“Ben bir doktordum,amacım kimseyi yaralamak olamazdı ama hak ederlerse delik deşik ederdim” Karaca Ada Demir “Herkes bilirdiki ben boş atmazdım,vurduğumu öldürürdüm” Karan Alp Tunahan Karan Alp’in onun yerine geçmek isteyen kardeşinin adamları tarafından vurulduğu gün saklanmak için düşman ailenin eski malikanesine gidip ölmeyi bekler ancak beklemediği bir şekilde kardeşinden yediği kurşun ona ölümü değil hayatının dönüm noktasını getirir. Karan Alp’in buzdan olduğuna inandığı kalbi bir kadına tutulmuştur.

Aşkı hiç aramamış, hatta varlığına bile pek inanmamış iki insan... Zeynep ve Harun, üniversitenin ilk günlerinde yolları kesişen iki gençtir. Birbirlerinden nefret etmeleri için sayısız sebepleri varken, kader onları sürekli aynı yola sürükler. Tartışmalar, yanlış anlaşılmalar ve bitmek bilmeyen inatlaşmalar arasında geçen günler, zamanla yerini bambaşka duygulara bırakacaktır. Peki ya kalplerinin duvarlarını yıkabilecekler mi? Nefretle başlayan bu yolculukta dostluğa, dostluktan ise büyük bir aşka dönüşen hikâyelerine birlikte tanıklık etmeye hazır mısınız? İyi okumalar. 😊

Babası tarafından hiç sevgi görmemiş ve sürekli annesinin ölümü ile suçlanan Melis Öz. Hayatında neredeyse hiç sevgi görmeyen Melis, babasıyla her gün kavga eden hiç evde durmayan bir yaptığı bir yaptığını tutmayan Mert ile tanışır. Sonlarının ne olacağı bilinmese de sürekli birbirleriyle uğraşırlar. Bu uğraşmalar yavaş yavaş aşka dönüşse de bunu kabul etmezler. Hadi sen de Melis ve Mert`in hikayesini oku.

Herkes bir hikâye anlattı… Ama kimse gerçeği söylemedi. Saklanan sırlar, tutulmayan sözler ve yarım kalan duygular gün yüzüne çıkarken herkes kendi sınavını verecek. Çünkü bazı hikâyelerin sonunu aşk değil, sadakat yazar.

Yaşadıklarından sonra sadece sessizlik isteyen felaket büyücüsü Elaris huzura kavuşmuşken ona gelen insanla birlikte aslında sıkıldığını fark eder ve biraz eğlenmek için insanlığa bakmaya karar verir. Sıkıldığım için yazıyorum bırakma ihtimalim var. Deneyimim yok zaten.

Bizi kader ayırdı nefret birleştirdi… “Çünkü ben seni seviyorum”

“Elimi yakan ateşe inat daha sıkı tutundum sana “ “Efruz…”

"Aşk insanı parçalara ayıran her şeyini en saf haliyle yaşatan o kudretli duygu. Ah evlat senin o bataklığa batmanı hiç istemezdim." İstemezdin ama engelleyemezdinde çoktan aşk denilen o silahın namusu kalbime vurulmuş ve bilinmez bir karanlığa gömmüştü beni ben vurulmak ve ruhumun ölmesini istememiştim korkmuştum ama şuan canım yanmıyordu beni yakan, öldüren kişiden razıydım. " Neyse ben gidiyorum soran olursa kendisi bile bilmiyor nerede kaybolduğunu de" dedim ve nereye gideceğimi bilmeden çıktım.

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.

Min-seo ve Ji-hoon’un aşkları, bir kaza sonucu Min-seo`nun hayata gözlerini yumması ve tam o esnada kızlarının dünyaya gözünü açmasıyla yarım kalır. Min-seo, artık dünyada bir hayalet olarak yaşamaya başlar eşinin evlenmesi sonuçu yukarı çıkar ve hayatı değişir.

Bir gece çığlık çığlığa bağırmıştı kız. Delicesine kurtarılmayı beklemişti. Fakat ne yazık ki kimselere duyuramamıştı o güzel sesini. Çaresizce bu acımasız hayata teslim oldu. Hayat artık onun için bir bataklıktan ibaretti ve her geçen gün o bataklığa çekiliyordu. Kız keşke diyordu içinden... Keşke bunların hiçbiri yaşanmamış olsaydı. Bunu her şeyden çok isterdi. Kader belki de onu bu bataklıktan kurtarabilir. Kim bilir?

Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

Kadim çağlardan beri anlatılır… Dört büyük hanedanlığın savaşını ne krallar bitirebilir, ne de tanrılar. Çünkü bu savaş, öfke ya da ihtirastan değil, dengenin kırılmasından doğmuştur. Ve denge… dünyanın unuttuğu bir sır gibi, tek bir varise mühürlenmiştir. Onun nefesi çağları ayakta tutar, onun kaderi hanedanlıkları zincirler. Yaşadığı sürece savaş varlığını korur, düştüğü gün ise yazgılar yeniden şekillenir. O kız, bir varisten fazlasıdır. O, başlangıcın sessiz yankısı, sonun kaçınılmaz gölgesidir.

Bir şifre nelere sebep olabilir? Bir alarmı devreye sokar mı mesela? Ya da karanlık bir odada bütün ışıkları bir insanın üzerine çeker mi? Belki evet,belki de hayır. Fakat eğer bu şifrenin kader ile bir ahbaplığı varsa, Geçmişten iki insanı bambaşka rollerle karşı karşıya getirebilir. Belki dost,belki düşman,belki de öylesine biri olarak.. Peki ya bir satranç 3 kişiyle oynanır mı?

Leyal… Sevilmeden evlendirilen bir kadın. Kaçtığı adamın kollarında bulduğunu sandığı özgürlük, bir kafese dönüşünce anladı: Gerçekten gitmek yetmez, geçmişten de kaçmak gerek. İçinde büyüyen bir sır var şimdi. Kimse bilmiyor. Belki kendisi bile… “Beyaz Kelebek”, pişmanlığın, aşkın, kırık kadınların ve suskun çığlıkların hikâyesi. Her sayfada kendinden bir parça bulacaksın… pişmanlık, annelik içgüdüsü, yanlış anlaşılmalar ve geç gelen ama çok kıymetli bir aşk…

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

Bazen bazı hayaller gerçekleşmek için zamana ihtiyaç duyar. Tuana, yıllar önce gözlerinde hep küçük bir kız olarak kaldığı adama duyduğu aşkı geride bıraktığını sanıyordu. Kendine verdiği tek söz vardı: Bir daha aynı hayalin peşinden gitmeyecek, kalbini aynı acıyla sınamayacaktı. Fakat kaderin, yarım kalan hikâyeler için bambaşka planları vardı. Yıllar sonra yeniden kesişen yollar... Kahkahalara karışan yanlış anlaşılmalar, bitmek bilmeyen aile planları ve her karşılaşmada biraz daha büyüyen duygular... Bir zamanlar onu yalnızca küçük bir kız olarak gören Ömer, artık gözlerini ondan alamazken; Tuana, yeniden umut etmenin yeniden incinmek kadar cesaret istediğini öğrenir. Fakat bazen tek bir yanlış, insanın bütün umutlarını yerle bir etmeye yeter. Peki ya kader, bir zamanlar yarım kalan bir hikâyeyi yıllar sonra yeniden yazmaya karar verirse? Belki de bazı aşklar kaybolmaz... Sadece zamanı gelene kadar sessizce bekler. Ve belki de çocukken kurulan en masum düşler, günü geldiğinde insanın en güzel gerçeğine dönüşür.

"Senin burada ne işin var?" "Asıl senin burada ne işin var, eski günlerdeki gibi beni mi takip ediyorsun?" "Ben değil seni takip etmek, seninle aynı ortamda bulunmaya bile katlanamıyorum." "Öyle olsun." "Öyle zaten."

“Küller soğuduğunda, iki düşman soyun çocukları aynı kaderi paylaşacak.” Yüzyıllar önce küle dönen bir krallığın ardından geriye yalnızca sessizlik ve unutulduğu sanılan bir kehanet kaldı. Fakat kader, zamanı geldiğinde en eski yaraları bile yeniden kanatmayı bilir. İmparatorluğun en genç komutanı Valerius Ravencrest, ömrünü ailesinin onurunu korumaya adamış, duygularını zırhının ardına gömmüş bir savaşçıdır. Aeris Virelith ise kadim bilgeliğin son mirasçılarından biridir; geçmişin sırlarını taşıyan, gerçeği aramaktan vazgeçmeyen genç bir kadın. Birbirlerinden nefret etmeleri için sayısız nedenleri vardır. Ancak unutulmuş bir kehanet, onları istemedikleri bir yolculuğa sürükler. Bu yolculukta sadece krallıkların kaderi değil, kendi kalpleri de sınanacaktır. İhanetlerin gölgesinde, savaşın ortasında ve küllerin arasında filizlenen bu hikâyede bazen en büyük düşman, kaderin ta kendisidir.

Hepimizi yerin altından gökyüzüne dua ediyoruz ve oraya en geç gitmek için yana yakıla dualar ediyoruz. İntikam için yaşayan değil intikam için ölemeyenin hikayesi. Öpüşler ve vazgeçişler.. "Sen benim en değerli taşımsın." "Ben senin taş kalbinim." "Senin sonunu getirecek taş kalbim."

Ben küldüm. Dokunduğu her şey biraz daha dağılan. O ise gölgeydi. Nereye gitsem sessizce peşimden gelen..." Kül yanıp bittikten sonra geriye kalandı. Gölge ise hiçbir zaman gitmeyendi.

Bir yanda Gölge Timi’nin sert ve soğukkanlı komutanı Emir Baran Yılmaz, diğer yanda idealleriyle bir köye atanmış genç öğretmen Reva Karaca. Biri karanlıkla yaşamayı öğrenmiş, diğeri ışığa inanmış. Kader, onları aynı yolda buluşturduğunda; görevle sevda, emirle kalp arasında ince bir çizgi kalır. Ve bazen, en karanlık gecede bile bir umut yanar…

Evrenin düzeni ile zihninin derinlikleri arasında bir bağ olduğunu söylesek, neyi farklı yapardın? Bu kitap; astrolojinin kadim haritalarını, psikolojinin zihin çözücü yöntemlerini ve tarotun sembolik dilini tek bir potada eritiyor. Hayatın sadece rastlantılardan ibaret olmadığını; yaşadığın olayların, karşılaştığın insanların ve zihnindeki o bitmek bilmeyen döngülerin aslında büyük bir "danstan" ibaret olduğunu fark etmeye hazır ol. Bu bir fal kitabı değil; bu, hayatın sana sunduğu ipuçlarını nasıl okuyacağını, kendi potansiyelini astrolojik döngülerle nasıl eşleştireceğini ve ruhunun pusulasını nasıl kullanacağını anlatan bir sistemdir. Kozmik düzeni anla, zihnini yönet, ruhunu özgür bırak. #Astroloji #Psikoloji #Tarot #Numeroloji #Enerji #Spritüel #Yaşamak #Varoluş #İnsan Ruhva 🦋

Ilk kitabım o yüzden yazım hataları ola bilir şimdiden özür dilerim

Hiçbir saat sonsuza kadar çalışmaz... Ama bu saat, zamanı değil, kaderi sayıyor. Lucien Vale, sıradan bir hayat sürdüğünü sanıyordu. Ta ki eski bir cep saatini eline aldığı geceye kadar... Gece yarısını gösteren her tik, damarlarında dolaşan kana fısıldıyor. Her geçen gün daha güçlü oluyor, daha hızlı iyileşiyor, karanlığı daha net görüyor. Fakat kazandığı her güç, ondan bir parça insanlığını da alıyor. Çünkü bu sıradan bir saat değil. Bu, yüzyıllardır kayıp olan Kan Saati. Ve Kan Saati sahibini asla yanlış seçmez. Kadim vampir soyları onu ele geçirmek için gölgelerden çıkarken, vampir avcıları Lucien`i dünyanın sonu olarak görüyor. Dost ile düşmanın birbirine karıştığı bu savaşta, Lucien yalnızca tek bir gerçeği biliyor: Gece yarısı geldiğinde geri dönüş olmayacak. Saat son kez vurduğunda ya insan olarak kalacak... Ya da tarihin gördüğü en güçlü vampire dönüşecek. Saat gece yarısını geçtiğinde ya insan kalırsın... Ya da efsane olursun.