Nevra, varlığın içinde sevgisizlikle büyümüş bir kızdır. Bir baba tarafından reddedilmiş, bir evin içinde fazlalık gibi yaşamıştır. Onu ayakta tutan tek şey; annesinin hatırası ve abisinin sessiz koruyuculuğudur. Ancak geçmiş, Nevra’yı rahat bırakmaz. Dört yıl önce alınan bir karar, zorla dayatılan bir evlilik ve yarım kalan bir kaçış… Hepsi, bugünle yüzleşmesini kaçınılmaz hâle getirir. Nevra artık kaderine boyun eğen o kız değildir. Geçmişin yaralarını, sessizliğin içindeki öfkeyi ve ona biçilen hayatı sorgulamaya hazırdır. Çünkü bazı kadınlar kaçmaz. Bazıları geri döner. Ve bazı hesaplar… zamanla değil, cesaretle kapanır.

Pusula nedir? Üzerinde kuzey güney doğrultusunu gösteren bir mıknatıs iğnesi bulunan ve yön tespit etmek için kullanılan kadranlı araç; yön belirteci. Ama bu pusula sizin sadece yönleri bulmanızı sağlar. Peki ya hayatta yönleri bulmamızı sağlayan şey nedir? Aile. Sadece dört harf ama sizin yolunuzu bulmanızı sağlar. Bu bulduğunuz yollar sizin geleceğinizi oluşturur ve hayatınızı şekillendirir. Peki ya pusulanız varsa ama kırıksa? Size yol gösteresek, sizi şekillendirecek bir pusulanız yoksa savrulursunuz. Belki başkalarından hayatı öğrenirsiniz ama yolunuzu bulamazsınız.

Feyza, babasının kumar borçlarını kapatmak için geçimini midye satarak sağlar. Kimliğini gizlemek için kızıl saçlarını şapkanın altına saklar. Üzerine ise genelde erkek çocuğu kıyafetleri olur. Tilki isi kızıl gözleriyle karanlık bir mafyadır ve ikilinin yolları Feyza`nın babasının Tilki`den borç almasıyla kesişir. Yollarının kesişmesi şans mıydı yoksa kader mi koca bir bilinmezliktir. Feyza, esir tutulduğu evden kaçmaya çalışırken aynı zamanda kalbini kontrol etmek zorunda kalacaktır. Aşk yanlış zamanda kapısını çalmıştır ve kalbini susturmak dışında elinden başka bir şey gelmez. Tilki, hayatı boyunca aşık olmamıştır ama aşık olsa aşkı için yaşardı. Çünkü yapığı işlerden dolayı sürekli ölüm ile burun burunadır. Sadece Feyza değil Tilki`de kalbine söz geçirmesi gerekiyordu. Çünkü aşk onu da gafil avlamıștı. İkisinin bilmediği tek şey ise, bu karşılaşma ne şanstı ne de kader. Büyük bir oyunun ortasında olduklarını fark ettiklerinde ise artık çok geçtir çünkü oyuna en başından dahil olmuşlardır. İhanet. Aşk. Gözyaşı. Ölüm. Kaçınılmaz son çoktan yazılmıştı. Sevdikleri tarafından ihanete uğrayacak, göz yaşı dökecek ve kayıplar vereceklerdi. Tüm bu savaşın ortasında ise aşk tutunacakları tek umuttu. Çünkü aşk bazen yaşatır bazen ise ateş olurdu. İlk yayın tarihi: 06.05.2023 Yeniden düzenleme tarihi: 10.09.2025 Kapak, pinteresten alınmıştır. Tüm hakları saklıdır. Çalıntı kopyalama durumunda yasal ișlem bașlatılacaktır.

Asmiranlar ve Şahruzanlar arasinda çok eskiye dayanan bir kan davası vardır. Kan davasının sebebi Asmiranlardan bir erkeğin Şahruzanlardan bir kizla evlenmeye söz vermesi ama sözünde durmayıp şehirli bir kızı alması üzerine başlamıştır Kızlarıni almamasına ve yarı yolda bırakmasına kızan Şahruzanlar çok geçmeden Asmiranlı oğlanı öldürürler ve böylece kan davaları başlar. Bir gün Şahruzanlar ve Asmiranlar bir anlaşma yaparlar. Asmiranlardan doğacak ilk kız Şahruzan oğullarından biri ile evlenecek ve kan davası duracaktır. Düğün günü gelir. Asmiranlardan seçilen kız Berfin`dir fakat evleneceği Şahruzan erkegi ve kendi kuzeni vurulur. Yeniden kan davasının fizilleneceğini anlayan aileler hâlâ Asmiranlı kızı bir Şahruzan oğlu ile evlendirmekte kararlıdırlar. Damat adayı olarak yıllar önce Midyat`ı terk edip yurt dışına yerleşen Mahir Şahruzan seçilir. Gelenek ve göreneklerinden kaçmaya, kendine yeni bir hayat kurmaya çalışan Mahir, hiç tanımadığım bir kızla her şeyini bırakarak evlenmek için Midyat`a döner Mahir, kurulu hayatını mahveden bu evliliğe alışabilecek miydi? yoksa bu evliliği bitirmek için elinden geleni mi yapacaktı? Apar topar olan bir evlilikten aşk doğabilir miydi, üstelik adam gitmek istiyorsa..?

Bir Kış Masalı Hikâyesi... " Kar taneleri kadar eşsiz, bir kış gecesi kadar huzurlu bir aşk... " Berfu, ailesini kaybettikten sonra, çocukken tatil yaptıkları kasabaya tamamen taşınma kararı alır. Bir kış gecesi, dışarıda yoğun kar nedeniyle mahsur kalması ona aşkı getirir. Erken yaşta ailesini kaybetmesiyle, kimsesiz kalan Berfu, babasından hiç sevgi görmeyen, ailesinden kaçmak için başka şehre taşınan Çınar... Berfu ve Çınar ailelerinden kalan boşlukları beraber doldurabilecekler mi?

Ben Müslüm Gürses`in babasına yazdığı Nilüfer isimli şarkı gibi bi şarkı yazamadım ama belki bu yazdıklarımda anlarsın açtığın yarayı.

Ben Dilrûş. Gönül aydınlığı, karanlığa mahkûm. Zehirle, acıyla büyümeye mahkûm edilmiş bir kız çocuğuyum. Hayatım başladığı gibi bitecek belki... Herkese karşı savaştım, engelleri aştım, düşmanları yendim. Ama kendime yenildim Her adımımda geçmişim siliniyor, her zaferim beni biraz daha yalnızlaştırıyor. Ama hayat böyle; ya yaşamaya mahkûm olursun ya da karanlığa teslim...

Bir kızın yanlış hayatta olması.

Sırf intikam için kendi öz ailesinden uzak bırakılan 17 yıldır katlandığı eziyetlerden bıkmayan daha doğrusu bıkmasına bile vakit verilmeyen Arya Gece aslında üzev olduğunu öğrenince neler yapacak. Öz ailesiyle nasıl bir haya geçirecek...

Kalbi iyileştirmek, bir sakatlığı tedavi etmekten zordu. Nabzı ölçtü ama kendi ritmini kaybetti. ... Onu iyileştirmeye geldi ama kendi kalbini kaybetti. Karsu için sahalar hastane kadar yabancıydı. Doğuş için ise iyileşmek, bir gole ulaşmak kadar zordu. Biri kurallara bağlıydı, diğeri sınır tanımıyordu. Ama o 90 dakikalık maç ikisinde hayatını sonsuza denk değiştirecekti. ᯓDokunuş bir tedavi, bakış bir gol gibiydi...

Okul da, çevre de sevilmeyen ve zorbalığa uğrayan fakat bunları hiç takmayan bi genç. Eğlenceli ama bir o kadar da sevdiği çocuğa bağlı, onu korumaya çalışan bir kız. Birlikte bir yola çıkarlarsa, pes etmeyin yolu birlikte bitirebilecekler mi yoksa birisi tek mi bitirecek? Haydi gelin bunu okuyarak öğrenelim. İnanırsan her zaman her şey olabilir. Yollarını bulamayan iki gencin hikayesi... Kitap bana aittir çalınma veya kopyalanma durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.

"Baba sevgisi görmeyen her kız çocuğu yanlış erkeklere inanır. " Çoğu masallar tonlarca mutsuzlukla başlasa dahi herkes bilirdi ki sonunda her zaman iyiler kazanırdı. Peki,benim dağlar kadar mutsuzlukla başlayan ve halen daha yakamdan elini çekmeyen mutsuzluk ve hayatın bana binlerce attığı çelmeye karşın beni de bulabilecek miydi o masallardaki herkesin sonunu iple çektiği o mutluluk? Bu hikaye Doğu da yaşayıp da binlerce çileye maruz bırakılan , tek istekleri sevgi iken kendilerinden misliyle esirgenen fakat esirgendiği kadar mutsuzluğu sadece kız çocuklarına reva gören, ayağa kalkmaya çalıştıkça sevdiklerinden en acısı da "ANNE ve BABASI" tarafından ayağına binlerce çelme takılan kadınlara ithafen kaleme alınmıştır.... Bu hikaye düşüşü aniden olup ayağa kalkışı binbir güçlükle fakat en sağlam haliyle olan kadınlara....

" Hayatımın değiştiği, kendimi dönülmez bir savaşın ortasında bulduğum, gözümün hiç bu kadar hırsla dönmediği bir oyunun içindeyim sanki... Bu kaosun ortasında benim için cephe almış insanlara hiç görmedikleri bir ezimle tanıştırıcam. Ama ne kadar çekilmek istesem de hırsım çoktan beni ele geçirmiş olacak. Aydınlık dünyanın karanlık yüzü işte o zaman başlayacak...." Yayınlanma tarihi: 22/08/2024 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.

Hayatın zorlukları ile mücadele etmek istemiyorum ben ölmek istiyorum... 04,10,2024

Okuldan biri geceyi görür görmez aşık olur ama kıza söylemez çünkü önceki okulunda popüler olduğu gibi yeni okulundada popülerdir kız sessiz sakın içine kapanık babasından dayak yiyen annesi hiç karışmayan annesi varmış okuldaki şahıs bu siddet olayını bilmez ve kızı araştırmak istemez birgün onun anlatacağını bildiği için kendisinden duymak ister ve birgün kızın Instagramını bulup yazar ve bulmasını ister bakalım gece ne yapacak bilinmeyen numarayı bulmaya calısıcak mı yoksa engeli basıp ugrasmıyacak mı

Baban seni zorla mafyaya satar sen adamdan hiç haz etmiyorsun adamda senden zamanla birbirinizi sevmeye başlıyorsunuz ve sende zamanla bir mafya kadına dönüşüyorsun.

Hayat herkes için mükemmel değildir..

Anlamsızlık. Kanser gibi zihnimi hasta eden duygusuzluğun ilkelerinden biri. Zihnimin içinde gitgide büyüyen anlamsızlığın zehirli sarmaşıkları kalbimi kenetlemeye başlamıştı çoktan, derinden ve bir o kadar da yavaştan çürütüyordu beni. Nasıl bir güne uyandığımı bilmiyordum ama nasıl bir güne uyandığımı hissetmek yüreğimi burkuyordu. Hep böyle mi oluyordu peki? Başımıza bir şey gelmeden önce, neler olacağını bilmiyor olsak da hissedebilir miydik?

❝Papatyalar ölünce kokardı ve ben artık papatya kokuyordum.❞

Babaların yetiştirdiği oğlanlar hep bir sevgisiz olurdu. Ya da çok sevgili olurlardı da sevilerini belli edemezlerdi. Ve günün sonunda üzülen hep bir ailenin biricik prensesi olurdu. İşte o prenses tam olarak bendim.