Her şey bir çok konuda başarılı olmuş bir kızın sorgulamaya başlamasıyla başladı. Neyi mi? Her bir seçimini, kim olduğunu, neyi istediğini, neden burada olduğunu, ve dahası bunları sorgularken hala bu dünyadan çok şey istiyordu, aşk, zenginlik, mutlu bir yuva... Bu kitapta karakterin iç dünyasında kendiyle olan hesaplaşmalarına bol bol şahit olacak, korkularıyla nasıl yüzleştiğini göreceksiniz. Bazen ağlayıp bazen güldüğümüz sıcak bir hikaye. Hepimiz kusursuz bir akışın parçasıyız. Kusursuz olmaya çalışmak yerine bunun farkındalığına erebilmek belki de mesele.

Yurt dışından İstanbul`a gelen Aslı`nın ailesi ile arasındaki ilişkinin sonucunda savcı olması ve savcı olduktan sonra bir seri katille karşı karşıya kalması. Seri katili ararken çarpık bir aşka sürüklenmesi. Bazen en büyük oyunu bize zihinlerimiz oynar... keyifli okumalarrrrrrrr

Kayıp Kelebek Umay Karahan… Karahan aşiretinin güçlü, inatçı ve susmayan kızı. Bir gün eline geçen eski bir kâğıtla her şey değişir. Üzerinde tek bir kelime vardır: ihanet. Babası susar. Herkes susar. Ama Umay susmaz. Gerçeğin peşine düştüğü gün… kaçırılır. Ve o an, Midyat’ta dengeler bozulur. Karahanlar ayağa kalkar. Seyranoğulları suçlanır. Silahlar hazırlanır. Kan yeniden akmaya hazırdır. Ama kimse bilmez… Bu kaçırılma bir tesadüf değil. Bu sadece bir başlangıç. Baran Seyranoğlu… Düşman aşiretin oğlu. Soğuk, tehlikeli ve kontrolünü asla kaybetmeyen biri. Ama Umay kaçırıldığında… ilk defa içindeki öfke korkuya dönüşür. Onu bulmak zorundadır. Ama bulduğu şey… sadece Umay olmayacaktır. Çünkü bu hikâyede… Gerçekler saklanır. Aşklar inkâr edilir. Ve en büyük sır… kanla yazılmıştır. 🔥 İhanetin gölgesinde bir aşk… Düşmanlıkla başlayan bir bağ… Ve ortaya çıktığında herkesi yıkacak bir gerçek. Bazı aşklar… kanla yazılır.

Zeynep ve Kerim’in yolları, Galata’nın modern yüzü ile yer altındaki tozlu sırlarının kesiştiği o puslu Kasım sabahında birleşti. Ancak bu, romantik bir filmdeki gibi bir çarpışma değil, bir fikir çatışmasıyla başladı. Zeynep Erdemir, Galata Kulesi’nin restorasyon projesinde çalışan, lher bir taşa bir ruh atfeden, sessiz ve vakur bir restoratördü. Ailesi kuşaklar boyu İstanbul’un eski semtlerinde yaşamış, o ise geçmişin tozunu silmeyi hayat amacı edinmişti. Kerim Işık ise kuantum fiziği üzerine yaptığı aykırı çalışmalarla tanınan, her şeyi matematiksel bir veri olarak gören, hırslı ve biraz da kibirli bir bilim insanıydı. Varlıklı bir ailenin tek oğlu olarak büyümüş, her zaman mantığı duyguların önünde tutmuştu. Tanışmaları, kulenin temellerinde yürütülen gizli bir kazı alanında gerçekleşti. Zeynep, elindeki ince fırçayla o gizemli bronz saati bir sunağın üzerinde bulduğunda, Kerim elindeki manyetik ölçüm cihazıyla içeri daldı. Kerim:Ona dokunma! O nesne buradaki tüm enerji dengesini bozuyor, üzerindeki statik yükü ölçmem lazım. Zeynep: Siz bilim insanları her şeyi bozmak zorunda mısınız? Bu bir nesne değil, bir tarih. Ve şu an benim gözetimimde. Zeynep, saati korumacı bir tavırla göğsüne bastırdığında, Kerim onun gözlerindeki o derin tutkuyu ilk kez fark etti. Kerim için o saat bir "anomali"ydi; Zeynep içinse "kayıp bir hatıra". Başta birbirlerinden hiç haz etmediler. Zeynep, Kerim’i duygusuz bir teknokrat; Kerim ise Zeynep’i verilerle değil hayallerle hareket eden bir romantik olarak görüyordu. Ancak saatin yaydığı enerji sadece Kerim’in cihazlarını değil, Zeynep’in sezgilerini de tetiklediğinde birlikte çalışmak zorunda kaldılar. Restorasyon laboratuvarında geçirdikleri uykusuz geceler, antik metinler ile kuantum formüllerinin birbirine karıştığı tartışmalar, onları istemeden de olsa birbirine bağladı. Ta ki o son sabah, saatin mekanizması kendi kendine dönmeye başlayıp ikisini birden 1892’nin sisli Galata sokaklarına fırlatana kadar... Artık sadece bir fizikçi ve bir restoratör değil, yabancısı oldukları bir yüzyılda birbirlerinin tek gerçeğiydiler.

Bazı kokular vardır... Kaybettiklerini hatırlatır, bazıları ise... Yeniden sevmeyi öğretir.

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

İstanbul’un göbeğinde bir başkomiser kendi evinde öldürülür. Geride neredeyse hiçbir iz yoktur. Bu davayı, sonucu ne olursa olsun aydınlatmak isteyen Savcı Mehmet Kara’nın yolu, geçmişinden kaçan eski bir istihbaratçıyla kesişir: Gökçe. Ama bu dosya bir cinayetten fazlasıdır… ve bazı gerçekler ortaya çıktığında, geri dönüş yoktur.

Amerika`da başarılı bir estetik cerrahı olan Ahu Soydan annesinin rahatsızlığı üzerine yıllar sonra İstanbul`a döner. Geçmişiyle ve bastırdığı duygularla Ahu için dönüş, bir kaçış değil; yeni bir başlangıcın sancısıdır. Annesinin ortağı olduğu, İstanbul`un en prestijli estetik kliniğinde göreve başladığında karşısına kibirli, ukala bir o kadar egoist ama aynı zamanda yakışıklı bir çapkın çıkar: Yiğit Arslan. Aynı kliniği devralacak bu iki doktor yalnızca işlerini değil aralarındaki üstünlüğü de paylaşamaz. Kelimelerin ardında bastırılan duygular çatışmanın içinde kor gibi yanmaya başlar. İstanbul`un kalbinde yaşayan iki yalnız ruh... Bazı kalpler iyileşmek için değil kırılmak için yeniden atar.

aldatılma ile güne uyanmak sevgilini seni aldatırken basmak ne kadar acı verici olabilir değil mi o yüzden onların arkasından ağlamayıp hayatına devam etmen gerekir hatta bazen şehir değişirsin nur`da onu yaptı şehrini değişip yeni bir hayat açtı kendine ve karşısına bir adam çıktı çarpışma sonucu peki bundan sonrası ne olacak nur ne yapacak?

Karanlığa kibrit çakmak için, karanlıkta olmak gerekir. Bir yanda intikam ateşiyle yanıp tutulan holding sahipleri, diğer yanda masallara inanan ama ajanlık yapmak zorunda kalan bir genç kız. Ankara`nın karlı sokaklarından İstanbul`un limanlarına uzanan, sırlar ve aşkla örülü bir masal..."

Bazen bir yemin, yüksek sesle edilmez. Bazen en derin sözler, sessiz kalır. Firuze… Yoksulluğun içinde ayakta durmaya çalışan genç bir kız. Ailesi için çalışan, hayallerini ertelerken bile umut etmeyi bırakmayan… ama kalbinde kimsenin bilmediği bir geçmişi taşıyan biri. Ender… Devletin bile çekindiği, adı fısıltıyla anılan bir adam. Soğuk, mesafeli ve ulaşılması zor. Her adımı hesaplı, her bakışı tehlikeli. Yolları bir zamanlar kesişmişti. Ama hayat… onları birbirinden kopardı. Söylenmemiş sözler. Bir yanda kendisini izleyen gölgeler, diğer yanda geçmişinden gelen bir adam… Firuze, kalbi ile hayatta kalma mücadelesi arasında sıkışırken, Ender ise bilmeden kendi geçmişinin izlerini yeniden bulur. Ama bazı bağlar kopmaz. Bazı yeminler unutulmaz. Ve bazı karşılaşmalar… bir kaderi baştan yazar.

Bazı aileler dışarıdan kusursuz görünür. Bazı sırlar ise aynı çatı altında büyür. İstanbul`un en köklü ailelerinden Hazeranlar... Güç, itibar ve sessizlikle ayakta duran bir soyadı. Şehrin yeni düzenini kuran Sancaklar... Zekâ, teknoloji ve kontrol üzerine inşa edilmiş bir imparatorluk. Ve bu iki dünya, kimsenin fark etmediği bir yerde çoktan birbirine bağlanmıştır. Ahuzar Hazeran geceleri kimliğini gizleyerek bir uygulamaya yazar. Onu dinleyen kişinin yalnızca bir yapay zekâ olduğunu sanır. Ama o mesajların diğer ucunda, insan zihnini çözmek için bir sistem kuran Arel Sancak vardır. Onlar henüz tanışmadan birbirlerinin en kırılgan hâlini bilir. Fakat bu hikâye yalnızca onların değil Güçlü görünmek zorunda kalan bir abinin, görülmek için yanlış insanlara tutunan bir kız kardeşin, sevgiyle var olmaya çalışan bir kadının, ailesinin gölgesinde kaybolan kardeşlerin, geçmişten vazgeçemeyenlerin ve yanlış kişilere doğru zamanda rastlayanların hikâyesi. Aşkın başladığı yerde rekabet, sadakatin yanında ihanet, gerçeğin arkasında ise izlenen hayatlar vardır. Çünkü bazı hikâyelerde mesele kimin haklı olduğu değildir... kimin daha geç kırıldığıdır. Ve bir gün, tek bir skandal her şeyi ortaya çıkaracaktır. O gün geldiğinde hiç kimse masum kalmayacak.

Asi ve Altan, çocukluklarının masum dünyasında birbirlerine en güvenli liman olmuştu. Ama yıllar, onları ayrı düşürdü ve kader, sessiz bir oyun oynamaya başladı. Altan tehlikelerle örtülü bir özel operasyonun tam ortasındaydı. Fakat beklenmedik bir karışıklık, Asi`nin kardeşi sanılarak kaçırılmasına ve düşmanların eline düşmesine yol açar. Artık Altan`ın görevi, yalnızca düşmanları alt etmek değil; aynı zamanda Asi`yi karanlığın pençesinden kurtarmaktı. Siyah İnci`in gölgesinde örülen bu labirentte, ihanet ve sırlar her köşede pusuda bekliyor.

“Bir kabus kadar korkunç, bir rüya kadar gerçek…”

Geçmişte evli olan bir çiftin ayrılması ve doğan ikiz çocukları... Kadın başka bir adamla evlenip ülkeyi terk ederse ne olur? Peki ya yıllar sonra dönerse? Hem de eski eşiyle komşu olursa? Meva yaşayacak ve görecek neler olabileceğini, neler olacağını...

Aşk Riva`ya hiç uğramamıştı. ya da o, kapıyı hiç açmamıştı. 25 yıl boyunca kalbi sesiz kalan bir kadın... Hissetmemeyi bilmediğini sana bir ruh... Ve zamanı geldiğinde her şey değiştirecek bir karşılaşma. peki aşk, ondan bu kadar uzak kalmış birini bulduğunda ne olur? kaçılır mı... yoksa sonunda teslim mi olunur?

İstanbul’un gölgesinde büyüyen Gülşah, bir paşanın hanımı olarak girdiği yabancı konakta yalnızca yeni bir hayata değil, suskunluklarla örülü bir yazgıya adım atar. Mor menekşelerin, yarım kalmış ezgilerin ve saklanan acıların arasında; görülmek, ait olmak ve kendi kalabilmek arasında ince bir çizgide yürümek zorundadır. Osmanlı’nın son demlerinde, bir konağın duvarları ardında herkes bir başkasına bakarken, Gülşah ilk kez kendine bakmayı öğrenecektir.

Gündüz sessiz bir memur, gece adaletin celladı. Bedri, kâğıt üzerinde yarım kalan hesapları kendi yöntemleriyle kapatıyor. Ancak bu kez takip ettiği iz, 23 yıldır kilitli duran kendi geçmişine çıkıyor. Bir adam, bir sır, geri dönüşü olmayan bir yol.

Tamay, bebekliğinden itibaren yaşamını sürdüğü yetimhanede her şeyden habersiz son günlerini geçiriyordu. Teyzesinin yıllar süren aramasının sonucunda kendisini bulmasıyla bir aileye sahip olan Tamay, geçmişini annesinin ölmeden önce ona yazdığı defterden öğrenirken büyük sarsıntılar yaşıyordu. Bunun yanında teyzesiyle yaşama mücadelesine girdi ve hayat onu yoğun bir temponun içine iteledi. ... Zorlu ve fırtınalı bu süreçte geçmişin ona getireceği bu duyguya hiç hazır değildi: aşk. Somer Bozoğlu, isminin de anlamını taşıyarak bütün gücüyle ve yiğitliğiyle girdi Tamay`ın hayatına. Baktığında kaybolabileceğin kahverengi gözleriyle ve onu hem karizmatik hem de sempatik gösteren kıvırcık saçları ile aniden çıkmıştı genç kızın karşısına. Kendi yaşamının bir gününü bile ciddiye almayan bu zengin genç çocuk yıkım yaşayan bir kızın hayatını nasıl etkilerdi? ... Geçmiş ile gelecek arasına sıkışan, kendine birtakım sözler verip "2. Gazal" olma hayali kuran güçlü bir kızın hikayesi...

İstanbula gelen bir kız Onunla yolda karşılaşıp ona ilk görüşte aşık olan adam... Kızın bu adam hakkında öğrendiklerinden sonra ondan nefret etmesi Sonra yumuşamasama defne nasıl yumuşayacak ve gizemli adam kim...

Her şey daha ne kadar kötü olabilir dedikçe dahada kötüsü olması ne kadar hoştu, değil mi? Gerçek ailemi bulduğumda her şeyin düzelebileceğine bir an olsun inanmıştım ama geçmişim ve geçmişimdeki insanlar beni bırakmamıştı. Üvey babam hayatımı mahvetmişti. Ama o mahvettikçe, gerçek ailem ve sevdiğim adam beni toparladı. //You drew stars around my scars But now I`m bleedin`//

Şanlıurfa’dan, adına yazılmış bir kaderden kaçtı. Berdelin sessizliğine, mecburiyetin ağırlığına boyun eğmemek için ardına bakmadan İstanbul’a sığındı. Büyük bir şehir, yabancı sokaklar ve tutunması gereken tek bir iş… Asistan olarak girdiği ofiste, geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdi. Patronu, yıllar önce kaybettiği eşinin yasını hâlâ taşıyan bir adamdı. Onu işe almasının sebebi ne yeteneğiydi ne de tesadüf… Bu kadın, ölen karısına fazlasıyla benziyordu. Bir yanda kaçtığı geçmiş, diğer yanda başkasının yarım kalmış hatırası… İki şehir, iki adam ve tek bir kadın arasında sıkışan bir hayat. Bu hikâye; kaderden kaçmanın, benzemekle ait olmanın ve geçmişin gölgesinde yeniden doğmaya çalışmanın hikâyesi.

Bir çift lacivert gözlerinde; bir Karadeniz acısı geçti. Acısı aslında sevdiği kadının bu topraklarda ölmesiydi. "Bu topraklar sevdiğimi alırken nasıl sevebilirim burayı?" diye haykırdı,var gücüyle. Sesi tüm Karadeniz dağlarında yankı etmişti. Sanki dağlara hesap soruyor,bir cevap bekliyordu. Ama aldığı cevap,yankı eden sesiydi... "Belki de bazı şeyler geri alınmalıydı?" diye sordum,sesim onun yanında bir fısıltı gibi çıkmıştı. Bana döndü ve söylediği sözler, kalbimi uçurumdan atmış kadar olmuştu. "O zaman seni de almalıydı bu topraklar!" diye bağırdı, yüzüme. Her bir kelimesi içimdeki kalbin kan pompalamasına engel oluyordu. Dudaklarımı birbirine bastırıp onun bana karşı olan nefretine sadece gülümsedim. Tıpkı her zaman yaptığım gibi. Gülümsedim... Dilara & Arslan Başlangıç tarihi: 01/02/2024 Bitiş tarihi: 29/04/2024

On yıllık bekleyişin ilk daveti