Altın bir kafes içindeyken ruhum sanki bir anahtar ile açıldı kilit o kilit... aşktı

Babasının yasıyla boğuşan Alin, karşısına çıkan mavi bir kitapla kendisini daha bebekken vefat ettiği bir evrende bulacaktır.

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

O gece bir söz verdim. Ve ben, nâm-ı diğer Yılanın Yavrusu, yıllar önce söndürdüğünüz o ateşi tekrar yakmaya geldim... •Kitap tamamen şahsıma aittir ve tüm hakları saklıdır.

Lara on yedi yıldır aynı yerde yaşıyordu. Soğuk koridorlar, demir kapılar ve bir türlü bitmeyen yalnızlık. Onu o kapının önüne kimin bıraktığını kimse bilmiyordu. Ta ki bir gün iki yabancı çıkıp gelene kadar. “Bizim kızımızsın.” DNA testi, yıllardır saklanan bir geçmiş ve bir anda değişen bir hayat… Lara artık yetimhanede değil. Gerçek ailesinin evinde. Ama bazı sorular hâlâ cevap bekliyor. Eğer gerçekten onların kızıysa… Neden yıllarca onu aramadılar? Ve daha önemlisi… Neden onu o yetimhanenin kapısına bıraktılar? Bazı kanatlar kırılır. Ama bazıları… Gerçekten hiç iyileşmez. Peki ya Lara iyileşebilecek miydi ?

Kocası mecbur kaldığı için eski sevgilini onun üzerine kuma getireceğini duyunca hamile olduğunu söylemeden onu terk edip giden kadın üçüzler doğurur ve babalarını hep iyi bilir olarak anlatır 17 yıl sonra üçüzler babaları ile tanışmak ister ama kızı her şeyi öğrenmiş ve intikam almayı kafasına koymuştur onun intikamının ateşi her kesi yakacak mı yoksa bu yolda intikamından vaz mı geçecek

Yanlış Numaraya mesaj attım en fazla ne olacak?

Oku anlarsın:) 1-ci bölüm Yarın benim dogum günümdü ilk defa ailemsiz dogum günüm olucakdı. annemle babam iş görüşmesi için norveçe gidiceklerdi. Biletler artik alınmışdı. Sabah oldu, annemle babam beni öpüp gittiler. Artik evde yalnızdım canım çok sıkılıyodu. Bir kız grubumuz vardı, oraya yazdım....... Ben: Selam kizlar canım çok sıkılıyo evde yalnızım.) Kızlar:Nasıl yani evde yalnızmısın annenle baban nerde?) Ben: İş görüşmesi için norveçe gittiler.) Kızlar: Kızım sen salak misin.) Ben: Neden ki?) Kızlar: Nasıl yani neden ki sen harbi malsin ha.) Ben: Biliyor musunuz bu gün benim doğum günüm.) Kızlar: Şaka mısın sen kızım şimdi mi söylerler. ee napıcan peki?) Ben: Bilmiyorum ki knk.) Kızlar: Ben bir şey düşündüm ya.) Ben: Ne düşündün.) Kızlar: eee biz gelek zaten yalnızsın ha bide dogum günün ya böyle boş-boş oturucan mi.) Ben: Olurr gelin.) Kızlar:tamam biz cikiyoz.) Arkadaşlarım artık yoldaydı. Kapı çaldı. Gelen arkadaşlarımdı. Yanında 6, 7 tane erkekler vardı Ben:Hoş geldiniz de kızlar bu erkekler kim?) Kızlar: Abartma Sude arkadaşlar sadece biraz eylenicez sonra gidiceklerdi zaten.) Ben: İyi tamam hadi gelin. Biz pizza sifariş ettik. Pizza lar geldi yedik, partiledik eylendik Işte. 2 saat oldu. Erkekler bize zorla içki içirtiyorlardı... Bize tokunmaya başladılar... Hatta bazıları odaya götürüyorlardı..... Biri benim kolum dan tutdu yana döndüm anladım ki beni de yukarıya gotürmek istiyorlardı... Ben onu itdim amma o dahada bana yaklasıyordu. Ben ona tokat atdım....... “O beni itti. Havuzun yanında düştüm. Ayağım yuvarlandı ve yere düştüm, yer kan oldu...................

Annesi gözleri önünde teröristler tarafından öldürülen asker adam ve ailesini trafik kazasında kaybeden doktor kadın. İkisinin de ortak bir noktası var, kardeşlerine olan zaafları. İlk kez karşılaşmalarının ardından yollarının tekrardan kesişeceğini ve bir daha ayrılmayacaklarını nereden bilebilirlerdi ki? Alparslan ve Asena Vatanı için çalışan bir asker ve insanları iyileştirmek için çabalayan doktor Kitabımla ilgili paylaşımlar yapacağım Instagram hesabımın adı Zeynluna. Takip ederseniz ve paylaştıklarımı beğenip, yorum yaparsanız çok sevinirim. Bana bir şans verirseniz çok mutlu olurum. Lütfen diğer paylaştığım kitabıma da bir şans verin💗💗

Liseye yeni başlayan bi kızın aşk hikayesi...

Bazı hikâyeler sessizlikle başlar. Ama içlerinde fırtına taşır. Karın hiç erimediği bir şehirde, soğuk yalnızca havada değildir. İnsanların bakışlarında, kelimelerinde, hatta söylenmeyenlerde saklıdır. Bir gün, her şey değişir. Bir adım, bir karşılaşma, bir kırılma… Ve sonra— hayat, geri dönülmez bir yola girer. Artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Güven, şüpheye karışır. Gerçekler, sessizce kanar. Kalp, en çok saklandığı yerde yaralanır. Kimse göründüğü gibi değildir. Ve bazı insanlar… yaklaştıkça daha da tehlikeli olur.

Aden: odunsun biliyosun dimi Emirhan: ta kendisiyim Aden: ovundugun seye bak ya Emirhan: hak etmesen yapmazdım Aden: napmısım pardon da? Emirhan: sevgilime fake hesaptan tehdit yazmış olabilir misin acaba Aden: kim yapmis onu ya ...

HERKESE SELAMLAR.. HELLOOO ARKADAŞLAR BU İLK KİTABIM Aslında Wattpad `de "APTALMİL"Diye bir kitabım vardı gerilimli genç kurgulu ama maalesef Wattpad açılmıyor o yüzden burada bir lise kurgusu yazmaya karar verdim hazırsanız başlayazlım Ve oy verip ve isterseniz bol yorumda yazabilirsiniz düşüncelerinize açığım İyi okumalar...

Kitabın konusu benim hayatm gibi bir şey tabii bazı yerlerini değiştiricem yalnızlığımı çaresizliğimi eğlenceli ve sarıcak bir şekilde okuyacaksınız

Şehir dışında okuyan ve yaz tatili için ailesinin yanına dönen Umay ve Ankara ya yeni taşınan abisinin arkadaşı Yiğit

"Aşık olmak bence delilik!" -Sen neden aşık oldun o halde? "Çünkü ben de deliyim." Ben Nisan. Nisan Efsa Gümüş. Anlatmaya dair pek de birşey olmayan sıkıcı bir hayatta sıradan bir insan. Haytım lise yurdu ve okul arasında geçerken o gün biriyle tanıştım. pek de güzel bir tanışma olmasa da hayatımın kırılma noktası olacaktı. İnsan aşık olamazdı bana göre. Hiç aşık olmamış kurak kalbimi sulayıp çiçekler yetiştiren biri. Bulut Kırca.. bana dostluğu, sevgiyi, nefreti ve hatta aşkı öğreten.

Lise son sınıfta, birbirinden kopmayan 5 kişilik bir arkadaş grubu vardır. Okulda sözü geçen, tanınan ama öğretmenlerle sorun yaşamayan bir gruptur. Bir gece okul çevresinde işlenen bir cinayet, delillerin garip şekilde üst üste gelmesiyle bu grubun üzerine kalır. Olaydan iki yıl önce yaşanan ve Fatma’nın hafızasında kopukluk yaratan başka bir olayla bu cinayet bağlantılıdır. Fatma suçsuzdur. Ama geçmişte sustuğu bir gerçek, bugün herkesin zan altında kalmasına neden olur. Bu hikâye şunu sorar: “Bir grubu ayakta tutan şey sadakat mi, yoksa yalan mı?”

"Bazı sırlar, en yakınlarının gözü önünde işlenir." "Biliyorum," dedi Bora. Sesi her zamanki gibiydi ama bu sefer içindeki o uçurumun kenarındaydık. İki haftadır kaçtığım, uykularımı haram eden o `aldırırdım` cümlesi aramızda buzdan bir duvar gibi duruyordu. Ben Alya. Onun `doyamadığı`, `yarını` dediği ama aynı zamanda en büyük korkusuyla yüzleştirdiği kadın. Bu hikaye; bir salonun duvar dibinde başlayan korkunun, saklanan tahlil sonuçlarının ve "asla" denilen kelimelerin nasıl yutulduğunun hikayesi. Elif’in kapıdaki nöbeti bitti, sırlar döküldü. Şimdi sadece Bora, ben ve ikimizin sessizliğinde büyüyen o küçük can kaldık. "Sen benim dünüm, bugünüm ve sonram... Şükrettiğim nimetimsin." Bir adamın içinin karanlığı, bir bebeğin kalp atışıyla ne kadar aydınlanabilir?

Alara Işıl Karan ve Evren Bıçak Ateşer ailelerinin intikamını birbirinden almaya çalışırken yasak bir aşka düşer. Bu aşk başlar ve başladığı gibi biter

Bazen hayat senin için durur ve en başatan başlarsın

"Hayat kâbus ve gerçeği ayırt edemediğinizde, cehenneme dönüşürdü ve cehennem kanınıza karıştığında ilk önce kalbinizi yakardı. Sonra tüm varlığınızı; duygularınızı, inançlarınızı, rüyalarınızı… İnsan bir cehennem çukurunda, kalbi küle dönmüşken bile âşık olabilirdi. Çünkü aşk kalpte yaşanmazdı; aşk varlığın kendisiydi..." Çok küçük yaşlarda kardeşini kaybeden Gül; bu acıyla büyümüş, kalbinde kopan fırtınaları kimseye duyurmadan yaşamayı öğrenmişti. Ancak hayat onu hiç beklemediği bir anda bir dönüm noktasına sürükledi ve aşkın en gerçek haliyle tanıştı. Tüm o fırtınanın ortasında sadece Gül Sezer ve Doruk Demirkan vardı. Geçmişi kanla mühürlenmiş iki insan... Bu sadece geçmişlerini değil, geleceklerini de kanla yazmış iki insanın hikayesiydi. "?" ise geçmişten gelen sırlarıyla peşlerini bırakmayacaktı. Ama bilmedikleri ve acıyla öğrenecekleri bir şey vardı; o denli çok kanın içinde, insanın boğulması kaçınılmazdı... "İki seçenek vardı. Ya birlikte ölecek, ya da birbirimizin ismini dahi bilmeden ölümsüzleşecektik. Biz seçimimizi çoktan yapmıştık. "

Annesini kanserden kaybeden Toygar, sevdiği kadının da kanser olduğunu öğrenir. İlayda, tıpkı annesi gibi tedavi olmak istemiyordur. Toygar onu ikna etmek için "Eğer Olsaydı" adında kitap yazmaya başlar. İlayda`yı tedaviye ikna edebilecek midir? •••••••••••••••••••••••••••••••• Toygar Mumcu İlayda Yiğit •••••••••••••••••••••••••••••••• Başlangıç Tarihi: 11.11.2024 Bitiş Tarihi: 19.04.2025

ARKADAŞININ NUMARASI SANIP YAZDIĞI NUMARA ÜNLÜ BİR FUTBOLCUYA AİTSE.. GELİN BAKALIM BU HİKAYEDE BİZİ NELER BEKLİYOR...

Kim bilebilir ki aşkın belki de bir şarkı kadar yakın olduğunu.

Ayça`nın hayatı oldukça sıradan, heyecansız gitmektedir. Derslerinde başarılı, sportif ve neşelidir. Hayatının bu dengesi ve bu sadeliği asla bozulmuyordur. Ta ki o güne kadar. Komşusu Oğuz ile tanışması ile hayatının ilerleyişi değişir. Hayatının ilk heyecanını yaşayan Ayça hayatında ilk kez gerçekten heyecanı yaşamış ancak sonrasında ne olacağını asla tahmin edemiyordur.