- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

"Bu şiir kitabı, aşkın en saf, en yakıcı ve en buruk hallerini dizelere döküyor. Özlemin gölgesinde, kalbin sessiz çığlıklarını, sevginin hem tatlı hem acı izlerini bulacaksınız. Her bir satır, kaybedilen bir anın, dokunulamayan bir hayalin ve yeniden yeşeren umudun yankısı. Aşk acısının derinliklerinde kaybolmaya, özlemin sızısında kendinizi bulmaya hazır mısınız?"

Hafızasını kaybedip 3 yaşındaki oğlundan geç haberi olan bir doktor anne , Esir düştüğü kazada eşini kaybetti sanıp oğlundan haberi olmayan bir baba.. Kaderin bi çift için oyunuu.. Ateş:benim bi oğlum var yani teklifimi kabul ediceksen haberin olsun Deniz:Nasıl yani çocuğun mu var? Ateş:evet Deniz:kaç yaşında peki ismi ne? Ateş:2 buçuk yaşında daha, ismi alp Deniz:çok küçük daha Ateş:evet Deniz:kabul, kabul eriyorum asker bey Alp`e anne sevgisini eksik hissetirmeyeceğim, kendi çocuğum gibi severim onu :)) Ateş:tamam o zaman doktor hanım ikinizede canım pahasına çok iyi bakacağım :)) güveniyorum sana anne sevgisinden mahrum kalmış küçük çocuğa Deniz kendi çocuğu gibi bakar hayatın Deniz Altuğ, Ateş Demir ve alp ile ilgili gerçeği Deniz ve Ateş`in anlaşmalı olan evliliğinin gerçeğe dönüşmesi gelin hep beraber birlikte bakalım bi şans verin lütfen kitabıma eminim beğeneceksiniz.

Aşk için bir kalbimiz olmasına gerek yok

" Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni " Kitabımın her hakkı saklıdır, konunun kapağın ve ismin uygulamada olmadığı bir kitap, Herhangi bir çalıntı da gerekli olan herşey yapılacak. ... "Sarı saçlarına deli gönlümü bağlamışım çözülmüyor " İki gencinden sesi bu ana kadar çıkmıyordu fakat adam türkünün bu sözlerini genç kıza bakarak devam ettirmişti, görsün istiyordu içindeki sevgiyi, "E-emir ab-"genç kız şuan ki bulundukları durumdan fazlası ile rahatsızdı, korktuğu şeyin başına gelmesini istemiyordu. "Görmüyorsun değil mi, Şu kalbimin senin için nasıl attığını görmüyorsun! "Genç kız duydukları ile korktuğu şeyin başına geldiğini anlamıştı, abisi olarak gördüğü hatta mecbur kalmadığı sürece bir araya gelmedikleri adamın onu sevmesinden korkuyordu. " Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni "genç kız düşündü sevebilir miydi ki? Hiç bir zaman böyle bir soruyu kendine sormamıştı , şimdide sormak istemiyordu... Evet burası Gülce mahallesi;bir mahalle düşünün eskiden olduğu gibi sıcacık bir mahalle. Oğluna kız arayan, dedikoducu teyzelerin, delikanlı erkeklerin olduğu, mahallenin genç ve güzel kızları, küçük çocukları ve herkoşulda iyi günde kötü günde birbirinin yanında duran bir mahalle burası GÜLCE MAHALLESİ iyi yönlerinin olduğu gibi çoğu aşkların yarım kaldığı bir mahalle..

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Aynı mahallede iki genç birbirine aşık mı olur düşman mı?

Bu diğer yazdığım kurgu gibi değil. Burda yazdığım şiirleri paylaşıcam. Umarım şiir sevenlerin dikkatini çeker.

Ön Söz Bazen hayat, en beklenmedik anlarda iki kalbi aynı yolda buluşturur. Bir yanda, gecesini gündüzüne katıp adalet için mücadele eden bir yunus polisi… Diğer yanda, şefkatiyle yaraları sarmaya ant içmiş bir hemşire… İkisinin hikâyesi, yalnızca bir aşkın değil; fedakârlığın, cesaretin ve kalbin en derin yaralarını iyileştiren sevginin hikâyesidir. “Yokluğunda Kayboldum”, tehlikelerin gölgesinde filizlenen bir aşkı anlatıyor. Birbirini hiç tanımayan iki insanın, kaderin ince iplikleriyle nasıl aynı noktada buluştuğunu… Sevmenin, kaybetmenin ve yeniden doğmanın ne demek olduğunu hatırlatıyor. Her sayfasında kalbinizi biraz daha hızlandıracak, bazen gözlerinizi nemlendirecek, bazen de içinizi sıcacık eden bir gülümseme bırakacak bir yolculuğa hazır olun. Çünkü bazen en büyük mucize, en umutsuz anda karşımıza çıkan sevgidir.

Tarihi bir şehirde, Hatay`ın eşsiz sokaklarında yaşanan aşklar, kurulan dostluklar ve kaybolan yıllar... Herkesin taşıdığı bir Hatıra vardı kalbinde. Sarp`ın Hatıra`sı da ölümsüz aşkı Feyza`ydı. Öyle bir aşktı ki bu, geçip giden yıllara inat misliyle katlanmış, hasretle harmanlanmıştı. Kader ise ayrılığı değil, kavuşmaların belki de en güzeli yazmıştı onlara.

"Seni yaşatmak için kendimden vazgeçtim. Şimdi küllerimizden yeniden doğabilir miyiz?" On iki yıl önce o uçurumun kenarında sadece bir hayat değil, bir ruh ikiye bölündü. Pera, kanlar içinde hayata tutunmaya çalışırken; Eflâh, sevdiği kadının tek bir nefesi için kendi özgürlüğünü ve onurunu karanlık bir anlaşmaya kurban verdi. Pera; on iki yıl boyunca kendisini terk eden adamın nefretiyle beslendi. Tuvaline vurduğu her siyah darbe, Eflâh’a duyduğu öfkenin bir yansımasıydı. O, hayata dönmek için bir neden ararken, aslında en büyük düşmanının kollarında korunduğundan habersizdi. Eflâh; bakışlarına sessizliği, ruhuna bir başkasının günahını hapsetmiş bir adam. Pera nefes alabilsin diye ondan vazgeçen, ona dokunmamaya yemin eden ve 12 yıl boyunca bir hain gibi görünmeyi kabul eden gizli bir kahraman. Ama her sırrın bir sonu, her yeminin bir kül olma zamanı vardır. Şimdi, yalanlar birer birer dökülürken ve geçmişin karanlık gölgeleri kapıya dayandığında; Pera ve Eflâh ya bu küllerin altında kalacaklar ya da aşkın en saf, en acı verici haliyle yeniden doğacaklar. "Şifam Sensin", fedakarlığın sınırlarını zorlayan, bir katilin gölgesinde yeşermeye çalışan ve kurşunların bile ayıramadığı iki yaralı ruhun unutulmaz hikâyesi. "Borcun bitti sevgilim... Artık sadece biz varız."

Arkadaş olan iki kişiyi anlatır.

Tek bölümlük bir hikaye. İlk denemem bir şans verin lütfen.

Uzun yıllar geçti, açılar yaşandı, kayıplar verildi. En zoru kayıp vermek miydi yoksa geride kalmak mı? Ruhen ölmek ama hala nefes almak… Reha ben, reha soykan. Başka bir isimle başladığım hayatıma bambaşka bir isimle geri dönüyordum. Reha ben, doğduğum kimlikle ölüp başka bir kimlikle kendi hayatıma geri dönüyorum. Kendi hayatıma başkası olarak dönmek, başka bir isimle, başka bir yüzle…

Hayallerini bir gecede kaybeden bir insan düşünün. Ama hiç bir şeyden habersiz, hayatının en büyük gerçeğini bilmeden yaşayan bir kadın. Eliz hayatında o kadar darbe yemişti ki, artık hiç kimseye inanmıyordu. Lakin bir gün karşılaştığı ve geçmişinin en önemli parçası olan Aşur onu öyle bir kendine çeker ki, onun sihrine kapılmamak için hiç bir şey yapamaz. Eliz Aşuru sıradan biri ve ilk aşkı sanarken, onunla tesadüfen karşılaştığını sanarken, tüm bunlar hiçte bir tesadüf değildir. Aşur hakkında bilmediği daha çok sır vardır. Tabii Aşurun da Eliz hakkında bilmediği çok şey vardır. ____________________________________________ - Lan ben her Allah`ın günü yanıyorum zaten. Sen benim neler yaşadığımı biliyor musun? Lan ben sevdiklerim benim yüzümden ölüyor diye, mutlu olmaya korkuyorum. Ben saatlerce duvarlara kafamı vura-vura düşünüyorum her Allah`ın günü, neden bu acıları yaşıyorum diye. Sen bunun acısını biliyor musun? - Artık hiç bir önemi yok Eliz ikimizde mahvettik herşeyi. - Önemi vardı. Ben seni hep sevdim. Dövüldüm yine sevdim, küfür yedim yine sevdim, ben 5 ci kattan atlarken bile seni seviyordum... Karşımda donup kaldığını hiss ettim o an. Gözlerimden yaşlar boşalırken beni nasıl kandırdığına ağladım karşısında. Benimse ne olursa olsun onu sevmem, güvenmem canımı yakıyordu. Ben onu hep sevmiştim, oysa benden hayatımın gerçeğini saklanmıştı. Artık bir olurumuz varsa bile olmazdı şu zamandan sonra. Çünkü benim ona olan tüm sevgim onun yolunda tükenmişti. Benim ona ne olursa olsun kırılmayan güvenimi, tek bir cümlesiyle silip atmıştı. Artık hayatımda beni kandıran, ağlatan, anlamayan insan istemiyordum ben. Allahım eğer varsan tam şu an al canımı, bu acıya katlanamıyorum artık. Hayatım mahvoluyor bense izlemekten başka bir şey yapamıyorum. Al canımı Rabbim lütfen çok fazla bu bana.

Bir kızın hayatının akışının bir kadere bağlı olduğu bir hayatta yaşamını kökünden değiştirecek bir adam girdiğinde hayatı alt üst olan başka ilişkilerinde mutlu olamayan vicdan azabı yaşayan ve sevdiği adamı unutamayan bir kadının hayatından esinlenmiştir.

Hasret vuslatla çiçeklenir.

Önsöz Zaman, bazı anları unutturur; bazılarını ise bir ömür boyu içimize mühürler. Kırık Saatler, işte o mühürlü anların iç sesidir. Bu satırlar; yarım kalan bakışların, söylenemeyen cümlelerin, geri dönmeyenlerin ardından duyulan özlemin, yitip giden aşkların izlerini taşır. Her şiir, içimde sessizce yürüyen bir Yusuf`un adımıdır. Gözlerimin değdiği her uzaklıkta, kalbimin içinde çatlayan bir saate rastladım. Ve her çatlakta bir şiir doğdu. Bu kitapta; ne zaman tam, ne de kalp bütündür. Ama belki tam da bu yüzden samimidir. Çünkü aşkın saati kırıldığında, zaman durur ve şiir başlar.

İmkansızlıktan doğan aşk...

hüzünlü aşk şiirleri duygularım

Ezilmiş, solmuş bir küçük Nilüfer Çiçeğiyim ben. Dağların arasında karlar yağmış üzerime. Kimsesiz, yetim kalmış bir çocuğum, Hayatımın en derin yaralarına, soğuk ve acı bir örtü gibi yapışmış bu beyaz örtü, içimdeki sıcaklığı örten bir Kar Tanesiyim ben, Gözlerimdeki ışıltı, hayallerin gölgesinde kaybolmuş bir ruh...

Bir kadın sevdiği adamı kaç yıl bekleye bilir? Kalbinin ona ait olmadığını bildiği halde onu hala severmisin? Bir Törenin Bedelini ödemeye hazırmısın? Kader iki insanın hayatını belirlemişti. İki çocuk büyüklerinin yaptığı hata yüzünden ikisinin ödediği bedel vardı. Mardin iki çocuk daha feda etmişti berdel töresine. Herkes bu saatten sonra ümit ederek yaşayacaklardı tek dilekleri iki masum çocuğun reşit olduklarında bu evliliği kabul etmeleriydi. Yana yana bitmiş ve artık küle dönüşmüş aşktır, amandır, bitmesindir. Sönmemiştir, sadece küllenmiştir. Gülfem ve Sinan aşkları daha alev olup yükselmemişti. Yıllar sonra belki o aşk yanmadan kül olurdu amma iki kalp tekrar bir araya geldiğinde; her şeyi tekrar alevlendirebilir... küllerinden tekrar doğabilecek olan Aşk’ı tüm Mardin duyacaktı.

Beraber ne çok zaman geçirdik. Ve şimdi sonsuzluğa doğru ilerleyecağiz. Belki asla karşılaşamayacağız, belki de kader bizi hep buluşturacak... Ama hep aklımda ve hep kalbimde olacaksınız.

Hasta annesi ile bir göz odada, psikolojik savaş veren bir kadın…

Güzel seven bir adam Barlas... Bu sevgiden habersiz yıllarını geçiren Benan... Sıcacık, eğlenceli bir aile... Tatlı cadı bir görünce...