Patroniçe Serisi 2. Kitap Gül Kanat ⚜️ Pamir Alp, "Bu kattaki bir odaya girer yatarız." deyip, içki kokulu nefesini yüzüme üflediğinde sinirle yüzümü buruşturdum. "Bana bak, pis sarhoş! Doğru, odana çıkıyorsun!" dedim ve kollarının altından çıkıp merdiven basamaklarını tırmanmaya başladım. Ta ki homurtusunu duyana kadar. Üçüncü basamakta dururken, omzumun üzerinden onun yere yığılan bedenine baktım ve, "Merdivenleri çıkmayı başarırsan eğer, sen uyuyana kadar yanında dururum." dedim, ona istediğini vererek. Zaten en fazla birkaç dakika sürerdi uykuya dalması. O uyuduktan sonra da ben kendi odama gider ve bu geceyi hiç yaşanmamış gibi yaparak kalbime gömerdim. Çünkü biliyorum; beynin yaşananları unutsa da kalbin ne hissettiğini hiçbir zaman unutmaz. "Doğruyu mu söylüyorsun?" diye sorduğunda, yönümü ona çevirerek durup gözlerine baktım. Ona yalan söylediğimi mi düşünüyordu? Benim hakkımda ne düşündüğünü öğrenme isteğiyle savaştım. Kendimle. Boğazımı temizleyerek, "Sana yalan söylediğimi mi düşünüyorsun?" dedim, sorgulayıcı bir ifadeyle. Pamir Alp yerinde doğrulmaya çalışarak tırabzanlardan destek aldı ve ayağa kalkmayı sarsak adımlarla başardı. Uzun boyuyla karşıma geçtiğinde ne hissetmem gerektiğini bilemedim. Korku mu, heyecan mı yoksa bambaşka bir duygu mu karar veremiyordum. "Bana tam anlamıyla dürüst de değilsin." dediğinde, kuruyan dudaklarımı ıslatma ihtiyacıyla dolup taştım. "Sen de öyle." "Evimdeki yabancı sensin." "Sen de bana yabancısın." dediğimde, merdiven basamaklarını dengesizce tırmanmaya başladı. Her bir adımında boğazımın yandığını hissederken, bedenim gerginlikle kasılmıştı. Bana daha çok yaklaştı ve derinden çıkan tok sesiyle, "Ben, senin evin miyim?" diye sordu.

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı kuryeyi(?) unutmak mümkün değildi. Her yerde karşıma çıkıyordu ve bana kendini hatırlatıyordu. Asla kurtulamıyordum. Ama nereden bilebilirdim ki onun tüm dünyam olup kalbime iz bırakacağını... 🌷✨ Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumuna karşı şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm...

SM*T İÇERİR❗Kalbi paramparça olan bir kadın ve onunla aynı şekildeki adam. İkiside sadece birbirine muhtaç. Birbirlerinin kokusuna o kadar bağımlılarki sanki bir santim uzak kalsalar ölecek gibi hissediyorlar. Ama akılda birkaç soru var. Bahsi geçen kadın eflina peki, ama adam olarak bahsi geçen kişi kim? Biricik patronu quarino mu? Yoksa kitaba sonradan eklenecek biri mi?

Kitabıma bir şans verin bence… "Tarih, sadece savaşanların değil; bir Bey`in yüreğine mühür vuranların da kaderini yazar." Kendi zamanından kopup gelen Neva , kendini 13. yüzyılın vahşi bozkırlarında, Karaman`ın en heybetli kılıcı Mehmet Bey`in otağında bulduğunda; elinde ne bir pusula vardı ne de sığınacak bir kimse. Bir yanda modern dünyadan kalan korkuları, diğer yanda kocaman cüssesi ve uzun boyuyla gökyüzünü bile gölgeliyordu, bakışlarıyla dağları titreten, merhameti gazabından zor saklı bir Bey...

"Karanlık Aşk" romanı ana karakter Aras`ın mafya lideri olan babasının ölüm haberini almasıyla başlar. Şehrin karanlık, yağmurlu ve neon ışıklı atmosferinde babasının sığınağına giden Aras, burada geçmişin travmalarıyla yüzleşir. Babasının çalışma odasında parlayan eski bir tılsım bulan Aras, bu tılsım sayesinde babasından gelen gizli bir hologram mesajını tetikler; mesajda babası ona "gerçek düşmanını bilmesini" öğütler. Bu keşif, Aras`ı dedesinden kalma, içinde mistik kitapların ve bilim kurgu cihazlarının bulunduğu gizli bir laboratuvara götürür. Burada duyduğu gizemli bir fısıltı, ona intikam zamanının geldiğini haber verir. Babasının eski adamlarıyla yüzleşmek üzere barınağa giden Aras, büyük bir şok yaşayarak eski aşkı Elif`i düşman planlarının tam ortasında bulur...

Birbirinden nefret eden iki yüzücü Zeynep ve Kerem bir olay yüzünden sahte sevgili olup nefretleri in aşka dönmesi.

Umarımm beğenirsinizz

"Bazen en parlak yıldızlar, en koyu karanlığın içinde gizlenir." Luna Aydın için gökyüzü, kaçabileceği tek sığınaktı. Yıldızların sessizliği, İstanbul’un gürültüsünden ve ailesinin ona sunduğu "altın kafes"ten çok daha huzurluydu. Ancak yeni başladığı o camdan binalı, soğuk bakışlı özel okul, Luna’nın teleskobunu yere düşürüp parçalayacak kadar sert bir dünyaydı. Peki ya bu ışıltılı okulun karanlık köşelerinde, parıltılı hayatların ardında saklanan sırlar? Karan Efe Demirhan. Gözlerinde fırtınalar taşıyan, kuralları kendi yazan ve ait olmadığı bir zenginliğin içinde emanet bir hayat yaşayan o çocuk... Yanında sessiz tehlikeler ve keskin zekalarla örülü grubuyla, okulun sarsılmaz otoritesi. Luna, bu yabancı gezegende hayatta kalmaya çalışırken, kendini Karan’ın çekim alanında bulacağını hiç tahmin etmemişti. Biri ışığı arıyordu, diğeri karanlığa hapsolmuştu. Ama ikisi de aslında... Aynı gökyüzünün altındaydı.

O bir gölgeydi; tehlikeli, güçlü ve kaçınılmaz.O bir limandı; güvenli, sıcak ve çekici.Gülce için seçim basitti: ya kalbinin sesini dinleyecek, ya da geçmişin zincirlerinden kurtulamayacaktı.

Merhabalar, öncelikle belirtmeliyim ki kitap yazmayı ilk defa deniyorum eleştiriye tabii ki açığım ama bilmelisiniz daha önce hiç kitap yazmadım, yazmayı da denemedim. Lara, hayali olan o Aşk`ın Şehri Paris`e sonunda gidebilecekti. Kendi başarısı sayesinde hayallerini gerçekleştirmek için çıktığı bu yolda, gerçek aşkını bulabileceğini aklının ucundan bile geçirmiyordu.

Sakin bir lise hayatı süren Kübra nın açtığı çizim hesabına gelen bir mesaj ile ilk defa hissetmeye başladığı duyguları kabullenemezken ani gelişen bir olay yüzenden o hisleri kalbinin en derinine gömer ama bu hislerin bir gün ortaya çıkacağını düşünmez …

sevsene beni texting

Kaçacak hiçbir yerim yoktu. Ve o, tek sığınağım da değildi… O sadece kabuslarıma giren adamdı: Viktor Baranov. Kaçtım… ama karanlık beni buldu. Bir gecede babamın ihanetinin bedelini ödemek için, Moskova’nın en güçlü mafya lideriyle evlendirildim. O benim kabusum… Ama ya aynı zamanda kaderimse? (Not: Bu kitap tamamen hayal ürünüdür, mantık hataları, yalnışlar olabilir. Kusura bakmayın)

Okyanus Denizyel, adını denizlerden alan gözleriyle herkesten sakladığı bir fırtına taşıyordu. Sessiz, derin ve kimsenin dokunmaya cesaret edemediği bir ruh… Ta ki Hedef Özel Üniversitesi’nin en mesafeli, en soğukkanlı edebiyat hocası Arden Kartalkaya ile yolları kesişene kadar. Arden, keskin bakışları ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla yıllardır duvarlar örmüş bir adamdı. Geldiği yönü bile unutturan acılar taşırken, Okyanus’ta ilk kez bir “yol” gördü… ve belki de hiç dönmemesi gereken bir yön. Bir bakış… Bir dokunuş… Bir şiir dizesi… Hepsi kaderin pusulasını geri dönüşü olmayan bir “yasak yöne” çevirdi. Kurallar vardı. Mesafeler vardı. Ve ikisinin de inkâr edemediği bir çekim. Okyanus derinleşirken, Arden kayboluyordu. Aşk, bazen bir yön göstermez; tam tersine, insanı en tehlikeli rotaya sürükler. Bu, bulunmaması gereken bir yerde başlayan bir çekimin… Ve ne kadar yasak olursa olsun, kalbi durduramayan iki insanın hikâyesi.

Doğu’nun sert rüzgârları altında, Yelduran ve Kordağlı aşiretleri arasındaki kan davası yıllardır susmadan akıyordu. Bu kadim hesaplaşmanın ortasında, kimsenin istemediği bir kader serilmişti: Zoraki bir evlilik… Serhat Yelduran’ın buz gibi disiplinli dünyası ile Yıldız Kordağlı’nın hem ailesinin onuru hem de kendi kalbi uğruna verdiği bitmeyen savaş artık aynı çizgide buluşmak zorundaydı. Ama Yıldız eğilmeyi reddetti. Serhat’a denk durabilmek, onun kadar güçlü olabilmek için gecesini gündüzüne kattı. Evden kaçtı, çalıştı, sustu, direndi… Ve sonunda kendi bile inanamayacağı bir başarıyla, alın teriyle lise diplomasını aldı. Attığı her adım, Serhat’la aralarındaki görünmez bağı daha da gerdi; her bakış, her sessizlik ikisinin kalbinde aynı anda yankılanan bir yangına dönüştü. İstanbul’un karmaşasından Şanlıurfa’nın kadim sokaklarına uzanan yolları, sadece bir şehir değişikliği değil; ruhlarını sınayan, geçmişleriyle yüzleştiren bir yolculuktu. Geleneklerin gölgesi, kan davasının ateşi ve kaderin inatçı düğümü her adımlarına sinmişti. Ve aşk… Onların hayatında aşk bir masal değil; en tehlikeli çatışma, en yakıcı gerçekti. Kimi zaman bir yangın, kimi zaman en sessiz çığlık. Her şey yanarken başladı. Ve en büyük alev, suskunlukla büyüdü. Bu hikâye, Yıldız ve Serhat’ın; susarak direnen, yanarken bile birbirinden kaçamayan iki kalbin hikâyesidir. --- Doğu’nun kadim topraklarında, yıllardır kapanmayan bir yara… Yelduran ve Kordağlı aşiretleri arasındaki kan davası,

Hayat çok acımasızdı hemde çok acımasızdı bir kız çocuğnun çığlıklarını içinde tutması kadar acımasızdı Ben Asena;Annemin ve abimin öldüğü gün hayat hikayemin bittiğini sanıyordum ama benim hayat hikayem üvey abimin yaptığı bir hatadan dolayı berdel olarak o konağa gelin gittiğimde başlıyordu...

Takıntılı aşık bir kadının hikayesi

Bazı sevdalar geç kalır… Ama hiç eskimez. Nevşehir’in sessiz sokaklarında, çocuk yaşta verilen bir söz yıllar boyunca bir kalpte sessizce büyüdü. Karan Alp Akay, on iki yıl boyunca uzaktan sevdiği Kadem Yıldız’ı bekledi. Bir kere bile adını anmadan, kalbinden bir kez bile silmeden… Kadem ise şehirde kendi hayatını kurdu. Geçmişin masal gibi kalan anılarını çoktan geride bırakmıştı. Ta ki hayat, onu bir kez daha başladığı yere döndürüp, hiç planlamadığı bir evliliğin eşiğine getirdiğinde… Bu evlilik belki aşkla başlamadı. Ama bazen kalp, kaderin fısıldadığı yerden konuşmaya başlar. Üstelik Karan’ın başına bela olan ikiz kardeşleri de devreye girince işler sadece duygusal değil, fazlasıyla karışık ve komik bir hâl alır. "Sonsuz Sevda", geçmişin yüküyle bugünün karmaşasını, sabırla beklenen bir aşkın kahkaha ve gözyaşıyla örülmüş hikâyesini anlatıyor. Kimi aşk ilk bakışta doğar, Kimi ise yıllarca içte büyür, zamanı geldiğinde dile gelir… Ve asla bitmez. Sonsuz olur.

"Hayalim hep sesimle ve çaldığım gitar ile ünlü olan bir sanatçı olmaktı" dedi Nefes daha önce de dediği gibi. "Olacağız Nefes, söz veriyorum". "Ama kimseye anlatacak bir hikayem olmayacak" "Ben senin hikayen olacağım Nefes" Nefes ve Berkay`ın hikayesi..

Yasaklarla dolu bir hayatın içindeki Lev kendini bulmak için çıktığı seyahetine bir kaç kişiyide davet eder ve...

Kaderinde kim varsa her nerde olursan ol seni bulacaktır

Ya sonsuza kadar karanlıkta kalacaktık ya da bu karanlığa ve bu karanlığa neden olanlara bir son verecektik. Peki biz hangisini seçmiştik alaca karanlığa sonuna kadar göz mü yumacaktık yoksa bu karanlığa bir son mu verecektik?

Elara Moon için hayat, küçük ve tanıdık anlardan ibaretti. Aynı otobüs, aynı şarkılar, aynı sokaklar… Ta ki Ridgewood Lisesi’nde her şeyi değiştirecek biriyle yolları kesişene kadar. Geçmişin yaraları, söylenmemiş sözler ve kalbe dolan bir melodi arasında Elara, yeniden güvenmeyi öğrenirken kendini hiç beklemediği bir hikâyenin içinde bulur. Çünkü bazen en tanıdık melodiler, insanın kalbine en derinden dokunur.

Siz-selam yakışıklı beyefendi Siz-kaslarınızda kaybolmak istiyorum? Siz-kaslarınızda katlıda?

Kül ve Kelepçe, bir imzanın nasıl kelepçeye, bir sevdanın nasıl küle dönüştüğünün hikâyesi. Ankara`da lise son sınıfta başlayan masum bir gençlik, bir olayla Hakkâri`den Urfa`ya uzanan ağır bir kaderin içine savrulur. Şehrazat, sadece en yakın arkadaşının düğününe gitmişti. Yardım etmek, yanında olmak, dostluğunu borç bilmek için. Geri döneceğini sanıyordu. Rojhat, gücüyle tanınan bir ağa, sözüyle suskunluk yaratan bir adamdı. Sevdiğini sandığı kadını korumakla sahip olmak arasındaki çizgiyi çoktan geçmişti. Şehrazat kaçmak istedikçe, kelepçe daraldı. Herkes sustukça, kül çoğaldı. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının yavaş yavaş kayboluşu. Ve herkesin "niyeti iyiydi" dediği bir felaket. Kül soğur... Ama kelepçe iz bırakır.