Küçük bir mesaj sayesinde adam sevmeyi kadın ise sevilmeyi öğrenmişti. Adam Yüzbaşı kadın ise doktordu, kadının doktor olması belki kaderiydi bilinmez ama Yüzbaşının kaderi daha onbeş yaşındayken başlamıştı ve seçilmişti. . . . (ASKER KURGUSU umarım beğenirsiniz) . . .

Kan ağladı vatan, o güzel topraklar için... Kan ağladı bir şehit, sevdiğine kavuşmak için...

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

Siz: Allah belanı versin senin Aras! Siz: Beni o kızla nasıl aldatırsın? Siz: Çağırsaydın üçlü yap- Siz: Neyse şu an sinirliyim sana. Siz: Hayır yani madem aldatıyorsun bari gizlice yap amk. Siz: Senin yüzünden okulda adım çıktı. Siz: Aldatıldığımdan değil okulda adım çıktığı için ağlıyorum. Siz: Ben bunu hakedicek kız mıydım?

Biz ailesini 6 yaşında kaybetmiş 5 çocuktuk. Bizim hayatımız ikiye ayrılır 6 yaş öncesi ve 6 yaş sonrası diye ailelerimizi bir görevde kaybetmiştik. Oysa ki biz mutluyduk bizim mutluluğumuzu çalmışlardı bize kimse sormamıştı şimdi bize kim o yılların hakkını verecek. Kim bizi bir çocuğu gibi görecek. Çok fazla bir şey istemedik sadece mutlu olmak...

[Asker kurgusu&Romantizm]

Bazı sınırlar haritada çizilir. Bazıları kalpte. Karan Alp Vural için sınırlar nettir : Emir,görev,disiplin Sinem Alkan içinse tek bir çizgi vardır: İnsan hayatı Ama sinemin babası Karan`ın komutanı Albay Hüseyin Alkan sınırların aşılmaması gerektiğine inanan bir adamdır Aynı cephede,aynı bayrağın altında Farkında olmadan en tehlikeli ihlali yaptılar Bu bir isyan değil Bu bir hata da değildi Bu kalbin çizgiyi ihlal ettiği Ve bazen en gerçek cesaret Yasak olanı seçmektir.

Savaşta kalmış genç bir kız ve ona özgürlüğünü vermeye ant içmiş bir askerin imkansız aşkı...

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

"Neden yaptın bunu?" Seri bir haraketle beni deri koltuğun üstüne oturtunca ağzımı açacakken işaret parmağını koymasıyla kaşlarım daha çok çatıldı mümkünmüş gibi "Yanlışlıkla öldü adam." Dedi önce, yüzündeki alaylı ifade silinip sertliğe büründü. "Defol dışarıya! Meslekten ihraç edilmekle kalmayacaksın," "Yapamazsın," dedi elini kaldırıp parmaklarıyla benim çenemi sıkarken. "Müebbet yiyeceksin yüzbaşı, seni-" sağ yanağımda hissettiğim acıyla kendimi yerde bulurken göz göze geldiğim tek şey onun postallarıydı. Yüzbaşı bana tokat mı atmıştı? ... "Bana git diyorsun ama gözlerin kal der gibi gibi..." "Gözlerim kal der gibi mi bilmem ama gönlüm seninle bir kere daha parçalanmayı istemez gibi gibi?" ... Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır.

Asker-Doktor? Hayır hayır bir yanlışlık var... Peki, Asker-Ögretmen? Hayır hayır bunda da bir yanlışlık var... Immm şey mi? Asker-Savcı? Hayır ya hayır... Çok basit. Asker ve Arkelog`a ne dersin?.. Aaa, bak buna bayılırım işteeee!!!! ERİL VE ELİFİN BOL EĞLENCELİ MACERASINA HAZIR MISINIZ??? BENCE HAZIR OLUN ÇÜNKÜ ÇOK EĞLENECEKSİNİZ.😚

Bazı kayıplar sesiyle değil, sessizliğiyle yankılanır. Bir gece... Tek kurşun... Ve iki hayat.. Dağların aslanı komando Aybars Özden canını emanet ettiği bir yemin ile kalbini geride bırakırken Asya bir kaybın sessiz çığlığında sürgündü. Yıllar sonra aralanan kapıda geçmişin tüm acısı sızdığında ikisi de bitap haldeydiler. Yarım kalmış bir sevda, affedilmeyen bir suskunluk, adını bile koyamadan yiten hayaller. Bu, kalbini susturmayı seçenlerle, susarak sevenlerin hikayesi... Bir komando sevdasıdır.. Aybars&Asya

17 yaşında olan Duygu,bir gün babasının onu zorla evlendirmek istemesinden dolayı kaçmaya karar verir.Babasından kaçarken Sancak Timiyle karşılaşır. Duygu Sancak Timine alışabilecek miydi? Yazdıklarımın hepsi hayal ürünüdür!

Veda, karanlık bir odanın içinde , kasvetli bir sessizliğe sarılmış haldeydi. Acı hatıraları kafasında yankı buluyordu. Zaman babasının kanını o küçücük elleriyle sildiği zamanda durmuştu. Anne ve babasının ölümüne tanıklık etmek, ona hem yaşamın acısını hem de intikamın kutsallığını öğretmişti. O gün çocukluk son bulmuş, hayat ona hiç tanımadığı bir dünyayı zorla sunmuştu.

Her gölgenin bir sahibi vardır. Peki ya sen, kimin gölge parçasısın? Babasının karanlık gölgesinde büyüyen bir kız... Bilmeden imza attığı her belgeyle, işlediği her işlemle dünyanın en kirli oyunlarının merkezinde olduğunu öğrenir. Onu kurtarmakla görevli bir tim... Kendi kayıplarını, mezar taşlarında kalan isimleri ve geçmişin gölgelerini sırtında taşıyan bir yüzbaşı. Gerçekler açığa çıktıkça hiçbir kimlik eskisi gibi kalmayacak. Ne aile, ne sadakat, ne de aşk... Çünkü bazen insan, en çok kendi adının içinde kaybolur.

Ön Söz Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm haklara şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

"Seni kurtarmak için buradayız ancak pek ihtiyacın kalmamış gibi?" Yüzbaşının sesindeki şaşkınlığı hissetmiştim. Kendi kendime gururlanırken yüzbaşının zümrütlerine bakarken sırıttım. "Siz bir hayli geç kalınca bende kendi kendimi kurtarayım dedim." Sesim ironik çıktığında yüzbaşının tek kaşı havaya kalkmıştı. Kendime engel olamadığım alaylı gülümsememi gözlerinden çekemedim. Haklıydım. Gelmeleri gereğinden fazla uzun sürmüştü.

Şu toprağın altında benim cennetim yatarken Ecmel, söylesene ben nasıl nefes alırım, yokluğunda cehenneme dönen bu yeryüzünde? Senin bedeninin alamadığı her nefes için yansın bu ruhum en derin cehennemlerde. *** Yazılış Tarihi: 01.05.2020 Bitiş Tarihi: 01.08.2020 Yazar: Büşra Yörük

"Bazen bir mektup, insanın kaderini baştan yazabilir." Askeri pilot Umut Karaca, sınır hattında verdiği mücadelede şehit düştüğünde, geride yalnızca onur dolu bir miras bırakmadı… Bir de küçük kızı Asel’in, tıpkı onun gibi gökyüzüne yükselme hayalini. Yıllar sonra, Asel Karaca babasının izinden giderek savaş pilotu olmayı başardı. Ancak geçmişin gölgesi, onu hiç beklemediği bir anda yakaladı. Çocukluk arkadaşı Eray Akçalı ile yıllar sonra tekrar karşılaşan Asel, eski dostluklarının arkasında gizli kalan duygularla yüzleşirken, bir yandan da kendisini bekleyen büyük bir savaşın içine sürüklendi. Irak sınırında girdiği bir it dalaşı, onu hem hayatta kalma mücadelesine hem de babasının ölümüne dair saklı kalmış bir gerçeğin peşine düşmeye zorlayacaktı...

✮⋆𝐀𝐯𝐮𝐤𝐚𝐭&𝐀𝐬𝐤𝐞𝐫✮⋆˙ (GÖRÜCÜ USULÜ)ᯓ★𝄞✮⋆ "İ𝐧𝐬𝐚𝐧 𝐬𝐞𝐯𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐲𝐛𝐞𝐝𝐞𝐫"..𝐎 𝐳𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐫 𝐤𝐚𝐲𝐛𝐞𝐝𝐢ş 𝐬𝐞𝐯𝐦𝐞𝐧𝐢𝐧 𝐢ş𝐚𝐫𝐞𝐭𝐢 𝐦𝐢𝐲𝐝𝐢?𝐒𝐞𝐯𝐠𝐢 𝐌𝐚𝐡𝐤û𝐦 𝐨𝐥𝐦𝐚𝐤 𝐦ı𝐲𝐝ı?𝐊𝐚𝐥𝐛𝐢 𝐝𝐮𝐫𝐦𝐚𝐤𝐬ı𝐳ı𝐧 𝐚𝐭𝐦𝐚𝐤 𝐦ı,𝐲𝐨𝐤𝐬𝐚 𝐛𝐢𝐫 𝐝𝐚𝐡𝐚 𝐚𝐭𝐦𝐚𝐲𝐚𝐜𝐚𝐤 𝐠𝐢𝐛𝐢 𝐝𝐮𝐫𝐦𝐚𝐤 𝐦ı?𝐊𝐚𝐝𝐞𝐫 𝐛𝐮𝐥𝐮ş𝐭𝐮𝐫𝐝𝐮 𝐘𝐞𝐭𝐢𝐦,𝐬𝐞𝐯𝐠𝐢𝐲𝐞 𝐡𝐚𝐬𝐫𝐞𝐭 𝐢𝐤𝐢 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧ı ,𝐤𝐚𝐥𝐩 𝐢𝐬𝐞 𝐦ü𝐡ü𝐫ü 𝐛𝐚𝐬𝐭ı 𝐛𝐢𝐫𝐥𝐢𝐤𝐭𝐞 𝐲𝐨𝐤 𝐨𝐥𝐦𝐚𝐲ı 𝐲𝐚𝐝𝐚 𝐯𝐚𝐫 𝐨𝐥𝐦𝐚𝐲ı 𝐷𝑢𝑑𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟𝑖 𝑦𝑖𝑛𝑒 𝑑𝑢𝑑𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟𝑖𝑚𝑖 𝑏𝑢𝑙𝑚𝑢ş𝑡𝑢."Bahce𝑚𝑑𝑒 𝑎ç𝑎𝑛 ç𝑖ç𝑒𝑘𝑠𝑖𝑛" 𝑑𝑒𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑠𝑒𝑟𝑡 𝑣𝑒 𝑎𝑟𝑧𝑢𝑙𝑢 𝑏𝑖𝑟 𝑠𝑒𝑠 𝑡𝑜𝑛𝑢 𝑣𝑎𝑟𝑑𝑖.Bu ton beni daha çok tahrik ederken kendime karşı koymam imkansız bir hal almıştı. "Seviyor musun bari?" Bu arsız ve Sırıtarak söylediğim soruya beni bitirecek kalbimi parçalayacak bir cevap verdi "Sevmek?Bunun adı sevmek mi bilmem ama ben sana bitiyorum her geçen gün sadece sana tükeniyorum" Kalbim buna daha fazla dayanamadı daha sert karşılık verdim... Ne demiştik başta "İnsan severken kaybeder"Belkide bu en güzel kaybediş olacaktı.

Elindeki kripteksi açabilmek için bir kasabaya gönderilen istihbarat ajanı,onu açabilecek tek kişinin Yüzbaşı olduğunu öğrendiğinde,zamanın karanlık dehlizlerine gömülmüş sırların geri sayımı başlar. Geçmişten gelen büyük oyunlar, zamanın kördüğüm kıldığı hakikatler... Gül, kripteksin sırrını çözmek için Yüzbaşı`ya ulaşmak zorundadır. Ancak bu yolculuk, sandığından çok daha tehlikeli, çok daha derindir. Çünkü bazı sırlar, gün ışığına çıktığında yalnızca geçmişi değil, bugünü de kanla mühürler. "Bilmezsen ölürsün, bilmezsen ölürler." dedi. Ve ben bilmedim, öldüm. Bilmedim, öldüler... *** Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı. Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı . Biliyordu onu bulduğunda kimsenin el uzatmadığı çocuğa o kadının tekrar dokunacağını ... "Ben deniz meltemi bile tatmamış bir toprak sen ise yalnızca ada ülkesinde bir çiçek ..."

Yanlışlıkla öğretmenine atacağı o mesaj tüm hayatını değiştirecektir. 05xxxxxxxxx: Kiminle karıştırdığın umrumda değil, seni daha fazla görmek istiyorum. *** Tüm hakları saklıdır.

Küçük Asena bilmiyordu ama o gün babasıyla son kez vakit geçirmişti. Aylar sonra şehit haberini almıştı, daha 5 yaşındayken o karmaşık duyguların hepsini hissetmişti. Sadece farkında değildi o kadar. Gurur, hüzün, intikam... Babasının şehit olduğu köye öğretmenlik yapmaya giden Asena ve o köyde tanıştığı asker Akabey… Öğretmen Hanım ve Konutan Bey.