Astoria serisinin birinci kitabıdır. ××× `Tanrıların sesi` denirdi ona; peki ya tanrılar sustuğunda?

4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral`ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü`nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

Kimse masum değil…

Hasat Dolunayı - Harvest Moon (...) Binlerce, yüzyıllarca yaşayan Vladimir; en eski dostu Vlad Dracula`nın gözlerinin önünde yavaşça kendini kaybetmesini izliyordu. Artık fazlasıyla yaşlanmış olan Dracula`nın artık yataktan kalkacak hali kalmamıştı. Vladimir dostunun takati kalmamasına rağmen son fısıltılarını duydu: "Benim yerime geç Crimson... Bu aç hayvanları zaptedebilecek tek kişi sensin. Kraliçeni bul ve tahtının başına geç..." (...) Jarren için bu Hasat Dolunayı, hayatının en büyük sınavıydı. Sürünün genç Alfasının, krallara layık o mavi tören kıyafetleri içinde, halkının geleceğini belirleyecek olan o kutsal "Dönüşüm ve Eş Seçimi" ayinine liderlik etmesi gerekiyordu. Ancak gökyüzü kana bulanırken, sınırlarına dayanan vahşi yaratıkların hırıltısı tören ezgilerini bastırdı. Jarren, hem kendi kaderindeki eşi bulmak hem de soyunu bu yeni tehdide karşı korumak zorundaydı. Karşısına çıkan yeni Crimson Kral Vladimir, ya onun bu kutsal gecesini mahvedecek ezeli bir düşman ya da sürüsünün hayatta kalmasını sağlayacak tehlikeli bir müttefik olacaktı.

İncelikle rivayet edilmiş kutsal kitaptan bir adam cümleler okurdu. Kadın adamı dinler ve iman ederdi. Adamın sözcüklerinin kıyısına köşesine kıvrılır, uyuklardı. "Biraz daha dinlemek istiyorum." Kadın, mahmur sesiyle mırıldandı. Adamın gözlerinden inci taneleri gibi dökülen merhamet, kadının yanaklarındaki çukurda birikmeye başladı; ona kıyamıyordu. "Uykun geliyor, Eslem." Kadın, küçük bir kız çocuğu gibi dudaklarını büktü. Adam, o dudaklara buse kondurdu. Kaderleri, pembe bir alın yazısı gibi gözüküyordu. Fakat kaderlerini yazan kalem tükenmişti. Yarım kalan kaderlerini adam ısrarla yazma çalıştı. "Bu evren ve hayat sen varsın diye var. Eğer yoksan yok." Kadın bir aynayla anlaştı; ruhunu sattı. Adam, açık artırmaya çıkmış bu ruhun peşine düştü. İşte bu noktada kaleme mürekkep doldurdu. Yazdı... Yazdı... Ve kadını sevdi.

🦇 Amansız bir takibin sonunda, kardeşinin izini sürerken kendisini doğanın kalbinde saklı, gizemli bir mağarada bulan bir kızın hikayesi. Etrafı, Hera`nın "Aura" adını verdiği büyüleyici çiçeklerle çevrili bu mağara, aslında bildiğimiz dünyaya ait değildir. Mağaranın derinliklerine doğru atılan her adım, sonsuz bir karanlığa ve çarpık bir gerçekliğin hüküm sürdüğü gizli bir şehre açılmaktadır. Burası, insan mantığının sınırlarını zorlayan, kadim ve tekinsiz varlıkların meskenidir. Bembeyaz yüzleri, deri altından fışkıran siyah damarları ve hipnotik bir şekilde renk değiştiren gözleriyle bu varlıklar, kahramanımızı bir yabancı değil, bir av olarak karşılar. Zihni, gördüklerinin bir sanrı olduğuna dair kendini ikna etmeye çalışsa da, o buz gibi bakışların tek bir noktaya, kendi şah damarına kilitlendiğini fark ettiğinde artık çok geçtir. 🦇 Hikaye devam ediyor...

Gözleri gökle buluştuğunda yaşam, dansı rüzgarla harmanlandığında yıkım getirecek. Sizin nefretiniz, onun zaferine dönüşecek. Sudan uzak dur. Rüzgara kapılma. Kayıp ruh aradığını buluncaya kadar sonsuz döngünün içindeki yaşam devam edecek. -Yaşamın Kehaneti, sayfa üç.

Bir sabah büyük bir heyecanla kilometrelerce yolu aşarak arkeoloji kazısına gittim. Meğerse o heyecanım, beni oraya çeken ruhum yüzündenmiş. Orada hiç bilmediğim o evrene açılan bir kapının aralanacağını bilseydim, yine de gider miydim? Eğer o kapının beni kaçırıldığım hayatıma götüreceğini, orada ailemi, ırkımı ve aynı doğanımı bulacağımı bilseydim, yine de gider miydim? Günlerce bunu düşündüm ama artık geri dönüş yoktu. Dünya ardımda kalmıştı. Burada yaşayacak, buraya ayak uyduracaktım çünkü ait olduğum yer burasıydı. Aslında büyük bir sorunum vardı. Buranın Yöneticileri, doğduğum anda beni öldürmek istemişti. Ve hâlâ istiyorlardı. Aynı doğanımla yan yana olduğumda daha da güçlenen büyüm, onların varlığını tehdit ediyordu.

"Sevgili Veronica, cadıların ne kadar tehlikeli olduğunu defalarca anlattığımı düşünüyorum. Ancak bu şekilde sürekli sorgulaman... " Bayan Perser`in şüpheci bakışları üzerimden hiç ayrılmıyordu. Rahatsız edici. Bu seferlik onun dediğini kabul etmek durumundayım. "Bayan Perser, haklısınız. Sanırım aklım karışmış. Bana doğru yolu gösterdiniz. Minnettarım."

Kilitli Ev Dilarwen ( Nebahat Dilara Demirci) 🔑🔑🔑🔑 Bu hikâye tek bir sona doğru yürümüyor. Her sayfa seni kaçınılmaz bir finale yaklaştırırken, aynı anda senden bir şey istiyor: Karar vermeni. Çünkü bu kitap, yalnızca okunmak için değil, seçilmek için yazıldı. Hikâye ilerledikçe bütün yollar aynı noktaya varıyor. Ama o noktadan sonra yollar çatallanıyor. Gerçek bükülüyor, karanlık sızıyor, hayal kapıyı aralıyor ya da akıl iz sürmeye başlıyor. Aynı hikâye, dört ayrı sonla tamamlanıyor. Bilim kurgu, korku, fantastik ve polisiye… Hiçbiri birbirinden kopuk değil. Hiçbiri diğerinden daha “doğru” değil. Seçeceğin final, yalnızca hikâyenin nasıl biteceğini belirlemeyecek. Senin neye inanmayı seçtiğini de gösterecek. Akla mı güveneceksin, korkuyla mı yüzleşeceksin, düş gücüne mi teslim olacaksın yoksa gerçeğin peşinden mi gideceksin? Bu kitap sana bir son sunmaz. Sana bir ihtimal sunar. Ve sonunda, elinde tuttuğun şey okuduğun bir kitaptan çok verdiğin bir karar olacaktır. Hazır mısın?

Bazı hikâyeler eksik anlatılır… Bazıları ise bilinçli olarak unutturulur. Pandora’nın hikâyesi de onlardan biri. Aysuda, geçmişine ait olduğunu sandığı bir bağın peşinden giderken, kendini insanlık tarihinin en derin ve en tehlikeli sırrının içinde bulur. Artık bu yolculuk sadece bir arayış değildir… Bu, gerçekliğin kendisiyle yüzleşme hikâyesidir. Yüzyıllar boyunca felaketlerin kaynağı olarak suçlanan bir isim… Ama ya gerçek hiç anlatıldığı gibi değilse? Aysuda, evrenin sandığından çok daha canlı bir hafızaya sahip olduğunu keşfettikçe; tanrılar, mitler ve kadim düzen sarsılmaya başlar. Her cevap, yeni bir soruyu doğurur: Gerçek ortaya çıkarsa, bu dünya ayakta kalabilir mi? Dostluklar sorgulanır. Kimlikler parçalanır. Ve geçmiş… sandığımızdan çok daha yakın bir yerde bekler. Pandora II – Olympos’un Kalbi, mitoloji ile felsefeyi iç içe geçirirken; unutulmuş bir hakikatin, sessiz ama sarsıcı yükselişini anlatıyor. Bu sadece bir devam kitabı değil… Pandora – Okyanusun Kalbi ile başlayan yolculuğun derinleştiği, soruların çoğaldığı ve cevapların tehlikeli hâle geldiği bir kırılma noktası. Çünkü bazı kapılar açıldığında içinden kötülük değil… hakikat çıkar. Ve bazen en büyük devrim, sadece hatırlamaktır.

Güzelliğiyle büyüleyen, dokunduğu her kaderi paramparça eden bir efsane… Okyanusun Kalbi. Ya da kadim adıyla Mavi Elmas. Bu roman, yalnızca lanetli bir mücevherin hikâyesini değil; tanrıların oyunlarıyla şekillenen insan kaderini anlatıyor. Tarih boyunca el değiştiren Mavi Elmas; Hindistan’daki kutsal Buda heykelinden, Marie Antoinette’in trajedisine, Osmanlı saraylarının gizli kasalarına uzanan karanlık bir yolculuğun merkezinde duruyor. Onu taşıyan herkesin kaderi değişiyor, çoğu zaman yıkımla sonuçlanıyor. Ancak bu efsanenin kökleri tarihten de eski… Olympos’ta başlayan tanrısal rekabet, insanlığın kaderini dört elementle mühürlüyor: Su, Ateş, Toprak, Hava. Zeus’un iradesiyle seçilen kutsal bakireler, insanlığa son bir şans mı sunuyor, yoksa kaçınılmaz bir laneti mi? Ve şimdi… Aysuda’nın yolu bu kadim lanetin tam ortasına düşüyor. Pandora – Okyanusun Kalbi, mitolojiyle tarihi, kehanetle kaderi, güçle bedeli iç içe geçiren sürükleyici bir anlatı sunuyor. Tanrıların armağanı ile laneti arasındaki ince çizgide, geçmişle gelecek yeniden şekilleniyor. Çünkü bazı efsaneler gömülmez. Sadece doğru zamanı bekler.

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

Bir madalyon Nesiller boyunca süren bir lanet Ve zamanı önemsiz kılan aşklar. Her nesilde bir kız, 22 yaşında madalyonun çağrısını duyar ve kaderindeki aşkı bulmak için bu çağrıyı takip eder. Sonra her şey değişir. Zaman kırılır ve genç kız kendisini hiç bilmediği yabancı bir çağda, yabancı topraklarda bulur. Her sezon farklı okunabilir. Ama tüm yollar sonunda aynı madalyona çıkar… Her sezon başka bir zaman, her aşk başka bir imkânsızlık. Ama hepsinin tek bir ortak noktası var: Madalyonun kaderinden kaçamazsın.

Bencillikler ve şahsiyetler arasında savaşlarla ve felaketlerle yüzleşen Edo`nun tarihi yıkımı, insanın en aşağı olduğu anda belirmişti. Karalar çöktü, dağlar yükseldi, kıtalar battı ve yalnızlaştı. Bu yalnızlığın derinliği ile yüzleşmek zorunda kaldılar. Haysiyet ve gururun irdelediği köhne bir diyar, kimseye yürünecek bir yol sunmamıştı. İnsan evladı bir yol aradı, hem kendini yüceltmek hem de iyi olduğunu göstermek için. Fakat ardındaki felaket, bu ilelebet halinin yol açtığı özgüvendi. İnsan bekledi ve istedi. Fakat eline verilen, kuru topraklar, tabanı çatallaşmış nehirler ve ince dallar. Ellerinden çıkmamış gibi yaptıkları ölümler ve gelmeyecek günlerdi. İnsan arzuladı, arzuladıkça tanrıyla bir olduğunu zannetti. Göklere meydan okudu. Arşla eşit olmak istedi. Mükemmel bir kudrete sahip olmayı arzuladı. Lakin, kader kederlidir. Gözyaşı sığdır. İnsanın açlığı, yolunu daima lanetlerle çizmiştir. Doyumsuzluklarıyla kuruttukları bataklıklarda yetişir lotus çiçeği. Yaprakları ziftle siyahlaşmıştır. Yalnız çiçeğin yapraklarını acımasızca yolmuşlardır. Şimdi, göğsüne sonsuz hasretin bıçakları saplanacak. Ölülerin çığlıklarını duyacak, ellerini kürek kemiklerinde hissedecek. Ancak içine dikilmiş acının paslanmış lifleri, asla sökülmeyecek.

Karan kaçmayı seçmişti; Geçmişinden… Kendinden… Her şeyden… Asena ise asla kaçmazdı; Yüzleşir… Kırar… Gerekirse yok ederdi. Yan yana geldiklerinde tüm dengeler bozuldu; Çünkü biri yıkmayı biliyordu… Diğeri ise yıkılmamayı… İkisi de vazgeçmeyi bilmiyordu. İkisi de yanlış kişiydi… İkisi de tehlikeliydi… Ama asıl sorun bu değildi… Asıl sorun… Birbirlerinden uzak durmaları gerekirken, Bunu istememeleriydi…

Gelecek; İnsanların öğrenmek için her yola başvurdukları, binlerce olasılık ve tahminlerin ötesindeki bilinmezliği ile var olan en büyük giz. Kafayı zaman ile bozmuş olanların en büyük savaşı ve en büyük düşmanı. Yalanlar ve yalancılar kaynayan dünyada, geleceğin soğuk yüzü; bir kötülükten çok daha fazlası, çok daha vahimiydi. Falcı için çığrından çıkan olaylar yaşamı daha da zor hâle getirirken, kendini hayatına yeni giren adamın amacını ve varlığını sorgularken bulur. Çevresinde dönen oyunlar ve görünmeyen yüzleri görmesi ile yeni bir bakış açısı kazanır. Sınırı olmayan karanlık, tüm varlığını hissettirken, sınırı olan birinin nereye kadar gideceğini merak eder. Bir falcının gözünden...

"Merhamet, cehennemde sadece bir intihar biçimidir." On sekiz yıl boyunca sahte bir hayatın içinde, sıradan bir insan olduğuna inandırılarak korunan Savannah, evrenin en dibine, Derinlik`e fırlatıldığında sarsıcı bir gerçekle yüzleşir: O bir kurban değil; evrenin kodlarını yazan Kozmik Mimar Lusifer`in oyununda, zamanı geldiğinde patlaması için tasarlanmış biyolojik bir "mayındır". Önünde tek bir kurtuluş yolu vardır: Kendi insanlığını, kendi elleriyle boğmak. 9 Kat 9 Dehşet Damarlarında kaynayan zehirli Siyah Kan ve bedenini saran sıvı-metal zırhıyla Savannah, acıyı bir silaha, kusurlarını ise mutlak bir vahşete dönüştürür. Çıktığı bu kanlı basamaklarda kendi kusursuz kopyasını delirtir, onu büyüten babasının anısını hiçliğe gömer ve cehennemin en karanlık varlıklarını dize getirir. Zihnindeki sesleri susturup saf bir psikopata dönüşürken, sadist ablası Blood Raina ile evrenin en zehirli ittifakını kurar. Şimdi, o kanlı obsidyen tahtın yeni sahibi o. Cennet`in steril kapılarını kırmaya, meleklerin kanatlarını kendi et tezgahlarında dikmeye hazırlanan, acımasız Cehennem Kraliçesi. Ancak tahtın soğukluğu tenine işlediğinde, karanlığın içinden o devasa, kozmik sır fısıldanacaktır: Lusifer kaçmadı. İpler kopmadı. Ve oyun bitmedi. Kuklanın kendi iplerini kestiğini sandığı an, asıl cehennemin başladığı andır.

Bir hikâye yarım bırakıldığında çürümeye başlar. Önce ayrıntılar silinir. Sonra insanlar. En sonunda da dünya. Noru bunun sadece bir kural olduğunu düşünüyordu. Ta ki yanlış bir kaderi değiştirene kadar. Şimdi yarım bırakılmış bir hikâyenin içinde sıkışmış durumda. Ve her geçen gün dünya biraz daha parçalanıyor. Ama onu en çok korkutan şey çürüyen şehirler değil. Onun yüzünden sevdiği kişiyi kaybeden çocuğun gözleri. Çünkü bazı hatalar düzeltilmez. Sadece bedeli ödenir.

Aylin Amansız`ın kayboluşunun ardından iki yıl geçmişti. Onun tek ve en yakın arkadaşı Batı Kaymakçı hayatına devam etmeye çalışırken, kendisini takip eden neşeli bir peri onu yuttu ve farklı bir diyarda geri tükürdü. Buraya ne ya da kim tarafından çağırıldığını bilmese de Batı`nın hedefi belliydi: Arkadaşının izlerini takip edecek ve halının altına süpürülmüş bir macerayı gün yüzüne çıkaracaktı. Depresif şövalyeler, kibirli büyücüler ve lanetlenmiş karanlık lordlar ise bu yolda karşılaşacağı şeylerden yalnızca birkaçıydı.

Vera sıradan bir üniversite öğrencisi olduğunu düşünüyordu. Ta ki geceleri gördüğü taş koridorlar, zihninde yankılanan fısıltılar ve defterine istemsizce çizdiği semboller hayatını parçalamaya başlayana kadar. Yüzyıllardır varlığı kanıtlanamayan, haritalarda yeri bulunamayan ve hakkında konuşan insanların kaybolduğu söylenen gizemli bir tapınak... Ama Vera`nın görmeye başladığı şeyler bir tesadüf değildir. Çünkü eski yazıtlara göre kapıyı yalnızca "çağrılanlar" görebilir. Gerçek ile kâbus arasındaki sınır silinirken Vera kendini; sırlarla dolu bir araştırmanın, kayıp insanların ve geçmişten gelen karanlık bir gücün tam ortasında bulur. Ve bazı insanlar onu korumaya çalışırken... Bazıları kapı açıldığında Vera`yı geri alamayacaklarını çoktan biliyordur. Çünkü Astra Veyl`de unutulan hiçbir şey gerçekten kaybolmaz. •geçmişi keşfetmek cesaret ister. Ama asıl cesaret, kim olduğunu hatırlamaktır.

Kader Madalyonu: Orkide`nin devam kitabıdır. "Bugün doğum günüm. Balo salonuna hazırlanıyor olmam gerekirken... Türkiye`de, tanımadığım bir parkta uyanıyorum. Ve herkes bana deliymişim gibi bakıyor." İngiltere`nin aristokrat dünyasında büyüyen Violet C. Williams, 22. yaş gününde hayatını değiştirecek bir sırra uyanır: Ailelerindeki kadınları etkileyen eski bir lanet, onu kendi zamanından koparıp 21. yüzyıla Türkiye`ye savurmuştur. Modern dünyanın karmaşası, ışıkları, sesleri ve insanları Violet`in alıştığı her şeyin karşısındadır. Onun için her şey yeni. Atlar tarafından çekilmeyen, kendi kendine giden arabalar. Çok yüksek katlı binalar. Tuhaf moda. Kaba insanlar. Toplu taşıma araçları. İşlerini onun için halleden hizmetlilerinin olmaması... Korseli elbiselerden kot pantolonlara, mum ışığından elektrikli aletlere, çay saatlerinden market kuyruklarına... Violet`in yeni hayatı, geçmişin zarafetiyle bugünün kaosu arasında sıkışıp kalır. Kendi zamanına dönmenin yollarını ararken Defne Teyze ve sivri dilli kızı Devin ile yeni bir hayata tutunmaya çalışır. Gelenek ve teknoloji, nezaket ve alaycılık, geçmiş ve gelecek arasında sıkışmışken Violet`in aklındaki tek soru şudur: "Evime dönmenin bir yolunu bulana kadar bu zamanın tadını birlikte çıkaralım mı?" Ve sonra Kaan çıkar karşısına. İlk başta yalnızca yardım etmek isteyen bir yabancıdır... ama zamanla Violet`in yeni çağdaki kalp atışı hâline gelir. Modern çağı ondan öğrenir ve onun rehberliğinde uyum sağlamaya başlar. Zamanda yolculuk, aile sırları ve kaçınılmaz bir aşk... Genç bir leydi tüm bunlarla nasıl başa çıkacak? İlk Bölüm Wattpad Yayın Tarihi: 28.07.2024

Özel Fantastik Kadim Kolyeler Evreni Sizin Ufkunuzu Açacak Bir Diyara Sürükleyen Mükemmel Bir Eserdir...

İnsan hayatı bozuk para gibidir. Bozuklukların ismi de buradan gelir. Bozukluklar, insan ölüleridir. En korkuncu ise yaşayan bozukluklardır. Avcı ile yaşamaya çalışan bir bozukluğun kendilerini bulma arayışı. Lale ve Dem`in yavaş yavaş dost olma hikayesi.

Lisa Allen, kendini bildi bileli kontrol edemediği dokunuşlarının, insanlara zarar veren gücünün, yıllardır çözümünü aradığı sorununun bir hastalık değil; tüm dengeleri alt üst edecek bir yetenek olduğunu öğrendiğinde hayatı tamamen değişecektir. İhanetle sarsıldığı bir gecede, annesinin yıllardır sakladığı gerçek de ortaya çıkar; Daha bebekken terk ettiğini sandığı babası, aslında Rahlia`nın kralıdır ve Lisa, insanlarla birlikte yaşaması bile yasak olan Bekçi Irkı`nın melez varisidir. Kırılan kalbi ve yeni kimliği arasında sıkışıp kalmış olan Lisa, kendi gücünü keşfetmek için bilinmeyen bir diyara adım atarken; yıllardır saklanan sırlarla, karanlık bir ırkla ve doğuştan bağlı olduğu bir kaderle sınanacaktır. Bir melezin varlığı, lanet midir yoksa bir mucize mi? Peki ya... İki melezin varlığı?