Siz: düzgün konuş,çakarım ağzına. İçkici zampara 🤦🏻‍♂️: özür. Siz: Adam ol. İçkici zampara 🤦🏻‍♂️: benim ol. Siz: PDJAOXJAODJAKKD :Nereden çaldın bu lafı? İçkici zampara 🤦🏻‍♂️: şaka yaptık,kasma bu kadar. Siz: çok konuşuyorsun he : O çeneni kapat bi,aman sinek filan kaçar İçkici zampara 🤦🏻‍♂️: Gel,sustur. Siz: kes lan. Deniz (karşı komşu): Ship anam Ship! Siz: Ney? Saçmalama istersen. ⊹₊˚‧︵‿₊୨ᰔ୧₊‿︵‧˚₊⊹ᯓᡣ𐭩 Okullar kapanınca ailesi ile Antalya`ya yazlığa tatile gelen Alara karşı yazlıktaki komşularının kızı Deniz ile arkadaş olurlar. Deniz Alara`ya telefon numarasını verince Alara normal bir şekilde onu arar fakat bilemediği birşey vardır, aslında aradığı kişi İzmir`den yeni gelen Deniz`in abisi,Yamandır.

Arkadaşının abisinden hoşlanan Ülkünün anonim hesaptan Ateşe yazmasıyla başlar herşey...

Annesini kaybetmesi üzerine babası ile babaannesinin yanına taşınan Lidya yeni arkadaşı Ahu’nun abisi ile çekimi ve babasının ondan yavaş yavaş uzaklaşmasını okuyoruz… umarım beğenirsin🫶🏼

Güneş babasıyla birlikte yaşayan genç kadındır. Babasının sağlık sorunu ile mücadele eder. Geçmişte annesinin neden onları terk ettiğini merak eder ve annesini arayışa çıkar. Annesinin ve dünyanın karanlık yüzü ile tanışır. Bu süreçte karşısına çıkan Karan ile arkadaş olur. Arkadaşlıkları gittikçe aşka dönüşür. Bizler bu güzel çiftimizi okuyacağız. Umarım beğenirsiniz.

​"Güneş Perihel, merkezindeki yangınla herkesi eriten bir kızıl. Polat Afel ise onun yörüngesindeki en soğuk, en uzak nokta. ​Soyadı gibi ondan hep en uzakta durması, aralarındaki mesafeyi koruması gerekiyordu. Polat için o sadece tehlikenin kıyısındaki bir emanetti; korumak zorunda olduğu, dokunulması yasak bir kor. ​Fakat kader, en uzak noktayı en yakın yangınla sınadığında yeraltı dünyasının tüm kuralları yıkılacaktı. Çünkü bazen insan, en çok uzak durması gereken uçuruma aşık olurdu."

Baba… Bazıları için iki hecelik basit bir sözcük, bazılarının korkulu rüyası, bazılarının olmazsa olmazı, bazılarının yaşama sevinci. Benimse eksikliğini duyduğum, özlediğim, yerinin asla dolmayacağı insan, babam... Benim bu yarama ilaç olan kişiler benim en değerlilerim. Üstelik iki kişi hariç hepimiz aynı yaraya sahibiz. Farklı aileler, aynı yara. Annem de o çok sevdiği kocası ölünce ardında kalan üç yavrusunu da umursamadan bizi terk edip gitti. Hakkımı helal eder miyim, orası meçhul. Peki, siz bu zor yolculuğumda bana eşlik edecek misiniz? Mutlu anıma, hüzünlü anıma, kızgın anıma kısacası olan her şeye tanıklık etmek ister misiniz? Eğer beni merak ediyorsanız ben Gece, Gece Karayel.

Abimin arkadaşının bana 2 yıldır aşık olduğunu nereden bilebilirdim ki

" Kıraç Abi" dedim onu biraz sinirlendirerek, boynunda ki damarları belirginleşmişti.İstediği mi aldığım için zevkle gülümseyip bana sinir ile bakan Kıraça baktım. "Bakalım altımda inlerken abi diye bilicek misin" NOT: KİTABIMA BENZER BİR ŞEKİLDE YAZIPTA ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM.... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERMEKTEDİR!!!

Zeynep ve Emirin aşkı Arkadaşımın abisiyle aşk

“Çok güzelsin, ama bana yasaksın.” Bu cümleyi yüzüne bakıp söyledim. Benim defterimde ihanetin yeri bile yoktu. Sıla ile arkadaş olduğum gün, bu hikâyenin basit bir “arkadaşımın abisi” hikâyesi olmayacağını anlamıştım. Çünkü her şey göründüğünden çok daha karmaşıktı. Ersan, Sıla’nın üvey abisiydi. Sıla ise ona aşıktı. Dostum bildiğim kızın sevdiği adama bakmak bana yakışmazdı. Bora ile karşılaştığım anda ise hikâye tamamen başka bir hâl aldı. Bu hikâyede yasaklar ve doğrular sürekli savaşıyordu. Benim defterimdeyse yasaklara yer yoktu. Ama kader bana meydan okuyordu. Önümde iki seçenek vardı: İhanet edip yasak olanı seçmek mi? Yoksa mücadele edip doğru olanı korumak mı? Sınav başladı. Şimdiden başarılar dileriz, Sarenur Yüce…

Sıcak bir mahalle kurgusu

Duygular ölmez. Sadece sessizleştirilir. Arya bir zamanlar hatırlardı. Şimdi hatırladığına bile güvenmiyor. “Operasyon: Ölü Duygular” bir eğitim değildi. Bir başlangıç da değildi. Bunun ne olduğunu kimse tam olarak söylemiyor. Sadece sonuçları biliniyor: Eksik kalan insanlar. Silinmiş kayıtlar. Ve mezun olmayanlar. Arya’nın adı hâlâ sistemde duruyor. Ama bazı dosyalar açılmamalı. Bazı isimler hatırlanmamalı. Ve bazı geçmişler… geri dönmemeli. İlk kitabım, hatalar varsa lütfen söyleyin. Yapay zekadan yardım alınmıştır.

Alin, Kiraz çiçeği mahallesinde kendi halinde yaşayan bir kızdır. Ancak bu sade yaşamı, mahalleye geri dönen arkadaşının abisi Kılıç ile bozulur. Bazen bir salıncak, bir kıvılcımı doğurur. … Şimdi izninizle size soruyorum. Siz de bizimle salıncağa binmek ister misiniz? Unutmayın, salıncaklar sadece mutlu etmez. Aynı zaman da yakar. Öyle bir yakar ki mutluluk duyarsın alev almaktan. Ta ki kül olana kadar. …

Bazen önümüze yeni kapılar açılır, bizse bir türlü önümüzdeki kapıyı göremez içeriye giremeyiz. Oysaki girdiğimiz zaman bizi karşılamakta olan güzelliklerden bi haberiz... Bir sonbahar günü yada biz ona hazan diyelim, bir hazan günü hayatınız değişebilir...

Çocukluktan süregelen şeyler bazen sadece sevdiğim yemekler ya da sevdiğimiz renkler mi olur? Kalbimiz çocukluktan beri aynı kişiyi sevemez mi? Peki bu sevgi alışkanlık mı olur aşk mı?

"Bazı sırlar, en yakınlarının gözü önünde işlenir." "Biliyorum," dedi Bora. Sesi her zamanki gibiydi ama bu sefer içindeki o uçurumun kenarındaydık. İki haftadır kaçtığım, uykularımı haram eden o `aldırırdım` cümlesi aramızda buzdan bir duvar gibi duruyordu. Ben Alya. Onun `doyamadığı`, `yarını` dediği ama aynı zamanda en büyük korkusuyla yüzleştirdiği kadın. Bu hikaye; bir salonun duvar dibinde başlayan korkunun, saklanan tahlil sonuçlarının ve "asla" denilen kelimelerin nasıl yutulduğunun hikayesi. Elif’in kapıdaki nöbeti bitti, sırlar döküldü. Şimdi sadece Bora, ben ve ikimizin sessizliğinde büyüyen o küçük can kaldık. "Sen benim dünüm, bugünüm ve sonram... Şükrettiğim nimetimsin." Bir adamın içinin karanlığı, bir bebeğin kalp atışıyla ne kadar aydınlanabilir?

ilk kitabımdır lütfen bir şans verin

Hayat, arkadaşı Gizemin abisine aşık olmuştur ama hislerinin farkında değildir. Onlara yaptığı ziyaretlerde fotoğraflarda gördüğü adama aşık olmuştur. Bir gün ansızın Gizemin telefonunu karıştırarak abisinin numarasını alır ve olaylar başlar. Hayat: Fotoğraflardan daha yakışıklı bir beymişsiniz. Fotoğraflar aldatıcı derlerdi de inanmazdım. Polat Alemdarım: Telefonumda kayıtlı değilsin. Kimsin ve beni nereden tanıyorsun? Ayrıca benim fotoğraflarım bir yabancıyı alakadar edemez o kadar. Şimdi kimliğini açık etmek ister misin yoksa ben mesleki yöntemlerimi kullanarak seni bulayım mı? Hayat: Kimliğimi açıklamak zorunda mıyım? Sana zararı olamayacak masum biriyim sadece. Etrafında bile dolanamıyorum. Bırak da birazcık olsun senle konuşayım. Hevesimi alayım. Polat Alemdarım: Kızım beni dellendirme. Sabah sabah başıma nerden çıktın ya?

Siz: Kız seni yerler yerler 03:35 Ufuk: Nw diyprsun gecw gece 03:40 Siz: Seni ham yapar bu zilliler 03:40 Ufuk: Ne? 03:41 Siz: Yaylanmadan yürü 03:41 ‘Ufuk adlı kişi tarafından engellendiniz

Bir zamanlar "Abi" dediğin adam, bugün kalbinin en büyük engeli olabilir. ​Veterinerlik öğrencisi Çisem, yaz tatili için döndüğü Saklıbahçe Mahallesi`nde çocukluk arkadaşı Tuna Abi`yi bulur. Tuna (26), babadan kalma holdingin tepesinde, yorgunluktan ezilmiş ve hayatın neşesini unutmuş bir iş insanıdır. ​Çisem, Tuna`nın gözlerindeki o cam ve çelik soğukluğunu silmek, onu çocukluğundaki tasasız haline geri döndürmek ister. Ancak Alp`in koruyucu mesafesi, Tuna`nın omuzlarındaki ağır sorumluluklar ve aralarındaki "Abi" bariyeri, Çisem`in her adımını zorlaştırır. ​Çisem, Tuna`yı çocukluk bankına çektiğinde, Tuna elindeki yıpranmış bir ahşap parçasıyla karşılık verir: Üzerinde "Çisem & Tuna" yazan, unutulmuş bir hatıra. ​Tuna`nın yorgunluğu sadece işten mi? Yoksa yıllardır bastırdığı başka bir şeyden mi? ​Bu yaz, Saklıbahçe`de hatıralar canlanacak, sınırlar aşılacak.

yıllar önce hiç bir haber vermeden giden abinizin arkadaşı olan ilk aşkınızı taşındığınız apartmanda hemen yan komşunuz olarak bulsanız tepkiniz ne olurdu? çünkü ben en yakın arkadaşımın aklına uyup fake hesaptan ona istek ettım da.

Birlik içinde olduğumuz huzurla yaşadığımız yerdi Sevgi Mahallesi. Sokağında oyun oynayan çocuklar, bilgi aktarımı yapan teyzeler, mis gibi kokan rengarenk çiçekler. Sıcak bir temmuz gününde açılan kapı ve karşılaşan iki genç...

..... "Yalan hiçte bile kıskanmadım ben seni" dedim sinirden nefes nefese kalmıştım. -Belki de onun yakınlığından kalbin yerinden çıkacak gibi attığı içindir.- Sus ne alakası var, sinirlendiğim için öyle oldu!!! "Hımm bu değini duysa sana katılmayacak çok kız var kızıl" dedi benim aksime büyük bir sakinlikle "Beni başkalarıyla karıştırma, o kızlar gibi seni her gördüğünde heyecandan tuhaf şeyler yapmıyorum en azından ben" dedim bir çırpıda ama bu dediğime ben bile tam olarak inanamadım. "Yani ben seni heyecanlandırmıyo muyum?" dedi kaşlarını tam tersini ima edercesine kaldırırken benimle alay ettiğini belli eden sinir bozucu bir sırıtış belirdi yüzünde. Beni mahveden gamzeleri olmasa belki yüzüne bir yumruk indirip içimdeki ateşi söndürebilirdim. Ama ordalardı işte. .....

Kitabımızın kurgusu eski bölümler gibi değil tamamen işleyiş,karakter adları vs değişti düzenlenmiş haliyle tekrar döneceğiz.

Karanfil Mahallesi’nde çiçekçi olan Kardelen’in hayatı Abimin arkadaşı-arkadaşımın abisi