Kitaba en yakın zamanda kapak eklemeye çalışacağım. Kitapta her zaman ki gibi kıza el koyan bir mafya var ama bu kız onlara boyun eğecek mi acaba. Belki onlar kıza boyun eğer bilemeyiz. Bunu ilerleyen bölümlerde öğreneceğiz.

o.. sadece kendi halinde götünüp`,te içinde kranlı`ğı yaşatan bir mahkümdü. Ama normal bir mahküm değil. Karanlığın katili, varlığın sahibi olan bir mahkümdü..

“CADIYI ÖLDÜR!” diye bağırıyorlardı köylüler. Gelen seslere kulak vermemeye çalıştı kadın. Onlara cadı olmadığını kanıtlayacak hiçbir şey vermeyecekti. Nasıl olsa annesine inanmadıkları gibi ona da inanmayacaklardı. Bari ölürken gururunu koruyarak ölsündü, değil mi? Ama korktuğu şey ölüm değildi. Çünkü asıl korkutucu olan, ölümden sonra ne olacağını bilmemekti… Küllerin arasında saklanan eski sırlar, karanlık bir miras ve unutulmuş bir güç onu bekliyordu. Köylüler bir cadıyı yaktıklarını sanıyordu. Oysa onlar, kendi sonlarını başlatıyordu. TAÇSIZ KRALİÇE Bazı kadınlar taç takmaz. Çünkü karanlık bile onların önünde eğilir.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

"HER YEMİN BİR MEZARDIR." Her şey yıllar önce Algazer ve Kanoy ailesinin düşmanlığıyla başlayarak ebedi düşmanlığın kapılarını aralamasıyla başladı. Peki şimdi o düşmanlığı ne biterecek ya da bitecek mi?

Adım Meyra okuma hevesi kursağında kalan genç bir kızım. Babam ve annem beni para için hiç tanımadıkları birine kuma verdi. Üniversiteye gideceğim yerde kuma gitmiştim. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve intikamın iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış kırılgan ama asi bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

Yanlış arabaya bindim. Doğru adama çarptım. Ve hayatım resmen sıçtı. Asena Keskinoğlu, 23 yaşında, çilli yanaklı, kocaman mavi gözlü, lafını sakınmayan bir kız. Hayatı boyunca kimseye kötülük yapmadı. Ta ki bir pisliğin parasını "haklı sebeple" çalana kadar... O para sandığı gibi para değilmiş. İçinde USB varmış. USB`de isimler, ihanetler ve mafya savaşını başlatacak bombalar varmış. Ve o USB`yi yanlışlıkla cebine atmış. Şimdi İstanbul`un en tehlikeli adamı Batu Çalvan (nam-ı diğer Kara Batu) ile aynı arabada, aynı tarafta, aynı yatakta... yani aynı belanın içindeler. Batu: 34 yaşında, 1.92 boyunda, siyah eldivenli, küfürbaz, dominant, soğuk bakışlı mafya patronu. Kimseye acımaz, kimseye güvenmez. Ta ki bu 1.65`lik, "ısırırım" diye diklenen çilli kıza kadar. Asena: "Ben öğretmen olmak istiyordum!" diye bağırıyor. Batu: "Artık mafya oldun bebeğim." Bir yanda peşlerindeki kanlı düşmanlar, Bir yanda Asena`nın kendi babasından öğrendiği ihanet, Bir yanda Batu`nun eldivenli elleri ve tehlikeli yakınlaşmaları... Komedi var, aksiyon var, dram var Ve en önemlisi: Bu kız pes etmiyor, bu adam da bırakmıyor. Yanlış arabaya binmek hiç bu kadar eğlenceli, tehlikeli ve bağımlılık yapıcı olmamıştı. Hazır mısın? Çünkü bu arabadan inmek artık çok zor.

Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

Ölesiye bir aşk hikayesi öyle bir aşk ki tüm dünyada konuşuluyor diğorlarki yıldız yatağından kalkar bu aşkı duysa

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

Hasat Dolunayı - Harvest Moon (...) Binlerce, yüzyıllarca yaşayan Vladimir; en eski dostu Vlad Dracula`nın gözlerinin önünde yavaşça kendini kaybetmesini izliyordu. Artık fazlasıyla yaşlanmış olan Dracula`nın artık yataktan kalkacak hali kalmamıştı. Vladimir dostunun takati kalmamasına rağmen son fısıltılarını duydu: "Benim yerime geç Crimson... Bu aç hayvanları zaptedebilecek tek kişi sensin. Kraliçeni bul ve tahtının başına geç..." (...) Jarren için bu Hasat Dolunayı, hayatının en büyük sınavıydı. Sürünün genç Alfasının, krallara layık o mavi tören kıyafetleri içinde, halkının geleceğini belirleyecek olan o kutsal "Dönüşüm ve Eş Seçimi" ayinine liderlik etmesi gerekiyordu. Ancak gökyüzü kana bulanırken, sınırlarına dayanan vahşi yaratıkların hırıltısı tören ezgilerini bastırdı. Jarren, hem kendi kaderindeki eşi bulmak hem de soyunu bu yeni tehdide karşı korumak zorundaydı. Karşısına çıkan yeni Crimson Kral Vladimir, ya onun bu kutsal gecesini mahvedecek ezeli bir düşman ya da sürüsünün hayatta kalmasını sağlayacak tehlikeli bir müttefik olacaktı.

🦇 Amansız bir takibin sonunda, kardeşinin izini sürerken kendisini doğanın kalbinde saklı, gizemli bir mağarada bulan bir kızın hikayesi. Etrafı, Hera`nın "Aura" adını verdiği büyüleyici çiçeklerle çevrili bu mağara, aslında bildiğimiz dünyaya ait değildir. Mağaranın derinliklerine doğru atılan her adım, sonsuz bir karanlığa ve çarpık bir gerçekliğin hüküm sürdüğü gizli bir şehre açılmaktadır. Burası, insan mantığının sınırlarını zorlayan, kadim ve tekinsiz varlıkların meskenidir. Bembeyaz yüzleri, deri altından fışkıran siyah damarları ve hipnotik bir şekilde renk değiştiren gözleriyle bu varlıklar, kahramanımızı bir yabancı değil, bir av olarak karşılar. Zihni, gördüklerinin bir sanrı olduğuna dair kendini ikna etmeye çalışsa da, o buz gibi bakışların tek bir noktaya, kendi şah damarına kilitlendiğini fark ettiğinde artık çok geçtir. 🦇 Hikaye devam ediyor...

Ben Mirza Ulusoy bu benim hayat hikayem.. Benimle birlikte mutlu olmak üzülmek acı çekmek ve hayal kurmak istiyorsanız sizi hikayemi okumaya davet ediyorum. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

"Bir hilâl uğruna ya Rab ne güneşler batıyor." Asena Erçetin... Sert bir rüzgar gibi düşmanı yakıp yıkan, kararlı duruşuyla ülkesinden asla ödün vermeyen, hiçbir savaştan kaybederek çıkmayan o güçlü kadın... O sadece kazanacağı savaşlara girerdi. Oysaki Türk`ün yenildiği nerede görülmüştü... Ama bazı savaşlar cephede değil gönülde verilirdi. Bir bakış tek bir mermiden daha keskin, tek bir gülüş tüm ateşlerden daha yakıcı olabilirdi. Asena Erçetin, Barlas Korkmaz`ı işte böyle alt etmişti... Tek bir gülüşle ve ok misali keskin bakışlarıyla... Hiçbir şeyden korkmayan Barlas`ın artık tek bir korkusu vardı; Tüm kan ve vahşetin içinde bir karanfil misali açan Asena`yı kaybetmek... Kitap kapağı tasarımı: @bachiraninkranponu

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. “HANZER İSİMLİ İLK VE TEK KURGUDUR. HERHANGİ BİR ÇALINTI VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.”

M Guard serisi/1 Jaxon Ryhs Carrington & Vivienne King ❝Zor zamanlar bir fırtına gibidir, ya her şeyi dağıtır ya da birlikte sığınacak bir liman inşa etmemizi sağlar. Gerçek mutluluk, o fırtınaları atlatıp yan yana durabildiğinizde başlar.❞

Asker konulu bir kitaptır, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Ruh, insanın dipsiz bir kuyusudur. Sen ruhunda dolaştığını sanırsın ama onun ne kadar derin olduğunun hiçbir zaman farkına varamazsın. Ta ki biri çıkıp orayı talan edene kadar. "Yanacaksınız, yakacaklar. Canınızın acımasını önemsemeyecekler." Parmaklarına sarılı urganı sertçe gerdi. Parmak boğumları giderek beyazlaşırken gözleri, alev topuna dönüşmüştü. "Nefesinizi kesecekler." İki farklı asker; Asena Eyşan Boduroğlu ve Mete Mert Çakır. Birbirlerinden haberi olmadan aynı göreve atanırsa en fazla ne olabilir ki? "Bugün bir tehdit mektubu aldım MMÇ`den gelmiş." *Tüm hakları saklıdır.*

Bir kan bir sır bir miras Ve benim yeniden doğuşum.......

Hayatınız altı üstünden daha güzel olabiliyormuş. Yıkıldıkça daha da sağlam zeminlerde kurulan bir hayat. Yaşamamak için bazen öldürmek gerekirdi. Öldürmek için ise ölmek gerekir. Şimdi anlıyorum, bir yanımda bencilce sevdiğim adam bir yanımda canımdan çok sevdiğim miniğim uyurken her şey anlam kazanıyor. Bu gece ölen tek şey benim içimde ki o umutsuzluk olucaktı. Taa ki camda gördüğüm o yüze kadar öyle olucak sanmıştım. Şimdi ise bir silah sevdiğim adamla miniğim arasındaydı. Seçim yap der gibiydi. Yine seçim yap!

Sınır hattında yürütülen bir gece operasyonu, planlandığı gibi ilerlemez. Karanlıkta atılan her adım, görünmeyen bir başka planın içine düşer. Aynı hedef. Farklı emirler. Maskelerin ardında saklanan yüzler. Bir görev, başka bir göreve çarpar. Bir kurtarma, pusunun içine sürüklenir. Ve o geceden sonra hiçbir şey sadece “operasyon” olarak kalmaz. Yüksek güvenlikli bir tesis. Şifreli kapılar. Gölgelerin arasından ilerleyen siluetler. Kime ateş ettiğini bilmeden tetiğe dokunan parmaklar. Ve zincire vurulmuş bir kader. Bazen düşman sandığın kişiyle aynı safta yürürsün. Bazen en büyük tehdit, planın kendisidir. Bazen de tek bir kurşun, sadece bedeni değil, hayatı ikiye böler. Son İntikal, sınır ötesinde geçen bir gecenin, geri dönüşü olmayan sonuçlarını anlatıyor. Görev ile vicdanın, emirle içgüdünün, cesaret ile korkunun çarpıştığı bir hikâye… Çünkü bazı intikaller sadece bir yerden başka bir yere değil, insanın içindeki güvenli bölgeden bilinmeyene doğrudur. Ve bilinmeyen her zaman kar-

Hikaye, Sengoku dönemi Japonyası`nda geçer; iç savaşlarla parçalanmış, sadakatin kolayca ihanete dönüştüğü, her klanın ayakta kalmak için kan döktüğü bir çağda. Mori klanının en değerli savaşçı hanelerinden biri olan Hayabusa, bir gecede küle döner. Bu yıkımın ardında dışarıdan gelen bir saldırı değil, hanenin içinden yükselen bir ihanet vardır. Gecenin sonunda, koca haneden geriye yalnızca on altı yaşındaki küçük oğul Ren kalır. Ren`in elinde kalan tek şey, babası Jirou`nun ölümünden önce söylediği son sözlerdir: "Hayabusa adını yaşat, oğlum..." Ama bir adı yaşatmak ne demektir? Bir haneyi mi, bir mirası mı, yoksa omuzlara yüklenen ağır bir kaderi mi taşımak gerekir? Ren`in yolculuğu, tam da bu sorunun içinde başlar. Çıktığı yolda yeni dostlar edinir, kayıplar yaşar, savaşın acımasızlığıyla yüzleşir ve her adımında omuzlarındaki yük biraz daha ağırlaşır. Hayabusa: Kül ve Kar, yalnızca bir intikam ya da hayatta kalma hikâyesi değildir. Çoklu bakış açılarıyla ilerleyen bu anlatı; savaşçıları, hainleri, yoldaşları ve sıradan insanları aynı büyük yıkımın içinde buluşturur. Kaotik ve stratejik savaş sahnelerini, derin karakter yolculuklarını ve parçalanmış bir ülkenin siyasi çatışmalarını iç içe geçirir. Bu, Japonya`nın ortasında bir adın yavaş yavaş bir orduya, bir vasiyetin bir bayrağa ve bir çocuğun bir savaşçıya dönüşmesinin hikâyesidir.

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞

"Evli miyim? Ne demek evliyim?" “Buz kadar soğuk bir plan... Kan kadar kırmızı bir intikam… Hazal neye karıştığını anlamadan, Aras’ın oyununda başroldeydi.” “İntikam için kurduğu oyunda, aşkı hesaba katmadı… KANLI BUZ çözülürken, herkes yanacak!” Hazal Durukan 10 yıl İtalya`da yaşadıktan sonra ne zamandır beklediği şeyi yapmak için İstanbul`a dönmeye karar verir. İstanbul`a geldiği gün bir anda Evlendiğini öğrenir. Nasıl olduğu hakkında hiçbir fikri olmayan bu kadını zorlu günler bekliyordu. Ayrıca İstanbul`a geldiği gün uçaktan iner inmez bir mafya tarafından kaçırılır. Onu kaçıran adam onun bilmeden evlendiği kocasıydı. Karışık olayların içinde kalan Hazal`ın kafasıda olaylar kadar karşıktı...

"Her şey bir mesajla başladı." Sadece bir saniye, bir dikkatsizlik ve yanlış kişiye gönderilen tek bir mesaj... Talya Yelgin`in kendi halindeki çiçek kokulu dünyası, o gece bir yabancının ekranında parlayan bir bildirimle sarsıldı. Kiminle konuştuğunu bilmiyordu. Sadece karşısındakinin ne kadar "Arsız" olduğuyla ilgileniyordu. Bir numara ne kadar ileri gidebilirdi ki? Ya da bir mesaj, bir insanın hayatını ne kadar değiştirebilirdi? Talya, o gece o gönder tuşuna bastığında sadece birine cevap verdiğini sanıyordu; oysa çoktan geri dönülemez bir oyunun içine düşmüştü. İşte şu an elinizde tuttuğunuz bu kitap, o yanlış mesajın ve peşinden gelen o arsız yabancının, ve beraberinde getirdiği olaylar dizesinin hikayesiyle ortaya çıktı. Yılların sakladığı sırlar ve göz ardı edilen olayların gün yüzüne çıkışının en büyük tanığı olmaya hazır mısınız?