GECEYE SAKLANAN AŞK "Coğrafya bir kaderse, bazı aşklar o kadere kafa tutmak için doğar." Biri Doğu’nun ağır, sessiz ve sarsılmaz topraklarından gelen Meyra; diğeri Karadeniz’in hırçın, dur durak bilmeyen hırçın dalgalarını ruhunda taşıyan Ilgaz... Cihan Aksel ve Yılmaz Arslan’ın yıllardır ilmek ilmek işlediği o sessiz güç savaşı, çocuklarının göz göze geldiği o ilk saniyede yön değiştiriyor. Geçmişin ağır bedelleriyle mühürlenmiş iki aile aynı masaya oturduğunda, sadece bir ortaklık değil; geri dönüşü olmayan bir fırtına başlıyor. Bu hikaye; kuralların, namlunun ucundaki gururun ve geceye gizlenen en tehlikeli sırrın, yani aşkın hikayesi. “Sen benim hayatımda karşılaştığım en dik, en aşılmaz uçurumsun Meyra. Ama bilmiyorsun; Karadenizli bir adam, önünde uçurum gördü mü geri dönmez, kendini boşluğa bırakır." — Ilgaz Arslan "Benim doğduğum topraklarda öfke kanla, aşk sessizlikle ölçülür Ilgaz. Sana susuyorsam, bu seni reddettiğimden değil; içimdeki yangın seni de kül etmesin diyedir." — Meyra Aksel Gururla örülmüş duvarlar, aidiyetle sınanan kalpler... Karanlık çöktüğünde ve herkes sustuğunda, fırtınaya karşı durabilecek misin? Çünkü bazı aşklar, itiraf edilmek için gecenin en koyu anını bekler.

1540`lı yıllarda, Bursa`nın Itır Kasabası`nda geçen imkansız bir âşkın hikâyesi... ... "Sandım ki zühre yıldızı, şavkı beni yaktı geçti..." Yazdıklarım, sustuklarımdır. Sustuklarım, hislerim… Çoğu zaman sustuğum için yazdım belki de bilmiyorum. Yazdım. Hep yazdım. Üzüldüm, yazdım. Sevindim, yazdım. Ağlıyorken yazdım, gülüyorken yazdım. Ne hissetsem onu yazdım anlayacağın. Yazmanın ruha iyi geldiğini anladığımda daha bir severek daha bir içten yazmaya başladım. Bu kitap, yazdığım ilk kitap değil ama okuyucuyla, seninle, buluşturduğum ilk kitap aziz yoldaşım. Son olmamasını ve yolumda beni yalnız bırakmamanı temenni ediyorum. ... Yine de hoş gör sen bu toy benliğimi. Yanlışlarım olursa mazur gör. Fakat bil ki, yazdıklarım elimdeki mürekkebin, dilimdeki kelimenin yanlışıdır, hislerimin değil. İnsan yanlış hissetmez. Yanlış düşünür, yanlış kararlar verir, yanlış kalemi kullanır, yanlış kitabı okur, belki yanlış kişiye verir sevgisini ama hiçbir zaman yanlış hissetmez. Hislerine güven, hisler insanı yarı yolda bırakmaz. Hep dil-hûş olasın. En güzele emanetsin. 2026/Ankara Belinây... (Tüm Hakları Saklıdır - Hikâyede Geçen Hiçbir Mekan, Kişi ve Olayın Gerçeklik İle İlgisi Yoktur.)

Liseli bir genç yetiştirme yurdunda büyüyor trafik kazasında ailesini kaybediyo olay burdan başlıyor

Lotus Kolejinde burslu öğrenci olan Aylin Yersel`in hayatı, okulun kütüphanesindeki "Kırık Pusula" isimli bir kitabın arasında bulduğu şifreli notla bir anda değişir. İki yıl önce kaybolan okulun öğrencilerinden Leyla Alpkan`ın isminin yazılığı olduğu bu not, Aylin`i okulun en zengin öğrencisi olan Çağan Mirzaoğlu ile beklenmedik bir şekilde bir araya getirir. K - G - B - KD - D - G - G Leyla Alpkan.

-"Kupa Kızı," -"Hımm?" -"Öpsene beni, en çok yaramdan öp, senin dokunduğun her yer ilaç gelir yaralarıma, en çok yaramdan öp." Parmak ucumda yükseldim ve elimi ensesinde birleştirdim ve onu kendime çektim. Bana doğru eğildi ve aramızdaki boşluk kapandı...

0542*: Nasıl yani, yönetici siz değil misiniz? Kemal Bey: Hayır. 0542*: Kemal Bey`de değilsiniz? Kemal Bey: Hayır. 0542*:kusura bakmazsanız, siz kimsiniz? Kemal Bey: 21. Kattaki o meşhur HİPODROMUN sahibiyim Kemal Bey: Ayrıca maalesef imza toplasanızda attıramazsınız. Kemal Bey: Bu EV benim. Kemal Bey: Ve şunu söylemeden de geçemeyeceğim, Kemal Bey: Eğer yöneticiliğe adaylığınızı koyarsanız oyum size (görüldü) siktir

Zeyna Demir için judo sadece bir spor değil. Babasını öldüren Kargı ailesinden intikam almanın tek yolu. Siyah kemerini sıkıp matta güçleniyor. Tek hedefi var: Adar Kargı’nın hayatını cehenneme çevirmek. Adar Kargı ise babasının gölgesinde boğulan bir mafia oğlu. Emir alır, savaşır, susar. Ta ki matta karşısına Zeyna çıkana kadar. O kız judogi yakasını tuttuğu anda ilk kuralı bozuyor: Düşmana bakma. İlk görüşte judo dediler. İlk tutuşta nefret dediler. Ama kimse matta başlayan şeyin kalpte biteceğini söylememişti. Biri intikam için dövüşüyor. Diğeri emir için. Ortada tek bir kemer var ve düğüm atılmıyor. Matta başlayan her şey... matta biter. Peki ya kalp?

Herkesin hayran olduğu o kral maskesinin altında sadece kocaman bir ego vardı. Bir yabancı olarak geldim, Ateş Kara`nın sahte krallığına bir savaş başlattım. O beni avı ilan ederken, gölgedeki Rüzgar bana kuralları fısıldadı. Bu sadece bir nefret savaşı değildi; bu, kimin yanacağına karar vereceğimiz oyundu.

İlk kitabım olucak o yüzden yazım hataları varsa kusura bakmayın

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

22.17 "Bazen bir insanı tanımak için yüzünü görmek gerekmez." Saat tam 22.17`de telefonuma bir mesaj geldi. Tanımadığım bir numara... Tanımadığım biri... Ama zamanla herkesten daha iyi tanıdığım bir yabancı. Kim olduğunu bilmiyordum. Neden beni seçtiğini bilmiyordum. Ama her gece mesajını bekliyordum. Sonra bir gün kayboldu. Tam onu aramaktan vazgeçmeye çalışırken hayatıma okulun basketbol takımının kaptanı girdi. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ya da ben öyle sanıyordum. Ta ki kardeşimi kaybedene kadar... O günden sonra gördüğüm şeylerin gerçek mi, yoksa zihnimin bana oynadığı oyunlar mı olduğunu ayırt edemez oldum. Ve tam herkes benden uzaklaşırken, uzun zamandır sessiz olan o hesap yeniden mesaj attı. Ama bu kez farklıydı. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında kalpleri kırar. Bazı gerçekler öğrenilmemelidir. Ve bazen seni en çok seven kişi, kim olduğunu asla tahmin edemeyeceğin kişidir. Bir mesajla başlayan bu hikâyede hiçbir şey göründüğü gibi değil. Özellikle de saat 22.17 olduğunda...

Kimse için hiç bir şeyin hiç bir zaman yeteri kadar iyi olmayacak. Annen için bile. Kendi yarattığı dünyada en büyük canavarı annesi bellemiş olan İnci, son sınıf bir lise öğrencisidir. Okulunun müzik grubundaki gitarcının hastalanması sebebiyle, gitar çaldığı için sahneye çıkmak için seçilir. Müzik grubunun lideri olan Giray`la birlikte sahne için hazırlanırken hiç beklemediği anlarda, kalbinin yelkenlerinin indiğini görür. Ve yıllardır görmediği gerçek, canavarlarla dolu dünyasına bir ışık hüzmesi olarak girer. ❝ İstiridyenin kalbinde bir inci büyür, benim kalbimde ise sen. ❞

Karanlığa alışmak nedir,bilir misiniz?Ben iyi bilirim. Küçücük,karanlık bir odada yıllarca hapsolunca, beyniniz de karanlığa sürüklenir. Ve o karanlık,sizi kendi karanlığını yaratan birine dönüştürür.

Odada beklerken içeride birbirini yiyen kalabalığın sesini duyuyordum. Herkes kan görmek için kendisini paralıyordu. Karşımdaki adamlar genç oğlanı iki yandan tutup sürükleyerek önümden geçirdiler. Nihayetinde onunla yalnız kaldık. Şimdi düşünüyordum da belki de buraya geldiğimi Yabancıya söylemeliydim. Çakallar sofrasına düşmüştüm ve arkamda duracak birine ihtiyacım vardı. Bunu neden yaptığımı kendime hatırlatıp söze girdim. "Benim de bir şartım var." Ucuz purosunu dudaklarından uzaklaştırıp leş sırıtmasıyla bana baktı. "Nedir?" derken sesi keyifli geliyordu, beni gördüğüne memnun olmuştu. "Son maçta karşımda Barutu istiyorum." Duyduklarıyla katıla katıla gülmeye başladı. Durumun trajikomikliğinden zevk alıyor gibiydi. Kumar oynuyordum ama kartların benden yana olması için ne gerekirse yapacaktım. Purosundan derin bir nefes çektikten sonra konuşmaya başladı. "Öyleyse kıvılcımı buldum demektir." ... Ne olup bittiğini bile anlamadan bir çukura düşmüştüm. Çukurdan çıkmak için halat sarkıtan Yabancıya güvenmekten başka şansım yoktu. İpi tuttum. 🥀 "İğneyle yüreğime işlendin gül oyası, artık istesende gidemem senden." 🥀

" Hafıza ne kadar önemli bir şey değil mi, bazıları içinse bir kabus. İnsan hatırlarsa ölür, insan hatırlarsa acı çeker. Bu dünyada kimse kimseye güvenmemeli miydi? Yoksa geçmişindeki izleri silip mahkum mu olmalı.. ruhu daha ne kadar yasaklıydı.." Küçükken travmalar üstüne travmalar çekip oradan oraya savrulan ,herkesin tek suçlusu olmuş, hayata dair her şeyini kaybeden Yuri... Yoksa geçmişindeki Güneş miydi, her şeyin tersini yaşamış insan psikolojisi. Alev mi? Oysa başından beri geçmişin bir etkisi. Bir insanın ne kadar karakteri olabilirdi ki? Hiçbiri hayatta kalmamış mıydı, kalmaya mı uğraşmamıştı? Çoklu karakter, çoklu meslekler.. Bir tarih uğruna ödenen bedeller. Bir seri katilin ağzından yazılan Zincir Vaka`sına hoşgeldiniz. Katliama sebep sunmak için gelen seyircilerimsiniz. Sahne sırası size geçtiğinde güvenli bir sığınak olamayabilirsiniz.~

Lara gecenin bir yarısı gelen mesajla hayatının altüst olacağını bilmiyordu... Bazı mesajlar sadece başlangıçtır

"𝓑𝓲𝓵𝓶𝓮𝓶 𝓫𝓾 𝓷𝓮𝔂𝓲𝓷 𝓷𝓮𝓼𝓲" Biz sadece 24 saat sevgili kalabilmiştik. Sadece bir gün... Sonra o gitti. Arkasında hiçbir açıklama bırakmadan, beni o en çok sevdiğimiz şarkıyla baş başa bırakıp gitti. `Neyin nesi" diyordu şarkıda. Tam bir yıl boyunca bu sorunun cevabını aradım. Şimdi ise o geri döndü. Karşımda düşmanım olarak duruyor. Aras Kaya... Sen benim neyimsin? Geçmişim mi, düşmanım mı, yoksa hala kalbimin en derinindeki o imkansız sızım mısın?

Ama içimdeki yılların verdiği hayal kırıklığı ve ezilmişlik duygusu beni durdurdu. Usulca kafamı çevirip anneme baktım. "Bir söz var bilir misin?" Ne dediğimi anlamak istercesine baktı "Bir şeyden ne zaman vazgeçersen, o şey vazgeçtiğin gün sana gelir, derler." İstemedende olsa kırgın şekilde baktım. "Senin, beni sevebilme ihtimalinden yıllar önce vazgeçtim. Ama senin sevgin bana hiç gelmedi," gözlerinde anlandıramadığım bir duygu belirdi. Boğazımda yanma hissi oluştu "Anne." Benden hiç bir zaman duymadığı `Anne` kelimesini duyduğunda afalladı. Bana bakan gözlerinde ilk defa iğrenmeden farklı bir duyguyla, şaşkınlıkla baktı.

Azur Koleji, derslere önem veren, ciddi bir eğitim sistemi olmasına rağmen hem disiplinli hem eğlenceli bir okuldur. Okulun en üst düzey sınıfında bulunan dört kız bir anda seviye düşer ve bunun sebebini anlayamazlar. Cevap ise okulda tembellik, yaramazlık ve sürekli müdürün odasını boylamalarıyla tanınan dört kişilik erkek grubundadır. Bu iki grup bir anda birbirlerine düşman kesilirler fakat bilmedikleri şey, bir sosyal proje kapsamında bu iki grubun yakınlaştırılmasıdır... Tatliş dostluklar ve romantikliklerle süslenmiş lise kurguları sevenlere...𐔌՞ ܸ.ˬ.ܸ՞𐦯

Bazı aşklar imkansız değildir

Bir kızın babası yüzünden hayatının mahvolmasi ve ileriki zamanlarda kendi hayatını sevmesi(genç bir kızın hikayesi)

Bazen bir okul sırası, bazen bir restorant, yada en akla gelmeyecek yerde birşey çalar kapını. Sevgi. İçinde pıt pıt atan kalbin bir bakmışsın bir başkası için gümbür gümbür atıyor.

Siz: selamm Siz: biliyorum sizi deli edeceğim ama önemli bir işim varr Siz: zengin koca bulurum Siz: kaslı hemde Siz: evlenelimmi 0527**: kimdiniz 0527: çocuklarla uğraşamam Siz: tüh gelecekte bizim olacaktı

İNSANLAR ÇOĞU ZAMAN GÜÇLÜ GÖRÜNMEK İSTER AMA GÜÇLÜ DEĞİLLERDİR! Aileleri tarafından sevilmemiş,itilip,kakılmış ve en sonunda yetimhaneye bırakılan 4 güçlü kız ama bi tarafta da şımartılmış ve okul sahip leri olan 4 zorba erkek PEKİ SİZCE BU 8 ÇOÇUK GÜÇLÜ MÜ YOKSA DEĞİL Mİ (OKUL ZORBALARI KİTABINDAN İLHAM ALINMIŞTIR FAKAT AYNI ŞEYLER OLMAYACAK SADECE KONU)

On yedi yıl önce bir hastane odasında "öldü" denilerek ailesinden koparılan Zeynep Soylu`nun, gerçek ailesi olan Karaaslanlar ile kesişen kaderini ve sırlarla dolu geçmişini anlatan sürükleyici bir dram. Bir yanda onu koruyup kollayan yoksul üvey abileri, diğer yanda ona kavuşmak için her şeyi yapacak olan güçlü biyolojik abileri arasında sıkışan bir kızın hikayesi.