Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi* ben istedim....hemde defalarca ama olmadı hayat,çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen izin vermedi bedenimi ve ruhumu ayırmaya

Başkomiser Efsun, çözülemeyen bir dosyanın içine çekildiğinde, adaletin sandığı kadar net olmadığını anlar.Suçlu bellidir.Deliller tamdır.Ama bir şey eksiktir: hafıza. Gerçeğe dışarıdan bakmak yetmez. Bu yüzden Efsun, kendi hayatını kilitler. Yeni adı Abdülkerim.Yeni yüzü,parmaklıkların ardında.Yeni dünyası, kimsenin masum olmadığı bir koğuş. Burada insanlar suçlarını saklamaz.Kendilerinden saklar.Her gece aynı rüyalar.Her sabah aynı sayım. Ve her gün, biraz daha silinen bir gerçek. Çünkü bazı koğuşlar insanları değil, hatıraları hapseder.

" Yüzündeki gülümsemenin sebebi olmak istiyorum ama aynı zamanda seni cehennemime hapsedip hayatını sana zehir etmek istiyorum Jean." | Tüm Hakları Saklıdır. |

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi ben istedim ama olmadı hayat çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen yinede izin vermedi

YASAK DELİL Hiçbir dava, yalnızca mahkeme salonunda kazanılmaz... Avukat Defne Karaca, sıra dışı davalarıyla tanınan, keskin zekâsı ve tavizsiz duruşuyla herkesin saygısını kazanmış bir savunma ustasıdır. Savcı Emir Demir, soğukkanlılığı, kurallara bağlılığı ve adalet tutkusu ile tanınır. Onları ilk karşı karşıya getiren dava, sıradan görünse de, kısa sürede içinden çıkılmaz bir labirente dönüşür. Her dosya, geçmişin gölgelerinden çıkan yeni bir sır taşırken, adalet terazisinin bir kefesine "gerçeği" diğer kefesine ise "kalplerini" koymak zorunda kalırlar. Fakat hukukta "yasak delil" ne kadar geçersizse... Aşk da bazen o kadar tehlikelidir. Çünkü bazı kanıtlar yalnızca kalpte saklanır. Ve bazı duygular, tıpkı yasak deliller gibi, ortaya çıkarsa her şeyi değiştirebilir. Gerçek ile yalanın, görev ile tutkunun, adalet ile aşkın kesiştiği bu hikâyede; kimin hükmü geçerli olacak?

Bu kitap, Herkes yağan ilk kar tanesini konuşurken yalnız soğuğu duyanlar için... Gazetecilik kulübünün küçük çaplı yazarı Turna,kalbinin kanatlandığı çocuğu her gördüğü an için defterine bir yazı yazmaktadır.Bu anı defterindeki küçük notlardan biri,aşık olduğu çocuğun kardeşi ile ilgili gerçeklerin yazdığı gazeteye karışır.Sırlar gazete sayfalarıyla buluşurken ,cinayetin yanında insanların dikkatini çeken bir konu daha vardır;Turna`nın Ufuk Kayra`ya yazdığı not. Gazete sayfalarına bulaşan isimsiz ve dilsiz satırlar okulda büyük bir yankı uyandırır.Çünkü notun sahibi bilinmese de ithaf edildiği kişi okulda oldukça popüler olan eski basketbol kaptanıdır.

Bir şehir. Bir cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

Bazı kızlar, iki kişiye aynı anda aşık olabilir. Sedef de öyle ama farkında değil. Bazılarıysa, iki kişi arasında seçim yapmak zorunda kalır. Bu hikâyede Sedef, kendine en iyi geleni seçecek. Diğeri… sadece üvey kardeşi olarak kalacak. "Işıkları kim söndürürse, en son o uyur." Kısaca; Masum bir cana kıyanlar, huzura eremez. Cinayet, ihanet, aşk ve kayıplarla dolu bu hikayede, Sedef hem karanlığı hem de kalbini çözmek zorundadır. Ama arkadaşları onu asla yalnız bırakmayacak: Poyraz Aynur Berk Erkan Tahir Lidya İsmet Güneş Efe Ve bir soru hep aklınızda olacak: Işıkları gerçekten kim söndürdü? Hazır olun; her an bir sır açığa çıkabilir. Vapur iskeleleri, beklenmedik kazalar, cinayetler, mizah dolu sahneler ve unutulmaz anlar sizi bekliyor!

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

Sessiz kalınmış bir acı, üzeri örtülmüş bir suç, unutulması beklenen bir kayıb ama bazı şeyler unutulmaz, üzerine kar yağsa ülkeler değişse unutulmaz.

Londra’da sıradan bir hayat süren ve editörlük yapan Anna, bir gün hayatının en büyük sürpriziyle karşı karşıya kalır. Beklenmedik bir anda, geçmişin çözülmemiş cinayetlerini aydınlatmak için özel olarak seçilir: Onu benzersiz kılan DNA`sı sayesinde, 19. yüzyıl Londra`sına gönderilecektir. Bir anda kendini Viktorya Dönemi`nin sisli, karanlık ve gizem dolu sokaklarında bulan Anna, ne polislik eğitimi almıştır ne de bir dedektifin deneyimine sahiptir. Elinde sadece keskin zekası, derin tarih bilgisi ve modern dünyanın sağladığı avantajlar vardır. Şimdi, her köşesinde tehlikenin pusuda beklediği bu yabancı dünyada, geçmişin gölgelerinden gelen bu gizemi çözmek zorundadır. Ancak zaman daralıyor… Anna`nın en büyük düşmanı, belki de kendi korkularıdır.

Salem Akademisi’nde her cadı bir sayıya dönüşür. Büyü, bilgiyle değil, popülariteyle ölçülür. Ekranlar, büyüler kadar yakıcı; sessizlik, en tehlikeli silahtır. Damla kanını mühürlemek zorunda, Lâl sessizliğiyle kendini saklamakta, Arzu aşkını manipülasyona çevirmiş durumda. Bir cinayet, her şeyi değiştirir. Ve o andan sonra, kameralar artık sadece dersleri değil — cadıların kalplerini de izler. Gücü olmayanlar hayatta kalamaz. Ama güç kazananlar da asla özgür değildir.

Hiç yaşanmamış bir suçun, suçlusunu aramak...

Neşe çeşitli tatları denemeye seven bir kızdır. Fakat ailesi fakir olduğu için yeni lezzetleri deneyemiyordur. Bir gün Özel Zirve Kolejinin başarılı öğrenciler için uygulamış olduğu bursu öğrenince Neşe, Özel Zirve Kolejinin hazırlamış olduğu bursluluk sınavına girerek orada okumaya hak kazanır. Okula gittiğinde ise hayal ettiği gibi bir sistem ile karşılaşmaz. Okulun ona özel platin limitsiz kredi kartına sahip olabilmesi için okul müdiresinin kendisine verdiği görevleri yapması gerekmektedir. Neşe bunu kabul etmesiyle hayatı değişmeye başlar. Bu yolculukta Neşe okuldaki öğrenciler hakkında ve okul hakkında birkaç sır öğrenecek. Bakalım bu sırlar neymiş? Gelin hep beraber öğrenelim.

Mavi, her zaman huzur demek değildir. Bazen bir suskunluğun, bazen de kanla karışmış bir gerçeğin rengidir. Küçük bir kasabada işlenen bir cinayet, yıllardır saklanan sırları gün yüzüne çıkarır. Başsavcı ve bir polis, bu sessizliğin ardındaki karanlığı araladıkça, mavi artık sadece bir renk olmaktan çıkar. MAVİ, geçmişin izlerini taşıyan, karanlık ve derin bir polisiye hikâye. Çünkü bazı gerçekler, en çok saklandıkları yerde bulunur.

"Her şey bir deniz kabuğunun gözüme ilişmesiyle başlamıştı..." Çok küçük yaşlarda kardeşini kaybeden Gül; bu acıyla büyümüş, kalbinde kopan fırtınaları kimseye duyurmadan yaşamayı öğrenmişti. Ancak hayat onu hiç beklemediği bir anda bir dönüm noktasına sürükledi ve aşkın en gerçek haliyle tanıştı. Tüm o fırtınanın ortasında sadece Gül Sezer ve Doruk Demirkan vardı. Geçmişi kanla mühürlenmiş iki insan... Bu sadece geçmişlerini değil, geleceklerini de kanla yazmış iki insanın hikayesiydi. ? ise geçmişten gelen sırlarıyla peşlerini bırakmayacaktı. Ama bilmedikleri şuydu; o denli çok kanın içinde, insanın boğulması kaçınılmazdı...

Her hayat bir ipliğe bağlıydı. Bazen av, Bazen avcı. Atılan bir kurşun sizi parçalayan kör kurşun olabilirdi. ♟️ "Bir oyun oynayalım, komiser." Bu bir istek değil doğrudan buyruğuydu. Ya oyna ya oyna diyordu. "Ne oyunu?" Onunla oyun oynama düşüncesi mideme kramplar sokuyor, bedenimi her saniye güçten düşünüyordu. Kısa bir düşünmeden sonra cevap verdi. "Soru cevap," Buna çoktan karar vermişti, sadece beni germek için düşünüyormuş gibi davrandığına eminim. Güldüm. "Çok klişe değil mi sence de?" Mekanik ses de güldü. "Klişeleri sevmez misin, komiser?" Alaycıl sesi sinir sistemimi bozmuştu, onu bulduktan sonra uzun bir tatile çıkacaktım. "Sonu katili yakalayan bir polisin klişesiyse neden olmasın," Kendime güvenimi yok edercesine bir sesle konuştu. "Belki de katilin avuçlarına ya da en iyi ihtimalle kucağına düşen bir polis klişesi, neden olmasın," İlkinde kucağına ikincisinde avucuna düşmüştüm. ♟️ YAYINLANMA TARİHİ: 23.01.2026

Gizli saklı oyunlar, düşmanlar ve savaşlar. Söylesene Nilüfer, Üç Vadi`de hiç saklanır mı sırlar? Kayla Ahu Tuna ailesini acı bir şekilde kaybettikten sonra Wattpad platformunda kendi hikayesini yazmaya başlar. İşler yolundadır ta ki yeni sıra arkadaşıyla tanışıp, kendini bir katilin hedefinde bulana kadar.

"Selam Komiser Hanım. Sizin burada ne işiniz var? Bildiğim kadarıyla bu müze hafta sonları kapalı. Yoksa ben mi yanlış hatırlıyorum?" Soğuk nefesini boynumda hissettiğimde ne yapacağımı şaşırmıştım. Bu adam nasıl buldu beni? Ben ne kadar da sessiz(!) ilerliyordum halbuki. Bir anda önüme çıkmasıyla attığım ufak çaplı çığlığımı kesmek amacıyla bir eliyle ağzımı kapatmıştı, diğer eliyle de ellerimi bileklerimden kavrayıp onu itmemi engellemişti. Her şey şaka gibiydi. Şaka gibi bir gün... *** Instagram: ruhumcekilmis Not: House Of Wax(Mumya Evi)`dan esinlenilmiştir.

KÜÇÜK BİR KASABA DA YAŞANILAN OLAYLAR İNSANLARI ÇILGINA DÖNDÜRÜYORDU İNSANLAR ARTIK NE YAPACAKLARINI ŞAŞIRIYORDU KASABADA 24 KIZ VARDI HER AY BAŞI 1 KIZ KAYBOLMAKTAYDI VE CESETLERİ ORTAYA ÇIKMAKTAYDI AMA KİMİN YAPTIĞI HİÇ BELLİ OLMUYORDU KATİL OKUYUCUYA SUÇU ATMAYA ÇALIŞIR AMA OKUYUCUNUN BEYNİ KATİLİN KÜÇÜK HAVIZASINA KANICAK KADAR KÜÇÜK DEĞİLDİ

Eğer bu hikâyeyi okumaya devam edecekseniz, bunu sadece iki gencin maviye emanet ettiği yarım kalmış bir aşk masalı sanmanızı isterdim. Çünkü bazen gerçekler, hatırlanan o güzel anılardan çok daha ağır ve katlanılmazdır. İnsan, geçmişi hatırlarken kendini korumak ister; anıların içini yumuşatır, acıyı törpüler, eksik kalan yerleri umutla doldurur. Oysa bazı hikâyeler vardır ki, ne kadar süslenirse süslensin, özünde taşıdığı ağırlığı asla kaybetmez. Benim hikâyem de onlardan biri.

Beyaz karın altında kırmızı bir iz bırakıyor. Elay`ın içindeki ses: “Kandan adam yapsak senle.” Adalet kanla geliyor. Ama bu sefer hedef sıradan biri değil. Kanlı Tahtın Hükümdarı onu izliyor. Av mı, avcı mı? Oyun başladı. Ve sonu kanla bitecek. Karanlık gerilim. Uyarı: Yoğun şiddet içerir.

Türkiye’nin en karanlık köşelerinde, sadece kadınların yetiştirildiği bir tesis: G.R.A.N.T. Ve onun gölgesinde, erkek ajanların eğitildiği V.D.İ.A. Devletin en sadık ajanları burada doğdu. Şimdi ise hepsi sisteme karşı silahlanıyor. Kod adı Kara Mamba… G.R.A.N.T.’ta eğitildi. Ölüm onunla konuşur, kan onunla akar. Halk onu bir seri katil sanıyor. Oysa onun savaşı kişisel değil, ilkesel. Adaletin tek adresi vicdanı. Haktan Ulu Turan, V.D.İ.A.’nın en zeki, en disiplinli ajanıydı. Ama sistemin çürüdüğünü gördü. Artık onun da hedefi hükümetin kendisi. İki farklı tesis, iki farklı eğitim… Ama aynı karanlığa karşı açılmış iki ayrı cephe. Ve bu savaşta, düşman belirsiz; gerçek, ölümcül. Kara Mamba, distopik bir Türkiye’de ihanet, geçmiş, vicdan ve kanla örülü nefes kesici bir gerilim. Yılanın ısırığı değil, gözlerinin bakışı öldürür. Kara Mamba; "Ben kurban seçmem. Hayatta kalanlar seçildiğini bilir." Haktan Ulu Turan; "Öfkeyle öldürmedim. Ama hepsini hesaba kattım." Hükümete karşı isyan temalı: “Devlet gölgeyle savaşır sandık. Meğer gölgeymiş zaten.”

Küllerinden doğdu. Önce av oldu sonra avcı..

Okyanusun ortasında cehennem olabilir miydi ? Olabilirdi. Peki, cehennem sadece şeytanlara mı aitti ? Cehennem, en çok da kendini yakacak olan odunu kendi sırtında taşıyan aptallara aitti. Peki ya bu cehennemde bir çiçek açabilir miydi? Kim bilir.