37.Bölüm

O isim benim babamdı. Öz olmayan ama canım olan her şeyim olan adamdı. Beni öldürmek isteyen yıllarca beni büyütüp besleyen seven insandı.

“İnan…inanmıyorum sana.”dediğimde karşımdaki psikopat kahkaha atarak alaycı gözlerle bana bakıyordu.

“Ne kadar acınası durumdasın Gaye. Öz babanın evine gizlice girip onun seni öldürmek istediğini düşündün ama korumak istediğin baban asıl seni öldürmek isteyen kişiydi.”dediği an silah sesleri duyuldu. Dalga geçen hali gitmiş yerine elini beline atıp çıkardığı silahla tehlikeli bir hali gelmişti. Bana kısa bakış atıp elindeki silahla bir yere doğru ilerledi. Ama bilincim artık gitmeye başladığı için görmemiştim. Son duyduğum söz “Burdan kurtulsan bile seni öldürmek için geri geleceğim Gaye.” olmuştu. Birilerinin beni sarstığını ve seslendiğini hissediyordum ama gözlerimi açamıyordum. Sanki gözlerime zırh çekilmişti.

“Gaye güzelim geldim. Hadi aç gözlerini sevgilim.”

“Gaye abim burdayım hadi aç gözlerini.”

Abim ve Alaz burdaydı. Beni bulmuşlardı ama geç kalmışlardı. Galiba sonunda ölecektim. Son kez sizi seviyorum abi ve Alaz. Ve bunca zaman ismimi kimseden duymadığım Batu abim yanına geliyorum.Ve bilincim tamamen gitmişti.

POLAT 

Her yeri didik didim etmiş ama onu bulamamıştık. Sonunda Kaan Gaye’nin telefonunun son sinyalini mezarlığa yakın boş bir depoda bulmasıyla hızla oraya yönelmiştik. Hemen Alaz’ı arayıp ona da haber vermemle son hızla oraya gitmeye çalıştım. Sonunda depoya gelmiş Alaz’ı bekliyordum. Tek başıma hareket edersem kardeşimin başına bir iş gelebilirdi. O yüzden kendimi zorlayarak mantıklı hareket etmeye çalıştım. Sonunda Alaz’ın gelmesiyle belimdeki silahı çıkarıp tetiği çektim.

“Hadi girelim.”dememle Alaz omzumu tutup

“Sakin ol her ne kadar telaşlıysan ben daha beter haldeyim. Ona zarar gelmeden ordan çekip almalıyız. İçeride kaç adam var bilmiyoruz.”

“Ben etrafı dolaştım kimse yok ama içerde var mı bilmiyorum?”

“Tamam tekrardan bakalım emin olalım.”

“Acele edelim Alaz içim hiç rahat değil sanki canı yanıyor hissediyorum.”

“Tamam sakin ol bekle beni.”deyip yanımdan gitmişti. Elimde silahla gözlerim depoda bekliyordum. Sonunda Alaz gelmiş dışarı da birkaç adamın olduğunu söylemişti. Şuurumun yerinde olmadığını bildiği için bir şey dememişti fakat başka zaman olsa yumruğunu yemiştim.

“Sen geride kalıyorsun ve hiçbir şeye karışmıyorsun.”deyip ilerledi. Ben ise onun dediğini yapıp hiçbir şeye karışmamıştım. Sonunda içeri girmiş yerde yatan Gaye’yi görene kadar silah sesleri susmamıştı. Alaz birine bağırmıştı fakat odağım Gaye olduğu için hiçbir şeyi umursamadan direk ona koşmuştum. Yanına gelip eğildiğimde kesik kesik nefes aldığını gördüm.

“Gaye abim geldim hadi gözlerini aç güzelim.”demiştim ama hiç tepki alamayınca nabzını kontrol ettim ama zayıftı.

“Gaye!”diye arkamdan bir bağırtı duyuldu.

Direk kalp masajı yapmaya başladım.

“Ambulansı arayın lan sevdiğim kadın ölüyor.”

30 bası yapıp suni teneffüs yapıyordum. Ardından tekrardan aynı şeyleri tekrarlayıp duruyordum. Ambulans gelene kadar durmadım kardeşimi yaşatmak için gözüm hiçbir şeyi görmemişti. Ben aynı şeyleri tekrarlarken Alaz’ın sesini duydum.

“Polat eli buz gibi yüzüde öyle.”

“Ne?”

“Üşüyor Polat baksana titriyor.”

“Ben ne anlarım oğlum tek bildiğim kalp masajı o da zorla öğretmişti Gaye işe yarar diye.”

“Gerizekalı herif hipodermi geçiriyor bunu normal insanda anlar.”deyip sinirle bağırdı. Hemen ayağa kalkıp adamlara ateş yakmalarını istedi. Ardından herkesin montlarını çıkarmasını istemişti. Montları alıp Gaye’nin üstüne sermiş beni geri itmişti.

“O üşüyor Polat hayatta sadece ısınmaya ihtiyacı var.”

“Ama nabzı zayıftı ben yapmaya devam etsem ya.”

“Karışma elleme Polat bilmediğimiz bir şey yaparsak onu kurtarmak yerine öldürebiliriz.”

“Tamam ama merde kaldı bu ambulans Alaz.”

“Çok ıssız yer ve dağın başı Polat.”dedi sinirle sanki seninle uğraşamam diyordu.

“Sen neden bu kadar normalsın oğlum senin delirmen lazımdı benim değil.”dediğimde bana boş bakış atarak “Eski Alaz olmam lazım senin gibi olursam onu kurtaramayız değil mi?”

“Evet”

Gaye’ye dönüp yüzüne dokunmak istedi ama ellemedi.

“Güzelim benim bizi bırakıp gidemezsin daha yapacağımız çok şey var.”deyip sessizce onunla konuşmaya başladı. Son cümlesinden sonra ne dediğini duymamıştım. Sonunda ambulansın gelmesiyle aceleyle hastaneye gitmiştik. Hastaneye geldiğimizde Gaye’yi yoğun bakıma almışlardı. Onun yanına girmemize izin vermemişlerdi. O yüzden camın önünde bekliyorduk. Durumu ciddiydi eğer son anda fark edip müdahale etmeseydik öleceğini söylemişlerdi. Doktor bu 24 saati atlatırsa risk geçecek demişti. Ben ise yavaş yavaş kendime gelmiştim.

“Alaz kaçıran adamı yakaladık mı?”

“Evet onu gizli sığınağımda bekletiyorum. Onunla özellikle ben ilgileneceğim.”

“Bende hesap soracağım Alaz.”

“Sen sıranı bekle.”deyip gözlerini Gaye’den çekip bana baktı. Bakışları Gaye’ye baktığı gibi yumuşak değil o delici bakışları ile bakıyordu. Bu bana sinirli olduğunun belirtisiydi. O yüzden susmamı istemişti ama konu kardeşim olduğu için susmamı bekleyemezdi.

“Bana o bakışlarla bakma o içerde yatan benim canım senin sevdiğin kadın olabilir ama o benim kanımdan canımdan kardeşim. Ona zarar vereni bizzat ben cezalandıracağım Alaz.”

“Sana hiç karışma demiyorum Polat sıranı bekle diyorum eğer benden sağ alırsan o zaman cezalandırırsın.”deyip bakışlarını geri çekti. Ve ben şimdilik susmuştum.

GAYE’NİN AĞIZINDAN

Galiba her şey bitmişti. Beni öldürmek isteyen kişi hedefine ulaşmıştı. Yıllardır yaşayan ölü gibiydim ama bana ihanet edenin babamın olduğunu öğrendiğimde gerçekten ölmüştüm. Yıllardır beni büyüten bana yürümeyi bisikleti öğreten her ağladığımda bana sarılarak sakinleştiren adam ihanet etmişti. Bir insan bu kadar rol yapabilir miydi? Bana sevgisini gösteren babam gerçekten rol yapabilir miydi? Amcam biliyor muydu? Eve getirdiği adam kimdi peki? O kadar soru vardı ki kafamda. Artık kimseye güvenemeyecek miydim ben? Neden hep beni arkamdan vurdular ki? Babam dediğim adam neden bana böyle iğrenç bir şey yapmıştı. Benim ailem dediğim insanlar gerçekten beni seviyorlar mı yoksa rol mü yapıyorlar?

Kafamdaki düşünceler beni o kadar boğmuştu ki kurtulmak istiyordum. Ama sanki bir çıkmaza girmiştim de burdan kurtuluşum yokmuş gibi hissediyordum. Taki onun sesini duyana kadar yine gelmişti. O kadar nefret ettiğimi söylememe rağmen beni kurtarmaya gelen yine oydu. Sevdiğin adam Alaz’dı.

“Gaye güzelim hadi uyan. Çok uyumadın mı sence? Seni çok özledim. Kokunu siyah gözlerini her şeyini özledim. Hadi uyanda hasretim,hasretimiz bitsin sevgilim.”

Bende seni özledim Alaz. Sana sarılmayı o mavi hırçın gözlerini her şeyini özledim.

Gözlerimi açamaya çalıştım ama olmuyordu. Birkaç kere zorladım ama olmadı. Bu sefer elimi oynatmayı denedim. Zor olsada hareket ettirdiğimi hissettim. Ve hissimi doğrulayan Alaz’ın sesi duyuldu.

“Ellerini oynattı.”dedi birine

“Evet elini oynattı bizde gördük Alaz bey. Ve 24 saat geçti o da bize tepki verdiğine göre normal odaya alıp onu uyandırabiliriz.”

“Hemen hemen uyandırın sevgilimi.”

Seslerin uzaklaşmasıyla bilincim tekrar kapanmıştı.