birisi kavgacı sert uslanmaz çapkın ama ikizine düşkün olan Aren diğeri sevimli narin kırılgan korkak abisine deli gibi hayran olan Arel ikisi birbirine aşırı benziyordu tek farkları biri sert küfürbaz diğeri ise narin kibar Aren ikizini korumak için bütün acılara göğüs germiş bir adamdı

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

"Bekle ! " dedi yüksek sesiyle arkamdan. Odadan çıkmış ve nereye gittiğimi bilmeden koşuyordum. Koridor boyunca, bir sürü Odalar vardı ama odalardan birine girersem, beni orada kolayca bulacağını bildiğimden dolayı, kendimi hiç riske atmadan direkt merdivenlere doğru yöneldim. Bir ara merakıma yenik düşerek Arkama baktığımda onun çatık kaşları ve sinirli gözleriyle karşılaştım. Ben telaş içinde hareket ederken, o ise benim aksime `Seri katil` edası ile yavaş ve emin adımlarıyla hareket ediyordu. Ne yalan söyleyeyim! Bu hareketleri benim daha da gerilmemi sağlıyordu... Aramızdaki mesafeyi arttırmak amaçlı daha da Hızlınarak bir hışımla merdivenleri indim. Önüme kocaman bir salon çıkınca etrafımı incelemeye başlamıştım. Ben sağa sola bakarak, Nereye gideceğimi düşünürken. O ise Merdivenlerin başına gelmiş ve hiç eksilmeyen öfkesiyle bana bakıyordu... İleriye doğru bir adım atmıştım ki gür sesiyle adımım öylece havada kalmıştı. "Sakın! Bir adım daha atayım deme! Bekle orada !" Dedi sinirle. Emir vermesi sinirlerimi bozmuştu ama onu dinleyerek yerimde kaldım. O ise sözünü dinlemiş olduğumu görünce, yüzündeki sinir biraz olsun azalmıştı. Gözlerini benden ayırmadan Merdivenleri inmeye başlayınca, hızlıca onun tersine doğru koşmaya başladım. O arkamdan bağırsa da onu umursamadan Önüme gelen ilk yere girince olduğum yerde kalmıştım. Şansıma... Geldiğim yer mutfaktı... Sıkıntı mutfak olması değildi! sıkıntı yemek masasında oturanlardı! yağmurdan kaçarken doluya tutulmak bu olsa gerek. Arkamdan birisi yakamı sertçe yakalayınca yerimde hoplamıştım. "Nereye kaçıyordun minik fare ?"

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

Bir kızın başka bir evrene "gerçek ailesinin yanına" reenkarne olması, aile bağları, bir krallık prensesi olarak aşk ve arkadaşlık ilişkileride verilen zorlu mücadeleyi konu alan eğlenceli ve tatlı bir prenses kurgusudur. "✨️Bej çayı✨️" #Krallık #reenkarnasyon #gerçekailem #akademi #aşk #arkadaşlık

İki yürek aynı acıyı tatmış olsa birbirlerinin dermanı kalplerine şifa olabilir mi ? Birbir evlatlarını kendi evladı görebilir mi?İmtihanla dolu olan bu dünya da sükunet içinde imtihanı verebilir mi.?

"Ya seni ne ilgilendiriyor? Bu durum seni alakadar ediyor mu? Sanane ya kimsin sen?" dudaklarında acı ve buruk bir tebessüm oluştu. Başını saniyelik yere eğdi ve alt dudağını sertçe ısırıp derin bir nefes aldı. Gözleri doldu. Ağlıyordu. "Sen kimsin ha?" dedi ve sağa sola bakmaya başladı. "Ben sevdiğin adam değil miyim? Uğruna tüm Dünyayı karşıma alırım dediğin zamanları niye hatırlamıyorsun be zümrüt gözlüm." şimdi acıyla bakma sırası bendeydi. Bizim hayatımızı bitirenler hep uğruna tüm dünyayı karşımıza alacaklarımızdı zaten. "Savaş... sana yıllar önce uğruna dünyayı karşıma alacağım adamın söylediği bir kaç cümleyi söyleyeyim mi ben?" dediğimde `yapma` der gibi baktı yüzüme pişmandı farkındaydım ama yapacaktım. Canım o kadar yanıyordu ki kendimle beraber en masum olanları bile yakmak istiyordum. "Dur dur bekle söyleyeyim neydi? ha hatırladım! `Yapamıyorum. Olmuyor Allah kahretsin ki olmuyor. Senin sevgine karşılık veremiyorum. Deniyorum Savaş diyorum bu kız seni bu kadar seviyor sende dene belki seversin ama kalbimde bir kilit var sanki senin anahtarın açamıyor be kızım. Zorlama başkasıyla dene ama benim kalbimin kapısını zorlama açılmıyor.` " Tek tek bana zamanında söylediği her kelimeyi, her cümleyi eksiksiz hatırlattım. Bu zehirli kelimeleri aklıma değil kalbime kazımıştım. "Evlendin..." dedi. "Başkasıyla denedim." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti ve kendini tutmadan bağırmaya başladı. "Neden geldin lan o zaman neden? ne hale geldiğimi görmüyor musun Yeşim neden bunu yapıyorsun kurbanın olayım yapma." "Yaptığın şeyleri bedelini başkasını ödetemezsin Savaş Özdemir bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını fitil fitil verir. Bu saatten senin adın benim dilime, benim adım senin diline yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu ömrümün sonuna kadar da böyle olacak. Bu seninle son konuşmamız son hesaplaşmamızdı." Bitmişti. Bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde cevap vermeden arkamı döndüm ve bir adım attım. Başımı çevirmeden sakince konuştum. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı..." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

Her şey ufak bir hatayla başladı. Ufak hata birisinin on yedi yılını aldı. Ve bir gün aldığı bir telefonla tüm düzeni sarsıldı. Güneş, adı gibi hiçbir zaman parlak, canlı ya da sıcak olamamıştı. Renklerini küçükken soldurmuşlardı. Bu, Güneş`in kendisini bulma serüveni, ailesiyle bir olma hikayesidir.

Güneş Çelik, bir gece yaşanan ve hatırlayamadığı olayların ardından kendini tanımadığı bir adamın otel odasında bulur. Bu karşılaşma, onun güvenini, ilklerini ve hayatını sarsarken; Atlas Yalçın ile yolları istemeden yeniden kesişir. Yanlış anlaşılmalarla başlayan bu hikâye, geçmişle yüzleşme ve değişimin kaçınılmaz olduğu bir sürece dönüşür.

Aylin doğduğu gün hemşirenin hatası yüzünden karıştırılır ve bu hata 17 yıl sonra ortaya çıkar. Bakalım Aylin yıllar sonra bulduğu abileri , ablası , üçüzü , kardeşi , babası , annesi yani gerçek ailesiyle anlaşabilecek mi?

Tek isteği; bebeğiyle sakin bir hayat kurmak olan bir kız, bebeğinin babasının eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenir.

Bu hikaye de geçenler ve kişiler gerçek değildir kurgudur Savaş yetimhane de büyüyen aile nedir bilmeyen en yakın dostu mert ile ve sonradan katılacak kızı ile ailesini bulma hikayesidir

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

​"Devletin kızıydım ben; ne bir yuvam vardı ne de sığınacak bir omuzum. Tek evim kışlam, tek ailem ise sancağımdı." ​İl Bilge, hayatını vatanına adamış, disiplini ve cesaretiyle tanınan başarılı bir Yüzbaşıdır. Yetimhanede büyümüş olmanın verdiği o keskin yalnızlığı, üniformasının ağırlığıyla bastırmış; duygularını ise bir zırh gibi kuşandığı çeliğin arkasına saklamıştır. Ancak yıllar sonra gelen bir haber, bu zırhta ilk çatlağı açar: Hiç tanımadığı, onu terk ettiklerini sandığı ailesi ortaya çıkmıştır. İl Bilge için onlar sadece birer yabancıdan ibarettir; ancak kan bağı, emirlere itaat etmez. ​Diğer yanda ise gölgelerin içinde yaşayan, devletin görünmez eli MİT Ajanı Atilla vardır. Atilla, sadece bir operasyonun parçası olarak İl Bilge`nin hayatına girmez; o, İl Bilge`nin çözemediği düğümlerin ve bastırdığı duyguların tek şahididir. ​Bir yanda reddedilen geçmişin yaraları, diğer yanda vatan savunmasının amansız yükü... İl Bilge, ailesine alışmaya çalışırken, Atilla ile arasında filizlenen ve görev bilincini zorlayan o tehlikeli aşka karşı koyabilecek midir? ​Geçmişin hayaletleri ve geleceğin operasyonları arasında sıkışan iki ruh: Birisi çelik kadar sert, diğeri gölge kadar gizemli. Wattpad:03melike1925 İnstagram:mavişimyazar_olmuş ------------------------- Sen orduyu yönet Yüzbaşı, ben ise senin arkandaki gölgeyi... Kimse seni vurduğunu sanmasın, ben mermiyi daha havada gömerim." - Atilla

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

Dört yaşında kaybolan Ezel’in yıllarca ailesi tarafından aranırken bir gün okçuluk dersinden dönerken kaçırılır. Teröristlerin esiri olarak hapsedildiği mağarada, hayatının en tehlikeli sınavı başlar. Kılıç Timi ile kurduğu bağlar, ihanet ve ölümcül çatışmalarla sınanırken, Ezel ve en büyük abisi her yerde kayıp kardeşi için iz sürer. Ama gerçek, beklenmedik bir şekilde ortaya çıkacaktır… Aile, dostluk ve cesaretin gölgesinde, kaybolan bir kızın hayatta kalma mücadelesi başlar. Zeynep ve Mert’in desteğiyle, ölümle burun buruna geçen bir macera sizleri bekliyor... Kitap tamamlandığı zaman yazım yanlışları düzeltilecektir mantık hataları düzeltilecektir....

Gerçek ailem kurgusudur

"En sevdiğim yağmurun altında annemi kaybediyordum. Ve elimden hiç bir şey gelmiyordu. Hayatımda hissettiğim en çaresiz anlardan birisiydi..."

Aile kurgusu Yaren Turan`ın yeni ailesiyle tutunma çabası

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Karışan iki bebek vardı ama hayatı hayatlıktan çıkan bir bebek vardı.

"...Akraba olduğumuza emin miydik? Çünkü onun bu yaptığını ben düşmanıma yapmazdım..."

"Beni hiç affetmiyeceksin değil mi?" " Affetmeyeceğim, Oğuz Aydoğan. " " Affedeceksin. Affettiğin an korkuyorum abi dediğinde burada olucam, Umay, Aydoğan" " Ben Beren Kayahan. Ve sana unutmaman gereken birşey söyleyeceğim. Ben bana yanlış yapanı ölsem unutmam. "

17 yılı çalınmış bir insan şimdi o yılları nasıl telafi edecektiki¿?