"Beni sana unutturmuşlar... ama tenin hâlâ bana ait."Alaca, kim olduğunu bilmiyordu. Her gece, uykusunun en derin yerinde bir nefes boğazına çöküyor. Ellerini tanımadığı bir adamın sıcağında yanıyor, ama uyanınca her şey kayboluyor. Kafasında susmayan bir ses, aynalara bakarken bile kaçtığı bir yüz... Ve sonra biri geldi.Sargın.Sert. Sessiz. Tehlikeli. Alaca`nın geçmişinden gelen tek gerçek.Bir zamanlar nişanlıydılar. Şimdi Alaca bunu ve onu hatırlamıyor, ama bedeni tanıyor. Sargın`ın sesi, dokunuşu, öfkesi... hepsi, zihninin unuttuğu her anıyı yeniden ateşe veriyor. Onun yanında olmak, her saniye uçurumun kenarında çıplak ayakla yürümek gibi: bir adım tutkuda boğulmak, bir adım tamamen yok olmak demek."Hatırlarsan, her şey yeniden başlar."Ama bu başlangıç, sevgiyle değil, sahiplenmeyle başlar.Özgürlük yok. Aff yok."Sen, hep bendin."Alaca çevresindeki herkesin maskesini indirirken, en büyük maskenin kendi yüzünde olduğunu farkedecek . Her hatırladığı şey, onu biraz daha karanlığın kucağına çekecek."Yalancı Sanrı", tutkunun acıttığı, aşkın zincire dönüştüğü, hafızanın hem kurtuluş hem lanet olduğu bir hikâye. Bazı bağlar kopmaz... yalnızca daha derine işler." Teni tenime o kadar çok yakındı ki dokunsa bu kadar güçlü duygular hissettiremezdi. "Sen benim geçmişimsin ama asla geleceğim değilsin" Dudaklarımdan dökülen kelimeler ona hiç uğramış gibi değildi."Seni yakından hissetmeye ihtiyacım var,"Nefesi tenimi yakıp geçerken o durmadı, kalbimi kasıp kavurdu."Sana, sesine, siktiğimin o hiç susmayan küçük çenene ihtiyacım var"🍃

3 Yetim ve öksüz kızın okul hayatında nefret ettiği erkeklere karşı ilgi duyması .....

Bir insan vatanı için en fazla ne yapabilir ki? Sayısız kurşun mu yemeli? Bıçaklanmalı mı? Savaşmalı mı? Ne yapmalı? Zeynep Ada Gece, kendini bildi bileli vatanı için elinden geleni yapmak isteyen bir kızdı. Bu isteğini gerçekleştirmek için hayatta çok ağır zorluklara katlandı ama hiç pes etmedi. Günlerce, aylarca, yıllarca hiç durmadan çalıştı. Ailesi çıktı önüne onları ezip geçti, bir gün, bir saniye bile vazgeçmedi, bunu aklından bile geçirmedi. Çabaladı, çalıştı, emek harcadı hiçbiri karşılıksız kalmadı. Zeynep Ada 24 yaşında asayiş şubeye atandı, ilk gününden sahalara çıkmak için can attı ama aklında sorular vardı. Ya ekibi onu sevmezse? Hata yaparsa? Ne yapacağını bilemiyordu, gergindi ama asla dışa yansıtmadı, dik durdu. Şubeye adımını attığı an içine bir huzur düştü, hissetti bu şubede geçireceği her saniyeden pişman olmayacaktı ama İyi başlayabilecek miydi? Sonu kötü mü olacaktı? Hiçbir şeyi bilmiyordu. Umudunu kaybetmedi ama her zaman içinde bir umutla yaşadı ve bu umudu kaybetmeye niyeti yoktu...

Birine aşık oldunuz ve bir gece ile hayatınızı mahvettiniz

Kaderin bir pusuyla ayrı bıraktığı çocukluklar yıllar sonra BİR NEFRETLİK MESAFE kadar uzak olcaklar...

Yeni yazmaya başladım destek olup yorum yaparsanız sevinirim

Anne ve Babasını kaybeden Pera. Hiç tanımadığı ve bilmediği Anneannesinin yanına taşınmak zorunda kalır. Yeni bir Şehir ve yeni insanlar ona neler kazandıracaktır?

Dünyadaki adaletsizliği gören küçük UMAY AMBER büyüyünce savcı olmak ister... Askerlere olan tepkiler artıyor ve hiç münasebetli yerlere gitmiyor du bunu gören UMAY bu asılsız ittağların gerçekliliğini merak eder. UMAY askeri savcılık ve hakimlik sınavına başvurusu yapar ve kazanır UMAY. `ASTEĞMEN` görevine yeni timiyle ,başlar... "Hoşgeldiniz sayın savcım" "Hoşbuldum yüzbaşım"

Defne`nin babasının Pusat`ın babasına borçları yüzünden bir anlaşma yaparak borcun kapanması için bu iki çifti zorunlu evlendirmek isterler.Defne ile Pusat ne kadar karşı çıkmaya çalışsalarda ailelerine söz geçiremezler ve evlenirler.Birbirine nefret içinde evlenen zamanla yakınlaşma ve kıskançlık yüzünden karı koca olduklarını birbirlerine hatırlatmaları onları zora sokacak ve kısa zamanda deliler gibi aşık olan Defne ve Pusat birbirlerine açılabilecek midir merak konusudur.

Yıkım gelene kadar yıkımdan nefret edenlere.