Cassandra, hayatı boyunca kaybettiği herkesi geri getirmeyi kendine görev edinmişti. Ne kadar imkânsız görünürse görünsün, vazgeçmeye niyeti yoktu. Ancak karşısına çıkan son engel, ölümden bile daha büyüktü. Kıyamet. Dünyanın sonu yaklaşırken Cassandra, bu felaketi durdurabilmek için yollarını gizemli Miss Maragonda ile kesiştirir. Birlikte geçmişin, geleceğin ve paralel evrenlerin sırlarını çözmeye çalışırlar. Fakat attıkları her adım, onları kurtuluşa değil, daha büyük tehlikelere sürükler. Zaman daralırken dostluklar sınanacak, fedakârlıklar kaçınılmaz olacak ve bazı kayıpların geri getirilemeyeceği gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalacaklardır. Çünkü bazı sonlar değiştirilebilir. Ama bazıları tüm evrenlerin kaderine yazılmıştır.

İnsan ısırıkla gider bazen

Hayatta kalmayla bilimkurguyu birleştiren bir kitaptır

2034... Takvim yaprakları bir bir koparken gün tam o tarihi gösterdi. Amerika üretimi bir hibrit insan Türkiye, gümrük sınırında kaybolursa? Bir savcı ve bir hibrit insan... Kulağa imkansız gelen aşk hikayesi... Gerçek ile hayalin en büyük çatışması +Tüm hakları bana aittir. Çalıntı durumunda yasal işlem başlatılır.

Kod yazmak onlar için oyundu. Güvenlik açıkları bulmak bir meydan okumaydı. Ta ki karşılarına o ilan çıkana kadar. Şifrelenmiş forumların ve görünmez ağların arasında paylaşılan tek cümle vardı: “Yeterince iyiyseniz bizi bulursunuz.” Merakla başlayan araştırma, birkaç genci birbirine bağlar. Başta bunun yasa dışı bir topluluk, gizli bir yarışma ya da seçkin hackerların kurduğu bir oluşum olduğunu düşünürler. Yanılıyorlardır. Her görev yeni bir kapı açarken, gerçek dünya ile dijital dünya arasındaki sınırlar silinmeye başlar. Dosyalar kaybolur. Hesaplar ele geçirilir. İnsanlar izlenir. Ve en korkuncu… Onları birileri en başından beri izliyordur. Çünkü Siyah Ağ Enstitüsü’ne girmek zordur. Çıkmak ise neredeyse imkânsızdır.

✨Yukii, gezegen arayışındaki kabilelerin kendi gezegeni üstüne yaptığı saldırı sonucu hayatta kalmış bir uzaylıdır. Fakat bu pek çok şeye bedel olmuştur. Tüm bu olanlardan sonra tek hatırladığı şey Dünya’ya hayatta kalmak uğruna bir savaş vererek geldiğidir. Yaşam uğruna verdiği onca mücadeleden sonra kendini Dünya’da bulan Yukii’nin verdiği hayatta kalma mücadelesi henüz bitmemiştir ve Dünya’da bazı kararlar vermesi gerekecektir.

Dünyanın bittiğini söylediler. O lüks koridorlar, parlak gelecek planları ve sarı taksilerin gürültüsü... hepsi saniyeler içinde nükleer bir ateşle kavrulacaktı. Babamın "Gümüş Protokolü" devradaydı. Seçkinler dondurulacak, genetik kodlarımız yeraltının soğuk mezarlığına mühürlenecekti. Bize "kurtarıldınız" dendi. Radyasyon ve yıkım içinde uyanacağımız o gri kıyamet gününü beklememiz istendi. Yanıldık. Tam 500 yıl sonra, o bakırımsı radyasyon kokusunu teneffüs etmek için değil; dondurucu, asidik ve klor kokan bir vaftizden uyanmak için mühürlü kapılarımız açıldı. Ama dışarısı cehennem değildi. Küllerin, yıkık binaların ve acı çığlıkların yerine; kristal kubbelerle kaplı, yerçekimine meydan okuyan sarmal kulelerin, süzülen hava araçlarının ve saf, dondurucu bir mükemmelliğin uzandığı tanrısal bir ütopya bulduk. Hastalık yok. Savaş yok. Fakirlik yok. Her şey... mükemmel. İşte o an, asıl kıyametin koptuğunu anladık. Babanın o elitist protokolü bizi sadece yaşatmak için dondurmamıştı. Dışarıdaki milyonlar, bu sahte cennetin kusursuz hava filtrelerini tıkayacak birer "atık" olarak ezilip geçerken; biz, bu ruhsuz, hiçbir şey hissedemeyecek kadar mükemmelleşmiş dünyanın kafesindeki vahşi hayvanlar, antik çağ kalıntıları olarak korunmuştuk. Medeniyet ölmemişti. Sadece bizi, kendi hayvansal hayatta kalma güdümüzü bir deney ya da eğlence aracı olarak saklamak için mühürlemişti. Kıyamet hiç gelmedi. Asıl kıyamet, bu sahte cennetin parlayan camlarını aşağı indirmektir.

Neredeyse her gece aynı rüyayı gören Elisa gerçekle rüyayı karıştırmaya başladığı sırada alevlerin arasında gözlerini açar. En yakın arkadaşı Arden` in yardımı da işe yaramaz ve hayata gözlerini kapatır. Kendine tekrar geldiğinde paralel evrende bilinmezliğin içine hapsolduğunu anlaması fazla zaman almaz. Gece kadınlar için sokağa çıkma yasağının olduğu ve kadınların gizemli bir şekilde kaybolduğu, Başkan Hermes` in ülkesinde tüm kuralsızlıklara karşı mücadele ederken bulur kendini

Aleyna önceki okulunda olan olaylar yüzünden yeni okula gider ve bu okulun karanlık yüzünü görür ayni zamanda aleyna okulun karanlık kısmını araştırirken erende ona zorbalık yapar ama aleyna 8 yaşından beri boksörlük yapıyodur ve birsürü madalyası vardır

Şehrin tüm üst konsey kuleleri, o gece iki "hata kodunun" birbirine bağlanışını izlemek için karartılmıştı. Neo-plazma bulutları ilk kez tehditkar değil, gökyüzünde parıldayan birer duvak gibi süzülüyordu. Salonun ortasındaki devasa holo-platformda, siber ağların ve algoritmaların asla anlamlandıramayacağı bir sessizlik hakim oldu. ​Lara, fütüristik kumaşın üzerinde hafifçe parıldayan mikro-kristallerle bezeli gelinliği içinde ona doğru yürürken, aralarındaki tüm o siber savaşlar, kaçışlar ve tehlikeler bir anlığına silindi. Genç adam, kadim zamanlardan kalma o yüzüğü onun parmağına takarken gözlerinin içine baktı. Bu yüzük, sistemin hiçbir veri tabanına kayıtlı değildi; sadece iki ruhun birbirine verdiği sarsılmaz sözün çelikten somutlaşmış haliydi.

Gece`den kalan bir lanetin sıradaki kurbanı..

“04.07”, geçmişi değiştirmeye çalışan bir profesörün, aslında yıllardır zaman döngüsünün içinde sıkıştığını fark etmesini konu alan karanlık bir bilim kurgu hikâyesi. Volkan ve asistanı Bahar, laboratuvarda geliştirdikleri gizemli kürenin imkânsız şekilde aktifleşmesiyle gerçekliğin bozulmaya başladığını keşfeder. Geçmiş ve gelecek arasındaki sınırlar silinirken, Volkan çocukluğundan beri peşini bırakmayan yağmurlu gecenin sırlarının kendi geleceğiyle bağlantılı olduğunu anlamaya başlar.

Efendim bu çocuklara bu deneyleri yapacağız ama bu deneyi kaldırabilirler mi?" "Yirmiye aşkın çocuk var kaldıran yaşar kaldıramayan ölür ve sizde işlerini halledersiniz ama ben bu deneyi yapacağım" (4 yıl sonra) "Efendimiz 2 tane çocuk öldü. Onları ne yapalım" Dedi beyaz önlük giymiş adam karşısındaki oyun alanında oynayan çocuklara bakıp çocuklardan bir tanesi 4 yaşındaki bir çocuktan beklenmeyen şeyler yaptığında bütün beyaz önlük giymiş adamlar şaşırdı "O kız çocuğuna iyi bakın gözünüzü ayırmayın" (9 yıl sonra) O adamın gözlerini ayırmayın dediği kız çocuğu ve 4 kişi sadece hayatta kaldı tek farkla o kız çocuğu deneylere yanıt veriyordu ve iyi bir şey sanıyordu tabi bilmiyordu ki bu olanlar hayatını bitirecekti  (5 yıl sonra) O kız çocuğu ilk kez dışarıyı görüyor tam on sekiz yaşında o kız çocuğu ilk kez mutluluktan ağlıyor o kız çocuğu o gün anladı bu büyük binadan başka hayatlarda vardı o an koydu kafasına bu kocaman binadan kaçacaktı kafasında kurmaya başladı uyumaya götürdüler kız çocuğunu yatağa kafasına koydu ve hep aynı şeyi söyledi "ben güçlüyüm ben denek değilim" dedi kız çocuğu ve gözlerini kapattı gece saat 4 buçuk gibi bir ses duydu küçük kız korktu kapısı çok yüksek sesle çalıyordu çünkü, kalktı açtı kapıyı ama keşke açmasaydı dedi gözlerinin önünde yüzünün yarısı erimiş bir beyaz önlüklü adam vardı çığlıyla binada deprem oldu bir anda uzun koridorun sonunda ki yangını gördü kız çocuğu ve o an anladı ne olduğunu deney yaptıkları laboratuvar patlamıştı hemen odasının kapısını kapattı volta atma başladı sonra aklına duvarı yok edebileceği geldi aklına duvarın karşısına geçti ellerini duvara dayadı ve gözlerini kapattı üç dört saniye sonra büyük bir  sesle patladı duvar ve hemen dışarı çıktı gördüğü insanlar koca binaya bakıyordu bunu fırsatta çevirdi ve arka tarafa gitti ilk kez çıkışın orada kimse yoktu ve kapıyı zorlaması gerekiyordu yine ellerini bu sefer kapıya dayadı ve gözlerini kapattı daha erken patladı bu sefer aynı anda binanın bir bölümü de patladı o yüzden kimse fark etmedi hemen uzaklaştı oradan küçük kız hiç bilmediği bir yerde hiç dışarıyı görmeyen bir kız çocuğu ne yapardı tek başına dışarıda tesadüfen oradan geçen bir araba gördü kız çocuğunu durdu yardım teklif etti kız çocuğu çaresiz olduğu için kabul etti ona iyi bakacağını emindi sanki kız çocuğu.

Kaya (Yaratılan): Bir "suç dehası" olarak tasarlandı. Ama o, bir karakter olduğunun farkında değil. Sadece dünyanın çok "simetrik" ve "mantıklı" olduğunu düşünüyor. Bir gün gökyüzünde bir "fırça darbesi" (bir gökyüzü hatası) gördüğünde uyanmaya başlar.

Olay Avengers endgame savaşı çıktığında başlamıştı...

Gökyüzünden düşen gizemli bir kulaklık, Nova’nın hayatını tamamen değiştirir. Başta sıradan görünen bu cihaz, yalnızca onun duyabildiği garip ritimler ve şifreli sinyaller göndermeye başlar. Fakat sinyaller arttıkça Nova korkunç bir gerçeği fark eder: Bu sadece bir mesaj değildir. Bir şey onu bulmaya çalışıyordur. Geceleri odasında beliren gölgeler, açıklanamayan sesler ve uzaylılar arasında sıkışan Nova, hem ailesini korumaya hem de kulaklığın sırrını çözmeye çalışır. Ancak zaman giderek daralırken Nova şunu anlar: Bazı sinyaller duyulmak için değil, çağırmak için gönderilir.

Soba başında, kırmızı battaniyeye sarılmış, çıtırdayan ateş sesleriyle mayışan çocuğun tüm dikkati; dizine yattığı adamın gizemli sesiyle anlattığı hikâyelerdeydi. Küçük çocuğun saçlarını okşarken, sabahtan beri anlattığı her hikâyeyi büyük bir merakla dinleyen bu çocuğa bir hikâye daha anlatmaya karar verdi adam. “Dokuz kuyruklu tilkiyi bilir misin, evlat?” İki yana salladı başını. “Hayır,” dedi. “İyi dinle o hâlde. Kumiho ve Gumino ismiyle bilinir dokuz kuyruklu tilki. Kumiho, resmin içinde hapistir. Ancak resimdeki tilkiye dokuz kuyruk çizildiğinde lanet bozulacaktır. Böylelikle Kumiho, yani dokuz kuyruklu tilki, tablodan kurtulabilecektir.” Merakla sözünü kesti çocuk. “Peki, başka?” Merakına gülümseyip başka bir versiyonunu anlatmaya başladı. “Kumiho, eğer insan olmak isterse yüz insan kalbi yemelidir.” Kaşlarını çattı küçük çocuk. “Yamyam gibi mi?” Başıyla onay verdi yaşlı adam. “Tilki ruhu tamamen insana dönüşse bile bin günde bir insan yeme ihtiyacı duyar. O gün yaptıklarını sonradan hatırlayamaz. Kumiho, içinde tilki boncuğu barındırır. Bu boncuğu, insanlardan bilgelik çalmak için kullanır.” “Peki, bu boncuk ona nasıl veriliyor ki?” “Bilinmiyor,” dedi. “Benim de tilki boncuğum olabilir mi?” Güldü adam. “Kumiho öpücük verirse neden olmasın?” Çocuk kıkırdayarak yerinde kıpırdandı. “Benim de Kumihom olmalı mı?” Usulca çocuğun saçlarını okşarken konuştu: “Hayır evlat, hiç istemezsin.” İç çekip devam etti: “Ama bir gün… Gün gelecek ve belki de, istesen de istemesen de kalbine girecek. Belki Kumiho gibi kalbini yiyecek, belki sana yaşam vaat edecek. Bunu bilemezsin.” Gözlerini adama dikerken sordu: “Ya istersem?” Merakla büyüdü göz bebekleri. “O zaman kalbin onun ellerinde atar. Durdurmak, vicdanına bakar.” “Tavşan kaçtı, tilki kovaladı. Tilki kaçtı, kurt kovaladı. Yakala, bırakma; öldür, acıma… Tilki, sığın affına, bağışlasın canını. Gözüne gözükme bir daha; yoksa olursun kurdun avı…”

Bu hikayemiz bir distopyadır. Yıllar önce Ateş ve Buzul kraliyetlerinin arasındaki anlaşma bir yasakla bozulmuştur. Ve kızımız bu yasağın bir parçasıdır ama bildiğini sandıklarını bilmediğini ve daha da fazlası olduğunu öğreniyor ve hayatı hiç olmayacak şekilde değişiyor. İlk bölümde karakterlerimizi anlatıcam ki kafanızda daha iyi canlansın. Okuyan herkese çok teşekkür ederiiim bana ait bir kurgudur. 🔥🪢🧊

Bir evlilik, Bir ortaklık, Bir ölüm oyunu

Artık modern zamanın bir parçası değildi. Sanki görünmez bir el, onu çağın ince camından tutup çekmiş; gürültülü ekranların, floresan ışıkların ve plastik kokulu dünyanın dışına fırlatmıştı. Ardında kalan hayat bir rüya kadar uzak, bir nabız kadar silikti artık. Çıplak ayaklarının altında uzanan halı, yalnızca bir halı değildi. Kalın İran yününden dokunmuş kırmızı lifler, yüzyılların sessizliğini emmiş gibiydi. Koyu lacivert ve altın ipliklerle işlenmiş sarmaşık desenleri, parmaklarının altında kıpırdanıyor; sanki ona eski bir dili, unutulmuş bir yemini hatırlatmaya çalışıyordu. Yünün sıcaklığı tenine işlerken, İsolde ilk kez gerçekten bir yere bastığını hissetti. Modern dünyanın pürüzsüz yüzeyleri hiçbir zaman bu kadar gerçek olmamıştı.

Zehra ve Altay... Aynı sınıfta, birbirine tahammül edemeyen iki zıt karakter. Zehra için Altay sadece sinir bozucu, ukala ve sürekli tartıştığı bir çocuktur. Onunla her karşılaşmaları küçük bir savaşa dönüşür. Ama Zehra`nın bilmediği bir şey vardır... Altay, ona dört yıldır sessizce aşıktır. Zehra, nefretiyle körleşmişken; Altay sevgisini saklamaya devam eder. Atışmaları zamanla komik anlara, o anlar ise farkında olmadan kalp çarpıntılarına dönüşür. Peki nefretle başlayan bir hikaye... Gerçekten aşkla bitebilir mi? Yoksa bazı çizgiler, aşıldığında her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir mi?

"Ona sevdiğimi söylemem her şeye bedel olmuştu, canıma bile." Edalyn adındaki cennet muhafızının karşılaştığı sorunlar ve çözümlerini anlatan bu hikâye "Cennettin Kapıları" serisinin ilk kitabıdır ve bakalım Edalyn istediği şeye ulaşıp katili bulabilecek mi?

Herkes, normal bir insan, fakat Ahmet ve Sera olduğundan çok küçük, hafızalarının birazı silindiği için deneyleri hatırlayamayan Ahmet/Sera karakterlerimiz boyutlarını tekrar normal hale getirmek istiyor, fakat bu o kadar da kolay değil...

Kurallar tanınmaz aslında içimizde olan şeyler bazen dışa vurulur ve süper kahramanlar hep gizli olur

🎭 AETHELGARD EKİBİ: SPEKTRUM ANALİZ TİMİ Aethelgard`ın renklerini ve ruhunu "Beyazlık"tan korumak için bir araya gelmiş, her biri farklı bir spektrumu temsil eden uzmanlar birliği. 1. ALAZ | Ekip Lideri & Spektrum Analisti Zihinsel Yapı: Sherlockvari bir deha. Duygularını analiz anında tamamen kapatabilen, dünyayı veri ve olasılık tabloları olarak gören bir mantık makinesi. İmza: Cebinde taşıdığı kadim Odak Kristali. Yetenek: Prizmatik zırhı ve kanatları sayesinde ışığı bükebilir; saldırıları analiz edip saniyeler içinde karşı strateji geliştirir. Zaaf & Kırılma Noktası: Analitik Kibir. Eğer bir arkadaşının ölümü "tek rasyonel çözüm" haline gelirse zihni kilitlenir. Soğukkanlılığını kaybederek ağır bir depresif boşluğa düşebilir. 2. AYDA | Saha Partneri & Stratejik Destek Zihinsel Yapı: Alaz’ın aksine dünyayı kalbiyle ve sezgileriyle duyar. Ekibin insani pusulası ve Alaz`ın mantığını dengeleyen unsurdur. İmza: Alaz ile arasındaki o sessiz ve sarsılmaz sadakat bağı. Yetenek: Zihinsel kalkanlar ve empati yoluyla düşmanın hamlelerini "hissetme" yetisi. Zaaf & Kırılma Noktası: Aşırı Empati. Alaz’ın soğuk mantığı birinin canını yaktığında suçluluk duygusuyla bulanır. Sezgileri körleştiğinde tamamen işlevsiz ve korku dolu birine dönüşür. 3. KİTSUNE | Dijital Mimar & Hacker Zihinsel Yapı: Hırçın, alaycı ve yerinde duramayan bir hız tutkunu. Kıvırcık saçlarının arasında tilki kulaklarını andıran dijital sensörler taşır. İmza: Dokuz kuyruklu tilki ruhunun teknolojiyle birleşmiş formu. Yetenek: Işık hızında veri işleme ve şehir sistemlerine sızma. Statik elektrikle yüklenen "kuyrukları" fiziksel enerji kamçılarına dönüşür. Zaaf & Kırılma Noktası: Sistem Zehirlenmesi (Overload). Veri akışı kapasitesini aştığında kişiliği silinir ve müttefik olmaktan çıkıp kontrolsüz bir dijital virüse dönüşerek ekibe saldırabilir. 4. TALO | Renk Hafızası & Estetik Gözlemci Zihinsel Yapı: Hassas, melankolik ve derin bir estetik anlayışına sahip. Renkleri ışık değil, birer ruh olarak görür. İmza: Yanından ayırmadığı dijital fırçası. Yetenek: Renklerin gidişatını ve "duygusunu" takip ederek düşmanın bıraktığı renk kaybı rotasını bulma. Zaaf & Kırılma Noktası: Estetik Melankoli. "Beyazlık" ona renklerin asla solmayacağı sahte bir cennet vaat ederse, bu illüzyona kanarak gerçek dünyaya ihanet edebilir. 5. BURAK | Güvenlik Uzmanı & Fiziksel Güç Zihinsel Yapı: Sarsılmaz bir kaya gibi. Şehrin mimarisini kemiklerinde hisseden, az konuşan öz konuşan bir koruyucu. İmza: Heykel gibi kıpırtısız duruşu ve patlamaya hazır enerjisi. Yetenek: Ağır metal asası ve yerçekimine meydan okuyan dayanıklılığı. Şehrin taşlarındaki titreşimleri okuyarak tehlikeyi sezer. Zaaf & Kırılma Noktası: Mimari Rezonans. Şehrin ana çekirdeği hasar gördüğünde bunu fiziksel acı olarak hisseder. Şehir yıkılırsa felç olur; bu bağ onu bir intihar görevine sürükleyebilir. ⚠️ ANA TEHDİT: BEYAZLIK (Görünmez Düşman) Doğası: Renkleri yok etmeyen, onları kendi içine hapseden devasa bir "Spektrum Emici". Temsilcisi: Dehlizlerde beliren, formu olmayan, saf beyazlıktan oluşan bir varlık.