Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Karşımda oturan bana mahçup gözlerle bakan adama baktım. Yanımdaki sırıkta benim gibi kollarını göğüsünde birleştirmiş bekliyordu. “Ne yani?! Şimdi bu sırık benim kocam mı?!” Adam başını salladı sadece. “Turan Bey, sizin eşiniz. Kayıtlarda öyle gözüküyor ve hemen boşanma ihtimaliniz düşük. Çünkü büyük bir olay ve çözülmesi gerekiyor. Aynı zamanda bunu yapan kişi kayıp. Onun bulunup sorguya alınması gerek. Maalesef bir süre evli kalacaksınız.” “Kamera şakası falan mı? Hilal mi yaptı şakayı? Yoksa Selin mi?! Vallaha kızmayacağım!” Herkes sessizleşti. Sağdan soldan Hilal ya da Selin de çıkmadı. “Ağlarım bak!” Adam mahçup bakışlarını atarak masadaki açılmamış şişeyi uzattı bana. Dolu gözlerimle bir şişeye, birde adama baktım ve başımı ters yöne çevirdim. Adam şişeyi geri yerine koyarken sırık konuştu. “Yapanın kimliği belli mi?” Kalın ve sert sesiyle göz ucu baktım ona. Upuzun boyu yapılı vücudu vardı. Gözüme çarpan damarlı elleri bir an kalbimi tekletti ama hemen tekrar başka yöne baktım. Ben esmer sevmem! Sanki sevsen ne olacak salak Nazlı?! Adamla evlisin şuan! Bu hacker mıdır nedir?! Beni mi buldu cidden?! Allah belanı versin pis hacker! 🪷 Nazlı&Turan

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

İlk kitabım biraz hatalar olabilir kusura bakmayın

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Birimiz dosyalara aşık disiplinli bir savcı, diğeri operasyonlara doymayan egoist bir binbaşı. Aramızdaki tek ortak nokta, birbirlerini bir kaşık suda boğma isteği! "Sürekli karşıma çıkıp duruyorsunuz Savcı hanım. Bana aşık olduğunuzu düşünmeye başlayacağım." dedi egoist pislik! "Bende sizinle aynı düşüncedeyim binbaşım. Beni takip ettiğinizi çoktan düşünmeye başladım."

Gözlerini saklamak için lens kullanan kadın ve gözlerini yıllarca hayal eden adam. Çocukluğundan beri bir çok travmayla büyüyen Üstegmen Asel Keskin ve lisede gördüğü kızın yıllarca gözlerini unutamayan Yüzbaşı Boz Ateşoğlu bir gün hiç ummadıkları bir şekilde karşılaşırlar. İnsanlara karşı duvarları olan Aselin ön yargılarını Boz yıkabilecekmi? Anlatılmayan ve söylenmeye her şey insanın ruhunda bir iz bırakmaya mahkumdur. Kendini bu mahkumiyyete teslim etmekse insanın en büyük yanlışıdır. Asel bu yanlışı düzelte bilecekmi? Vatan, aile,arkadaşlık,aşk kurgusudur. (NOT):HİKAYEDE GEÇEN KURUM,KURULUŞ VE KİŞİLERİN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR.HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜDÜR.

Jeolog Feyza, Hakkâri`nin sarp dağlarında nadir bulunan zeolit taşlarını araştırırken, bir mağaranın içinde hiç ummadığı bir gerçekle karşılaşır: yıllar önce bir gece vakti aniden hayatından çıkan çocukluk arkadaşı Murat, şimdi karşısındadır. Ama artık sadece Murat değildir; o artık bir asker, bir tim lideridir. Kod adı Alaca olan bu adam, şimdi Feyza`nın hayatını kurtarmakla görevlidir — hem düşmandan, hem de geçmişten. Zamanında ona verdiği yeşil, mavi ve kahverengi dünyayı simgeleyen makrome bileklik, Feyza için geçmişin sessiz bir hatırasıdır. Şimdi o hatıra, patlayan çatışmaların, kanın ve suskun bakışların ortasında yeniden canlanır. Peki ya yıllar sonra karşılaştığın tek kişi, seni ölümden kurtaran asker olsaydı? Peki ya çocukluk aşkının gözlerinde tanıdığın renkler artık bambaşka bir karanlığı yansıtıyorsa? Ve geçmişle hesaplaşman, silah seslerinin içinde, mağara karanlığında başlıyorsa? Dağdaki Alaca, görevle vicdan arasında sıkışan yüreklerin, suskun dağlarda yankılanan geçmişin ve bir bilekliğe sığan sevdanın romanı. Her kararda ölüm, her adımda geçmiş ve her bakışta hesaplaşma var. Çünkü bazen bir taşın peşinden gidersin… ama bulduğun, çok daha derindir. “Her dağın bir sırrı, her askerin bir yemini, her bilekliğin bir hikâyesi vardır.”

Küllerin arasından doğan her umut, yeni bir savaşın habercisidir... Aylar süren görevler, verilen kayıplar ve tutulan yeminlerin ardından Tuna, Defne ve timleri kendilerini hiç beklemedikleri bir mücadelenin içinde bulur. Bu kez karşılarında yalnızca düşmanlar değil; geçmişin izleri, saklanan sırlar ve kalplerinde büyüyen korkular da vardır. Ufukta beliren kızıl şafak, kimi için yeni bir başlangıcı, kimi içinse yaklaşan fırtınayı temsil eder. Görevler ağırlaştıkça dostluklar sınanacak, sadakat test edilecek ve bazı kararlar geri dönüşü olmayan yollar açacaktır. Turnalar gökyüzünde özgürlüğe kanat çırparken, Tuna ve Defne birbirlerine tutunarak ayakta kalmaya çalışır. Çünkü bazı savaşlar silahla değil, sabırla; bazı zaferler cephede değil, kalpte kazanılır.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Asker/istihbaratçı kurgusu ALYA’NIN YOLU SERİSİ: GÖK TİM VE İSİMSİZLERDEN KILIÇ`A KİTABININ DEVAMIDIR.⚔️⚔️⚔️ SON KİTAP OLUP YOLLAR VE SONLARINI GÖRECEĞİMİZ BİR YOLCULUK! ( Tüm kitaplardan daha uzun olacak😁) HADİ SENDE HİKAYENİ SEÇ! BİR VARMIŞ... BİR YOKMUŞ MU? EVVEL ZAMAN İÇİNDE Mİ? ALYA`NIN HAYATI HİÇ OLMADIĞI KADAR DEĞİŞECEK, KARŞISINA ÇIKAN YOLLARDAN HANGİSİNİ SEÇECEK? HANGİ SONU SEÇİP KADERİNİ ÇİZECEK? PEKİ GEÇMİŞ TEKRAR MI TEKERRÜR EDECEK? BELKİDE ALYA HİÇ UMMADIĞI BİR HAYATI SIRTLANACAK... SONLAR NE OLACAK PEKİ... HADİ BU YOLU BİZ SEÇELİM. SONU DA BİZ YAZALIM.

Bazı sınırlar haritada çizilir. Bazıları kalpte. Karan Alp Vural için sınırlar nettir : Emir,görev,disiplin Sinem Alkan içinse tek bir çizgi vardır: İnsan hayatı Ama sinemin babası Karan`ın komutanı Albay Hüseyin Alkan sınırların aşılmaması gerektiğine inanan bir adamdır Aynı cephede,aynı bayrağın altında Farkında olmadan en tehlikeli ihlali yaptılar Bu bir isyan değil Bu bir hata da değildi Bu kalbin çizgiyi ihlal ettiği Ve bazen en gerçek cesaret Yasak olanı seçmektir.

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

Hakkari’de aldığı telefonla resmiyette "şehit" edilen Eren, hasta kız kardeşini geride bırakarak Bodrum’un puslu yeraltı dünyasına sızar. Devletin sildiği beş gözü kara askerle yolları kesiştiğinde, artık sadece yaşayan bir hayalet değil, kuralsız bir timin lideridir. Ancak bu karanlık görevde sadece namlularla değil; pusa gömülmüş hayatına aniden giren Lara’nın aşkıyla da sınanacaktır. Kimliksiz iki ruhun bu tehlikeli yakınlaşması, ya yollarına ışık olacak ya da onları tamamen küle çevirecektir. Görev ve aşk arasında sıkışan bu gizli tim için pus çöktüğünde, av ile avcı artık yer değiştirecektir.

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

Bazı yeminler kanla yazılır, bazıları ise gözyaşıyla. Alparslan için vatan her şeyden önce gelirdi; ta ki o güne kadar. Gökçe ise çocuklara umut olmayı seçmiş bir ilkokul öğretmeniydi. Yolları, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o sınır kasabasında kesiştiğinde, her ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Biri korumaya yeminliydi, diğeri ise eğitmeye. Peki, kalbindeki yarayı saramayan bir adam, başka bir ruhu nasıl kurtarabilirdi?

"Bazı yaralar görünmez bazı bağlar kopmaz" Askerî operasyonların gölgesinde, geçmişinin yükünü sessizce taşıyan Tuna Ulu ve timinin hikâyesi... Her görev yeni bir tehlike, her dönüş yeni bir sınavdır. Sadakat, kayıp, dostluk ve kardeşlikle ayakta duran bu ekip, yalnızca karşılarındaki düşmanla değil, geçmişlerinin bıraktığı izlerle de mücadele etmek zorundadır. Tuna, yıllardır kaçtığı gerçeklerle yüzleşirken yanında onu anlamaya çalışan insanlar vardır. Özellikle Defne`nin varlığı, zamanla ikisinin de beklemediği bir bağa dönüşmeye başlar. Ancak bazı duvarları yıkmak, en zorlu operasyondan bile daha zordur. Bazı sırlar yıllarca saklanır. Bazı kayıplar hiç unutulmaz. Ve bazen en büyük savaş, insanın kendi içinde verdiği savaştır.

Mağaranın girişindeki hareketlilik yeniden başladığında gücümün son kırıntılarını tüketiyordum. Yanıma yaklaşan bir asker fark ettim. Üzerinde özel kuvvetlerin operasyon üniforması vardı. Gelmişlerdi. Asker bana yaklaştıkça görüşüm, yarı açık göz kapaklarımın arasından biraz daha netleşiyordu. Odağımın seçebildiği son şey, sol göğsünün üzerinde yazan Gökbörü soyadıydı. Kokusunu ayırt edebildiğim anda ise bilincim tamamen karanlığa gömüldü.

ARAZ KIZILKURT&MİNELA ÇEVİK Askeriyenin koridorları sessiz,sakin ve ıssızdı.Minela koridorun en başında ciddi bir ifade ile elindeki dosyaları inceliyordu.Üzerinde her zamanki gibi askeri üniforması vardı.At kuyruğu yaptığı saçlarından asi bir tutam çıkmış yüzüne doğru düşmüştü.Koyu kahve gözleri büyük bir dikkatle yazılarda geziniyordu. Koridorun başında ritmik bir ayak sesi yankılandığında kafasını kaldırıp bakma ihtiyacı hissetti.Karşıdan gelen kişi koca bir heybetiyle ilerleyen Arazdı.Onun da üzerinde asla çıkarmadığı üniforması,ayağında postalları vardı.Yüzünde komutan olmanın verdiği disiplinle ilerliyordu.Kahverengi saçları biraz dağılmıştı ve bu ona asi bir hava katmıştı.Gözlerinde ki kararlılık ve liderlik adeta yanıyordu. Bir ormanı andıran yeşil gözleri Minelanın kahveleriyle çarpışınca asıl hikaye başladı. Bu bir aşk değil,sevda hikayesiydi. Sevip de hemen kavuşanlara aşk,sevip de engeller aşarak kavuşanlara sevda denirdi. Onların ki de sevdaydı. Vatan sevdasının yanında filizlenen gönül sevdası.

Bu kitapta yer alan kişi, kurum ve olaylar hayal ürünü olup, gerçeği yansıtmamaktadır.

"Katilinizle aynı sofraya oturdunuz mu hiç? Ben o sofrada büyüdüm." Mihrişah, Türkiye’nin en güçlü adamlarından biri olan Adalet Bakanı’nın kızıydı. Ama onun dünyasında adalet, sadece babasının iki dudağı arasındaydı. Yıllarca maruz kaldığı baskı sesini ellerinden almış, onu dilsiz bir mahkuma çevirmişti. Bir gece yarısı Samsun’dan kaçıp memleketine sığındığında, sadece bir aileden değil, koca bir yalanlar imparatorluğundan kaçıyordu. Dağhan ve timi için hayat, sadece vatan borcu değildi. Onlar, aynı karanlık elin yetim bıraktığı şehit çocuklarıydı. Tek amaçları; ailelerini ellerinden alan o gizli ismi bulup adaleti kendi elleriyle sağlamaktı. Kader, sessiz bir kanarya ile yaralı bir kurdu Doğu’nun sert dağlarında karşılaştırdığında, büyük bir sırrın pimi çekilmişti. Mihrişah, aşık olduğu adamın ailesini yok eden kişinin kendi babası olduğunu öğrendiğinde; Dağhan ise koruduğu kadının aslında aradığı intikamın anahtarı olduğunu anladığında ne yapacaktı? Bir yanda kanla yazılmış bir intikam, diğer yanda sessiz bir feryat. Kendi kafesini parçalayan bir kadın, adaleti bir kanaryanın kanadında arayan bir tim. "Sesimi çaldılar ama ruhumu asla."

Altay: Geçtin mi eve güzelim? Tamam, netleştirdim. Bu adam beni sinir etmek için bunu yapıyordu. Gıcık işte, gıcık. Tuna: Geçtim gıcık komutan. Tuna: Hem de ne hikmetse geçeli bir dakika bile olmadı. Sen telefonumu mu takip ediyorsun? Altay: Yok güzelim, canlı takip varken telefonla falan uğraşamam. Tuna: Çüşş Altayyyyyy, neredesin? Ayağa kalkıp sağa sola baktım ama bir şey göremedim. Tuna: Neredesin yahu? Altay: Senin göreceğin konumda olsaydım zaten bu takip olmazdı güzelim. Tuna: Beni nereden takip ettiğinizi bilebilir miyim komutan? Altay: Bu nasıl istek be güzelim? Bu bilgiyi takip ettiğim kişiyle paylaşamam. Ama başka sorun varsa yanıtlarım hemşire hanım. Tuna: Ne gibi? Altay: Rütbemi merak etmen gibi. O adamın nereye kaybolduğunu bilmek istemen gibi. Tuna: Yoo, niye merak edeyim? Biliyorum zaten rütbeni. O adam da gitmiştir bir yere. Altay: Neymiş rütbem? Tuna: Marketteki adamı nasıl öyle korkuttuysan tuğgeneral falansındır herhalde. Altay: 😎😁😂 Canım yanlış biliyorsun, ben cumhurbaşkanıyım. Beni bu kadar düşük bir seviyede görmene üzüldüm. Tuna: Altay dalga geçme lütfen. Ne bileyim ben? Adam öyle korkunca general falan sanmıştım. Altay: Ama tuğgenerali değil mi güzelim? Tuna: Gıcıkkkkkkkk. Seninle konuşmayacağım bir daha habeş maymunu. Altay: Tamam ya güzelim kızma, ilk tribi de yedim hadi hayırlısı. Tuna: Güzelim demeeeeeeeeee 😠☠️ Trip falan da atmıyorum. Altay: Tamamdır, demiyorum bir şey. Tuna: Ben gidiyorum. Altay: Nereye? Tuna: Uyuyacağım, çok uykum var. Altay: Tamam güzelim, iyi uykular. Rüyanda beni gör. Tuna: İnşallah öyle bir şey olmaz, yoksa gulyabani görmüş gibi kalkarım yataktan. Altay: Kalbimi kırıyorsunuz hemşire hanım. Bu kalbi iyileştirin diye geldik ama daha kötü ettiniz şimdi. Tuna: Bir de bana der trip atıyor diye. Altay: 😁 Trip atmıyorum. Nerede görülmüş komutanların trip attığı? Tuna: Ben de hiç bilmiyordum da sende görmüş olduk komutan.

İkiside habersizdi ne vatani görevden nede birbirlerinden ama her şey çoktan hazırdı. "Hava Pilot Kıdemli Üsteğmen Umay Ilgan hazırdır komutanım!" karşımda duran Albaya asker selamı vererek duruyordum. görevden gelidikten sonra beni çağırmıştı. Askeriyeden ayrılmadan benle özel olarak konuşmak istediğimi söylemişti ve Albay biriyle `özel` konuşuyorsa önemli bir konu vardır.

Anka timinin yüzbaşısı bir gün operasyonda şehit düşer ve Time başka bir yüzbaşı atanır. Batu Soykan Time geldikten sonra olaylar başlar. ~ Biz Kimmiydik? Yüzbaşı Batu Soykan Kıdemli Üsteğmen Alara Sarp Teğmen Yiğit Aslan Asteğmen Levent Özkan Astsubay Kıdemli Başçavuş Erdal Bayrak Astsubay Başçavuş Hakan Sönmez Astsubay Kıdemli Üstçavuş Yusuf Bozkurt Astsubay Üstçavuş Doruk Şahin Astsubay Çavuş Aras Toprak Biz ANKA Timiydik. Her şeye rağmen ayakta duran, savaşmaktan vaz geçmeyen, Küllerinden yeniden doğan o ANKA`ydık.