Doğduğu gün kaçırılarak ailesinden koparılıp bir evin kapısına bırakılan, kaderi ailesinin düşmanı tarafından baştan yazılan bir kız. Yıllarca kızlarını arayan düşmanın bir nefes uzaklarında olduğundan habersiz, çabalayan bir aile. Doğru yönü bulmak neden bu kadar zor, pusulanın ibaresi neden durmak bilmeden dönüyor, yoksa onu biri mi şaşırtıyor?

15 yaşında annesi şehit olan Gülce İnan,babasının da bu durumu atlatamaması ile iyice yalnızlaşır.20 yaşında olan Gülce üniversitede hukuk okumaktadır. Uraz Ege Özdemir daha 10 yaşındayken anne-babası boşanmış,baba sevgisinden uzak büyümüştür. Uraz Ege 24 yaşında ve dedesinin şirketinde çalışmaktadır. Gülce bir gün telefon numarasını değiştiren arkadaşı Serra’nın Yeni numarasını yanlış kaydeder.Arkadaşına mesaj attığını zanneder.Fakat mesaj attığı kişinin yıllar önce parkta ağlarken teselli ettiği Uraz Ege olduğundan habersizdir. 🦋

Bu bir gerçek aile kugusu kitabıdır maya 17 yıl acıyıları boşuna mı? Çekmişti.

Sevdiği öldürür insanı bazen...

" Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni " Kitabımın her hakkı saklıdır, konunun kapağın ve ismin uygulamada olmadığı bir kitap, Herhangi bir çalıntı da gerekli olan herşey yapılacak. ... "Sarı saçlarına deli gönlümü bağlamışım çözülmüyor " İki gencinden sesi bu ana kadar çıkmıyordu fakat adam türkünün bu sözlerini genç kıza bakarak devam ettirmişti, görsün istiyordu içindeki sevgiyi, "E-emir ab-"genç kız şuan ki bulundukları durumdan fazlası ile rahatsızdı, korktuğu şeyin başına gelmesini istemiyordu. "Görmüyorsun değil mi, Şu kalbimin senin için nasıl attığını görmüyorsun! "Genç kız duydukları ile korktuğu şeyin başına geldiğini anlamıştı, abisi olarak gördüğü hatta mecbur kalmadığı sürece bir araya gelmedikleri adamın onu sevmesinden korkuyordu. " Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni "genç kız düşündü sevebilir miydi ki? Hiç bir zaman böyle bir soruyu kendine sormamıştı , şimdide sormak istemiyordu... Evet burası Gülce mahallesi;bir mahalle düşünün eskiden olduğu gibi sıcacık bir mahalle. Oğluna kız arayan, dedikoducu teyzelerin, delikanlı erkeklerin olduğu, mahallenin genç ve güzel kızları, küçük çocukları ve herkoşulda iyi günde kötü günde birbirinin yanında duran bir mahalle burası GÜLCE MAHALLESİ iyi yönlerinin olduğu gibi çoğu aşkların yarım kaldığı bir mahalle..

bir bankanın sıradan bir çalışanı Leyla, bir gün değişik zarflarda onun "iyiliğini düşünen" notlar almaya başlar ve hayatı değişir. Bu işin sonu nereye varacaktır?

"Ben kim miyim? Sadece mizahı yerlerde sürünen bir lise öğrencisi... Ciddi bir kişiliğim yok; biriyle kavga etsem bile asla agresifleşmem. Hayatta bir amacım var elbet ama dürüst olmam gerekirse, ben buraya sadece taşak geçmek için geldim. Ben `Arka Sıradakiler`im. Dünyama hoş geldiniz! Burada hem asosyal hem sosyal kelebek, hem utanmaz hem de utangaç bir kızı okuyacaksınız. Evet, ortası yok; ya fazla ya az, tam arafta gibi... Ne dersiniz? Hikayem sizi bekliyor."

Ders programımı karıştırırsam en fazla ne olabilir ki (kitap kapağı tasarımcısı-@threnic)

Devrim, Defne ve Derin... Bu üç kız kardeş ailelerinden uzakta, sevgi görmeden, her türlü kötülüğün ortasında büyümüş iken aileleri ortaya çıkarsa ne olur? Biri her yükü üstlenmiş ve kirlenmişken Biri yürüyemiyorken Biri sevgi görmek için her şeyi yapmış iken geç kalmamış mıydılar?

"Gözlerine tuttuğun hançeri kaldır ki, sana kaldırılan hançerleri görebilesin." Bir hastanede danışman olarak çalışan Duru`nun evine gelen mektuplar hayatını değiştirir ve bazı sırları ortaya çıkarır. Bu sırlar; kendi hayatını başkasının gerçekleri ile öğrenmekle beraber, yeni düşmanlar da edinmesine zemin hazırlar. Zaman; savaş zamanıdır ve sırtını sadece ‘Hislilere’ dayayabilir. Bir savaş alanının içine düşmemiş, terk edilmiş o savaş alanını tekrardan kullanılır hale getirmişlerdi. Artık yaşamak bile zaferdi.

"Bir daha yüksek sesle konuşma yok tamam mı?" Sesinde yumuşak bir tını vardı. Normalde ona göre olmayan bir sesti. Yutkunmamak için zor tutum kendimi. "Niye ki?" Demeden edemedim. Merak ediyordum benim ondaki yerim neresiydi? "Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." Şuan başka bir durumda olsak anında `yaa` diye demeden edemezdim ama şuan gülümsemedim. Kızgındım ya ben ona. "Niye?" Dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama sakince soruma cevap verdi. "Senin sesini duymam gerekiyor." "Niye?" Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. "Sesin bana huzur veriyor."

Valen Krallığı’nda kadınlar konuşmaz, itaat eder. Siena Rowan ise susmayı reddeder. Annesinin baskısına, toplumun duvarlarına ve “olmaz” denilen her şeye rağmen haklarını savunmaya karar verir. Soğuk ve mesafeli veliaht prens Darian Valen ile yolları kesiştiğinde ise krallığın kaderi sorgulanmaya başlar. Bu sadece bir aşk ya da saray hikâyesi değil; Bu, bir kadının sesinin krallığı sarsmasının hikâyesi. Keyifli okumalar...

Moretti ailesinin göz kamaştırıcı dünyasında her şey kusursuz görünüyordu. Zenginlik, güç ve saygı… Ama bu kusursuz hayatın içinde kimsenin görmek istemediği bir gölge vardı. Valerio Moretti. Aynı gün doğmuş iki kardeşten biri. Ama biri ışıkta büyürken diğeri karanlıkta bırakıldı. Yıllarca saklanan, görmezden gelinen ve unutturulmaya çalışılan Valerio artık geri dönüyor. Bu kez gölgelerden değil… doğrudan ışığın içine. Leandro’nun hayatını, gücünü ve yerini almak için. Ama planının en tehlikeli kısmı güç değil. Celestina. Çünkü Celestina, Valerio’nun asla sahip olmaması gereken tek şeydi. Ve bazı gölgeler… Işığa çıktığında her şeyi yok eder.

İlk bakışta hissettik birbirimizi. Bu hikaye nereye varacak bilmeden, Tekrar karşılaşır mıyız bilmeden, Birbirimize ne kadar iyi geliriz bilmeden.

“Kendi düşündüğümüze güvendiğimiz an, belki de en yanıldığımız andır.” dedim yaşanmışlığın tüm yüküyle. “İnanacak hiçkimsemiz yok o zaman,” dedi. Sustum.

" Kalksana lan! " aniden gelen sinirle yüksek sesle bağırınca yerinden sıçradı. Adam neye uğradığını şaşırmış gözlerini açmış ne olduğunu anlamaya çalışıyordu . " Che succade ?" ( Ne oluyor) " Tüh korkudan konuşmayı unuttu " dedim çünkü konuştu dile anlam veremedim. Adam bana dönüp baktı , bende ona baktım. Bir dakika boyunca boş boş bakıştık . Gözleri kahverengi ile siyah karışımıydı. Kiprikleri ise tane tane uzun ve güzeldi . Hafif çekik gözleri ile kaşları tam yüzüne yakışıyordu . " Si é svegliata" ( Uyanmışsınız )

Lidya ve Demir dört yıl önce sevgililerdir fakat ikisininde babalarının onları ayırması ile aşkları yarım kalır... Bir gün Lidya altı aydır çıkamadığı odasından gizlice çıkar. Yolda onu o evden kurtaracak birilerini aramak için arabaları durdurmaya çalışır fakat çoğu araba durmaz en sonunda bir araba durur ve onu alır. Duran arabadaki kişi Demir`dir... Acaba hâlâ ikiside birbirlerini seviyorlar mıdır? Küfür ve tetikleyici unsurlar olabilir! Yanlış yazılarda olabilir şimdiden kusura bakmayın. Başlangıç: 23/02/2026

Arden Koleji’nde herkes kusursuz görünür. Ama kimse göründüğü gibi değildir. Eda, bu düzenin bir parçası olmak için gelmedi. Ege, kuralları koymaya alışkındı. Kumsal ise tahtını kimseyle paylaşmazdı. Ama bazı insanlar vardır… kuralları yıkmak için gelir. Ve bazen, en tehlikeli şey gerçekler değil… inanılan yalanlardır.

Yıllar önce ailesini kaybetti. Katil ise hiçbir ceza almadı. Biray o gün bir söz verdi: Adaleti kendi elleriyle sağlayacaktı. Avukat oldu. Planını kurdu. Her şey kusursuz ilerliyordu… Ta ki karşısına onun çıkmasına kadar. Çünkü bazı insanlar… sadece planları değil, kalpleri de altüst eder.

“Bazı aşklar çocuk kalır…” Arhan, yaşadığı mahallenin dar sokaklarında hep kendinden bir adım önde yürüyen Bahar Ece’yi izlerdi. Ayağına dolanan toz bulutlarından daha hafif bir şeydi içindeki his; o zamanlar sevda denmezdi buna, “oyun arkadaşlığı” derlerdi. Ama Arhan, Bahar Ece’nin beyaz tokalarının güneşte parlamasını izlerken, bunun bir oyun olmadığını bilirdi. Mahallenin bayırında dururlardı. Bahar Ece’nin bir eli hep babasının hediye ettiği kırmızı bisikletin gidonunda olurdu, diğer eli ise Arhan’ın cebindeki misketlere uzanırdı. “En çok hangisini seviyorsun?” diye sormuştu bir gün Bahar Ece, elindeki cam misketi güneşe tutarak. Arhan o gün cevap vermemişti, ama içinden ‘seni’ demişti. Yıllar geçti, misketler kayboldu, sokakların tozu kalktı. Ama Arhan, çocukken her sabah Bahar Ece’yi gördüğü o köşede, hâlâ bir şeylerin eksik olduğunu hissederdi. Çünkü bazı aşklar çocuklukla birlikte büyümezdi; sadece içinde bir yerlerde, hep aynı masumiyetle kalırdı.

Bir matematik problemi düşün… Sonucu sıfır olan. Ama bu kez denklem bir hayat. --- Babası öldüğünde geriye sadece bir miras kalmadı. Bir koltuk… Bir güç… Ve herkesin öldürmek isteyeceği bir isim. **Liva Karahan.** Gündüzleri soğukkanlı bir matematik mühendisi. Geceleri ise kimliği bilinmeyen bir gölge: **Sıfır.** Onun kurduğu sistemde kimse kaybettiğini anlamaz. Çünkü o, insanları değil… hayatlarını siler. --- Karşısında ise tek bir adam var: Gücüyle korkutan, adıyla bile tehdit olan biri. Onu durdurmaya yemin etmiş bir mafya lideri. Ama bilmediği bir şey var… Avladığı düşman, dokunmaktan vazgeçemediği kadın. --- Zeka mı kazanacak, güç mü? Yoksa en tehlikeli denklem… Aşk mı olacak? --- Bazı savaşlar silahla değil, akılla kazanılır. Bazıları ise… kalple kaybedilir.

Çocukluk arkadaşı ve sevdiklerini küçükken kaybetmiş 9 yaşındaki Feyza`nın yaşadıkları...

Kendi ailesinin katili olan bir kızı duydunuz mu hiç? Ben duydumda gördüm de, o kişi bendim Yudum Mahver. Aile... 4 harf tek kelime. Benim için aile kavramı sadece annemden ibaretti ve ben kendi ailemin katili olmuştum. Annemi kurtaramamış kaçmıştım. Ben ailemi ölüme terk etmiştim. Ya da ben öyle sanıyordum? Üvey babamdan kaçmak için yardım istedim, hayatımın tamamen değişip altüst olacağını nerden bilebilirdim? Ben bir aileye sahip olmak ne demek bilir miydim? Bilebilecek miydim? ..... "Ben sadece sizden bir aile istedim." "Ben size sevgi verdim, verdiğim sevginin karşılığını istedim." "Ben size küsmedim ben size kırıldım." "Ben sizin yerinizde olsam hiç bir insanı kırmazdım çünkü bir özür ile geçmez." "Söyleyin bana beni sevebilecek misiniz şimdi?"

Bir çocuk, not isteme bahanesiyle bir kıza yazmaya başlar. Ama kız sandığı gibi biri değildir; ters, sabırsız ve kimseye yüz vermeyen biri. Çocuk ise her şeye rağmen yazmaya devam eder. Çünkü bazen en saçma bahaneler, birini tanımak için bulunur. ✨

**"Herkesin bir hedefi vardır, ama her hedefin bir bedeli."** Odak Fen Lisesi; başarının bir zorunluluk, başarısızlığın ise bir intihar olduğu bir krallıktı. Bu krallığın camdan duvarları arasında herkes en parlak geleceğin peşindeydi. Ta ki o sayfa açılana kadar. **Vera Kandemir;** emekli bir albayın kızı. Disiplinin içinde büyüdü, sırları saklamayı ve açığa çıkarmayı babasının askeri taktiklerinden öğrendi. O, okulun en sessiz öğrencisi ama aynı zamanda herkesin korktuğu "NETLİK" sayfasının arkasındaki görünmez eldi. **Aden Ataman;** ailesinin kusursuzluk abidesi. Kalbi Harp Okulu’nun üniforması için atarken, bedeni Odak’ın laboratuvarlarına hapsedilmiş bir mahkûm. Sessizliği bir kalkan, öfkesi ise patlamaya hazır bir bomba. Vera`nın eline geçen son itiraf, Aden’in sadece geleceğini değil, hayatını da yerle bir edebilirdi. Çünkü Odak Fen Lisesi`nde sırlar, sadece paylaşıldığında değil, saklandığında da öldürürdü. Bir tarafta hayalleri çalınmış bir çocuk, diğer tarafta o hayallerin ipini elinde tutan bir kız. **"Sırların netleştiği yerde, kimse masum kalamaz."** ---