"Bir kurşunla başlayan kader, iki ruhun kalbinde aynı yangını çıkarabilir mi?" Umay Gazioğlu, asker bir babanın gölgesinde büyüyen, güçlü olmak zorunda bırakılmış bir genç kadındır. Günün birinde attığı bir adım, onu devletin karanlık koridorlarına sürükler. Artık kimse bilmiyordur kim olduğunu; bazen bir askerin kızı, bazen bir terör hücresinin içindeki sessiz bir gölge, bazen de devletin görünmez silahı. Hakkari`nin dağlarında, güvenin bir nefes kadar kırılgan, sevginin ise yasak olduğu bir dünyada... Umay iki tarafa da ait değildir ama iki taraf da onun kanını istiyordur. Talan ise ona en uzak durması gereken kişidir; sessiz, soğukkanlı, ölümle sakin konuşan bir keskin nişancı. Ama kalp bazen en yanlış kişiye tutunur. Kimsenin kimseyi tam olarak tanımadığı, her adımın ölümle sınandığı bu savaşta... Biri gerçeği saklıyor. Biri geçmişten kaçıyor. Ve biri, sevdiklerini bile feda edebilecek kadar acımasız. Hayatını korumak için yalan söyleyen bir kız. Gerçeğin peşindeki bir asker. Ve birbirine dokununca patlayan bir fırtına...

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin

"Bazı vedalar hiç gerçekleşmez, sadece bir ömür boyu ertelenir." Dokuz ay arayla bir yetimhanenin soğuk duvarları arasında verilen sessiz bir söz, yıllar sonra barut kokulu bir savaş meydanında yeniden yankılanıyor. O, adını yüreğine mühürlediği kızı korumak için bir ordu kurdu; timine onun adını verecek kadar sadık, onu bir daha kaybetmemek için dünyayı yakacak kadar kararlıydı.

Savaşın ortasında gerçekleri yazmaya çalışan bir kadın… Ve görev uğruna kalbini susturmayı öğrenmiş bir asker… Savaş muhabiri Aybike Yılmaz, dünyanın en tehlikeli bölgelerinden birine giderek savaşın görünmeyen yüzünü belgelemek ister. Cesur, idealist ve gerçeğin peşinden giden Aybike için bu görev sadece bir haber değildir; insanların acısını dünyaya duyurmanın tek yoludur.Ancak cephe hattına ulaştığında yolu, disiplinli ve karizmatik özel tim subayı Ali Asaf Demir ile kesişir. Ali Asaf için savaş bir meslek değil, hayatın ta kendisidir. Görev, sadakat ve vatan onun için her şeyden önce gelir. Bir gazetecinin timle birlikte hareket etmesi ise başından beri istemediği bir sorumluluktur. İlk karşılaşmaları sert ve mesafelidir. Fakat kurşunların gökyüzünü yırttığı, hayatın saniyeler içinde değiştiği operasyonlar sırasında ikisi de birbirlerinin gerçek yüzünü görmeye başlar.Aybike, Ali Asaf’ın sert kabuğunun ardındaki yalnızlığı fark eder. Ali Asaf ise Aybike’nin korkusuzluğuna ve kalbinin gücüne hayran kalır. Ama savaş sadece cephede değildir… Geçmişte asker olan ve şimdi düşman tarafında stratejik bir güç haline gelen Aybars Tekin, intikam planlarıyla bölgeyi kana bulamaya hazırlanırken Ali Asaf’ın timi büyük bir operasyonun ortasında kalır. Her adım ölümle burun buruna demektir. Aybike gerçekleri yazmak için savaşın içine girerken, Ali Asaf görevini yerine getirmek için kalbini susturmaya çalışır.Fakat bazen en büyük savaş cephede değil… İnsanın kendi kalbinde verilir.Kurşunların gölgesinde başlayan bu hikâyede, iki insan ya birbirlerini kaybedecek… ya da savaşın ortasında birbirlerinin kalbine sığınacaktır.

Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Selamm yeni kitaptırr

İki Dünyanın Arasında Bir Aşkın Peşinde! Elçin, geçmişinin ağırlığını sırtında taşıyan bir kadındır. Şehit babasının mirası, ona vatan sevgisini ve güvenliğini her şeyden önce tutmayı öğretmiştir. Fakat, yıllar önce hayatını değiştirip kendisinden uzaklaşan eski sevgilisi Giray, Elçin`in ruhuna dair gizli bir kırılma noktası bırakmıştır. Özel Harekat Polisi olan Giray aslında karanlık tarafı olan bir adamdır, Elçin`i terk etmiş olsa da onu seneler boyu Doğu görevi yapmak için geldiği şehirde gizlice izlemeye devam etmiş ve aralarındaki bağ hiçbir zaman kopmamıştır. Ama şimdi, Elçin tehlikeli bir sınavla yüzleşmektedir, Erdem... Karşısındaki bu soğuk, manipülatif kaymakamın, her şeyi gerilim dolu bir şekilde değiştireceğini bildiğinden, Elçin`in hayatı bir kez daha tehdit altına girecektir. Tutkunun, öfkenin ve ihanetin iç içe geçtiği bu evrende, Giray`ın Elçin için her şeyi göze alabileceği bir noktaya gelirken, ikisi arasındaki duygusal bağın sınırlarını zorlayacak. Bir aşk, iki kayıp, ve kaçınılmaz bir tehlike... Aralarındaki bu sarsılmaz bağ, hem aralarındaki savaşı hem de kalplerini ateşle yoğuracak. "Sen.." dedi öfkeyle yüzüme bakarken. "Sen, dokunmaman, sevmemen gereken bir insanı delicesine istemenin nasıl acı verdiğini biliyor musun, söyle bana!" bir iki adımla bana yaklaştığında ondan uzaklaştım. "Benden uzakta, varlığımdan bihaber yaşayıp kendine yeni bir hayat kurmanı izlemek, kolay mıydı sanıyorsun?" Biliyordum, o hissin nasıl insanın içini körlemesine yaktığını biliyordum. Ama ona ve mesleğine zarar vermemek için ondan uzakta durmam gerektiğini de biliyordum. "Dokunamıyorsan, istemeyeceksin de." diye fısıldadım yapay bir nefretle. "Senin artık hiç bir şeye hakkın yok Giray!"

Tehlikeli bir mafyanın kızı ve o mafyayı tutuklamak için gelen bir üst teğmen

"Bazen bir `Mermi` hayatınızı değiştirebilir."

Hayatınız altı üstünden daha güzel olabiliyormuş. Yıkıldıkça daha da sağlam zeminlerde kurulan bir hayat. Yaşamamak için bazen öldürmek gerekirdi. Öldürmek için ise ölmek gerekir. Şimdi anlıyorum, bir yanımda bencilce sevdiğim adam bir yanımda canımdan çok sevdiğim miniğim uyurken her şey anlam kazanıyor. Bu gece ölen tek şey benim içimde ki o umutsuzluk olucaktı. Taa ki camda gördüğüm o yüze kadar öyle olucak sanmıştım. Şimdi ise bir silah sevdiğim adamla miniğim arasındaydı. Seçim yap der gibiydi. Yine seçim yap!

"Emredersiniz komutanım," dedik bir anda hep bir ağızdan. Biz çoktan sırt sırta omuz omuza çarpışacak o birlik olmuştuk. Sayımız azdı belki ama gün gün çoğalacaktık. Birimiz giderse de, yerine başkası gelecekti. "Böyle işte!" dedi Binbaşı Dağdeviren yüksek sesle, "Biz dağların aslanı, Anadolu`nun Kurt`u, buz gibi Asyalıyız. Ne Amerika`ya, ne Çin`e, ne Avrupalısına boyun eğmeyiz. Biz, Pers kralını kana doyurma sözü veren Tomris hatunun, Anadolu topraklarına ilk adımı atmış Alparslan`ın, dünyanın dizlerini titretmiş Timur Han`ın, Cengiz Han`ın, aşılmaz denilen surları aşmış Fatih`in, dünyaya hükmetmiş Kanuni`nin torunlarıyız." İçimde coşkuyla çağlayan bir nehir vardı, dolup taşıyordu. Bir yanımda bayrak dalganıyordu, diğer yanımda istiklal marşı okunuyordu. Bir yanımda dağların sisleri vardı, öbür yanımda dalgalarını kıyıya vuran deniz. Bir yanım kara kış yaşıyordu, bir yanım kızgın kumlara basıyordu. Bir yanımda Ötüken vardı, bir yanımda Anadolu. Bir yanım Her Türk diyordu, diğer yanım Asker doğar diyordu. "Bize bir ülke bıraktı, bayrak bıraktı, marş bıraktı, özgürlük bıraktı, Cumhuriyet bıraktı. Bizim o mavi gözlüye sözümüz var. Bir daha Atatürk gelmeyecek bu ülkeye ama biz onun verdiği topraklarda doğup büyümüş evlatlar olarak hepimiz onun sarı saçından bir tel olacağız. Onun saçının teli bile olamayacağız belki ama uğraşacağız. Allah bu ülkeye bir daha İstiklal Marşı yazdırmayacak!" Sandalyelerimizi sertçe geriye atıp hepimiz selam verdik. "Emredersiniz komutanım!" 🇹🇷🐺🇹🇷

Terörle Mücadele Savcısı Hazan Hilal Türkoğlu Yüzbaşı Fırat Demir Korkmaz "Mevzu bahis vatan olduğunda her Türk bir askerdir." "Kitaptaki olayların gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilişkisi yoktur. Herşey tamamen hayal ürünüdür."

Gökyüzü ve vatan arasında büyüyen aşk

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri`nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir`in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün`ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bıraktıracak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti.

14 yıl sonra bir düğünde birbirlerini bulan Gece Soydemir ve Kerem Kurt... "Ben Komutan Kurt onca kurşunla baş eden ama bir koyu kahve göze yenilen Kurt." ~~~~~ "Ben Gece insanlar üzülmesin susan Gece." ~~~~~ "Benimle olmak istemediğini sanıyordum." "Baştan beri kiminle olmak istediğim çok belli değil mi?"

Olmadık yerde olmadık zamanda kapını çalıyorsa aşk, onu içeri buyur etmekten başka şansın yoktur.

Derime kazınan tek kelimeyi öptü. Ben teröristlerin elinden kurtulan bir kızdım. O ismi kazırkenki acıyı almak ister gibiydi. Yeşilleri titredi. Eli silah tutarken titremeyen dağ gibi adam benim acıma kahroldu. Biz Tahir ve Zühreydik. Elma ile bağlanan o destanın isimleriydik.

Karşımda benim yaşlarıma yakın bir adam vardı ona; "Sen kimsin?" Diye sorduğumda o da bana; -Kaderin... Diye cevap vermişti. "Kaderim mi? Ya nerdeyim ben, neresi burası?" Ve bir ses yükseldi; -Burası kaderimizin değişeceği yer! "Nasıl yani ben zaten kaderimi yaşamıyor muyum?" -Kaderini yaşayıp yaşamadığını hissederek öğrenirsin yaşayarak değil..." "Hissetmekte yaşamak değil midir?" Sesinde hafif bir tebessüm vardı adamın. -:" ya hissederek yaşarsın yada hissederek öldürürsün?" -kimi öldürürüm?" -:" kalbini, duygularını, ruhunu..." -ama onlar canlı değil ki kalp dışında." Kafasını iki yana olumsuzca salladı; -:" bu saydıklarımı öldürmek bir insanı öldürmekle eş değerdir küçük hanım.!" ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker erkek doktor kadın ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

Gerçek ailem ve askeri kurgudur. İyi okumalar

İşte tam şuan bittiğimi hissediyorum, nefes almak bile bir insana bu kadar zor gelmemeli. Açlığa, susuzluğa, uykusuzluğa, akıl almaz işkencelere dayanan, dik durup yıkılmayan ben şuan geçmişim karşısında diz çöküyordum. Bana söylenen yalanlara bu kadar kolay kanmam benim aptallığımdı. Bugünden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bugünü herkes not alsın, bugün benim ihtilâlimin ilk günü. Bugün Kıdemli Yüzbaşı İris Tanyelinin öldüğü gün... ☘️ Yayınlanma Tarihi: 15.10.2024 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.

3 kitaplık bitmiş bir seridir. Kitapların başları ve finalleri belirtilmiştir. "HER HATUNUN İÇİNDE ZIRHLI IŞIKLI BİR ER YAŞAR. " 🗡ALTAY ATA SÖZÜ🗡 Hançer başarılı bir veliaht olmak için kendini kanıtlamaya çabalayan bir çocuktu. Hırslı, hazırcevap, azimli ama yüreği yaralı bir çocuk... Annesini doğumda kaybeden Hançer, erkek egemen dünyada merhamete ve şefkate bir türlü doymayan, doyamadıkça sivrileşen o çocuktu. Berk Giray ise babasının sevgisini esirgediği, erken büyüyen bir başka veliaht adayıydı. Abisine, annesine ve kız kardeşine bir hayat vermek için çabalayan kanatları kırık bir kartaldı. Çocuk kalbi, büyüdükçe Hançer’e aşık olmaya başlamıştı. Ama bu aşk, onun saf hisleriyle değil menfaatin kirli gölgesiyle sarmalanacaktı. Ve böylece aşk, karşılığını alamayacağı bir çıkmaza girecekti. Hançer, kağan olan babası Börü Giray`a ve sarayın yozlaşmış soylularına hem kendini hem de varisliğini kanıtlamak isterken Veliaht Töreni`nde kimsenin tahmin edemediği bir hata yapar ve Berk’in babasının tam anlamıyla ekmeğine yağ sürer. Veliaht Töreni`nde kendince aldığı bir kararla hakkını amca oğlu Berk’e teslim ettiğinde, Berk’in babasına yıllar yılı kovulduğu sarayı, darbeyle alması için şiddetli bir koz verilir. Ve hem Hançer hem de Berk uğruna çok şeyler kaybedecekleri zorlu bir savaşa girerler. Herkes, hayatında sahip olduğu herkesi kaybederken Hançer ve Berk ölümle tanışırlar. Ama unutmayın, bazı aşklar en güçlü olduğunuzu sandığınız anda değil hiçbir şeyinizin olmadığı o anda karşınıza çıkar. Lakin, elinizin tersiyle itmek sizin bileceğiniz iştir...

Alevde Kalanlar Bazı mektuplar hiçbir zaman postalanmaz. Bazı gerçekler ise sadece yanarken açığa çıkar… Asena, genç bir savcı. Adaletin peşinde koşarken, geçmişin susturduğu bir mektup onun önüne düşer. Bir doğum günü… Bir kayıp anne… Ve mühürlü bir zarfın ardına saklanmış yıllar… Yıllar sonra karşısına çıkan Kaan, sadece ilk aşkı değil; geçmişin alev alev yanan yüzüdür. Asena şimdi hem adaleti hem de kendi gerçeğini arıyor. Ama bazı soruların yanıtı, sadece geride bırakmak gerekiyor

​"Cennet ile cehennem arasında kaldığın o arafta, gördüğün tek şey ecelin olacak." ​Ankara’nın gri donduruculuğunda, sıradan bir hayatın arkasına gizlenmiş bir hayalet yaşıyordu. ​Gündüzleri sessiz bir komşu, geceleri ise teşkilatın fısıldanan en sert ismi: Pala. ​Bir gece, kapısının önünde karların üzerine düşen kan damlaları ve alnına dayanan soğuk bir namlu her şeyi değiştirdi. Gelen bir Üsteğmendi; yaralı, çaresiz ve büyük bir ihanetin tam kalbinden kaçan bir yabancı. ​Onu korumak bir tercih değil, yaklaşan o kızılca kıyametin ilk adımıydı. ​Dışarıda onu avlamaya gelen bir ordu, içeride ise tek başına o orduyu durdurabilecek bir gölge. Kimse bu kadının bir "keskin nişancı" olduğunu bilmiyordu. Kimse onun, düşmanının gördüğü son yüz olduğunu hayal bile edemezdi. ​Şimdi, Ankara’nın ayazında bir Kor Ateş yanıyor. Ve bu ateş, sadece peşlerindekileri değil, geçmişin tüm sırlarını da küle çevirecek. ​"Senin yerinde olsam Üsteğmen, kafana silah dayayan adamdan değil; yarana dikiş atan o kadından korkardım." ​Çünkü o, ıskalamayı asla bilmezdi.