Siktir siktir Cidden öylesine yazıştığım bir mafyadan Hamile kalamam ben bunu nasıl yaptım

"İnsan kendi ailesini seçemez," derlerdi. O bodrum katının karanlığında buna inanmıştım. Kendimi çaresiz bir kurban sanıyordum. Gözlerim artık dayanamamıştı ve o karanlığa gömülmüştüm... Ama o bodrum katı benim sonum olmadı. Beni öldürmeyen acı, ringlerde yumruklarını sıkan bir savaşçıya dönüştürdü beni. Tam bitti dediğim anda karşıma o tehlikeli adam, Karan Demir çıktı. Gözlerindeki karanlıkla beni kurtaracak mıydı, yoksa mahvedecek miydi? Bilmediğim bir şey vardı: Hayatım koca bir yalandı.

20 yıl ölü sanılan bir kız geri döndü; Karadeniz`in sisleri arasında topuk sesleriyle adalet ve intikamını ilan ediyor * şiddet ve korku içermektedir * 7 yaş üzeri için uygundur * lütfen kötü yorumlarınızı kendinize saklayın

​Bu kurgularda karakterler sadece farklı değil, birbirlerinin tam tersidir. Biri ne kadar kuralcı, planlı ve aydınlıksa; diğeri o kadar kuralsız, fevri ve karanlıktır. Bu zıtlık, yan yana geldikleri ilk andan itibaren ortama devasa bir statik elektrik yayar. Aralarındaki o aşılmaz duvarlar ve tahammülsüzlük, hikayenin motorudur.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi... ✔️ Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır. Gerçek ailem kurgularından farklılıklar vardır

Bazı insanlar hayatına bir anda girer… Ve sen daha ne olduğunu anlamadan bütün düzenini değiştirir. Duygu, geçmişinin yükünü sırtında taşırken yalnızca okuluna ve hayallerine tutunmaya çalışan genç bir kızdı. Ama Emir’le yollarının kesişmesi, onun kurduğu tüm duvarları yavaş yavaş yıkacaktı. Bir tarafta kalbini susturmaya çalışan Duygu… Diğer tarafta onu her bakışıyla yeniden hissettiren Emir… Peki ya aşk, insanın en çok kaçtığı yerde karşısına çıkarsa? Ve bazı hisler ne kadar inkâr edilirse edilsin, gözlerden okunuyorsa… Kırgınlıkların, kıskançlıkların, arkadaşlıkların ve kalbi titreten bakışların arasında; Duygu kendini hiç beklemediği bir hikâyenin içinde bulacak.

Asya ailesiyle anlaşamayan ama abisini çok seven bir kız ama onu bekleyen şeylerden haberi yoktur bakalım Asya`yı ne bekliyor...

Ben Eylül gitar çalmayı seven futbol kapatın rüzgar aşığım ve ihanetler en büyük ihanetleri yedim ne olucak peki

Masum, kimsesiz, kendi ayakları üstünde duran bir kadın.. acımasız, güçlü, soğukkanlı, yeraltının en güçlü mafyası bir adam.. Kadının hayatına giren adamla her şey tepe taklak olur.. İkiside kendilerini başka bir dünyanın içinde bulurlar.

"Ben hatalıydım" derken sesi yükselmişti. İçine sığdıramadığı suçluluk duygusundan mıydı isyanı, aşkından mı? "Bu mu duymak istediğin? Tamam, kabul ediyorum." "Senden bir şey istemiyorum." Sadece karşıma çıkma artık. Aklımı meşgul etme. Kalbimi rahat bırak. Saçlarını kavradı sıkıca. "O zaman neden baktığım her yerdesin?" Alayla güldüm, boğazıma oturan yumruyla zorlukla yutkundum. "Sen geri geldin." Gözlerimin dolduğunu gizleme ihtiyacıyla başımı yan çevirdim. Bakmaya doyamadığım yüzüne gözlerimi değdiremiyordum artık. "Hayatına devam etmek de senin kararındı, bıraktığın yere dönmek de." Ondan ne diye kaçıp saklanacaktım? Ki hiç hakkı olmadığı halde denemiştim. Onun için değil, kendi kalbim için. Bir kez parçalamakla yetinmeyip tekrar darmadağın ettiği kalbim için. "Senin git gellerinle ben uğraşamam Alp." Başını iki yana sallarken dudakları yukarı kıvrılmıştı, acı dolu bir gülümsemeydi bu. "Sen gitmiyorsun ki. Ben gitsem de hep bendesin. Nil seni içimden atamıyorum. Ölsem yine atamayacakmışım gibi, öyle bir yayılmışsın ki içime ben bunu aşamıyorum."

Işıltılı davetler, kusursuz gülüşler ve asla hata yapmayan insanlar… Serena bu dünyanın içinde büyümedi. Ama biri onu özellikle bu dünya için yarattı. Yıllardır zihnine işlenen bir geçmişe, bir intikam hikayesine ve tek bir adama güveniyordu: Lucien. Fakat bastırılmış anılar yavaşça geri dönmeye başladığında Serena, hayatındaki her şeyin planlanmış olabileceğini fark eder. Çünkü bazen bir insanı öldürmeden yok etmenin yolu, ona sahte bir kimlik vermektir.

Bu hikaye aynaya bakmaya korkan bir kalbin hikayesi

Alena, ailesi tarafından istemediği bir yaz kampına gönderilir. Orman içinde, telefon az çok çeken bu yerde tek planı günleri saymaktır. Ama kamp en yakın arkadaşı Sıla ile birlikte daha çok katlanılabilir hale gelir. Eski çocukluk aşkının da orada olması ile her şey karışır, ve bu yaz kampı düşündüğü gibi geçmez.

Mafya dünyasında kimse masum değildir. Hele aşk hiç değil… Oy verip takip etmeyi unutmayın.🖤

“Bir telefon konuşması, insanın hayatını tek cümlede paramparça edebilir.” Telefonun ucunda annem vardı. Sesinde bir acele yoktu. Sadece… bir vedaya benzeyen bir durgunluk. O an anladım. Ama henüz neyi kaybettiğimi bilmiyordum. Bazı anlar vardır; insan tam ortasındayken bile kendini dışarıdan izler. O anlardan birindeydim. Elim telefondaydı, kalbim olması gerekenden daha sakindi. Çünkü insan, başına gelecek olanı sezdiğinde önce hissizleşir. Annem konuşuyordu. Cümleleri uzatmıyordu. Sanki kelimeler değil de, yıllardır söyleyemedikleri aramızdan geçiyordu. “İyi misin?” dedi. Bu soru, o güne kadar duyduğum bütün sorulardan daha ağırdı. Çünkü cevabımı değil, vedamı bekliyordu. O an fark ettim: Bazı ayrılıklar bağırarak gelmez. Bazıları, insanın içine yerleşir ve oradan ilerler. O sessizlik, konuşmanın bittiğini değil, her şeyin başladığını söyledi. Ben Bade Sancar. O gün, hayatım ikiye ayrıldı. Öncesini artık hatırlamak zor. Sonrasıysa, hâlâ tam olarak başlamadı. Bildiğim tek şey şu: Bazı oyunlar, oyuncusuna sorulmadan başlar. Ve insan, en çok bilmediği bir oyunda kaybolur. Kartlar çoktan dağıtılmıştı. Ben masaya oturduğumda, kimin ne oynadığını bilmiyordum. Oyun, ben olmadan başlamıştı.

Bazı gerçekler geç söylenir. Bazı sevgiler, zamanını kaçırır. Göksel, on altı yaşına kadar hayatını annesi, anneannesi ve dedesiyle, eksik ama alışılmış bir dünyada sürdürür. Babası sorulmaz, geçmiş kurcalanmaz. Ta ki bir okul günü, her şeyi geri dönülmez biçimde değiştiren o haber gelene kadar... Annesinin ölümüyle birlikte saklanan bir sır da ortaya çıkar: Göksel`in hiç tanımadığı bir babası vardır. Ve o adam, yıllar önce sevdiği kadını kaybettiğinden bile habersiz, kendi yaralarını müziğin içinde saklayan Yunus`tur. Bir yanda geçmişin pişmanlıklarıyla boğuşan bir adam, diğer yanda yarım kalan bir çocukluk... Geç Kalan Sevgi, kayıpların, söylenememiş cümlelerin ve kan bağıyla değil, cesaretle kurulan ailelerin hikâyesi. Bazen bir sevgi geç kalır... Ama yine de insanın kalbine dokunmayı başarır.

Üç tane kardesin hiç ilginizi çekmeyecek hikayesi falan

Doğduğu gece öldü sanıldı. En azından herkes buna inandı. Karadağlar ailesinin yıllardır aradığı kız çocuğu, aslında düşmanları tarafından çalınmıştı. Küçücük bir bebekken karanlık bir odaya kapatıldı. Ne güneşi gördü ne gökyüzünü. Ona bir isim bile vermediler. Bu yüzden kendi adını kendi koydu: Dilruba. Düşman aile ve gerçek ailem kurgusudur(!) On sekiz yıl boyunca bir parça ekmek, sessizlik ve korkuyla büyüdü. Ama karanlıkta büyüyen her şey bir gün canavara dönüşürdü. Ve o kapı açıldığında… Artık kimse eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı gerçekler ortaya çıktığında sadece hayatları değil, aileleri de yakardı.

Bir gece kütüphaneden çıkan Elfin eski bir arkadaşıyla karşılaşmıştır. Arkadaşına kanması sonucunda ona takıntılı olan kişi onu kaçırmıştır. O gece neredeyse tecavüze uğrayacak olan Elfin orada kendini nasıl koruyacağını bilememekteydi. Hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Okumak için bir şans verin derim, pişman olmayacaksınız😚

⭐KİTABIMDAN ALINTI⭐ Arkama geçince ne yapacağını kestirmiştim salıncağı sallayacaktı beni hızlıca geriye çekip bıraktı ve itmeye devam etti çok mu hızlanmıştım ne çığlık atarak ayaklarımı kendime çekmeye çalışıyodum Başaramayınca denemeyi bıraktım bora bikere daha salıncağın arkasını hızlıca ittiğin de ellerim demire değiyordu çok hızlıydı salıncak çığlık attım beni durdurmasını söyledim gülerek "Korkma sevgilin burda" dedi ne hoş ama sevgilin bende altta kalmamak için "Sevgilim sevgili olduğumuzdan belli bi halta yaramıyor ki " dedim gülerek beni durdurdu hemen indim Bora önüme geldiğinden sıkıca sarıldım yanağıma öpücük kondurduğu an içimdeki kelebekler uçuşmaya başladı kafasını boyun girintime sokup derin derin nefes aldı Asla bitmesini istemeyeceğim bir andı bora uzun olduğu için eğiliyordu bana sarılırken maşallah sevgilimdede iki metre boy var acaba gerçektende iki metremiydi şaşırmazdım açıkçası "Bora" dedim merakla "hımm" halâ boynumdaydı kafası "senin boyun kaç" dediğimle kafasını kaldırıp ciddiyetimi ölçtü gayette ciddiydim --------------------⭐-------------------- Bora ve Gece`nin hikayesii☄

Hayatımda Kalan tek Kadına -Mihri`me

"Bir gün bu çiçek dükkanını kapatacağım." arkadaşlarının sözleri üzerine hem üzülmüş hem de sinirlenmişti küçük Leyla. Her daim bir adım yanında olan küçük Emre ise onun bu sözleri bir anlık sinirle sarf ettiğini biliyordu. "Bir gün bu çiçek dükkanı kapanmasın diye çabalayacaksın!" Leyla saçlarını savurarak Emre`ye döndü. "Çabalamayacağım, göreceksin!" "Çabalayacaksın, göreceğim." Emre kendinden emindi. Belki de bu anı Leyla`ya hatırlatacağı bir zaman gelecekti. O yüzden aklının bir kenarına yazdı bugünü. Zaman geçer, izler kalır. Yıllar geçer, dostluk kalır. Değişen tek şey akrep ve yelkovandır. Değişen tek şey art arda yazılan tarihtir. Şayet bir şeyler değişmeseydi, en güzeli olabilir miydi?

Kitaplarınızı onlara uygun görseller yaparak tanıtıyorum. Şartlarım Geleceğin Gölgesi adlı kitabımı gerçekten okumak. Okuyup yorum yaparsanız çok sevinirim. Şartı yerine getiren özelden bana kitabını anlatan, kitabıyla ilgili önemli detayları yazan bir paragraf göndersin. Ben de ona göre görseller hazırlayıp tanıtımını yapacağım.

Bu hikaye umulmadık bir anda yaşanan karşılaşma hikayesini, yani yeniden doğma hikayesi. Beklenmedik karşılaşmanın ardından geçmişindeki geleceği ile yüzleşmek . Umulmadık yeniliklere sizi kendine çeken bir yaşam... Umarım sizin umadık anınız Bu kadar zorlu geçmez...

Love Me Anyway, Westbrook University’de geçen; buz pateni ve buz hokeyinin kesiştiği bir üniversite dünyasında, iki kırık ruhun birbirine çarpmasını anlatır. Liora Bennet, buzun üzerinde kusursuz görünen ama duygularını sıkı sıkıya kontrol altında tutan bir buz patencisidir. Blake Carter ise üniversitenin hokey takımı Hawks’ın kaptanı, herkesin hayran olduğu ama kimseyi hayatına almayan, güçlü soyadının ve geçmişinin gölgesinde yaşayan bir oyuncudur. İkisi aynı dünyayı paylaşmak zorunda kaldıklarında başlayan çatışma, zamanla yerini bastırılması zor bir çekime bırakır. Ancak Blake’in adı sadece bir soyadı değil; Victor Carter’ın baskısı, geçmişin travmaları ve başarıya zorlanan bir hayat, onun seçimlerini giderek daha zor hale getirir. Aşk, bu dünyada kolay değildir. Güvenmek, kalmak ve “kusurlarla” sevilmek ise en zor olanıdır. Love Me Anyway, sevmenin doğru zamanını değil, doğru kişiyi bulduğunda ne kadar imkânsız görünürse görünsün yine de kalmayı seçenlerin hikâyesidir.