıkların ve savaşların hüküm sürdüğü Ophidya’da. Evlerine dönebilmek için kadim bir bilmeceyi çözmeleri ve adı konmamış bir görevi tamamlamaları gerekecek. Girdikleri Akademi’nin taş duvarları arasında dostluklar kuracak, aşkı bulacak ve en az büyüler kadar tehlikeli düşmanlar edinecekler. Çünkü bu dünyada her seçim bir büyü, her sır bir silah, her kalp bir savaş alanıydı. Onlar için Ophidya’daki yaşam ölümden zor olacaktı. “Ölümü karanlık son değildi sadece karanlık yaşama açılan bir kapıydı.”

Bazen birinin kalbini kırmak, sanılanın aksine çok büyük sonuçlar doğurabilir. O kadar büyük sonuçlar doğurabilir ki tüm dünyanın düzeni baştan yazılabilir. Bizim de kaderimiz baştan yazılmıştı. Hepimiz belirli bir rolle ve duygularla doğuyor, aksinin dışına çıktığımızda başımıza ne geleceğini düşünmekten bile korkuyorduk. Yüz yıllardır devam eden bu sistemi nasıl değiştirecektik? "Acı çekiyorum, gururum zedeleniyor. Sanki eklemlerimde birer ip parçası varmışsacına kontrol ediliyordum biri tarafından. Derhal bir şeyler yapmalıyım. Ama bunu tek başıma yapamam."

Türkiye’nin en karanlık köşelerinde, sadece kadınların yetiştirildiği bir tesis: G.R.A.N.T. Ve onun gölgesinde, erkek ajanların eğitildiği V.D.İ.A. Devletin en sadık ajanları burada doğdu. Şimdi ise hepsi sisteme karşı silahlanıyor. Kod adı Kara Mamba… G.R.A.N.T.’ta eğitildi. Ölüm onunla konuşur, kan onunla akar. Halk onu bir seri katil sanıyor. Oysa onun savaşı kişisel değil, ilkesel. Adaletin tek adresi vicdanı. Haktan Ulu Turan, V.D.İ.A.’nın en zeki, en disiplinli ajanıydı. Ama sistemin çürüdüğünü gördü. Artık onun da hedefi hükümetin kendisi. İki farklı tesis, iki farklı eğitim… Ama aynı karanlığa karşı açılmış iki ayrı cephe. Ve bu savaşta, düşman belirsiz; gerçek, ölümcül. Kara Mamba, distopik bir Türkiye’de ihanet, geçmiş, vicdan ve kanla örülü nefes kesici bir gerilim. Yılanın ısırığı değil, gözlerinin bakışı öldürür. Kara Mamba; "Ben kurban seçmem. Hayatta kalanlar seçildiğini bilir." Haktan Ulu Turan; "Öfkeyle öldürmedim. Ama hepsini hesaba kattım." Hükümete karşı isyan temalı: “Devlet gölgeyle savaşır sandık. Meğer gölgeymiş zaten.”

Kravatus, baskının, gücün, inancın ve özgürlüğün sınırlarını sorgulayan epik bir distopya. Her sayfasında okuyucuyu daha karanlık bir dünyanın içine çekerken tek bir soruyu akıllara kazıyor: İtaat etmek gerçekten erdem midir, yoksa insanı köleleştiren en büyük yalan mı? Çünkü bazen bir devrimin başlangıcı… sadece çözülmüş bir kravattır. "Bu bir hikaye değil, bu bir kayıt... Benim felsefemin kaydı."

Kaitlyn 20 yaşında güzel bir kızdı. Hep güler yüzlüydü ve güldüğünde açık yeşil gözleri parlardı. İnsanların düşüncelerinin kısıtlandığı bu dünyada, hayal kurulamaz, hissedilmez ve hatıralar silinirdi bunu az çok biliyordu. Ama o buna rağmen bazılarının özeneceği bazılarının şaşıracağı ve çoğunun da yargılayacağını bilmesine rağmen gülümserdi. Yaşamanın amaçsızlığını biliyor ve bu amaçsızlıkta somurtmaya değmez diyordu. Belki de somurtacağı bir şey yaşamamıştır. Ya da... Hatırlamıyordur...

Katerine çamurun içinde bulunduğunda hiçbir şey hatırlamıyordu. Ve sadece birkaç gün sonra hiçbir şey hatırlayamadığı o günlere dönmek için yalvaracağını bilmiyordu.

Karanlık bazen bir insan gibi görünür. Ve bazı yasaklar, kalbin önünde duramaz. İki farklı dünya. İmkânsız bir bağ. Ve her şeyi değiştirecek bir seçim…

Artık modern zamanın bir parçası değildi. Sanki görünmez bir el, onu çağın ince camından tutup çekmiş; gürültülü ekranların, floresan ışıkların ve plastik kokulu dünyanın dışına fırlatmıştı. Ardında kalan hayat bir rüya kadar uzak, bir nabız kadar silikti artık. Çıplak ayaklarının altında uzanan halı, yalnızca bir halı değildi. Kalın İran yününden dokunmuş kırmızı lifler, yüzyılların sessizliğini emmiş gibiydi. Koyu lacivert ve altın ipliklerle işlenmiş sarmaşık desenleri, parmaklarının altında kıpırdanıyor; sanki ona eski bir dili, unutulmuş bir yemini hatırlatmaya çalışıyordu. Yünün sıcaklığı tenine işlerken, İsolde ilk kez gerçekten bir yere bastığını hissetti. Modern dünyanın pürüzsüz yüzeyleri hiçbir zaman bu kadar gerçek olmamıştı.

Merhaba, Kitabım fantastik–distopik türde, özgün bir evren ve mitoloji üzerine kurulu. Hikâyede bazı insanlar gizemli biçimde kaçırılarak yapay bir evrene götürülür. Bu evrene geçen herkes, dünyadaki insanların hafızasından tamamen silinir. Kaçırılanların ruhları, kimliklerini ve tüm bilgilerini barındıran büyüyle mühürlenmiş kavanozlara hapsedilmiştir. Bu kavanozlar yalnızca güçlü bir büyüyle, belirli kurallar çerçevesinde açılabilir. Ana karakter, kendi kavanozunun çatlamasıyla bu evrenden kaçmayı başarır ve bunun bir kurtuluş olduğunu düşünür. Ancak çatlayan bir kavanoz, özgürlük değil; yavaş bir yok oluşun başlangıcıdır. Karakter dünyaya döndükten sonra zamanla bedensel ve zihinsel yan etkiler yaşamaya başlar: baş dönmeleri, mide bulantıları, fiziksel silikleşme ve açıklanamayan değişimler… Arafta kalmış gibi, iki evren arasında sıkıştığını fark eder. Bu süreçte, kendisi gibi kaçmayı başarmış başka insanlarla tanışır. Ancak onların durumu farklıdır; kavanozları çatlamamış, bir cadının yardımıyla büyü yoluyla açılmıştır. Bu fark, ana karakterin kaderini ve hayatta kalma ihtimalini sorgulamasına neden olur. Paylaşılma tarihi~24.04.2025

Güç… bazen bir armağan değildir. Bazen bir lanettir. Siren ona Tanrı tarafından bahşedilen gücü yüzünden yıllarca bir kafeste tutulup işkenceye maruz kalmasına rağmen hayatta kalmayı başarmıştı. Çünkü insanlar onun yeteneğini bir Lütuf olarak değil, kullanılacak bir araç olarak görüyordu. Ta ki yolu Romanov İmparatorluğu ile kesişene kadar… Sargun Rostislav Romanov. Bir imparator. Bir stratejist. Ve insanların zayıflıklarını okumakta ustalaşmış bir adam. Romanov’un dünyasında sadakat kanla ölçülür, ihanet ise ölümle. Siren ise tam ortasında kaldığı bu karanlık oyunda hem gücünü saklamak hem de hayatta kalmak zorundadır. Ancak bazı sırlar sonsuza kadar saklanamaz. Ve bazı oyunlar… başladığında geri dönüş yoktur. Arenalar hazırlanıyor. Yeminler ediliyor. Maskeler takılıyor. Ama herkesin unuttuğu bir şey var: Korku bazen bir son değildir. Bazen… bir çağrıdır.

"Bazı sırlar toprağın altına gömülmez. Sadece gözlerine bakacakları anı beklerler." Cinayet Büro`nun buz gibi soğuk, kuralları kendi yazan başkomiseri Ayris Kutara için ölüm, normal insanların korktuğu bir son değil, her gün adım attığı, öfkeli ve acımasız bir tangodur. O sadece işlenen cinayetleri çözmez. O, yaşayanların göremediği fısıltıları duyar, öfkeli ruhlarla yüzleşir ve onları kendi tehlikeli yöntemleriyle ait oldukları yere yollar. Zayıflığa yer olmayan, kusursuz bir kontrolle inşa ettiği bu yalnız dünyada, çözemediği tek bir dava vardır: Yıllar önce gözlerinin önünde bir hiçliğe sürüklenen annesinin asla bulamadığı, kayıp ruhu. Ayris`in aşılmaz sandığı buzdan duvarları, karanlık bir geçmişi sırtlanmış, gizemli bir adamın hayatına aniden dâhil olmasıyla çatırdamaya başlar. Bu adam sadece zihnindeki şeytanlarla değil, Ayris`in yıllarca sakladığı kimliğiyle de yüzleşmeye kararlıdır. İki dünya arasındaki eşik sarsılırken, Ayris`in annesini ruhunu bulmak için atacağı son adım, aslında kıyametin kapılarını aralayacaktır. Peki sen, ölümle dans etmeye hazır mısın? (Yazar Notu: Berzah serisinin birinci kitabı tamamlanmıştır. Bu Platformda bölümler hâlinde, düzenli olarak yüklenecektir.)

EN KISA ZAMANDA EKLEYECEĞİM

Belki herkesden nefret eden biri vardı, yada birileri. Ama herkes birinden nefret edebilir mi? Belki evet Belki bir lanet Belki de nefret Ama kim doğdu doğalı nefret edilecek kadar günah işlemiş olabilir ki? Deniz Ağcan herkes tarafından nefret edilen bir lise öğrencisidir. Herkesin ona nefret kusmasından bıkar ve hayatına son vermeye karar verir, atlar atlamasına bir çatıdan ama gözlerini tanımadığı üç adamın yanında açar. Bu adamalar ondan nefret etmiyordur hatta biri ona ilgilidir. Hissiz, adı sanı olmayan sarı gözlü eşsiz biri, ama günlerden bir gün Deniz Ağcan nefretinin yapay olduğunu öğrenir, nefreti yapaydır. Kimin yaptığını öğrenince yıkılır, kumar masasına oturmaya karar verir ve ortaya koyabileceği tek bahis hayatıdır. KİTAP ŞARKISI :-: BELKİ ODA ÜZGÜNDÜR (Anıl Emre Daldal) Deniz Ağcan`ın şarkısı ; Güneş - Suçlarlarımdan biri Yağız Eren Karakan`ın şarkısı ; Agoni - Gerçekten

Asena geçmişini hatırlamak için çıktığı yolda kendini sadece suçluların bulunduğu Küller Sarayı`nda bulur. Asena saraydan çıkmaya ve geçmişin gizemlerini çözmeye çalışırken öldü bildiği abisi ve birlikte cinayet işediği çocukluk arkadaşını görmesiyle her şey sarpa sarar. Asena, aslında sarayın geçmişine açılan bir kapı olduğunu anlamasıyla büyük bir çıkmaza girer. Onun için tek bir doğru yol vardır. Atlas Arın Akay. Asena`nın artık bir amacı daha vardır: hükümeti kuklaya çeviren bu sistemi çökertmek. Yavaş yavaş geçmişini de hatırlayan Asena, bu psikolojik çöküşün içerisinde saraydan çıkmayı başarabilecek miydi? UYARI: Kitapta şiddet, vahşet, kan, gibi tetikleyici unsurlar; az da olsa argo ve küfür bulunmaktadır. Not: Kitabın tüm hakları bana aittir. Herhangi bir hak ihlalinde yasal yola başvuracağım.

Bir metroda uyandılar. Nasıl geldiklerini hatırlamıyor, nereye gittiklerini bilmiyorlardı. Tek bildikleri birbirlerine sahip olduklarıydı. Ama birbirlerine güvenmek yaptıkları en büyük hata olabilirdi. Her durak yeni bir kuralla, yen bir tehditle ve cevaplardan çok daha fazla soruyla geliyordu. Onlar doğru görünmeye çalışan yanlış yerlerdi. Treni kaçırmak göze alınabilecek bir risk değildi.

LİSE GÜNLÜKLERİ I: ZOMBİ SEVGİLİM Dışarıdaki dünyada nefes alan her şey bir hedefti; ta ki o hedef, avcısının gözlerine bakana dek. Kendi bedeni adım adım karanlık bir krallığa dönüşürken Lydia, onu yok etmek için eğitilmiş acımasız bir namlunun ucunda insanlığının son kırıntılarına tutunmaya çalışıyor. Peki, asıl tehlike dışarıda parçalanan dünya mı, yoksa derisinin altında usulca yayılan o siyah zehir mi? Bir tetiği çeken parmak, namlunun ucundaki `canavara` aşık olduğunda... avlanan kim olacak? Tür: Genç Kurgu / Zombi / Askeri / Karanlık Romantizm Tema: İmkansız Aşk, Psikolojik Gerilim, Hayatta Kalma

"Küllerinden doğacak bir dünyanın kahramanları olacağımızı sanıyorduk... Ta ki o kan kokan, paslı Akademi`ye uyanana kadar." Yıl 2026. Nükleer kıyamet gökyüzünü yırtarken, insanlığın kusursuz genetiğe sahip 250 genci "Gümüş Protokol" yalanıyla yeraltına indirildi. Amaç, 500 yıllık bir uykunun ardından yeryüzüne çıkıp medeniyeti yeniden inşa etmeleriydi. Ancak 2526 yılına uyandıklarında, gerçek cehennemle yüzleştiler. Dışarısı ölümcül radyasyonun ve çorak toprakların hüküm sürdüğü bir mezarlıktı. Hayatta kalanlar ise insanlıklarını çoktan kaybetmiş; duvarların ardında "Sürü" psikolojisiyle hareket eden, kana susamış ve mutasyona uğramış acımasız elitlere, yani Alfalara dönüşmüştü. Ve Gümüş Protokol`ün çocukları birer kurtarıcı değil, bu vahşi Yeni Dünya`nın hastalıklı kanını temizlemek için dondurulmuş paha biçilemez "kölelerdi". Eski Dünya`nın gençleri, kendilerini ölümcül bir hiyerarşinin, akran zorbalığının ve vahşi kuralların işlediği karanlık bir Akademi`nin ortasında bulur. Radyasyonlu maden ocaklarında çürümekten kurtulmanın tek bir yolu vardır: Akademi`nin en üst düzey, en tehlikeli liderlerine safkan genetik bir kaynak olarak "mühürlenmek". Bu bir aşk veya evlilik değil; kanla yazılmış, psikolojik bir hayatta kalma anlaşmasıdır. Gündüzleri kana susamış muhafızların ve toksik bir liderin gölgesinde hayatta kalmaya çalışan gençler, geceleri eski dünyadan kalma kırık bir tabletin ekranında kimliklerini gizleyerek fısıldaşır. Texting mesajlarının arasına gizlenmiş şifreler, büyük bir isyanın kıvılcımını taşımaktadır. Bizi gerçekten yaşatmak için mi kurtardılar? Yoksa kendi cehennemlerine kurban etmek için mi? Hayatta kalmak için kuralları yık. Sürüyü alt et. Ve ne pahasına olursa olsun, seni esir alan o karanlığa aşık olma. Yazan: Metin Can Tığlı Kategoriler: Distopya, Psikolojik Gerilim, Karanlık Akademi (Genç Kurgu), Hayatta Kalma, Karanlık Romantizm

Gece için sadece yıldızlar vardı ve tek gerçeklikti... Ta ki Asır ile tanışana kadar. Asır artık Gece’nın zaafıydı ve zaaflar yok olmaya mahkumdu. Ama bu hikayede yok olan muhtemelen zaaf değil de Gece olabilir miydi? Sene 2078. Tüm dünya bilim ve teknolojiyle gelişmiş durumda. Ama gelişmek her zaman iyiliklere yol açmazdı. Tüm dünyayı dahiliğiyle tir tir titreten Güneş bu yeni dünyanın hükümdarı ve yeni başlangıcın lideriydi. Gece ise Güneş`, yutan ve onun tahtta olmasını sağlayan kalbin sahibiydi... Bu hikaye distopya/bilimkurgu olup sizi kendisine çekecek. Bunların yanı sıra ihanet kız kardeş bağları vve kaçınılmaz aşk bu inanılmaz serüvende size eşlik edecek. YENİ DÜNYA VE TEK TAHT. TAHTTA GÜNEŞ VAR AMA ONUN BEYNİ GECENİN KALBİNDE OLDUĞU SÜRECE GERÇEK TAHT SAHİBİ DİYE BİR ŞEY YOK